Tveir nýir framleiðendur í Vínbúðunum

Vín frá tveimur nýjum framleiðendum eru nýkomin í Vínbúðirnar.

Fyrst ber að nefna Bisceglia sem hefur aðsetur í Basilicata-héraði á S-Ítalíu og gerir vín þaðan en einnig frá nágrannahéruðum. Þannig er Primitivo 2007 rauðvínið frá Puglia og Falanghina 2008 hvítvínið frá Campania á meðan rauðvínið Aglianico del Vulture 2006 kemur frá heimahögunum Basilicata.

Þessi vín eru tvímælalaust góð kaup og framleidd með lífrænum ræktunaraðferðum.

Þau fást í Vínbúðunum Heiðrúnu, Kringlunni og Skútuvogi.

Hinn framleiðandinn Quintas de Melgaço er staðsettur í Portúgal, okkar fyrsti þar í landi. Frá honum kemur Vinho Verde Terra Antiga hvítvín. Þetta frísklega hvítvín fæst í 10 stærstu Vínbúðunum á Reykjavíkursvæðinu.

Heilmikið af nýjum vínum hafa verið og munu bætast í sarpinn næstu vikur.

Ljósmyndir úr ferðalagi um Ísland komnar á vefinn

Myndir úr hringferðinni um landið eru komnar á flickr.

Smelltu til að skoða

Ferðasagan verður að bíða betri tíma þar sem starfsfólk og vinir Víns og matar ehf eru upptekin við að mála og undirbúa Bændamarkaðinn sem opnar í haust.

En ljósmynd getur sagt meir en þúsund orð hvort sem — og við höfum sett þarna inn 69 stykki svo það gerir næstum heila skáldsögu.

Í einu orði sagt hins vegar var ferðin “ærleg!” og við hlökkum til að verzla með afurðir landsins.

Við erum hér ennþá!

Löng þögn á blogginu, vínpóstinum og öðrum rásum undanfarinn hálfan mánuð eða svo.

Ástæðan er ekki sú að við erum búin að leggja árar í bát heldur þvert á móti, allt of mikið að gera í ýmis konar stappi og stússi.

Kassavínsbeljan hefur tekið sinn toll (hún ætlar aldrei að komast á spenana blessunin), slatti af nýjum vínum sem á eftir að setja á vefinn og svo náttúrulega opnun verzlunar en það ku taka einhvern smávegis tíma að standsetja eitt stykki búð.

Vorum líka á ferðalagi um landið okkar fallega, 9 daga dagsskrá af heimsóknum til bænda um allt land sem allir hafa tekið vel í að bjóða upp á vöru sína í búðinni okkar.

Meira síðar, miklu meira.

Hvernig gengur? Dagur í lífi sprúttsala.

Hvaða spurning brennur helst á vörum fólks þessa dagana þegar efasemdir, áhyggjur og óöryggi einkenna þjóðfélagið?

Líklegast sú klassíska “Hvernig gengur?” — spurning.

Þýðingin er aðeins þrungnari en hér áður. Nú má búast við á að sá sem svarar sé í alvarlegum fjárhagskröggum, atvinnulaus eða jafnvel gjaldþrota.

Við fáum þessa spurningu oft þessa dagana, mun oftar en áður. Hvernig gengur? Er fólk ennþá að kaupa vín?

Svarið  — jú, líklegast gengur bara vel. Allavegana höldum við að víninnflutningur sé í betri málum en margur annar innflutningurinn. Fólk er ennþá að drekka vín. Kunnum ekki almennilega skýringu á því en kannski vegna þess að fólk eyðir meira í gæða heimavið frekar en erlend ferðalög og spreðerí. Neyslan virðist ekki minni en hefur færst niður á við í verðflokkum þótt millidýr vín séu að seljast ágætlega ennþá.

Svo er ekki til neitt sem heitir “notuð vín” eða “íslensk vín” !

Nauðsynlegasta fararteskið þessa dagana sem endranær — tvöfaldur espresso —  nei ég meina, bjartsýni, skynsemi og gott skap.

Hvernig við bregðumst við lægðinni á ennþá eftir að koma í ljós. Dýrari vín eru færri hjá okkur en áður þótt eitthvað slæðist með. Átak í ódýrari vínum (þ.e.a.s. undir 2.000 kr !!!) hefur verið í gangi en var næstum rústað af tollahækkunum stjórnarinnar. Þá má alveg eins búast við nánari naflaskoðun á ennþá ódýrari vínum en Vín og matur verður að viðurkenna — okkur finnast bara svo góð vínin sem kosta aðeins lítið meira en gefa okkur mikið meira.

M-ið í „Vín og matur”

Stundum erum við spurð: “Vín og matur — en hvar er allur maturinn?”

Svarið hingað til hefur alltaf verið eitthvað á þann veg að vínin væru í aðalhlutverki enn sem komið er en stundum þvældust með ólífuolíur, hunang, edik og súkkulaði sem við borðum mest allt sjálf.

Það er að breytast.

Við erum búin að leigja húsnæði að Laugalæk 6 við hliðina á 10-11 og opnum þar bændamarkað síðsumars.

Nafnið á verzlunina er komið, það verður tilkynnt í sérstökum tölvupósti sem fer í loftið um leið og hönnun lógós er frágengin, og að sjálfsögðu hér á blogginu og Facebook.

Við hlökkum endalaust mikið til þessa nýja verkefnis sem við höfum fóstrað með okkur í fleiri ár en hefur nú loksins tekið á sig rétta mynd.

Það verður ánægjulegt að hitta ykkur þar!

Fyrstu myndir komnar á Flickr

Uppskrift: Sunnudagskjúklingur

Í þessum rétti dregur kjúklingakjötið í sig keiminn úr bragðmiklu hráefninu. Mikilvægt er að elda réttinn í góðu, eldföstu leirmóti með loki. Ef þú átt ekki slíkt mæli ég hiklaust með því að þú fáir þér það – þú munt ekki verða fyrir vonbrigðum.

Þennan rétt er tilvalið að gera á sunnudögum, þó hann sé einfaldur fer nokkur tími í eldamennskuna (aðallega í ofninum en rétturinn er tvo klukkutíma í ofni) og því best að byrja um miðjan dag og svo er eitthvað svolítið sparilegt við flókinn og lokkandi ilminn sem breiðist úr eldhúsinu um allar vistarverur heimilisfólksins.

