Sveitin í glasinu — Gestgjafinn velur Minervois frá Domaine Combe Blanche Vín mánaðarins

Okkur finnst það alltaf kostur að finna svolítið fyrir sveitinni í glasinu.

Þá finnur maður betur fyrir landinu og svæðinu, sveitinni, náttúrulegum uppruna vínsins frekar en það sé hannað í verksmiðju.

Vissulega er þetta ekki skilyrði fyrir góðu víni en okkur finnst það kostur þegar sveitin gægist uppúr glasinu. Stundum kallar maður þetta “jörð”, “leður”, “steinefni”, “lággróður”, “terroir” jafnvel “fjós” og ákveðnar tengingar í krydd eins og lavender, tímjan eða rósmarín geta kallað fram þessa tilfinningu. Vínið ber uppruna sínum einkenni, er dæmigert fyrir svæðið í jákvæðum skilningi. Jörð, vindar, og gróður sveitarinnar hefur áhrif á karakter vínsins.

Okkur finnst það þess vegna góð meðmæli þegar Gestgjafinn segir um Minervois “Calamiac Terroir” 2005 frá Domaine Combe Blanche að það sé “öll Minervois-sveitin í glasinu”.

Vínið er kosið VÍN MÁNAÐARINS og hlýtur 4 glös.

Tvö önnur vín frá okkur fá góða umfjöllun í blaðinu en það eru Chablis frá Christian Moreau sem fær 4 1/2 glas og Soave frá Ca Rugate sem fær 4 glös.

“Domaine Combe Blanche Minervois 2005 – 4 glös VÍN MÁNAÐARINS
Loksins vín frá Minervois (héraðinu í vesturhluta Languedoc, við miðaldabæinn Carcassonne!). Þessi vín, ásamt þeim frá Faugéres og Corbiéres, hafa ætíð verið mjög vinsæl á Norurlöndum en sjaldan náð til okkar af einhverjum dularfullum ástæðum. Þrúgurnar sem eru notaðar þar eru dæmigerðar Miðjarðarhafsþrúgur: carignan og cinsault (70%), grenache og syrah (30%) og vínið hefur mikinn karakter. Það fyrsta sem gýs upp úr glasinu er margslunginn ilmur af kryddi pipar, negull, kanill), dökkur ávöxtur og rauður þar sem þroskuð kirsuber eru mest áberandi, fjólur, kryddjurtir og loks mokkakaffi. Í munni er vínið ekki eins höfugt og mætti halda, það er ferskt, mjúkt með litlum, þurrum tannínum og ávöxturinn og kryddið er eins og ilmurinn lofaði, eftirbragðið er langt þar sem kaffi kemur vel fram. Fágað matarvín í mjög góðu jafnvægi, prófið með lambafillet, nautalundum  eða T-bone í kryddjurtum eða ratatouille.
Okkar álit: Öll Minervois-sveitin í glasinu, karakterríkt vín og elegant, gómsætt.
Verð: 2.390 kr.

Chablis Christian Moreau 2008 – 4 1/2 glas
Christian Moreau er einn af “púristum” í Chablis, framleiðir lítið magn af mjög terroir-kenndum vínum sem koma aldrei nálægt eikartunnu en við höfum áður smakkað Premier Cru og Grand Cru frá honum hér, mikil vín sem eru ímynd Chablis og kosta sitt fyrir vikið. Hér er venjulegt Chablis en allt sem var sagt hér á undan gildir um það vín líka. Þetta er eins dæmigert Chablis og hugsast getur: ferskt, þétt og nokkuð öflugt, með sítrónur og steinefni, epli og perubrjóstsykur, blómaangan, fíngert og fágað. Í munni heldur þetta áfram á sömu nótum, einstaklega hrein nálgun, steinefni og sýran sem beinagrind og þéttur og ferskur ávöxtur (sama og í nefinu) sem klæði, afar langt eftirbragð þar sem allt er í jafnvægi. Hreint út sagt frábært vín sem á heima í bestu fisk og skelfiskveislum.
Okkar álit. Mjög flott Chablis, einstaklega fágað og öflugt, með því besta sem við höfum smakkað.
Verð: 3.480 kr.

Ca Rugate Soave Classico San Michele 2009 - 4 glös
Ca Rugate er annar tveggja framleiðanda frá Veneto sem er nýr í vínbúðunum og hann hefur verið þekktur í sínu heimalandi fyrir Soave-vínin sín sem hafa átt stóran þátt í að betrumbæta ímynd Soave sem var lengi vel ekki glæsileg. En glæsilegt er þetta Soave Classico, með margslungna angan af hvítum og gulum blómum, hvítum fíngerðum ferskjum og nektarínum, og nógu af hunangi. Í munni er það álíka ferskt og bragðmikið, þar sem þessir hvítu ávextir með hunangskeim halda sér alla leið til enda. Þetta er matarvín frekar en söturvín og það verðskuldar þroskaða en milda, harða osta, ljóst kjöt og pastarétti með sjávarfangi.
Okkar álit: Létt en nokkuð öflugt, arómatískt og margslungið, karakterríkt og flott Soave.
Verð: 2.597 kr. ” (- Gestgjafinn 9. tbl. 2010)

Uppskrift: Græn leynisósa á grillsneiðarnar frá Miðey

Hvernig viltu steikina þína?

Á ferðalagi í Parísarborg árið 1996 fórum við á veitingastaðinn Entrecote sem bauð eingöngu upp á “entrecote” steikur og eina sem maður þurfti að velta fyrir sér var hversu lengi átti að steikja hana. Með steikinni voru bornar franskar (og þessar voru ekta “franskar”) og grænleit sósa sem gerði útslagið.

Við rákum nefið í þessa gómsætu leynisósu staðarins og reyndum að greina hráefnið. Þegar heim var komið elduðum við samskonar sósu eins og best við gátum og vorum bara ansi hreint sátt við útkomuna. Hún var ekki svo ósvipuð leynisósunni.

Grillsteikurnar frá Miðey eru mjög líkar þunnum grillsteikum Entrecote staðarins svo það var viðeigandi að prófa þær með leynisósunni og rifja upp í leiðinni uppskriftina.

Hún er einhvern veginn svona:

Við notuðum einn poka af basiliku frá Heiðmörk (250 kr. í Frú Laugu) og settum í matvinnsluvél ásamt hálfum desilíter af ólífuolíu, einu hvítlauksrifi (má sleppa), handfylli af cashew hnetum (geta verið furuhnetur) og 5 matskeiðum af parmeggiano osti (eða grana padano). Maukað í vélinni og sett í pott þar sem sósan er hituð og út í hana settar tvær teskeiðar gæðasinnep, salt og svona 1/2 til heill desilíter af vatni.  Auðveld og afskaplega góð grænsósa sem í raun er byggð á því sem við köllum pestó.

Steikurnar voru settar á heitt grill og grillaðar í eina mínútu á hvorri hlið (max) því þær eru svo þunnar. Þær voru ferlega góðar og sósan smellpassaði með.

Rauðvínið var Clos de Causse Minervois frá Domaine Combe Blanche.

Flaccianello 2006 er komið til landsins!

Eitt rómaðasta vín 2006 árgangs frá Toskana er án efa Flaccianello 2006 frá Fontodi víngerðinni.

Það hlýtur 99 stig í Wine Spectator og 8# sæti á TOP 100 listanum góða sem tímaritið gefur út.

Robert Parker gefur því 96 stig.

Aðrir dómar eru eftir því.

Það er því óhætt að segja að þetta hreinræktaða Sangiovese rauðvín sé svolítið merkilegt með sig þessa dagana. Fyrir okkur er það holdgervingur Toskana þar sem frábær víngerð og fegurð sveitarinnar sameinast í einhverju einstöku.

Giovanni Manetti, eigandi Fontodi víngerðarinnar, var svo elskulegur að leyfa okkur að fá rausnarlegan skammt af víninu þrátt fyrir hina miklu eftirspurn og þá staðreynd að það er uppselt víða um heim.

Vínið kom til landsins í síðustu viku og við eigum nóg til ennþá. Verð 8.900 kr.

Áhugasamir sendi okkur vinsamlegast póst á vinogmatur@vinogmatur.is til að kanna stöðuna áður en það er sérpantað hjá ÁTVR.

Mitt á milli Soave og Valpolicella — Nýr framleiðandi í Vínbúðunum

Vínin frá Ca Rugate eru mætt í hillur Vínbúðanna.

Fjögur vín frá hinu þekkta Soave hvítvínssvæði og enn þekktara Valpolicella rauðvínssvæði í hjarta Veneto héraðsins.

Rauðvínin Valpolicella Rio Albo 2008 (2.597 kr.) og Ripasso Valpolicella 2007 (3.998 kr.) og hvítvínin Soave San Michele 2008 (2.597 kr.) og Bucciato 2008 (2.790 kr.).

Megi þau lengi lifa!

Einnig fæst ljómandi góð OLIO EXTRA VERGINE ólífuolía frá framleiðandanum í Frú Laugu (2.980 kr./500ml). Hún er í mjög flottum pakka og fylgir með hverri flösku olíustútur sem hægt er að geyma og nota áfram.

Ca Rugate er einn af þessum framleiðendum sem hafa verið á kortinu okkar í einhver ár (tja, þau eru amk. orðin tvö) og er því ánægjulegt að þetta sé orðið að veruleika.

Það er eitthvað heillandi og einlægt við þessi vín (þú skilur) sem gerir þau þess virði.

Langamýri — Rabbarbarabarónar Íslands

Það var á sólríkum sunnudagsmorgni sem við renndum í hlað hjá Kjartani og Dorothee á Löngumýri í Skeiða- og Gnúpverjahreppi.

Hér er ekki látinn duga hefðbundinn búskapur, þótt góður sé, heldur stigið skrefinu lengra í vöruþórun og framleiðslu. Það hófst fyrir nokkrum árum í góðu samstarfi með hönnunardeild Listaháskóla Íslands og afurðin var Rabarbía, gómsæt karmella úr Löngumýrar-rabbarbara í frumlegum og fallegum umbúðum.

Karmellan hefur fengist í Frú Laugu frá því við opnuðum dyrnar ásamt sultum og fíflasýrópi en Kjartan og Dorothee hafa líka sent okkur gærur, lambakjöt og sauðakjöt, landnámshænuegg og ristaðar möndlur fyrir jólin. Að ógleymdum rabbarbaranum sjálfum sem hefur komið til okkar bæði ferskur og frosinn. Lífrænn búskapur.

Heimsóknin þennan sunnudag var afar skemmtileg. Lamb fæddist í beinni, fjárhús voru rannsökuð, landnámshænur hvattar til að halda áfram að verpa fyrir Frú Laugu, klappað á kettlingum, gengið út í haga og borðuð kjötsúpa og rabbarbarapæ. Hér hljóta allar máltíðar að enda á rabbarbarapæ.

Ný sending af ferskum rabbarbara er væntanleg upp úr miðjum júní.

Hollar og mikilvægar ólífur í Frú Laugu

Ólífur eru mikilvægar.

Að horfa á þennan litla, bitra ávöxt er eins og hafa sögu mannkyns í hendi sér.

Egyptar, Grikkir, Rómverjar; Hómer, Biblían, Kóraninn; Aþena, Múhammeð, Tutankhamen; viður, lauf, ávöxtur, olía – fáar plöntur eiga eins langa og jákvæða sögu sem lækningarmáttur, næring eða boðberi dýrðar, visku og friðar.

Ólífur eru líka hollar.

Þær eru sjaldnast borðaðar beint af trénu heldur verkaðar í saltlausn eða olíum sem kemur af stað náttúrulegri gerjun sem breytir eiginleikum ólífunnar svo hún verður betri og hollari. Hollar ólífur eru m.a. taldar styrkja ónæmiskerfi, vernda DNA, minnka líkur á hjartasjúkdómum og svo mætti lengi telja.

Til þess að hámarka ferskleika, bragð og ekki síst hollustu er hins vegar mikilvægt að ólífurnar séu einmitt framleiddar á þennan náttúrulega hátt en ferlinu ekki flýtt eins og gjarnan er gert með vítissóda í iðnaðarframleiddum ólífum og ýmsum óþarfa aukefnum bætt þar samanvið.

Ólífurnar í Frú Laugu eru “markaðsferskar” sem þýðir að þegar við höfum sett þær í dollur endast þær eingöngu í 2 vikur svo það þarf að nálgast þær og meðhöndla eins og hvert annað grænmeti.

En þær eru góðar og þær eru hollar.

Það skiptir öllu máli.

Fimm tegundir eru fáanlegar í Frú Laugu:

Dökkar Kalamata frá Grikklandi og dökkar Gaeta frá samnefnu svæði á S-Ítalíu, grænar Nocellara del Belice frá Sikiley, miðjarðarhafsblanda af nokkrum grænum og dökkum tegundum með smávegis rósmarín og loks stórar grænar með fyllingu (hvítlauk, papriku og sítrónu). Þær eru verkaðar í saltvatni þar sem ýmist er bætt við sólblómaolíu, vínediki eða náttúrulegum sýrum (mjólkursýru, sítrus, c-vítamíni).

100 grömm af ólífum kosta 290 krónur og höfum við sett þær í 200g dollur til að byrja sem greiðast eftir vigt.

Ólífur Ragnar Grímsson munu fást með haustinu

Chablis frá Christian Moreau skorar hátt

Í næstu viku kemur sending af Chablis vínum frá Christian Moreau. Fyrirferðamest er Chablis 2008 sem þeir Moreau bændur og feðgar eru nýfarnir að setja í framleiðslu en hingað til hafa þeir eingöngu framleitt 1er og Grand Cru Chablis vín en ekki svona “venjulegt” þorpsvín. Með í för verður líka eitt Rully hvítvín frá Vincent Girardin (meira um það síðar).

Vínin frá Christian Moreau hafa verið að skora hátt í amerísku pressunni undanfarið.

Tímaritið Wine Spectator sendir út tölvupóst til áskrifenda sinna undir fyrirsögninni “Hot Wines” og “Editor’s Most Exciting Wines” um það sem ber hæst í nýjasta tölublaði hverju sinni. Nú eru það Chablis vínin frá Moreau, 2008 árgangur. Þorpsvínið er ekki til umfjöllunar (2007 árgangur af því fékk reyndar “Top value” stimpil og 88 stig á síðasta ári) en öll hin vín feðganna, frá 1er til Grand Cru, fá einkunnir á bilinu 92 til 95 stig. Ekki slæmt.

Burghound, sem sérhæfir sig í Búrgundarvínum, hefur alltaf verið hrifinn af vínunum frá Moreau feðgum og er 2007 og 2008 árgangar engin undantekning með einkunnir á bilinu 88 til 94 stig af hundrað.

Robert Parker. hefur ekki enn fjallað um 2008 árgang vínanna en 2007 fá á bilinu 88 til 92 stig og Stephen Tanzer gefur þeim frá 86 til 96 stig.

Það verða bara þrjú Chablis vín í þessari sendingu (feðgarnir framleiða alls átta ólík Chablis) og aðins tveir kassar af hvoru 1er og Grand Cru þar sem þau fást ekki í Vínbúðunum en hægt verður að sérpanta þau. Þau verða ekki ódýr þegar þau koma hingað en fyrir þá sem vilja öðru hvoru tryggja sér gott hágæða Chablis þá er óhætt að mæla með þeim. Þetta eru Chablis 2008, 1er Cru Vaillon 2008 og Grand Cru Les Clos 2007.

Þetta hafa sérfræðingarnir að segja um vínin þrjú:

Chablis 2008  

88-90 stig Burghound
A classic aromatic profile of green fruit, oyster shell and saline hints slide into racy and pure middle weight flavours where more minerality resurfaces on the punchy and lingering finish. This is a lovely villages and definately worth a look for both value and quality. 2012+

86-89 Stephen Tanzer
Candied fruits lifted by violet and the nose. Sweet and creamy but high-pitched, with floral and orange peel flavors framed by bright acidity. There´s a slight exotic fruit quality here that Fabien Moreau says will disappear. A bit tricky to taste today on its finings.

Chablis 1er Cru Vaillon 2008

92 stig Wine Spectator
Rich and creamy, with hints of vanilla and spice augmenting the peach, melon and yellow plum. Beautifully integrated now, with a lingering aftertaste of spice and mineral. Should only get better. Best from 2011 through 2022.

90-93 stig Burghound
A less elegant but more expressive nose features notes of mineral reduction, iodine and oyster shell that are also reflected in varying degrees by the very rich and full-bodied flavors that are less complex but possess the same lenght on the driving and balanced finish. 2013+

90-92 Stephen Tanzer
Crystallized orange and lemon peel aromas. Sweet, creamy and tactile with lovely palate-saturating fruit and gingery spice flavors. Finishes with terrific lift and length.

Chablis Grand Cru Les Clos 2007

93 stig Burghound
This is perhaps the most aromatically elegant wine in the range today with its airy, pure and layered nose of white flower, lemon peel, hint of wod spice, white peach and oyster shell nuances that seem even stronger on the impressively scaled broad-shouldered flavors that possess a beguiling texture as well as an almost painfully intense, palate staining and austere finish that is bone dry. In a word, gorgeous. 2014+

92 stig Robert Parker
The Moreau 2007 Chablis Les Clos mingles fresh white peach, rhubarb, orange zest, and vanilla in the nose, and comes to the palate with a corresponding sense of invigoration, refreshment and tart, pungent chew, even as one registers a distinct sense of underlying chalk and stone. Les Clos is not about richness (except of extract) this year, and Moreau’s dense Clos underscores that point. Utilizing a technique reminiscent of Meursault’s Patrick Javillier, Moreau reports that he vinifies three separate lots with different barrel and lees regimens to enhance the complexity of the final, blended wine. There is a severity and practically blazing intensity to the finish that’s not loveable, but certainly is formidable. I’d give this several years in the bottle, and would not anticipate it fading inside of a decade. 

93 (+?) stig Stephen Tanzer
 Pale, bright yellow. Knockout nose projects lemon oil, crushed stone, spices and minerals. As creamy as this is in the mouth, it’s most notable for its sheer energy and verve, with lemon and crushed stone flavors that pulsate in the middle palate and on the very long aftertaste. A classic vintage for this wine. Chrstian Moreau reminded me that the family’s major parcel of Clos goes from the bottom to the top of this grand cru. Fabien does three different vinifications before blending the lots at the end. Part of this cuvee went back into barrels for five months following the racking after the malolactic fermentaion. 

Uppskrift: Humar að hætti hússins með fersku salati

Það er nú varla hægt að tala sérstaklega um “að hætti hússins” sem einhverja eina ákveðna leið þegar humar er annars vegar heldur frekar hvað er við höndina hverju sinni og hvernig stemningin er. Á að grilla úti, á pönnu eða ofni? Súpu, risotto, pasta, salat?

Frú Lauga fékk í hendur humar beint frá sjómönnum á Höfn í Hornafirði — sýnishorn af því sem verður fáanlegt í búðinni fljótlega með vorinu.

Við ákváðum að gera eitthvað einfalt og byrjuðum á að taka hann úr skelinni og hreinsa svörtu görnina — auðvelt að gera það með því að halda þétt aftast á sporðinum þegar humar er dreginn út og þá verður görnin oftast (!) eftir. Skeljarnar setjum við svo í poka, frystum og geymum til að nota síðar í fiskisoð.

Ólífuolía hituð á pönnu og humrinum (1kg) skellt út á. Velta til og frá svo hann bakist jafnt á öllum hliðum og út í gegn. Líklegast um 5-6 mínútur í heildina, alls ekki of lengi. Þá er humar fjarlægður en allur safinn skilinn eftir á pönnunni.