Kjúklingaleggir, um 1 kg. (stingdu beittum hnífi hér og þar djúpt ofan í kjötið til að það dragi meira bragð í sig)
2 vænar steinseljurætur, sneiddar.
1 gott spergilkálshöfuð, skorið niður
3 stórir, gulir laukar, skornir í stóra bita
1 stórt glas berjasafi  eða saft (helst bláberja, við geymum  og notum af einum uppáhalds morgundrykk fjölskyldunnar, sem samanstendur af frosnum berjum sem sett eru með köldu vatni í blender og sætt með svolitlu agave sýrópi – bráðholl vítamínsprengja sem allir í fjölskylunni elska).
Góð skvetta af soja sósu.
Góð skvetta af Sweet chili pineapple sósu
Vatnsskvetta.
Hvítvín – smá skvetta.
1 anísstjarna (heil)
3-4 hvítlauksrif, pressuð (skelltu bara hýðinu með í réttinn)
Nokkrir heilir negulnaglar
1/3 rifin múskathneta
Nokkur heil, hvít piparkorn
Nokkur heil, þurrkuð einiber
Sjávarsalt, ágætlega af því
Ferskur, svartur pipar úr kvörn, einnig ágætlega af honum

Ofninn er hitaður í 180-200°C (eftir því hversu heitur hann verður því það er staðreynd að ofnar eru ekki allir eins).
Ekki gleyma að stinga í kjúklingaleggina, það er lykilatriði til að rétturinn njóti sín sem best. Allt hráefnið er sett í gott eldfast leirmót (með loki) og blandað vel saman. Vökvinn á að vera nokkur en þó ekki að hylja meira en til hálfs. Ef þú átt ferskar kryddjurtir, svo sem rósmarín, garðablóðberg eða oreganó, skaltu endilega kasta þeim yfir í lokin (í heilum stilkum). Nú er lokið sett á og mótið sett inn í heitan ofninn í 2 klst. Afbragð er að bera fram með góðu og fersku salati með afhýddu epli, gefur ferskleika á móti kryddsinfóníu réttarins.

Mmmmmmmmmm buon appetito.

Það er svolítill pottréttsfílingur í þesum rétti svo kjarnríkt s-franskt vín er tilvalið, rautt eða hvítt. Bæði vínin frá Chateau Saint Cosme, Little James rautt og Little James hvítt henta prýðilega.

Gordon Ramsey eldar lambarúllu

Bloggarinn rakst á þetta myndefni á www.freisting.is sem sýnir Gordon Ramsey elda lambarúllu.

Hrikalega girnileg uppskrift sem verður að prófa fljótlega. Spurning hvaða vín væri best með þessum rétti þar sem apríkósurnar gefa sætleika og flækja aðeins valið en rauðvín eins og Little James frá Chateau Saint Cosme sem hafa einmitt svona þroskaðan ávöxt ættu að ganga vel með. Hvítvín, bragðmikið og svolítið feitt og öflugt eins og Comtess Madeleine frá Chateau de Montfaucon ætti líka að smellpassa.

Verðhækkanir í Vínbúðunum

Það hefur ekki farið framhjá neinum að verð á víni og öðru áfengi hefur hækkað. Ástæðan er margumrædd hækkun áfengisgjalds.

Þetta gerðist hratt. Við fengum föstudaginn til að breyta verðum til Vínbúðanna í samræmi við hækkunina og í dag tóku nýju verðin þegar gildi í búðunum.

Það var ekki hjá því komist að hækka verðin því að lagerinn okkar eins og hjá öðrum sprúttsölum er hýstur á frísvæði þar sem við greiðum áfengisgjöld og virðisauka jafnóðum og vara er leyst út og hún afgreidd til Vínbúðanna.

M.ö.o. frá og með fyrsta degi sem ríkisstjórnin ákvað að hækka gjaldið þurftum við að greiða meira en áður fyrir að leysa út af frísvæðinu.

Hækkun okkar vína er á bilinu 100 til 150 krónur á hverja flösku. Einhver vín hækka aðeins meira þar sem gengislækkun krónunnar er ennþá að skila sér í einstaka víni.

Ekki beint gleðifréttir.

Nú er bara að bíða og sjá hvað krónan gerir á næstunni. Vonandi styrkist hún og við getum farið að lækka einhver verð í staðinn fyrir að hækka.

Uppskrift: Risotto og risottobollur

Risotto er einn af uppáhaldsréttum fjölskyldunnar, matarmikill og bragðmikill, en samt léttur og góður í maga.

Hér er grunnuppskrift af risotto en hægt er að bæta hverju því sem hugurinn girnist við í uppskriftina undir lokin, svo sem humri, rækjum, sveppum af ýmsu tagi, eða jafnvel léttsteiktum rauðrófum (sem gera fallega bleikt risotto) eða kampavínssoðnum jarðarberjum fyrir sumarlegt jarðarberjarisotto.

3-500 g Arborio hrísgrjón (þetta eru hin einu sönnu risottogrjón og ekki viðeigandi að nota staðgengla)
Einn góður gulur laukur, smátt saxaður
Góð ólífuolía (kaldpressuð jómfrúarolía – maður þarf nú varla að taka það fram í dag)
Kjúklingasoð (nóg af því – heimagert er best en hægt að notast við keypt, athugið að gott er að nota dagsgamla súpuafganga sem soð, sér í lagi kjötsúpu eða kjúklingasúpu eða tæra grænmetissúpu (stærri bitar eru síaðir frá súpunni)).
Um 1 dl. nýrifinn parmeggiano reggiano eða grana padano ostur
Ferskur svartur pipar úr kvörn

Best er að nota góðan, þungan pott. Ólífuolíu er skvett vel yfir botninn á pottinum og smátt söxuðum lauknum skellt út í. Laukurinn er látinn gyllast (alls ekki brúnast eða brenna).
Þá er arborio grjónum bætt í og þau rétt látin gyllast í olíunni og lauknum (ekki of lengi).
Þá er soðinu bætt í, um hálfu glasi í einu og hrært vel (athugið að hafa ekki of mikinn hita). Haldið er áfram að bæta soðinu í af og til þar til grjónin eru soðin (þá eru þau mjúk að utan með örlítið stökkari kjarna innst – besti mælikvarðinn er að smakka af og til þar til þessu stigi er náð).
Nú er potturinn tekinn að af hellunni og rifinn parmeggiano/grana hrærður saman við. Þá er ferskur svartur pipar mulinn yfir (vel af honum).

Risotto er einnig mjög gott daginn eftir. Það má vel borða kalt sem meðlæti með öðrum mat, eða búa til úr því bollur og steikja á pönnu:

Risottobollur daginn eftir:
Kalt risotto
Mozzarella ostur (ef vill)
Hvítt hveiti
3 hrærð egg
Brauðmylsna

Mótaðar eru risottobollur utan um litlar mozzarellakúlur,  svo kældar í ísskáp í nokkra stund (einnig má búa til gegnheilar risottobollur).
Bollunum er svo velt upp úr hveiti, síðan upp úr eggjahræru og síðast upp úr brauðmylsnu og þær steiktar á pönnu í ólífuolíu þar til þær eru gylltar að lit.

Buon appetito

Val á víni fer eftir því hverju er bætt til viðbótur við uppskriftina út í risotto-ið. Ef uppskriftin er einföld eins og hér fyrir ofan þá gengur bæði rautt og hvítt, eitthvað einfalt og gott eins og Montepulciano d’Abruzzo eða Verdicchio frá Umani Ronchi.

Vínkeðjan: Tómasi finnst Lambrusco frá Lini svalandi í vorsólinni

Nýr hlekkur er kominn í Vínkeðjuna.

Við ákváðum að breyta til og færa bloggaranum Tómasi Meyer Lambrusco frá Lini frekar en “hefðbundnara” rauðvín eða hvítvín.

Fólk hefur ýmsar hugmyndir um Lambrusco, oft byggðar á sætum og djúskenndum minningum um eitthvað frekar einfalt og ómerkilegt og ekki beinlínis fjölhæft matarvín.

En “Meyerinn” lætur það ekki rugla sig í ríminu.

Hann drakk Lambrusco frá Lini í vorsólinni með steik, bearnaise sósu og kartöflubátum og fannst vínið smellpassa við.

Lestu hvað Tómasi Meyer finnst um Lambrusco frá Lini

Hér er svo stutt ræða: Í gengisruglinu sem gengur yfir landið hefur vínið hækkað í 1.980 kr. með lægri álagningu samt sem áður af okkar hálfu en gildir um flest okkar önnur vín. Miðað við stöðuna í dag er það því á góðu verði. Einhverjum gæti þótt það hár verðmiði fyrir ”bara Lambrusco” en það er einmitt málið, þetta er ekki bara Lambrusco heldur fyrst og fremst vín sem á að taka á þess eigin forsendum og sem slíkt er það frísklegt og matarvænt gleðivín.

Tómas skorar á Hall Magnússon til að halda áfram með keðjuna.

Bráðum verður beljunni hleypt út á tún

Þessa dagana erum við með ermar uppbrettar að leggja lokahönd á fyrsta kassavínið sem við flytjum inn.

Vanalega leggjum við ekki okkar hendur eða lokahendur á hönnun eða útlit vöru sem við flytjum inn ef endanskilið er samvinnuverkefnið með austurríska vínframleiðandanum Hubert Sandhofer og myndlistarmanninum Kristínu Gunnlaugsdóttur sem lánaði myndefni á vínflöskurnar hans Huberts.

Kassavínshugmyndinni laust niður einhvern tímann á síðasta ári og með hjálp góðra vina var henni hrint í framkvæmd og hún fullmótuð. Vínið fundum við síðan hjá vinum okkar í Toscana, Alessandro og Antoniettu, eftir að hafa smakkað okkur í gegnum nokkra mögulega kandídata.

Ferlið var ekki alveg áfallalaust, fyrsta útgáfan hlaut ekki náð hjá yfirmönnum ÁTVR og var hafnað en það var kannski bara allt í lagi því við höldum að endurbætt útgáfa hafi jafnvel heppnast betur. Um ævintýri beljunnar verður fjallað meira síðar.

Á mánudaginn fer lokahönnun til vina okkar í Toskana sem prenta fyrir okkur og tappa víninu sínu á. Ef allt gengur upp verður beljan mætt í Vínbúðirnar 1. júlí.

Þær verða reyndar tvær þessar elskur, rauð og hvít.

Að sjálfsögðu komnar á Facebook eins og allar beljur sem vilja vera smart.

Hliðarnar á kassanum verða sýndar hér innan skamms þegar algjörlega, 100%, ekki nokkur vafi leikur á að hún sé fullkláruð og helst komin út úr prentsmiðjunni. 

En svona lítur toppurinn og botninn á rauðvínsbeljunni út:

 

Póstlistahappdrætti: Olga Sigrún hlýtur vinninginn

Við erum búin að tilkynna það já bæði á facebook og í Vínpóstinum að áskrifendur að Vínpóstinum eru orðnir fleiri en 900.

Nú tilkynnum við það hér á blogginu svo það fari ekkert á milli mála en líka vegna þess að við vorum að fá staðfest svar frá vinningshafa og getum nú tilkynnt að vinningin hlýtur hún Olga Sigrún Olgeirsdóttir.

Við erum ekki búin að skipuleggja í sameiningu hvenær hún tekur vinninginn út en innan tíðar mu bloggarinn væntanlega fara heim til hennar og halda vínsmökkun með tilheyrandi snarli frá La Primavera fyrir Sigrúnu og félaga.

Í millitíðinni heldur áskrifendum áfram að fjölga og eru nú 927 talsins sem okkur þykir afskaplega vænt um.

Takk.

Happdrættið heldur áfram og næstur verður dregið þegar fjöldi áskrifenda nær 1000.

Hástökkvari mánaðarins í Vínbúðunum

Í hverjum mánuði fáum við sprúttsalar yfirlit frá ÁTVR yfir sölu með útreiknaðri framlegð fyrir hvert og eitt vín. Listinn skiptist í tvennt, yfir vöru sem er í kjarna annars vegar og hins vegar vöru sem er til reynslu.

Þarna sjáum við hvernig okkar vín koma út í samanburði við önnur og hvað vantar upp á til að reynsluvín komist í kjarna eða hversu mikil hætta er á því að kjarnavín dettur úr sölu. M.ö.o. mjög gagnlegur listi sem við getum skoðað í gegnum sérstakan birgjavef, sem og aðrar fréttir og skýrslur.

Í ný-útsendum lista yfir apríl mánuð síðastliðinn kom okkur skemmtilega á óvart að sjá að hástökkvari mánaðarins í flokki reynsluvína er Chianti frá Querceto sem tókst á einum mánuði að slengjast hálfa leiðina í kjarna.