Safinn á pönnunni er allur úr humrinum sjálfum kominn fyrir utan væga ólífuolíu svo hann er bragðmikill og hægt að nota sem grunn í ýmsar útfærslur. Við gerðum þetta svona í þetta sinn: útí fór skvetta af hvítvíni og staup af sætvíni (hægt að sleppa eða setja örlítið koníak eða uppáhalds líkjör jafnvel), u.þ.b. desilíter af rjóma, salt og pipar og bingó! Sósugerðin tekur 3-4 mínútur og síðan hellt yfir humarinn og borið fram með góðu fersku salati.

Þar sem er humar þar er hvítvín.

Við mælum með alll-þéttu hvítvíni með humrinum og notuðum að þessu sinni Little James frá Chateau Saint Cosme sem gaf máltíðinni aðra vídd með sínum mikla, ilmríka karakter.

Tvíburarnir vilja vera áfram í Vínbúðunum

Öll vín sem hefja REYNSLU í Vínbúðunum hafa eitt ár til að komast í KJARNA þar sem þeim er tryggður staður í a.m.k. ár til viðbótar. Í kjarna fær vínið meiri dreifingu í fleiri Vínbúðir og ef vínið selst virkilega vel endar það út um allt land. Vínin í kjarna eru líka staðgreidd að hálfu ÁTVR við hverja pöntun en ekki fengin “að láni” og síðan greidd eftir því hvað selst í hverjum mánuði eins og reynsluvínin.

Sem dæmi: ef ÁTVR pantar 60 flöskur af ákveðnu víni frá okkur og eingöngu þrjár seljast í mánuðinum greiðir ÁTVR aðeins þessar þrjár flöskur. Ef sama magn yrði pantað af kjarnavíni yrði það staðgreitt innan tveggja vikna óháð sölu í Vínbúðunum.

Það er því eftir nokkru að sækjast.

Í hverjum mánuði fáum við framlegðarskýrslu frá ÁTVR þar sem við getum séð hvernig öll vörunúmer í Vínbúðunum eru að standa sig, okkar og annarra. Við sjáum m.a. hvaða vín fara í kjarna, getum séð hversu margir mánuðir eru eftir af reynslu-árinu og hveru mikið vantar upp á í “framlegð” til þess að komast í kjarnann. Vín sem nær ekki í kjarnann dettur úr sölu og þarf þá að bíða utan Vínbúða í heilt ár eftir að eiga möguleika á endurkomu á reynslulistann ef viðkomandi vínkaupmaður kýs að reyna aftur.

Í augum ÁTVR setur vínkaupmaður vín í reynslusölu með það fyrir augum að koma því í kjarna og velur vín til landsins sem eiga þennan möguleika.

Við erum svolítið óþæg hvað þetta varðar og erum alltaf að setja þarna inn alls konar ósöluvænleg og skrítin vín sem eygja aldrei raunverulegan möguleika á þessari stöðuhækkun úr reynslu í kjarna. Þeir sem þetta lesa vita af hverju það er svo við sleppum langloku um tilgang og ástríður okkar að þessu sinni. Okkar vín eru því alltaf að detta úr sölu og dvelja því gjarnan ekki lengur en árið í Vínbúðunum – og á meðan finnum við einhver önnur ný og ómöguleg vín til að setja í staðinn.

Við getum bara ekkert að þessu gert.

Reyndar hefur svokallaður SÉRLISTI Vínbúðanna komið okkur til hjálpar því þar veljast inn vín til hliðar við þetta sjálfvirka kerfi sem við vorum að lýsa, vín sem er valin af fagmönnum Vínbúðanna. Þetta eru einu vínin í Vínbúðunum sem eru valin inn af gæðum og í þeim tilgangi að auka fjölbreyttni í hillum Vínbúðanna svo landinn drekki nú ekki bara Chardonnay og kassavín út í eitt. ÁTVR auglýsir eftir umsóknum á sérlistann u.þ.b. tvisvar á ári og er tekið tillit til gæða, verðs og þarfar m.a. og samkeppni um hvert sæti.

Nú er þessi póstur orðinn alltof langur og komið að raunverulegri ástæðu hans (ef einhver er ennþá að lesa).

Tvíburavínin Little James rautt og Little James hvítt, frá Chateau Saint Cosme í Rónarhéraði Frakklands, vantar ekki mikið upp á til að komast úr reynslu í kjarna. Reynsluárið rennur út 31. maí og þurfa viðskiptavinir Vínbúðanna að versla 25 flöskur af hvoru víni í hverri viku héðan í frá og út maí til að það takist. Hljómar ekkert svo rosalega mikið en þarf samt átak til.

Öll hjálp vel þegin.

Það er varla hægt að finna meira lifandi og hressileg vín í okkar röðum eins og flöskumiðinn gefur til kynna. Þau fara þó ekki út af sporinu í taumlausri gleði – þrátt fyrir allt þá eru þetta BARA venjuleg og góð frönsk léttvín með svona smá suðrænum samba.

Little James rautt og Little James hvítt kosta bæði 2.289 kr. í Vínbúðunum sem við leyfum okkur að kalla af mikilli hógværð ÞRUSUKAUP.

Takk fyrir hjálpina.

Vínin yfir páskana

Eins og kemur fram í nýjasta bréfi Frú Laugu þá mælum við sérstaklega með rauðvíninu Cotes du Rhone 2006 frá Chateau de Montfaucon með páskalambinu. Þetta hefur þægilegan ilm, þéttan ávöxt og flotta byggingu. Látlaust vín í besta skilningi þessa orðs sem er við hæfi á þessum tíma yfirvegunar og innri friðar.

Önnur vín sem sýna sínar bestu hliðar í nærveru lambakjöts eru rauðvín úr Sangiovese þrúgunni eins og Chianti Classico 2007 frá Castello di Querceto, Chianti Classico 2006 frá Fontodi eða Montefalco Rosso 2005 frá Arnaldo Caprai.

Klassísk rauðvín sem falla ekki í skuggann af lambinu eða öfugt.

Í hvítu deildinni mælum við með einhverju svolítið þykku og höfugu til að standa í hárinu og t.d. humri og laxi en með ferskleika engu að síður, eins og t.d hið skemmtilega Chardonnay hvítvín The Stump Jump Lightly Wooded Chardonnay 2008 frá d’Arenberg nú eða madamman sjálf Comtesse Madaleine 2007 frá Chateau de Montfaucon.

Síðan má líka draga fram Beljuna en það vill svo til að þær eru einmitt úr þessum þrúgum sem mælt er með hér fyrir ofan, sú rauða úr Sangiovese og sú hvíta úr Chardonnay. Okkur finnst rauðvínið vera að vaxa með tímanum sem það hefur haft í maga beljunnur og hvítvínið fer að verða meira grípandi með hækkandi sól og vori.

Gleðilega páska!

Chablis á bónus verði

Í tilefni af því að ný sending er væntanleg frá Christian Moreau í Chablis fórum við yfir lagerstöðuna og fundum nokkur gler (6-18fl af hverri sort) af gömlum árgöngum frá þeim tíma sem Íslendingar voru ríkir og krónan sterk.

Reyndar finnst okkur þessi flottu hvítvín úr Chardonnay þrúgunni svo góð og við næstum tímum ekki að láta þau frá okkur en við getum nú ekki drukkið allt sjálf, jafnvel ekki með góðri hjálp – og við munum taka frá nokkrar flöskur handa okkur líka.

Vínin sem um ræðir eru þrjú og voru keypt þegar evran kostaði undir 100 krónum. Þau eru því frábær kaup í ljósi þess að ný sending verður leyst út á genginu 175 eða svo. Verðið er því mjög “2007″ og ættu unnendur ekta Chablis-vína að sperra eyrun.

Þetta eru vínin þrjú: Chablis 1er Cru Vaillon 2006, Chablis Grand Cru Vaudesir 2004 og Chablis Grand Cru Les Clos “Hospices Les Clos” 2004 - og mætti lýsa stílnum almennt svo að þau eru vel þurr, djúp fremur en breið, með dæmigerðum steinefnaeinkennum Chablis vína og þægilegum en ekki of sterkum eikarblæ, fáguð og í flottu jafnvægi.

Áhugasamir sendi okkur póst á vinogmatur@vinogmatur.is til að fá upplýsingar um lagerstöðu og hvernig maður ber sig við að sérpanta þau í Vínbúðunum.

Vín mánaðarins í Gestgjafanum

Það var ánægjulegt þegar við vorum nýbúin að fjalla um dræma sölu góðvínanna þriggja frá Chateau Mourgeu du Gres í Vínbúðunum að Gestgjafinn tók eitt þeirra upp á arma sína. 

Litla rauðvínið Les Galets Rouges 2008 í hálfs líters flöskunni er Vín Mánaðarins með 4 1/2 glas. 

Góður dómur fyrir vín sem á allt gott skilið að okkar mati. “Ilmurinn er yndislegur” segja þau en það eru engar ýkjur því fá vín í okkar herbúðum hafa eins mikinn og flottan ilm og ilmur er stór hluti góðs víns. 

Það er minnst á annað vín frá Vín og mat í blaðinu en Stump Jump Riesling fær sömuleiðis 4 1/2 glas en sá dómur miðast við hversu vel vínið paraðist með bláskel þar sem Riesling vín eru sérstaklega til umfjöllunar. 