Og fyrstu 10 dagana í maí virðist sem ekkert lát sé á vinsældum vínsins og það lítur vel út með framtíð þess sem stendur. Allavegana erum við nógu bjartsýn til að hafa bókað síðustu 600 flöskurnar sem framleiðandinn átti hjá sér og reiknum með að taka 600 til viðbótar í sömu sendinga af nýjum árgangi, 2008.

Sú sending kemur eftir mánuð eða svo. Hún ætti reyndar að vera ansi skemmtileg og óvenju myndarleg fyrir okkar litla fyrirtæki því þar með í för verður fyrsta kassavínið okkar, rautt og hvítt, en meira um það síðar.

 

Vín mánaðarins í Gestgjafanum — Chateau de Montfaucon Côtes du Rhône 2006

Grillblaðið góða frá Gestgjafanum var að detta inn um lúguna með góðar fréttir því rauðvínið okkar Côtes du Rhône 2006 frá Chateau de Montfaucon er valið Vín mánaðarins.

Þau mæðgin Dominique og Eymar hitta naglann á höfuðið þegar þau kalla vínið létt og kraftmikið því þetta er svona vín sem er all-bragðmikið en öllu er einhvern veginn pakkað í fágaðar umbúðir með áberandi mýkt.

Niðurstaðan er aðgengilegt vín sem enginn ætti að vera hræddur við að prófa.

 

“Chateau de Montfaucon 2006 Côtes du Rhône – 4 glös VÍN MÁNAÐARINS
Chateau de Montfaucon stendur við versturbakka Rónarfljótsins nálægt bænum Chateauneuf-du-Pape sem þarf varla að kynna. Þetta vín er blanda af grenache, syrah, carignan og cinsault sem eru hinar klassísku Suður-Rónarþrúgur. Vínið er opið og ferskt með fínlegan kraft og er meðal annars að finna fjólu, krydd, kirsuber, bláber og vott af jarðvegi. Það er margslungið í munni með góðan ferskleika og fínleg tannín. Fullt af ávexti en þó ekki yfirgnæfandi, ásamt léttum kryddtónum. Frábært jafnvægi, langt eftirbragð og skemmtilega fínlegur en karfmikill karakter. Með öðrum orðum, afar skemmtilegt og aðengilegt vín. Drekkið með vönduðu grilkjöti eða sunnudagslambinu.
Verð: 2.190 kr.
Okkar álit: Léttur og þó kraftmikill Rónarbúi. Gott samspil mili þrúgnanna fjögurra og virkilega matarvænt. “  (- Gestgjafinn 6. tbl. 2009)

Uppskrift: Lasagna hússins

Hefðbundið lasagna inniheldur ýmislegt góðgæti eins og ítalska salsiccia pylsu og ricotta sem því miður er vandfundið í búðum eða á borðum Íslendinga. Þessi uppskrift af lasagna hentar vel íslensku heimili, er einföld og ljúffeng.

Á pönnu er kjötsósan undirbúin:

smávegis af góðri jómfrúarólífuolía
1 pk. nautahakk eða svínahakk (eða blandað) er steikt á pönnu.
2 dósir afhýddir tómatar
2 stórar gulrætur smátt skornar
2 sellerístilkar, smátt skornir
(má bæta öðru grænmeti í, s.s. blómkáli, spergilkáli, blaðlauk o.s.frv., jafnvel smátt skornu hvítkáli sem er svo afar hollt)
(Smátt skornir sólþurrkaðir tómatar gefa sósunni líka mjög góðan keim, ef þeir eru til í ísskápnum)
1 stór eða 2 litlir gulir laukar, smátt skornir
Góð handfylli af fersku garðablóðbergi (timian) eða góð matskeið til tvær af þurrkuðu
Sjávarsalt
Ferskur svartur pipar úr kvörn
(lífrænt grænmetissoð eftir smekk)
rauðvínsdreitill (skvett yfir)

Allt steikt saman á pönnu (kjötið fyrst og grænmeti, tómötum og kryddi bætt í), vatni bætt á pönnuna eftir þörfum. Láta malla í amk hálftíma.

Einföld útgáfa af bechamela sósu útbúin í potti:

50-70 g. íslenskt smjör eða smjörvi brætt í pottinum
Hveiti hrært saman við (2-3 msk, þannig að úr verði þykkur jafningur – hræra vel)
Nýmjólk er hellt yfir og hrært vel með þeytu (bætið nýmjólk í (gætið þess að hræra vel til að leysa upp kekki) þar til sósan er orðin eins og súrmjólk að þykkt og kekkjalaus)
A.m.k. hálf fersk múskathneta er rifin yfir með rifjárni (ég tók eftir því fyrir nokkru að múskathnetur fást á góðu verði, nokkur stykki saman í poka, í TIGER).
Passið að hafa ekki of mikinn hita á sósunni til að varna því að hún brenni við.

Fyrir samsetningu:

lasagna-plötur (þurrkaðar eða ferskar – við notumst nú barasta við þurrkaðar, nema við gerum þær fersku sjálf)
parmeggiano reggiano (eða grana padano) ostur (fæst stundum ódýrari í BÓNUS, þá kaupum við nokkur stykki)
ferskur svartur pipar úr kvörn.

Gott eldfast mót er tekið fram. Lasagna-plötur lagðar í botninn (brjótið plötur til að fylla í svæðið), kjötsósu er smurt yfir, bechamela sósa fer yfir kjötsósuna og yfir hana er rifinn parmeggiano eða grana og svörtum pipar dreift yfir. Þetta er endurtekið (lasagne, kjötsósa, bechamela, parmeggiano og svartur pipar) þar til eldfasta mótið er fullt – gætið þess að enda á góðri smurningu af bechamela sósunni efst en ekki setja parmeggiano yfir þar sem hann brennur auðveldlega.

Sett í 200°C heitan ofn (blástursofn) í 45-50 mín eða þar til sósan efst hefur dökknað og kraumar vel í réttinum.

Borið fram með fersku salati.

mmmmm… Buon appetito!

Best að drekka með Lambrusco því rétturinn og vínið koma frá sama svæði Ítalíu. Hvers vegna að breyta einhverju sem er fullkomið.

Finnið Waldo — landakort yfir vínframleiðendur

Höfum verið að dunda okkur við að búa til landakort á google map yfir þá framleiðendur sem við flytjum inn vín frá; landakort af Ítalíu, landakort af Frakklandi og landakort af Ástralíu.

Fyrir utan að hægt er að nálgast kortin á google höfum við líka sett kort yfir hvar viðkomandi vínframleiðanda er að finna beint inn á síðuna hans á www.vinogmatur.is (Frakkland er í vinnslu).

Erum líka búin að safna myndræmum á youtube sem hafa áhugaverðar upplýsingar um framleiðendurna okkar og sett litlar útgáfur af þeim jafnframt inn á framleiðendasíðurnar.

Hér má t.d. sjá dæmi á framleiðendasíðu hins ástralska d’Arenberg inn á vinogmatur.is

Svona lítur franska kortið annars út:

 
View Vínframleiðendur í Frakklandi in a larger map

Nokkrir DVD sem er næstum hægt að borða

Um tíma þegar heimilið var með BBC Food í áskrift datt bloggarinn ítrekað inn í ákveðna tegund af sjónvarpsþáttum. Þessir þættir voru ekki hefðbundir uppskriftaþættir með prúðbúnum sjónvarpskokki í myndveri heldur lögðu þeir mikið upp úr hráefninu sjálfu. Þáttastjórnandinn (sem var kokkur) fór þannig út á ekrurnar, niður í fjöru, sigldi á bátum, rölti inn á markaðinn, kíkti í sláturhúsið - hvert sem gott, staðbundið hráefni var að finna.

Síðan hófst matreiðslan, alltaf í nýju umhverfi eftir því hvar þátturinn gerðist hverju sinni; heima í eldhúsi viðkomandi framleiðanda, í káetu lítils veiðibáts, stundum á veitingastöðum eða bara undir berum himni úti á engi og við lygna á.

Öllu þessu var miðlað af mikilli ástráðu og stundum slatta af breskum húmor hjá köppum eins og Keith Floyd sem yfirleitt eldar með vínglas í annarri hendinni og hinum stóískari Rick Stein. Keith er öllu hrárri en Rick fágaðri, hvor með sína kosti.

Við keyptum í dag loksins nokkra þætti með köppunum tveimur á amazon:

Rick Stein Food Heroes (mjög áhugaverð sería þar sem Rick ferðast um Bretland og notar staðbundið hráefni)
The Keith Floyd Cookery Collection – Floyd Around The Med (miðjarðarhafs matargerð)
The Keith Floyd Cookery Collection – Floyd On Italy (matur, vín og menning Ítalíu)
The Keith Floyd Cookery Collection – Floyd Uncorked (Keith ferðast um vínekrur Frakklands í þessari seríu)

Það má segja að þættirnir miðli í leiðinni heilbrigðari lífsstíl því staðbundið og hollt hráefni er það besta sem völ er á. Þeir fá mann til þess að langa til og njóta þess að borða (og drekka) betur í víðum skilningi þess orðs.

Frábært skemmtiefni ef maður er þannig innstilltur.

Heimsókn í kjallara konungsins af Amarone

Bloggarinn hefur heiðrað “Konunginn af Amarone” tvisvar sinnum með nærveru sinni.

Romano Dal Forno.

Bæði skiptin voru í kringum vínsýninguna stóru í Veróna, Vinitaly, en það liggur beinast við að kíkja á kallinn í leiðinni því hann býr í nágrenni borgarinnar.

Við fórum ekki á Vinitaly þetta árið en fundum áhugaverða bloggfærslu sem lýsir heimsókn í kjallara konungsins fyrir nokkrum vikum síðan. Gestirnir að þessu sinni eru frá Bandaríkjunum og bloggfærslan birtist á vef vínsala í Texas.

Lestu um heimsóknina í kjallara Romano Dal Forno

Það er greinilegt að sá sem greinina skrifar hefur orðið fyrir sams konar “vá”-faktor og þegar við kíktum í heimsókn — annað er ekki hægt þegar konungar eru annars vegar.

Lucien Le Moine vínin á bestu veitingastöðum heims skv. Restaurant Magazine

Mounir, eigandi Lucien Le Moine sendi okkur póst í dag til að segja okkur með nokkru stolti að vínin þeirra hjóna hafa ratað á vínseðla bestu veitingastaða í heimi skv. tímaritinu Restaurant Magazine.

Restaurant Magazine var að gefa þennan árlega lista út og er jafnan beðið eftir honum með eftirvæntingu.

Af bestu 12 veitingastöðum í heimi eru 9 sem hafa vín frá Lucien Le Moine á vínseðlinum ( x=”Le” Moine á listanum).

Meðmælin með vínunum geta því ekki verið mikið betri.

1 El Bulli, Spain (x)
2 The Fat Duck, U.K. (x)
3 Noma, Denmark
4 Mugaritz, Spain
5 El Celler de Can Roca, Spain (x)
6 Per Se, U.S. (x)
7 Bras, France (x)
8 Arzak, Spain (x)
9 Pierre Gagnaire, France (x)
10 Alinea, U.S.
11 L’Astrance, France (x)
12 The French Laundry U.S. (x)

Hér má sjá listann yfir 50 bestu veitingastaði í heimi að mati tímaritsins

Uppskrift: Frönsk lauksúpa

Frönsk lauksúpa hefur ef til vill upphaflega verið álitin fátækrafæði en hún er svo ljúffeng að það er auðvelt að gleyma stund, stað og stöðu sinni þegar seyðið er sopið og smjattað á sætum lauknum. Laukur, aðaluppistaða súpunnar, er herramannsmatur ef marka má næringarfræði nútímans. Hann er mjög ríkur af sulfur og því m.a. afeitrandi. Svo veitir laukur að sögn vörn gegn myndun krabbameinsfruma í ristli og lifur og á víst einnig að lækka blóðsykur. Talað er um að 2-3 laukar á viku hafi afar jákvæð áhrif á heilsu manns. Því ekki að súpa seyðið af því?
Vidalia laukur er líklega ljúffengasti laukur í heimi, stór, sætur og safaríkur. Skáldið Pablo Neruda er líklega að gæða sér á slíkum lauk þegar hann sést borða hráan lauk eins og epli í kvikmyndinni ljúfu Il postino. Höfum því miður ekki fundið þetta góðgæti á Íslandi enn.

Frönsk lauksúpa:
C.a. 2 lítrar af vatni eru settir í stóran pott og suða látin koma upp.
Kjúklingasoð (heimatilbúið soð, teningar eða keypt soð) eftir smekk (byrjið á litlu magni og bætið við)

6-10 gulir laukar (eftir stærð – má líka blanda gulum og rauðum) eru skornir í sneiðar (hálfhringi).
2-3 beikonsneiðar eru steiktar létt á pönnu, beikonið svo fjarlægt en bragðmikil feitin notuð til að steikja laukana létt (rétt gylla, ekki brúna). (ATH nota má smávegis af jómfrúarólífuolíu í stað beikonfeiti).
Skvettu af Vin Santo bætt á pönnuna meðan steikt er (má sleppa, en myndi ekki gera það).