“Chateau Mourgues de Gres Les Galets Rouges 2008 – VÍN MÁNAÐARIKNS 4 1/2 glas
Í neðri hluta Rhone-dalsins er jarðvegurinn mjög grófur (þekktast í þeim efnum er Chateauneuf du Pape og nágrenni) og leirkenndur með sandsteini frá Ölpunum. Lofstslagið er oft mjög heitt þannig að vínviðurinn “þjáist” en nær raka djúpt í berginu. Betri staðarþrúgurnar eins og syrah, grenache og mourvédre í góðum höndum gefa góð vín. AOC Costiéres de Nimes er á vesturbakka Rhone og tilheyrir Languedoc. Chateau Mourgues du Gres er lítið vínhús og leiðandi hvað varðar gæðaframleiðslu í þessu AOC og skorar alltaf mjög hátt hjá Robert Parker. Hér er syrah 75% og grenache, mourvédre og carignan 25% alls., vínið er geymt í ár á stáltanki til að varðveita ferskleikann. Þetta er ungt vín og þarf líklega að láta það bíða í glasinu í 10-15 mínútur en ilmurinn er yndislegur, afar hreinn ávöxtur (rauð og svört ber), hvítur pipar, kryddjurtir og engar ýkjur sem gefur strax til kynna að þetta margslungna vín sé í einstöku jafnvægi. Í munni er það fylgið sér, vínið er þétt, nokkuð af fíngerðum tannínum, mikið af ferskum, sólríkum, svörtum berjum, lakkrís og pipar – langt eftirragð. Matarvín, prófið með andarbringu, hreindýri, entrecote eða nautasteik með bearnaise.
Verð: 1.850 kr. (50cl)
Okkar álit: Frábært vín í einstaklega þægilegri flðskustærð fyrir 2 (50cl), margslungið og mikið matarvín. Ungt – betra eftir svolítinn tíma í glasinu.  ” (- Gestgjafinn 3. tbl. 2010)

Nýtt á nýju ári

Það eru blikur á lofti.

Við erum ekki hætt að endurskoða vínportfólíuna þótt maður fari hægar í sakirnar og varlegar en oft áður.

Eins og alltaf munu einhver vín hætta í Vínbúðunum og jafnvel aldrei koma aftur en þá er bara leita í raðir okkar framleiðenda eftir nýjum vínum eða athuga hvort tími sé kominn á endurkomu einhverra sem hafa verið hér áður.

Kerti ÁTVR virkar nefnilega þannig að vín fær reynslu til árs en dettur þá út ef ekki selst nógu vel og má ekki koma aftur inn í annað ár á eftir eða svo. Sérflokkur vína er undanskilinn reyndar en við höfum verið að senda mörg ný vín beint þangað frekar en í “reynslu” því þar er hugsanlegt að vín fái að dvelja lengur en fyrsta árið ef það er talið nauðsynlegt til að viðhalda framboði og fjölbreyttni vína í Vínbúðunum.

Mjög líklegt má telja að einn framleiðandi eigi þannig endurkomu fljótlega sem er okkur mikil  ánægja því við elskum hvítvínin hans, Christian Moreau í Chablis. Hann gerði eingöngu 1er Cru og Grand Cru hvítvín áður en hefur bætt við einfaldari Chablis Village víni sem hentar okkur vel og við stefnum á að taka inn.

Tveir splúnkunýir framleiðendur fara nú að teljast mjög líklegir hingað með vorinu.

Það eru Combe Blanche á Minervois svæðinu í Languedoc héraði S-Frakklands. Hann mun líklegast verða óþekktasti framleiðandinn okkar hvað varðar alþjóðlega frægð og frama en það er líka bara gott því vínin eru á frábærum verðum miðað við gæði og við stefnum á eitt hvítvín til að byrja með ásamt tveimur rauðvínum. Combe Blanche (sjá mynd af eigandanum Guy Vanlacker lengst til hægri og gott ef ekki bloggaranum þarna þriðja frá hægri í vínsmakki í Montpellier fyrir nokkrum árum) hefur verið í sigtinu hjá okkur í mörg ár svo það er sérstaklega ánægjulegt að fá hann til landsins. Í minningunni voru það einhver praktísk atriði eins og samskipta- og tungumálaörðugleikar (hann talar bara frönsku og átti bara fax ekki tölvu) sem olli því að upp úr samningaviðræðum slitnaði á sínum tíma.

Ca Rugate kynntumst við á Vinitaly vínsýninguni fyrir nokkrum árum. Það var hún Roberta hjá Arnaldo Caprai sem mælti með honum og þar sem við treystum henni svo vel þá létum við tilleiðast að heimsækja básinn hjá Ca Rugate þótt Valpolicella vín væru ekki ofarlega á stefnuskrá okkur yfir ný vín og framleiðendur á Ítalíu. Við höfum reyndar skoðað vín frá öðrum góðum framleiðendum á svæðinu í gegnum árin og ekki má gleyma stjörnuvínunum frá Dal Forno Romano en þau eru eiginlega í flokki út af fyrir sig.

Í stuttu máli heilluðu vínin okkur upp úr skónum, allt frá hvítu Soave til rauða Amarone, Valpolicella, freyðivína og sætvína. Sama hvaða vín voru borin fram þau einkenndust af stílfegurð og gæðum. Nú er hins vegar komið að því að gera eitthvað í þessu og má reikna með komu a.m.k. Soave hvítvíns, Valpolicella og Ripasso fyrst um sinn.

Þetta eru fyrstu drög að nýjum hlutum á nýju ári.

Uppskrift: Sólþurrkaður saltfiskur með aioli-sósu

Við matreiddum sólþurrkaðan saltfiskinn frá Langanesi sem fæst í Frú Laugu á 1.980 kr/kg.

Hann var útvatnaður í 3 sólahringa og var vatni skipt á honum daglega. Þótt þrír dagar virtust passlegir fyrir þykkari bitana var það jafnvel of mikið fyrir þá þynnri svo væntanlega má stytta útvötnun í 2 sólahringa og þá kannski vega upp á móti með því að skipta oftar um vatn. Þetta hefur aðallega með söltun fisksins að gera og smekk viðkomandi fyrir miklu eða litlu saltbragði. Hann var síðan soðinn í svona 15 mínútur.

En afskaplega var hann bragðgóður, namm!

Við höfðum einfalt meðlæti með (þroskaða tómata og gullauga úr Frú laugu og ferskt avokado) sem varla er hægt að kalla uppskrift fyrir utan þessa góðu aioli sósu sem við gerðum í fyrsta skipti en hún er sérstaklega algeng á miðjarðarhafssvæðinu þar sem þessi tegund af fiski er talsvert borðuð.

Svona er uppskriftin af aioli sósunni sem mætti líka kalla hvítlauksmajónes:

6-8 hvítlauksrif (eftir stærð og smekk)
1 eggjarauða
1 bolli ólífuolía
salt
1 lítil sítróna (eða læm)

Eggjarauða og hvítlauksrifin sett í blöndunartæki og hakkað þar til vel maukað. Safi út sítrónu kreistur út í í litlu magni í einu á meðan blöndunartækið er í gangi. Saltað að smekk.

Að lokum er ólífuolíunni hellt í mjórri bunu hægt og rólega út í blönduna þar til hún tekur sig og verður gul-hvít.

Ef blöndun mistekst (er vökvakend og nær ekki að blandast saman) má hella blöndunni í skál og byrja upp á nýtt með annarri eggjarauðu og einu hvítlauksrifi sem er maukað eins og áður – og hella síðan misheppnuðu blöndunni út í hægt og rólega í mjórri bunu þar til nýja blandan tekur sig og verður að ljósgulri sósu.

Með þessu drukkum suður-franskt hvítvín sem okkur fannst viðeigandi og passaði það einkar vel með, Little James frá Saint Cosme.

Eitt af þessum vonlausu vínum í Vínbúðunum

Við getum ekki hætt að flytja inn vín sem enginn kaupir.

Hverjum öðrum en okkur dytti í hug að flytja inn vín sem kemur frá óþekktum framleiðanda af óþekktu svæði eða með miða sem enginn tekur eftir, nú eða nafni sem enginn getur borið fram.

Og Chateau Mourgues de Gres Costieres de Nimes A.O.C. Les Galets Dóres 2007 uppfyllir allt þrennt!

Síðan 1. júlí 2009 hafa 16 flöskur af þessu víni verið keyptar í Vínbúðunum. Það gera tvær flöskur (rúmlega!) á mánuði.

Það flokkast því líklegast undir eitt af þessum vonlausu vínum í Vínbúðunum.

Bara ef einhver hefði getið sett mynd af kanínu á miðann og kallað það “Crazy Rabbit” eða eitthvað svoleiðis, þá hefði það kannski mokast út.

En okkur þykir það gott, reyndar eiginlega frábært. T.d. með skelfisk-pasta eins og við fengum okkur um daginn. Suðrænt og seyðandi. 

Við höfum lent í þessu áður en lærum ekki af reynslunni. Við — aðallega þessi bloggari — verðum svo æst yfir einhverju svona góðu, getum ekki stillt okkur og er eiginlega sama þótt ekki mokist það út.

Ef við gætum selt 10.000 flöskur á einu ári myndum við frekar vilja selja lítið af mörgum en mikið af fáum.

Love before business.

Það er aðeins meiri vinna en mikið er það nú miklu skemmtilegra.

Eitt er því öruggt, við munum halda áfram að flytja inn svo “vonlaus” vín.

Sine Qua Non — þrátt fyrir allt

 

Þrátt fyrir kreppu, þrátt fyrir gengi, þrátt fyrir allt, ætlum við að halda uppteknum hætti og flytja inn vínin frá Sine Qua Non til Íslands frá Kaliforníu. 

Verðin verða á svipuðu róli og í fyrra og sem fyrr verður hægt að fá tvö rauðvín, annað úr Grenache og hitt úr Shiraz. 

Mæting til landsins verður í mars/apríl eða þar um bil og verður það auglýst nánar síðar. 

Sem fyrr verða vínin með ný nöfn og miða sem hinn hugmyndaríki víngerðarmaður Manfred Krankl uppdiktar með hverjum nýjum árgangi. 

Vínin eru fokdýr blessuð en einstök og þess virði – þrátt fyrir allt. Innihaldið og, í tilfelli vína Krankl, umbúðirnar — sjá til þess. 