Léttsteiktir laukarnir eru settir í vatnið og látið malla í 2 tíma (eða þar til hungrið er að fara með þig).
Sjávarsalt og nýmalaður, svartur pipar eftir smekk.

Þegar súpan er tilbúin er henni skenkt í ofnheldar súpuskálar (ein á mann eða ein stór eftir því hvað til er á heimilinu). Passið að hella ekki alveg upp á brún.
Ein hrá eggjarauða fer í hverja skál (jafn margar og heimilismeðlimir ef ein stór skál) – þetta er þýskt innslag.
Ein brauðsneið (ljóst brauð, skerið af mjög harða skorpu) fer ofan á hverja skál
væn ostsneið (mozzarella eða brauðostur) fer ofan á hverja brauðsneið.

Súpuskálarnar eru settar í 200°C heitan ofn þar til osturinn er bráðnaður og gullinn.

Farið varlega þegar skálarnar eru teknar út.
Byrið á að sprengja eggjarauðurnar (sem ættu ekki að vera alveg harðnaðar), þá verður súpan sæt og mjúk og ómótstæðileg.

Frönsku gæðavínin frá Saint Cosme sem koma í Vínbúðirnar 1. júní væru áskjósanleg með súpunni (þau eru komin til landsins og má sérpanta þau ef einhver getur ekki beðið).

Lambrusco ÁSKORUN — frítt balsamik edik frá LINI í póstkassann

Ef við tökum saman öll ítölsku vínin (sjö talsins) sem byrjuðu í Vínbúðunum sumarið 2008 (lestu meira) og leggjum þau í mat sem byggist á praktískum viðmiðunum, eins og fágæti víns miðað við flóru Vínbúðanna, auk slatta af eigin væntumþykju — stendur eitt vín upp úr sem við viljum sérstaklega halda inni og koma í kjarna.

Lambrusco frá Lini.

Lambrusco frá Lini er nefnilega afar skemmtilegt vín sem má ekki dæma út frá slælegu orðspori “lambrusco” vína. Það býr nefnilega yfir miklum karakter, er þurrt matarvín og freyðandi að hætti kampavína sem færir okkur birtu og gleði.

Því efnum við til áskorunar.

Keyptu 3 flöskur af Lambrusco frá Lini og sendu okkur myndskilaboð (6937165) eða fax (5347175) af kassakvittun. Hún þarf að vera læsileg og nafn og heimilisfang þarf að fylgja með.

Í staðinn sendum við þér flösku (250ml) af ekta, eðal Modena balsamik ediki frá sama framleiðanda, Lini, en eins og kannski sumir hafa áttað sig á þá koma Lambrusco vín og balsamik edik frá sama svæði Ítalíu.

Til að koma Lambrusco frá Lini í kjarna þurfum við að selja 30 flöskur á viku næstu þrjá mánuði. Það hljómar kannski ekki svo ýkja mikið en er reyndar slatti því það fóru bara 7 flöskur í síðustu viku.

Flaskan kostar 1.980 kr. og einhver gæti sagt “Bíddu nú við… á lambrusco ekki að vera ódýrt?”. Svarið er einfalt, þetta er bara gott VÍN! Það eru einmitt svona vín sem við föllum svo oft fyrir, vín sem eru ekki alltaf augljós eða í miðju massasölunnar, vín sem eru einstök út fyrir sig.

Svo minnum við á að vínið var valið Bestu Kaupin í Gestgjafanum (lestu meira) og fékk 91 stig af 100 í Morgunblaðinu (lestu meira) sem kallaði það “lítið djásn”.

Fæst í Vínbúðunum Heiðrúnu, Kringlunni og Skútuvogi.

Tom Cannavan fjallar um Chianti Classico framleiðendur

Gleðilega páska!

Það er við hæfi að fjalla í dag um rauðvín sem eru svo góð með lambakjöti, páskalambinu.

Reyndar látum við sjálf það eiga sig (það eru nú páskar) en gefum í staðinn Tom Cannavan, breska vínspekúlantinum, orðið.

Bloggarinn skoðar reglulega vefinn hans Tom www.wine-pages.com og þar er ný umfjöllun um Chianti Classico framleiðendur.

Lestu greinina hans Tom Cannavan

Það er skemmtilegt að tveir fyrstu Chianti Classico framleiðendurnir í röðinni eru einmitt okkar menn, Fontodi og Castello di Querceto. Hægt er að lesa jafnframt dóma um nokkur vína þeirra og eru þeir góðir, á bilinu 88 til 95 stig fyrir Fontodi vínin og 86 til 92 fyrir Querceto.

Chianti Classico svæðið er endalaust fallegt eins og myndin hér fyrir ofan sýnir, ekki amalegt að búa í því miðju og framleiða vín sér og öðrum til ánægju.

Litli Jón

Við erum spennt yfir nýjum framleiðanda sem kemur í Vínbúðirnar 1. júní.

Við viðurkennum að við erum reyndar alltaf spennt yfir nýjum vínum enda værum við einfaldlega ekki að flytja þau inn annars.

Svo einfalt er það.

Það er samt eitthvað við þessu nýju vín frá framleiðandanum Saint Cosme í Rónarhéraði Frakklands sem gerir þau einstaklega skemmtileg.

Fyrst er það miðinn.

Við veljum ekki vínin af miðanum en það er ekki verra ef hann er vel heppnaður. Þannig vöktu þessi vín áhuga okkar vegna miðans og orðsporsins hvort tveggja í einu. Gæðin voru svo staðfest þegar við fengum sýnishorn og hringnum var lokað. Miðinn skemmtilegi er bara plús.

Little James vínin munu fást í bæði hvítri og rauðri útgáfu í Vínbúðunum og leyfum við okkur að íslenska þau “Litli Jón” þótt réttari þýðing væri “Jakob” á nafninu James.

James litli er sonur víngerðarmannsins Louis Barruol. Louis er ungur og metnaðarfullur framleiðandi sem er orðin stjarna í Gigondas fyrir sín fögru vín sem vínspekúlantinn Tanzer lýsir svo: “almost Pinot-like aromatic finesse, with beautifully restrained oak influence”. Þeas. öflug vín með fínlega angan sem minnir á Búrgúnd og hóflega eik — lýsing sem höfðar mjög sterklega til okkar.

Miðar vínanna frá Saint Cosme eru í raun dæmigerðir, franskir miðar með mynd af hús — en í Little James vínunum fær Louis að leika sér og dregur þar upp skemmtilega, kómíska mynd af lífi víngerðarmannsins. Innihald Little James vínanna er líka óvenjulegt að því leyti að þau eru ekki árgangsvín heldur er nokkrum árgöngum blandað saman.

Vínin eru eins og miðarnir; lífleg og einstök.

Verðfréttir: New York — Reykjavík

Þetta er helst í verðfréttum.

Góð vínbúð í New York gefur út fréttabréf sem við erum áskrifendur að. Þetta er specíalistabúð með ítölsk vín og hefur eigandi þeirra, Sergio Esposito, gefið út fína bók um æsku sína og vínferðalög á Ítalíu.

Í nýjasta fréttabréfinu auglýsir hann vín frá Dal Forno Romano, kónginum í Valpolicella (eða amk. krónprinsinum). Þar var á ferðinni dýrara rauðvín framleiðandans, Amarone, og var verðið litlir 409 dollarar per flösku sem gerir 50.000 íslenskar krónur.

Við eigum fjórar flöskur eftir af þessu víni.

Flaskan kostar 21.000 kr. með húð og hári.

Ódýrara rauðvínið frá Dal Forno, Valpolicella 2003, kostar 149 dollara í vínbúðinni í New York sem gerir á gengi dagsins 18.000 kr. íslenskar eða svo.

Við eigum nokkra kassa af því, verð per flösku er 7.990 kr.

Við höfum ákveðið að sleppa nýjasta árgangi af þessum vínum, einfaldlega út af stöðu krónunnar í dag og lítillar eftirspurnar á dýrum vínum (sem eru nú fokdýr eftir gengishrunið) svo þetta eru kostakaup þrátt fyrir allt, keypt á eldgömlu gengi.

Vínkeðjan: Eiríkur Stefán tekur Grüner Veltliner upp á sína arma

Upp á síðkastið höfum við spurt hvern nýjan bloggara sem tekur þátt í Vínkeðjunni hvort hann vill hvítt eða rautt en að öðru leyti er valið á víninu alfarið okkar.

Eiríkur Stefán óskaði þannig eftir hvítvíni og létum við hann fá hið austurríska Grüner Veltliner frá Sandhofer sem er í fyrsta skipti sem við látum það vín í keðjuna. Það kom því skemmtilega á óvart að Eiríku Stefán þekkti ekki bara vel til austurrískrar víngerðar heldur telur sjálfan höfund vínsins, Hubert, til góðfélaga sinna.

Þetta hljómar eins og úthugsað svindl en er bara ein af þessum skemmtilegu tilviljunum.

Eiríkur Stefán tekur Grüner Veltliner vel enda fyrirsögnin að blogginu eftirfarandi: 

“Austurrísk eðalblanda”.

Lestu hvað hann segir meira um Grüner Veltliner frá Sandhofer

Chianti frá Querceto er BESTU KAUPIN í Gestgjafanum

Við vorum að fá nýjan árgang af Chianti frá Castello di Querceto.

Það er liður í yfirstandandi átaki að flytja inn meira af kostakaupum.

Okkur fannst þetta vín alltaf skrambi gott en 2007 árgangur en án nokkurs vafa sá besti sem við höfum smakkað af víninu. Þetta er ljúft og löðurmannlegt vín en með snerpu og kraft fyrir gott lamb eða naut.

Var einhver að tala um páskalamb?

Vínið birtist víða á síðum nýjasta Gestgjafans sem var að koma út, fjórum sinnum að því er okkur sýnist. Á bls. 31 er stungið upp á því með lambaskönkum í tómatkjötsósu, á bls. 58 er mælt með því sem mjúku og “alhliða” matarvíni í útskriftaveisluna og á bls. 107 fær það mjög góð ummæli sem hentugt rauðvín með lambalæri.

En það er á bls. 104 sem það slær í gegn. Á vínsíðum Dominique og Eymars fær það titilinn BESTU KAUPIN og 4 glös þar að auki.

Það er bara gott.

“Chianti Castello di Querceto 2007 – 4 glös BESTU KAUPIN
Þessi litli en frábæri framleiðandi er einn af okkar uppáhaldsframleiðendum í Chianti sökum gestrisni, yndislegheita og að sjálfsögðu góðra vína. Hér erum við með “grunn” Chianti-vínið þeirra sem er blanda af sangiovese, cannaiolo og trebbiano – sígilda blandan. Opinn og dæmigerður chianti-ilmur með kirsuberjum, leðri, sveitasælu og tóbaki. Einfaldur en hreinn og afar góður ilmur. Í munni er vínið milt með góðan ferskleika og fínlega tannín. Mikill og góður ávöxtur í munni með sömu þáttum og var að finna í nefi. Fínlegt og fágað vín með því besta sem einföld chianti-vín hafa upp á að bjóða. Drekkið með nautakjöti í fínlegri sveppasósu en má einnig njóta með lambakjöti.
Verð: 1.790 kr.
Okkar álit: Vín í góðu jafnvægi með flottan karakter. Fínlegt vín og frábær kaup.” (- Gestgjafinn 4. tbl. 2009 )

Vínglös fyrir taflmenn — flúxus gjörningur á Kjarvalsstöðum

Á laugardaginn var fluttur flúxus gjörningur á Kjarvalsstöðum þar sem notuð voru vínglös í stað hefðbundinna skákmanna.

Það var hin áttræða Takako Saito sem gaf Listasafni Reykjavíkur þennan gjörning og við splæstum svo víni í glösin. Keppendur fengu mismunandi vín eftir leikmanni (eitt fyrir peð, annað fyrir riddara osfrv.) og þurfti að nota nefið til að þefa uppi leikmann sem þeir voru annars hugsanlega búnir að gleyma hver var (enda öll glösin meira eða minna eins á litin). Til að gera þetta erfiðara létum við þátttakendur ekki vita hvaða vín var í hverju glasi fyrirfram heldur smökkuðu þeir blint.

Meira um viðburðinn hér

Teflt var með glösum á tveimur borðum þar sem fjórir landsþekktir “þefarar” munduðu glösin.

Á tveimur borðum til viðbótar var keppt með sams konar hætti þar sem snittur voru notaðar fyrir leikmenn og þótt sumir þurftu að tapa er ljóst að allir fóru saddir frá borði sem vildu.