Bloggarinn rakst á þennan ágæta þátt um “Madman” víngerðarkarlinn Krankl (í þremur hlutum): 

 

 

Uppskrift: Spagettí með bláskel

Við höldum áfram að benda á það hversu bláskelin er gott hráefni á góðu verði.

Það er mikið spurt í Frú Laugu hvernig sé best að elda hana og við bendum yfirleitt á einföldustu leiðina; skella henni á heita pönnu, skutla fínsöxuðu kryddi og lauk (eða sellerí) og hvítvínsglasi, bíða þar til hún opnar sig (5 mín max) og þá er rétturinn tilbúinn á diskinn.

Við útfærðum þess uppskrift aðeins öðruvísi í upphafi nýja ársins og notuðum sem grunn uppskrift frá Mario Batali.

Hráefni:

1 kg bláskel
2 bollar ferskir, saxaðir konfekttómatar (eða aðrir vel þroskaðir tómatar)
1 laukur
1 sellerístöng
5 hvítlauksrif
4 matsk. ólífuolía (t.d. frá Bisceglia)
1/2 glas hvítvín
1/3 glas rauðvín
salt og pipar
300 gr. spagettí

Ólífuolían hituð á pönnu. Hvítlaukur skorinn í þunnar sneiðar og mýktur í olíunni á pönnunni í smá stund (1-2 mín.) þar til ljósgulur (alls ekki brúnn). Fínt söxuðum lauk og fínt sneiddu sellerí bætt út í og steikt í 2 mínútur til viðbótar. Helming hvítvíns bætt út í og steikt í aðrar 2 mínútur. Þá eru tómatar settir út í ásamt restinni af hvítvíninu og rauðvíninu (hægt að nota bara hvítvín) og soðið í 8 mínútur á meðalhita með lokinu á. Piprað og saltað. Skelinni skellt út í, lokið sett aftur á, og soðið í max 5 mínútur til viðbótar.

Spagettí soðið meðan á þessu stendur. Ef það er soðið síðar má láta sósuna standa með lokinu á og setja bláskelina síðan rétt í lokin u.þ.b. þegar spagettíið er að verða tilbúið.

Spagettí hellt yfir sósuna á pönnunni og blandað vandlega saman og ólífuolíu skvett yfir. Gott að nota súpudiska þar sem sósan er all fljótandi.

Við notuðum Beljuna í matargerðina en drukkum með ljómandi gott hvítvín Galets Dorés frá Chateau Mourgues du Gres sem smellpassaði með.

Bláskelin var náttúrulega úr Hrísey og fæst í Frú Laugu á 1.190 kr. kg.

Buon appetito!

Alslemma í Gestgjafanum — Beljan “bestu kaupin” og Gourgonnier “vín mánaðarins”

Gleðilegt nýtt ár!

Við þökkum öllum góðum vinum og vínum viðskiptin á árinu sem var að líða!

Gamla árið endaði vel því rétt við árslok skaust út einn Gestgjafi með góðum dómum um okkar vín.

Líklegast er þetta í fyrsta sinn, ef minnið er ekki farið að förlast, sem við eigum bæði VÍN MÁNAÐARINS og BESTU KAUPIN í einu og sama blaðinu.

Alslemma.

Áður hafði Mas de Gourgonnier 2003 fengið mjög fína umfjöllun í Gestgjafanum og í Morgunblaðinu en nú er það aftur á móti 2006 árgangur sem er til umfjöllunar og bætir um betur með nafnbótinni VÍN MÁNAÐARINS.

Beljan rauða er síðan rígmontin þessa dagana yfir titlinum BESTU KAUPIN í sama tölublaði og er staðráðin í því að verða vín mánaðarins einn góðan dag. Beljan hefur reyndar hækkað í verði síðan dómur féll en það er líklegast í lagi þar sem sú hækkun gekk eins og alda yfir öll vínbúðarvínin 1. janúar þar sem um skattahækkun var að ræða og afleiðingar hennar en ekki okkar eigin smørelse. Hún hækkar því í hlutfalli við önnur vín.

Þrjú freyðivin fá líka glimrandi umfjöllun í þessum nýjasta Gestgjafa:

Þar fer fremst Val D’Oca Prosecco Valdobbiadene með 4 1/2 glas sem þeim finnst “glæsilegt freyðivín”, þá Lini Pinot Spumante með 4 glös og loks Lini Lambrusco Labrusca Rosato með 3 1/2 glas.

Einnig fá tvö rauðvín, Querceto Chianti 2006 og Arnaldo Caprai Montefalco 2006, 4 glös hvort í sérstakri umfjöllun blaðsins um rauðvín með hreindýraköti.

En svona lítur öll dýrðin út:

“BELJAN Rauðvín Toscana Igt Rosso 2008 – BESTU KAUPIN 3 1/2 glas
Það er ekki á hverjum degi sem allar upplýsingar á kassavíni eru á íslensku því yfirleitt er það frekar vín sem stórir framleiðendur setja í handhægar umbúðir til að lækka verðið. Eftirgrennslan leiddi í ljós að þetta vín, sem gengur undir nafninu “Beljan” eins og myndin á kassanum bendir til, er sérframleitt fyrir Ísland hjá Castello di Querceto og þá undir upprunavottun IGT Toskana en ekki Chianti eins og flöskuvínin hans. Gæðin fara líka eftir því, þetta er sannkallað Toskana-vín, ferskt, fullt af kirsuberjum og með keim af leðri og sveit, stendur vel fyrir sínu en þarf kannski að þroskast dálítið – eftir smástund í glasinu er það mýkra og sýran minnkar. Kjörið að setja á karöflu og hafa á borði með blönduðum réttum, með góðum pítsum og risotto.
Verð: 5.490 kr.
Okkar álit: “Beljan” er bara fínasta kassavín, með karakter og góður fulltrúi Toskana, leyfið henni bara aðeins að ná andanum! 

Mas de Gourgonnier 2006 – VÍN MANAÐARINS 4 1/2 glas
Fyrir tveimur árum smökkuðum við 2003 árganginn og vorum einstaklega hrifin en urðum að leyfa víninu að jafna sig því árið á undan var það mjög lokað og næstum óaðgengilegt. Hér er Mas de Gourgonnier, eitt af þekktustu lífrænu víhúsum í Baux de Provence (heyrst hefur að það standi til að hafa heila AOC Baux de Provence lífrænt ræktaða sem væri einsdæmi), strax aðgengilegt og skemmtilega opið. Allar þrúgurnar sem leyfilegar eru finnast í vínnu: grenache, syrah, cinsault, carignan og mourvédre en það eru sennilega syrah og grenache sem skila mest eftir enda eru þær samanlagt yfir 50% af blönduninni. Anganin er mjög aðlaðandi, það er eins og að anda Provence-héraði að sér úr einu vínglasi og það heldur áfram í munni: vel þroskuð rauð og dökk ber, kryddjurtir og milt krydd, skógarbotn, ferskt og margslungið og langt eftirbragð – munnvatnið fer strax af stað og biður um jurtakryddað lambakjöt (helst af nýslátruðu en annað dugar!) eða safaríka nautasteik. Yndislegt vín með mikinn karakter.
Verð: 2.790 kr.
Okkar álit: Meistarar að verki með þetta lífræna vín, flugeldasýning frá Provence-héraði sem elskar lambið okkar og nautakjöt. Flott vín.

Val D’Oca Prosecco Valdobbiadene – 4 1/2 glas
Prosecco er “alvöru” freyðivín Ítala og kemur frá Veneto á norður Ítalíu, þrúgan er … prosecco. Nokkrar tegundir hafa farið inn og út af lista Vínbúðanna, líklega ekki nógu þekkt vín nema af þeim sem hafa búið þar í landi. Prosecco-heitið bætir fyir þetta flókna nafn sem vínið, sem komst að fyrir stuttu í Vínbúðunum, ber en flaskan er falleg líka og auðvelt að þekkja hana! Og innihaldið samsvarar útlitinu: afar elegant, fíngert, örlítil sæta frá vel þroskuðum þrúgum, fínar loftbólur og mikið af þeim. Glæsilegt freyðivín sem sómir sér við ýmislegt, sem fordrykkur, með eftirréttunum (prófið me Panetone frá Sandholt bakaríi!) eða sem áramótafreyðvín.
Verð 2.490 kr.

Lini Pinot Spumante – 4 glös
Öðruvísi vín frá Lini 910, þessum rúmlega aldargamla framleiðanda frá Correggio rétt hjá Modena – hvítt í þetta sinn og úr pinot noire-þrúgunni. Þetta er ekki lengur Lambrusco þar sem þrúgurnar sem eru notaðar í þeim vínum eru algjörlega staðbundnar (60 tegundir hafa verið skráðar!) en framleiðsluaðferðin er eins: annað hvort “méthode tradionnelle” eða “Charmat” sem hentar vel hér. Það er mikill persónuleiki í þessu víni, góð fylling, mikið af blómum og gulum ávöxtum, t.d. melónum og perum, og það freyðir einstaklega vel, lengi og fallega. Eftirbragðið er líka langt og þar kemur vottur af sætu sem fylgir ávöxtunum. Góð sýra heldur víninu lifandi alla leið, athyglisvert vín og góður fordrykkur.
Verð: 2.590 kr.
Okkar álit: Forvitnilegt en verulega skemmtilegt, sérstaklega í fordrykk eða til að skála í á áramótum.

Lini Lambrusco Labrusca Rosato – 3 1/2 glas
Lambrusco verður alltaf dálítið sérstakt vín, freyðandi rautt, rosato eða hvítt, það á sér langa hefð í ítalskri víngerð og gæðin geta verið gríðarlega mismunandi. Við höfum þegar smakkað Lini 910 rautt sem hefur vott af sætu og gaf tóninn varðandi gæði – þetta rosato-vín er önnur útgáfa frá þessum virta framleiðanda. Það er svolítið feimið í nefi en við öndun koma fram rauð ber (jarðar-, rifs- og hindber). Vínið hefur góða fyllingu í munni, er ferskt og með vott af sætu, lofbólurnar eru þéttar og fíngerðar, tannín finnst aðeins en er flauelsmjúkt. Heilt á litið er þetta þurrt vín með góðum berjum, kannski erfitt að finna mat á móti en heyrst hefur að það gæti gengið með hamborgarhrygg.
Verð: 2.190 kr.
Okkar álit: Ferskt og þurrt, freyðandi rósavín, forvitnilegt en skemmtilegt og vel gert.” (- Gestgjafinn 17. tbl 2009)

The Stump Jump GSM eitt af TOP 100 vínum árið 2009 að mati Wine Spectator

Nýr TOP 100 listi er kominn út hjá bandarísku útgáfunni Wine Spectator, fyrir árið 2009.

Við eigum þrjú vín á listanum, Fontodi Flaccianello 2006 (99 stig í 8. sæti) sem er væntanlegt á nýju ári til landsins, San Michele Appiano Pinot Grigio 2008 (90 stig í 70. sæti) sem hefur fengist hér þó ekki þessi árgangur, og The Stump Jump GSM 2008 frá d’Arenberg (90 stig í 82. sæti, við erum með 2007 í gangi núna).

Það er mjög eftirsóknarvert að komast á listann því hann getur haft góð áhrif á sölu og orðspor viðkomandi víngerða um allan heim.

Eins og bloggarinn hefur áður bent á er þessi árlegi listi mjög markaðsvæddur og takmarkaður en þó verður ekki framhjá því litið að þau vín sem komast á hann eru áhugaverð og góð, sum jafnvel frábær kaup og önnur hugsanlega framúrskarandi.

Alikálfur frá Lágafelli

Hestar eru í aðalhlutverki á bænum Lágafelli frekar en ær og kýr. Þar ráða bændur og hjón, Sæunn og Halldór.

Við höfum fengið folaldakjöt frá þeim til að selja í Frú Laugu sem er afskaplega gott.

Eins og víða er búskapurinn blandaður og það má segja að hjónin séu sérfræðingar í ræktun alikálfa. Alikálfur er 100 daga gamall kálfur sem hefur nánast eingöngu drukkið mjólk á sinni stuttu ævi en einnig svolítið annað fóður eins og hey.

Alikálfarnir eru fáir, kannski er einum til tveimur slátrað að meðaltali á mánuði.

Kjötið af kálfunum er einstaklega mjúkt og bragðgott, milt en ekki bragðlítið.

Við elduðum nýlega file og rib-eye úr alikálf frá Lágafelli. Það er varla hægt að tala um uppskriftir.

Alikálfur – File:

File var skorið í bita (litlar steikur) eins og það kom fyrir (var ekki lamið í þunnar sneiðar eða slíkt). Velt upp úr blöndu af hveiti, fersku kryddi (blóðberg eða bergmynta hentar vel) og svolitlum parmaosti. Velt upp úr hrærðu eggi og síðan aftur upp úr hveitinu og sett á pönnu. Hitinn á pönnu má ekki vera of heitur svo húðin brenni ekki heldur verði létt ljósbrún (1 mínúta max á hvorri hlið). Sett í eldfast mót og eldað í ofni í um 10 mínútur við 170 gráður.
Alikálfur – Rib-eye

Rib-eye er alltaf mjjög skemmtilegur vöðvi, vel fitusprengdur og bragðmikill. Við krydduðum vöðvan í heilu lagi (800g stykki eða svo) með salti og pipar og brúnuðum vandlega á öllum hliðum á pönnu (tekur 2-3 mínútur). Létum hvíla sig góða stund. Nudduðum með fersku rósmarín (smátt söxuðu), settum í eldfast mót og helltum svolitlu rauðvíni yfir (eitt las eða svo) og notuðum til þess Beljuna okkar góðu. Sett í ofn við 170 gráður í 10 mínútur, tekið út og látið standa í sma´stund (korter nægir), og þá sett aftur inn í aðrar 10 mínútur eða svo. Látið standa aftur í korter og borið fram.

Alikálfurinn er án efa eitthvað allra besta kjöt sem við höfum eldað á heimilinu, svo mjúkt og bragðgott.

Vínið með alikálfinum má vera sæmilega kröftugt þótt ´kálfurinn sé mildur á bragðið. Við drukkum með Saint Joseph frá Saint Cosmé sem smellpassaði, svolítið eins og alikálfurinn, mjúkt, milt en lúmskt öflugt.

Beljan lækkar í verði en ekki gæðum

Markaðsráð Víns og matar ehf hefur ákveðið að lækka verð Beljunnar í 5.490 kr. (1.372 kr. per 750ml).

Atkvæði féllu þrjú á móti engu.

Sama verð fyrir rauða og hvíta.

Fimm, fjögur og nítíu.

Beljan er söm þrátt fyrir lægra verð og fæst sem fyrr í Vínbúðunum Heiðrúnu, Kringlunni og Skútuvogi.

Spenandi kassavín.

Endurfundir með Amedei

Frú Lauga ætlar að bjóða upp á Amedei súkkulaði fyrir jólin.

Líklegast eru um 2 ár síðan við fluttum síðast inn Amedei en vegna gengismála slepptum við því alveg fyrir síðustu jól.

Við ætlum að láta nægja þessi jól að selja Amedei í Frú Laugu svo við getum haldið verðinu niðri og temprað aðeins áhrif gengishrunsins.

Pöntun er lögð af stað og vonandi berst súkkulaði í hús um miðjan næsta mánuð. Þarna verða góðkunningjar, sumir í nýjum umbúðum, í bland við nokkrar skemmtilegar nýjungar. Konfekt látum við alveg eiga sig þótt það sé hrikalega gott og girnilegt – okkur finnst einfaldlega verðið of hátt eins og sakir standa og setjum kraftinn í hreina súkkulaðið í staðinn. Þó verða þarna einhverjar girnilegar fyllingar, súkkulaðikrem, hvítt súkkulaði með pistasíum … …

Frú Lauga elskar súkkulaði.

d’Arenberg minnir á sig

Þegar kemur að upplýsingastreymi frá framleiðendum til okkar í höfuðstöðvum Víns og matar - þá má eiginlega skipta hópnum í tvennt; d’Arenberg og allir hinir.

Flestir framleiðendur senda okkur annað veifið póst með nýjum dómum og tilheyrandi fréttum en d’Arenberg er sér á báti. Í hverjum mánuði sendir d’Arenberg fréttabréf auk þess að dúndra ýmsum póstum þess á milli. Vefsíða d’Arenbergs er líka framúrskarandi.

Okkur leiðast ekki þessir tíðu skeytasendingar; d’Arenberg hússtíllinn sem nær frá vínum til mannlegra samskipta einkennist af húmor og hispursleysi.

Í önnum síðustu vikna höfum við ekki haft undan að segja frá sigrum framleiðandans á vínsviðinu, ekki síst á bandarískum vettvangi, en nú skulu lesendur og þá sérstaklega unnendur d’Arenberg vína uppfærðir.

Líklegast ber hæst viðurkenning sem d’Arenberg hlaut í bandaríska víntímaritinu Wine and Spirits sem ein af víngerðum ársins, Winery of the Year, en slíkur titill fellur til þeirra sem hafa jafna og breiða línu af fyrirmyndar vínum (sjá umfjöllun og dóma blaðsins um d’Arenberg).

Þá tók Gary nokkur Vaynerchuk The Footbolt 2006 til umfjöllunar (fæst í Vínbúðunum) í sjónvarpsbloggi sínu Wine Library TV en væntanlega er ekkert efni sem fjallar um vín með eins mikið áhorf sem stendur og hefur Gary vakið mikla athygli í Bandaríkjunum og víðar. The Footbolt fær góða umfjöllun í þættinum en d’Arenberg víngerðin sjálf fær mikið lof (sjá myndræmu).

Gary bætti um betur og birtist í sjónvarpsþættinum The Today Show með þrjú vín sem áttu að sýna fólki nýjar hliðar á vínupplifun og var eitt þeiirra Riesling hvítvín frá d’Arenberg (sjá myndræmu). Við flytjum það reyndar ekki inn en bjóðum upp á annað Riesling, The Stump Jump Riesling, sem er ekki síður spennandi.

En til Ástralíu – James Halliday gefur d’Arenberg fullt hús stiga í bók sinni Australian Wine Companion og velur sem “Outstanding Winery” sjötta árið í röð. James þessi er sérfræðingur í áströlskum vínum. (sjá dóma og umfjöllun hér).

d’Arenberg hefur líka tekið höndum saman með nokkrum þekktum víngerðum í Ástralíu og stofnað verkefnið First Families. Að baki þess standa víngerðir sem framleiða framúrskarandi vín og eiga það sameiginlegt að hafa verið í eigu sömu fjölskyldu í marga ættliði – verkefni sem er ætlað að auka meðvitund almennings um sögu, menningu og gæði ástralskrar vínframleiðslu.

Þá ber að nefna sérstaklega vín sem fæst hér í Vínbúðunum á góðu verði sem hefur fengið fína pressu um víða veröld, rauðvínið The Stump Jump GSM (sjá dómana) sem einn kallar svo viðeigandi “Just a damn good drink”.

Að ógleymdri framkomu The Laughing Magpie í japönsku manga teiknimyndaseríunni Dreggjar Guðanna sem var fjallað um hér á blogginu ekki fyrir löngu.

Þetta er aðeins brot.

Við höfum ítrekað ósk okkar að fá hingað til lands Chester Osborn, eiganda og víngerðarmann d’Arenberg, og eru ágætar líkur að það gerist næsta vor.

Þangað til heldur d’Arenberg áfram að minna á sig með reglulegum skeytasendingum.

Hvað er að gerast?