Okkur fannst keppendur heldur sparsamir á víndrykkjuna en það hefði verið góð viðbótarregla að láta þá tæma úr hverjum leikmanni sem þeir misstu í hendur andstæðingins. Þá hefða skákin verið enn forvitnilegri og spennandi.

Bloggarinn hefur hugsað sér að fara aftur að tefla meira, hugsanlega stofna taflfélag þar sem eingöngu verður teflt með vínglösum.

VGTR — “Vínglasataflfélag Reykjavíkur”.

Kíktu á fleiri myndar á flickr

Nýr framleiðandi: Chateau de Montfaucon

Á mánudaginn koma til landsins ný vín frá Rónarhéraði Frakklands. Þetta verða fyrstu vínin sem við flytjum inn af svokölluðu Côtes du Rhône kyni. 

Framleiðandinn er Chateau de Montfaucon og komumst við í kynni við hann fyrir um tveimur árum síðan. Þá fengum við send sýnishorn sem við smökkuðum í góðum hópi við mikla ánægju (lestu fréttina um smakkið), síðan heimsóttum við hann í haust og þá var ekki aftur snúið.

Metnaður og ástríða framleiðandans heillaði okkur upp úr skónum en það er Rodolphe de Pins sem sér um framleiðsluna fyrir fjölskylduna.

Vínin hefja sölu 1. apríl og eru tvö, rauðvín Côtes du Rhône og hvítvínið Comtesse Madeleine.

Við vorum að enda við að uppfæra upplýsingar um framleiðandann og vínin á www.vinogmatur.is

Með í sendingu eru tvö önnur vín frá sama héraði en munu ekki hefja sölu fyrr en 1. júní úr þessu. Það eru hin stórskemmtilegu “Little James” vín, rautt og hvítt, frá einum rómaðast framleiðanda Gigandas svæðis Rónarhéraðsins, Saint Cosme, sem er ekki síður dýnamísk víngerð. Einstaklega skemmtileg vín með skondin miða, vægast sagt.

1. apríl hefur líka sölu nýtt vín frá Castello di Querceto, Chianti 2007.

Án gríns.

Uppskrift: Tómata-, mozzarella- og basilíkusalat

Hér er enn ein uppskriftin þar sem ,,hinni heilögu þrenningu”, tómötum, basilíku og mozzarella osti, er stefnt saman í fullkomna heild. Við höfum áður birt á blogginu basilíku- og tómatapastað okkar einfalda og góða sem hefur verið í miklu uppáhaldi hjá okkur í áratugi og er reglulega á borðum okkar.

Hér er ,,hin heilaga þrenning” í öðrum, klassískum búningi sem gengur sem forréttur eða meðlæti með ýmsum mat. Galdurinn við gæðin í þessum einföldu, klassísku uppskriftum, er að velja hráefnið rétt og meðhöndla það rétt.

Salat:

Tómatar, rauðir og þroskaðir, skornir í sneiðar (athugið að tómata skal ekki geyma í ísskáp því þeir eru viðkvæmir fyrir kæliskemmdum og missa bragð og ilm. Við veljum ætíð vel rauða, millistinna tómata (íslenska að sjálfsögðu) og geymum þá svo á eldhúsborðinu á fallegum diski (ekki er gott að stafla þeim um of í skál því þrýstingurinn getur marið þá tómata sem eru neðstir) þannig halda þeir áfram að þroskast á borðinu og verða dásamlega ljúffengir). (Athugið að hið sama gildir um papriku, sem eyðileggst fyrr í ísskápnum en á borðinu – okkur þykir þetta hið besta mál því að ekkert er girnilegra en eldhús hlaðið af fallegum, litríkum matvælum úr nægtarbrunni náttúrunnar).

Basillika (eitt gott, dökkgrænt búnt, rifið eða skorið niður (hef það eftir heilsufrömuði að best sé að rífa allt blaðsalat niður í stað þess að skera, því þá rifnar það ,,rétt” í samræmi við sína mólekúlbyggingu (sel það ekki dýrara en ég keypti))

Mozzarella sneiddur (Mjólka er farin að selja góðan mozzarella í krukku)

Góð ólífuolía (ætíð kaldpressuð jómfrúarolía)

Gott balsamic edik

Sjávarsalt

Svartur pipar úr kvörn

Örlítið af þurrkuðum, rauðum chili pipar

Tómötum og mozzarella er raðað á hringlaga disk, fyrst tómatasneið, svo mozzarrella sneið og svo koll af kolli í snúð þar til miðjunni er náð. Basilliku er dreift yfir. Nokkru af góðri ólífuolíu er skvett yfir. Svolitlu (ekki of) af góðu balsamic ediki er kastað yfir, því næst er sjávarsalt mulið yfir og einnig svartur pipar úr kvörn. Okkur þykir gott að dreifa dálitlu af þurrkuðum chili pipar yfir í lokin (gefur salatinu  svolítið auka ,,úmpf”).

Bragðið af Ítalíu leynir sér ekki í þessu salati ef hráefnið er rétt valið og meðhöndlað.

Buon appetito.

Þar sem tómatar ráða ríkjum er best að velja gott, sýruríkt hvítvín eins og Anima Umbra frá Arnaldo Caprai.

Vínkeðjan: “Stíft og snarpt” — Sigurður Elvar bloggar um Chianti Classico frá Castello di Querceto

Vínkeðjan rataði á dögunum til mannsins með “lyktarskynið eins og íslenska bankakerfið.”, Sigurðs Elvars Þórólfssonar.

Sigurður bloggar um Chianti Classico 2007 frá Castello di Querceto og líkir því við sportbíl.

Kannski rauðan Ferrari?

Lestu bloggið hans Sigurðs um Chianti Classico 2007 frá Castello di Querceto

Okkur finnst sú líking hitta naglann á höfuðið. Hún fangar karakter vínsins betur en einhver analísa og upptalning á berjum og öðrum lífrænum eða ólífrænum eiginleikum sem finna mætti í víninu.

Þessi árgangur, 2007,  er nefnilega alveg nýr og vínið því ungt og ennþá svolítið “stíft og snarpt” eins og Sigurður orðar það. Við mæltum því með umhellingu sem Sigurður fór samkviskusamlega eftir, til að leyfa því aðeins að opna sig. Þetta vín er svolítið eins og sportbílll eða flygill beint úr kassanum, á aðeins eftir að keyra og spila það til.

Eftir nokkra mánuði verður það tilbúnara. Eftir 1-2 ár fer það virkilega að blómstra.