Það hefur ekiki heyrst mikið í okkur undanfarið hérna á blogginu þar sem kraftarnir okkar beinast svolítið að Frú Laugu þessa dagana og svo verður eitthvað áfram.

Frúin er annars við góða heilsu!

Sprúttsalan hefur þó ekki legið niðri á meðan. Við höfum t.d. boðið upp á vínsmökkun á hverjum föstudegi í Frú Laugu kl. 16.00 fyrir gesti og gangandi.

Og það eru mörg ný vín væntanleg þrátt fyrir Kreppu Gömlu en þannig var það á sumardögum að ÁTVR blés til samkeppni um vín á svokallaðan sérlista (sérstakur listi til að þétta úrval Vínbúðanna þar sem upp á skortir) og sendum við inn slatta af vínum frá okkar framleiðendum.

Fyrir valinu urðu all mörg vín af þeim sem við sendum inn en ekki er víst að öll rati endanlega í hillurnar þar sem við þurfum að hugsa um að flutningar og annað borgi sig þegar stærri myndin er skoðuð. Þau vín sem birtast hér þó örugglega, eru reyndar lögð af stað til landsins, eru ein fjögur ný vín frá hinum suður-ítalska Bisceglia, þrjú ný frá Lambrusco-framleiðandanum Lini, þrír rauðvínsboltar frá Saint Cosme í S-Frakklandi (þ.á.m. Chateauneuf-du-Pape) og tvö freyðivín frá nýjum Prosecco framleiðanda Val d’Oca. Þar fyrir utan hafa flust á sérlistann vín sem þegar voru til í Vínbúðunum frá t.d. Hubert Sandhofer, d’Arenberg og fleirum.

Við segjum frá þessu öllu betur þegar veigarnar berast til landsins.

“Loksins, loksins” — Terra Antiga Vinho Verde Bestu kaupin í Gestgjafanum

Gestgjafinn hefur tekið til umfjöllunar nokkur af nýju vínunum okkar í síðustu tveimur tölublöðum og ekki annað að segja að útkoman sé góð.

Áströlsku stubbavínin The Stump Jump GSM og The Stump Jump Chardonnay fá bæði 4 glös og sömu sögu er að segja af Aglianico del Vulture frá Bisceglia. Hvítvínið Falanghina frá sama framleiðanda fær 3 1/2 glas.

Bestu dómana í þessum glaða hópi fær þó líklegast Vinho Verde Terra Antiga, 4 glös og nafnbótina “Bestu kaupin”.

Svona lítur þetta út:

“Vinho Verde Terra Antiga 2008 – 4 glös BESTU KAUPIN
Loksins, loksins fáum við til okkar á smakkborðið Vinho Verde og það líka almennilegt eintak. Vinho Verde er merkilegt fyrirbæri sem væri hægt að gera góða grein um en í stuttu máli þá er þetta vín sem kemur frá norvesturhluta Portúgals og eru hvítvínin gerð úr þrúgunni albarino, eða alvarinho eins og hún kallast á portúgölsku. Vínið er brakandi ferskt og eru svo mikið sumar í því að liggur við að sólin fari að skína þegar maður opnar flöskuna. Ilmurinn er opinn og eins og áður sagði afar ferskur og er þar að finna græn epli peru, sítrus, vínber, greip og melónu. Einstaklega aðlaðandi ilmur svo ekki meira sé sagt. Í munni er það léttfreyðandi og ofboðslega ferskt. Létt fylling og sömu þættir og í nefi, jafnvægi er gott þó svo að ferskleikinn sé allsráðandi og einfaldleikinn er í fyrirrúmi. Drekkið með sjávarréttasalati eða með íslenskum kræklingi.
Verð: 1.789 kr.
Okkar álit: Brakandi ferskt, einfalt og algjör gullmoli. Synd að sumarið sé að enda því hér er á ferðinni 100% sumarvín. 

D’Arenberg Stump Jump Chardonay 2008 – 4 glös
Vínin frá d’Arenberg hafa alltaf vakið hrifningu hjá okkur sökum góðra vína og frumlegheita í víngerð og hugunarhætti og er þetta vín engin undantekning þar. Það ber nafnið á gamalli uppfinningu sem var notuð til að ryðja landið í kringum McLaren-dalinn og gat vélin “stokkið” yfir trjástubbana á eucalyptus-trjánum sem krökkt var af á svæðinu. Vínið er létteikað og með því er átt við að um fjórðungur af safanum er geymdur í notuðum eikartunnum í einhvern tíma. Opinn, óvenju ferskur og nett-ristaður ilmur af vanillu og kryddi en eftir stutta öndun ryðst suðrænn og ljúffengur ávöxtur fram og tekur völdin. Í munni er það skemmtilega frísklegt, miðað við Chardonnay frá Nýja heiminum, með þéttan ávöxt og góða fyllingu. Jafnvægið er til fyrirmyndar og endingin sömuleiðis. Pottþétt í alla staði enda frábær framleiðandi á ferð. Drekkið með grilluðum fiski ásamt blaðlauks- og sítrónurjómasósu.
Verð: 2.120 kr.
Okkar álit: Hér blandast saman örlæti ástralskra vína við fágun Chardonnay og er útkoman stórskemmtilegt vín, laust við dæmigerðar ástralskar ýkjur.

Bisceglia Falanghina 2008 - 3 1/2 glas
Hér er á ferðinni enn ein ítalska þrúgan sem fáir, ef einhverjir, hafa heyrt um – falanghina. Það er kannski ekki furða að hún sé lítið þekkt hér á landi þar sem hana er aðallega að finna á vínekrum Suður-Ítalíu og hafa vínumboðin ekki verið að sækja vín þangað í miklum mæli. En það virðist vera að breytast. Vínið er opið og tekur þétt ávaxtaveisla á móti manni í fyrstu með melónu, ferskju, apríkósu, banana og mangó. Unaðslegur kokteill og hægt er að staldra lengi við með nefið í glasinu. Í munni er vínið milt og ferskt með góða fyllingu og með allt annan karakter en í nefi. Ávpxturinn er miklu minni og er ákveðinn biturleiki sem fylgir víninu alla leið. Krefst matar og þá helst grillaðs fiskspjóts.
Verð: 2.120 kr.
Okkar álit: Ljúft í nefi og athyglisvert í munni. Afar vel gert en með klofinn “persónuleika” og er vínið sér á báti.

Bisceglia Aglianico del Vulture 2006 – 4 glös
Aglianico er lítt þekkt þrúga hérlendis og er svo víðar. Þessi þrúga hefur það sem þarf til að framleiða gæðavín og koma bestu dæmin frá ekrum sem liggja í kringum fjallið Vulture, þ.e.a.s. DOC Aglianico del Vulture. Vínið er pínu feimið í byrjun en mildur piparilmur er það fyrsta sem tekur á móti manni. Fljótlega koma blómlegir tónar í ljós ásamt mildum ávexti. Við þyrlun sprettur upp margslunginn blómailmur og ávöxturinn fer að njóta sín betur með kirsuber í aðalhlutverki. Skemmtilega öðruvísi ilmur. Vínið er ávataríkt í munni með kryddaða áferð, fínleg tannín og góðan ferskleika. Pipar, kirsuber, blóm, kryddjurtir og eiginlega allt sem var að finna í nefi. Flott fylling. Langt eftirbragð sem hangir á þessum milda og kryddaða karakter. Matarvín sem væri skemmtilegt með réttum í anda osso bucco.
Verð: 2.189 kr.
Okkar álit: Sérstaklega vandað vín sem dregur fram það besta hjá þrúgunni, margslungið og matarvænt.

d’Arenberg Stump Jump GSM 2007 – 4 glös
The Stump Jump GSM (Rhone-blandan) er okkur ekki ókunnugt og höfum við smakkað nokkra árganga í gegnum tíðina. Hér erum við með nýjan árgang og er blandan 50% grenache, 29% shiraz og 21% mourvedre og kemur ávöxturinn frá McLaren-dalnum í Suður-Ástralíu. Vínið er opið og gjafmilt með þéttan en ferskan ávöxt, blóm, eucalyptus og piparinn er á sínum stað en þó fínlegri en vill oft gerast í svipuðum vínum. Við öndum verður ávöxturinn þykkari og bakaðri. Einfaldur en aðlaðandi ilmur. Mild og ávaxtarík áferð með nægan ferskleika til að viðhalda jafnvægi. Flott fylling og virkilega djúsí ávöxtur í bland við blómlega tóna og nettan pipar sem heldur sig í bakgrunninum. Nokkuð langt eftirbragð sem hangir á ávextinum. Drekkið með léttri villibráð og þá helst fuglakjöti.
Verð: 2.189 kr.
Okkar álit: Skemmtilegt vín í alla staði. Vel gert með flotta byggingu og skemmtilegan karakter.”

The Laughing Magpie í japanskri teiknimyndaseríu

Guðirnar hafa talað.

“Dreggjar guðanna” er japönsk manga teiknimyndasería um ungan mann sem missir föður sinn, mikinn vínspekúlant og gagnrýnanda. Í erfðaskrá föðursins er sett af stað keppni milli mannsins og fósturbróðir hans um að finna 12 “guðdómleg” vín veraldar.

Ég hef ekki séð þessa seríu og veit ekki hvort hún hefur verið þýdd á ensku (hefur verið þýdd á amk frönsku) en bíð spenntur eftir að komast yfir hana einhvern tímann.

Nú er ennþá meiri ástæða til því að í nýjasta heftinu ferðast ungi vínsmakkarinn til Ástralíu og smakkar The Laughing Magpie frá d’Arenberg við mikla ánægju.

Þetta er í fyrsta sinn sem ástralskt vín birtist á síðum teiknimyndahetjunnar því gamlir standardar úr evrópskri víngerð hafa ráðir þar ríkjum.

Sala á The Laughing Magpie rauk upp í kjölfarið, 2006 árgangur er uppseldur en við búum svo vel að eiga slatta af 2006 á lagernum okkar.

Smelltu til að lesa forsíðufrétt um birtinguna sem vakti mikla athygli í Ástralíu

Svona lítur þetta út á síðum “Dreggja guðanna”:

—————-

Plantað fyrir 210 árum, áströlsk vín eru afurð vinnu fólksins. Shizuk hefur fundið kandídat undir áströlskum himni.

SHIZUKU: Þetta Shiraz er virkilega gott. Ég bjóst ekki við miklu frá víni með skrúftappa.

ST’ÚLKA: Þetta vín hefur unnið mörg verðlaun, þetta er vín fyrir fólk með puttan á púlsinum. Það kemur frá svæði ekki langt frá sem heiti McLaren Vale. Þetta er d’Arenberg Laughing Magpie Shiraz Viognier 2006 árgangur.

SHIZUKU: Við skulum flytja þetta vín inn.

STÚLKA: Góð hugmynd. Það myndi kosta á milli 2000 og 3000 yen í Japan. Fyrir utan að leita að kandídötum þurfum við að finna vín til innflutnings líka.

SHIZUKU: Það er kryddað og barmafullt af orku og lífi. Bæði framandi en líka fyrir venjulegt fólk á sama tíma.

Uppskrift: Rauðrófurísotto með lerkisveppum frá Móðir jörð

Klukkan 18.00 í dag starði ég svangur en andlaus inn í ísskápinn.

Hvað í ósköpunum var hægt að gera í matinn?

Í ísskápinum voru rauðrófur og fennel frá Móðir Jörð og það rifjaðist upp fyrir mér að við áttum frosna lerkisveppi, sömuleiðis frá Móðir Jörð. Þá datt mér í hug að að prófa rísottó úr þessum afurðum en svepparísótto hefur löngum verið þjóðarréttur á N-Ítalíu þótt ekki sé ég viss um að rauðrófur hafi oft slysast þar með.

Ég skar rauðrófuna (1 stk) mjög smátt og lét malla ásamt brytjuðu fenneli (smá stubbur og “hár”) í slatta af ólífuolíu og smá rauðvíni í 10 mínútur. Þá fór einn bolli af arborio grjónum út í ásamt bolla af vatni. Soðið á vægum hita í opnum potti í 20 mínútur eða svo og vatni sífellt bætt við til að halda raka í grjónunum og svo þau brenni ekki (örugglega fara 6-8 bollar af vatni þegar upp er staðið). Þá fóru brytjaðir lerkisveppir út í (frosnir). Soðið í svona 10 mínútur í viðbót og vatni bætt á eins og þarf ásamt grænmetiskrafti frá Sollu (2-3 matskeiðar) og pipar. Þegar grjónin voru tilbúin (mjúk undir tönn en ekki ofsoðin heldur mátulega stinn) tók ég pottinn af pönnunni og bætti út í fullt af ferskri steinselju (gróft skorinni) og slatta af rifnum parmeggiano osti og smá smjörklípu.

Sniðugt að bera fram með því að dreifa vel úr á diskinum, fletja út.

Með þessu var sopið á restum gærdagsins, Bandol rauðvíni frá Tempier, en gott hvítvín frá S-Ítalíu eins og Falanghina frá Bisceglia eða rauðvín frá Piemonte héraði í N-Ítalíu eins og Dolcetto d’Alba frá Luciano Sandrone væri eðalgott.

1. september — Dagur Beljunnar

Það er komið að því.

Frá og með deginum í dag er Beljan loksins komin á meðal sinna líka, í hillur Vínbúðanna.

1. september er Dagur Beljunnar.

Líklegast hefur ekkert kassavín á Íslandi (og þótt víðar væri leitað) átt sér svo langan aðdraganda. Fyrir um ári síðan fengum við þá hugmynd að flytja inn kassavín með okkar eigin hönnun, okkar fyrsta kassavín. Ýmsir góðir aðilar komu að málinu en það var síðan í höndum hins skapgóða nágranna Beljunnar, hönnuðarins Einars Geirs Ingvarssonar, sem hún fékk á sig lokamynd auk þess sem góðvinur Beljunnar og fyrrum skólafélagi, sjálfur Ritstjórinn, kom með góð ráð. Rakel teiknaði sjálfa Beljuna.

Tja, amk. eins mikla lokamynd og okkur var unnt en ritdeilur við ítalska prentsmiði ullu því að við þurftum að gera nokkrar (reyndar ótrúlega margar) aðlagaðar útgáfur þar til allir voru sáttir.

Síðan var ÁTVR, hin ágæta stofnun, ekki par á því að við myndum skíra afurðina “Belju”, jafnvel þótt slíkt tungutak tíðkist gjarnan um kassavín hjá viðskiptavinum stofnunarinnar.

Jæja, við gátum sætt okkar við það líka enda nenntum við ekki að fara að puðrast lengur með málið – í prentun fór Beljan, jafnvel þótt hún kæmi nú fram undir dulnefni og héti einfaldlega (á yfirborðinu) hinu siðprúða nafni “Rauðvín – Toscana” og “Hvítvín – Toscana” eftir því í hvaða lit hún er.

Þannig að sagan sú hlaut loksins góðan endi, að því sem við teljum.

En vín snúast ekki bara um útlit, jafnvel ekki kassavín. Eftir að hafa smakkað okkur í gegnum ófá sýnishorn frá ófáum framleiðendum fundum við það sem við vorum að leita að á Ítalíu og þangað hélt Beljan snemmsumars. Á Ítalíu var henni vel tekið af hjónunum Alessandro og Antoniettu (sjá myndir) sem hugsuðu vel um hana í allt sumar og voru síðan svo elskuleg að fylla á spenana hennar með þeirra eigin góða víni (sjá myndir).

Beljan fæst núna í Heiðrúnu, Kringlunni og Skútuvogi. Sú hvíta kostar 5.998 kr. og sú rauða 6.298 kr..

Beljan er líka á Facebook — svo nú væri gaman að heyra hvað fólki finnst um sjálft vínið.

Vínótekið smakkar á Bisceglia, Little James og Stump Jump

Steingrímur Sigurgeirsson hefur verið iðinn við kolann síðan hann stofnaði vefsíðuna Vínótek. Ekki bara við birtingu víndóma heldur hefur hver girnileg uppskriftin birst þar líka á fætur annarri. Það helsta af síðunni er síðan tilkynnt nánar um á Facebook síðu Vínóteksins.

Steingrímur kíkti í Frú Laugu á dögunum og birti þá þessa umfjölllun í kjölfarið.

Við sendum honum síðan sýnishorn af nokkrum nýjum vínum, eina flösku af hverri sort, nokkuð sem við höfum oft gert í gegnum árin þegar Steingrímur skrifaði (og skrifar enn) um vín og mat fyrir Morgunblaðið.

Hann hefur nú þegar tekið þau flest til umfjöllunar og er yfir höfuð ánægður með gæðin, ekki síst Bisceglia vínin frá Suður-Ítalíu.

Bisceglia Aglianico del Vulture – 4 stjörnur + “hrífur mann með frá fyrsta dropa” (lesa meira á Vínótekinu)
Bisceglia Falanghina – 4 stjörnur “hreinlega dúndurgott” (lesa meira)
d’Arenberg Stump Jump GSM – 3 stjörnur “aðgengilegt og þægilegt” (lesa meira)
Saint Cosme Little James (hvítt) – 4 stjörnur “einstaklega aðlaðandi hvítvín” (lesa meira)
Saint Cosme Little James (rautt) – 3 stjörnur “alvöru Rhone-einkennum” (lesa meira)

Takk fyrir það.

Uppskrift: Síðusteik af Korngrís frá Laxárdal

Endurvöktum sunnudagsmatinn í gær með góðri hádegissteik, kartöflum, sultu og grænmeti og ís á eftir.

Svolítið léttvín flaut með svo ekkert minna þurfti en léttan blund til að núllstill kerfið á eftir.

Steikin var svokölluð síðusteik af Korngrís frá Laxárdal en korngrísirnir þar á bæ borða ekki bara nánast eingöngu íslenskt fóður heldur er fóðrið af hollustu sort. Bændurnir rækta bygg og kaupa af bændum í nágrenninu og gefa síðan grísunum sínum það að borða.

Heilbrigður lífsstíll svínanna skillar sér greinilega í gæðakjöti því síðusteikin sem við elduðum í gær var afar góð.

Kryddblandan er búin til svona:

Blönduð piparkorn léttristuð á pönnu og mulin. Bætt út í salti, sykri og fersku, fínskornu rósmarín. Kryddblöndunni nuddað á steikina og mikið af henni, kjötmegin (þ.e.a.s. ekki fitumegin þótt það væri eflaust í lagi) og meðfram hliðunum.

Ofninn hitaður í 250°C eða svo. Steikin sett í eldfast mót eða á litla plötu með fituhliðina upp og undir er sett skúffa með vatni. Þannig ristast hliðin sem snýr upp og verður brún og falleg en kjötið fyrir neðan verður mjúklega soðið og safaríkt. Líklegast dugir um klukkutími í steikingu.

Þegar steikin er tilbúin er hún látin bíða svolitla stund og allur safinn sem af henni lekur settur í skál og notaður sem sósa því ljúffeng kryddblandan er mestöll þar.

Steikingin heppnaðist mjög vel og kjötið hitti í mark meðal viðstaddra. Bárum fram með soðnum, lífrænum kartöflum frá Engi og grænkáli frá Engi sömuleiðis sem og frá Vallanesi (Móðir Jörð) sem við gufusuðum. Smjör og salt fór yfir kartöflurnar, salt, edik og ólífuolía (hóflega) yfir salatið. Rabarbíu-sultur frá Löngumýri.

Bingó!

Opnuðum lífrænt, hvítvín frá Provence í S-Frakklandi, Mas de Gourgonnier, sem passaði vel með enda steikin með sínum pipar og rósmarín í nokkuð s-frönskum anda.