Nýtt á nýju ári

Það eru blikur á lofti.

Við erum ekki hætt að endurskoða vínportfólíuna þótt maður fari hægar í sakirnar og varlegar en oft áður.

Eins og alltaf munu einhver vín hætta í Vínbúðunum og jafnvel aldrei koma aftur en þá er bara leita í raðir okkar framleiðenda eftir nýjum vínum eða athuga hvort tími sé kominn á endurkomu einhverra sem hafa verið hér áður.

Kerti ÁTVR virkar nefnilega þannig að vín fær reynslu til árs en dettur þá út ef ekki selst nógu vel og má ekki koma aftur inn í annað ár á eftir eða svo. Sérflokkur vína er undanskilinn reyndar en við höfum verið að senda mörg ný vín beint þangað frekar en í “reynslu” því þar er hugsanlegt að vín fái að dvelja lengur en fyrsta árið ef það er talið nauðsynlegt til að viðhalda framboði og fjölbreyttni vína í Vínbúðunum.

Mjög líklegt má telja að einn framleiðandi eigi þannig endurkomu fljótlega sem er okkur mikil  ánægja því við elskum hvítvínin hans, Christian Moreau í Chablis. Hann gerði eingöngu 1er Cru og Grand Cru hvítvín áður en hefur bætt við einfaldari Chablis Village víni sem hentar okkur vel og við stefnum á að taka inn.

Tveir splúnkunýir framleiðendur fara nú að teljast mjög líklegir hingað með vorinu.

Það eru Combe Blanche á Minervois svæðinu í Languedoc héraði S-Frakklands. Hann mun líklegast verða óþekktasti framleiðandinn okkar hvað varðar alþjóðlega frægð og frama en það er líka bara gott því vínin eru á frábærum verðum miðað við gæði og við stefnum á eitt hvítvín til að byrja með ásamt tveimur rauðvínum. Combe Blanche (sjá mynd af eigandanum Guy Vanlacker lengst til hægri og gott ef ekki bloggaranum þarna þriðja frá hægri í vínsmakki í Montpellier fyrir nokkrum árum) hefur verið í sigtinu hjá okkur í mörg ár svo það er sérstaklega ánægjulegt að fá hann til landsins. Í minningunni voru það einhver praktísk atriði eins og samskipta- og tungumálaörðugleikar (hann talar bara frönsku og átti bara fax ekki tölvu) sem olli því að upp úr samningaviðræðum slitnaði á sínum tíma.

Ca Rugate kynntumst við á Vinitaly vínsýninguni fyrir nokkrum árum. Það var hún Roberta hjá Arnaldo Caprai sem mælti með honum og þar sem við treystum henni svo vel þá létum við tilleiðast að heimsækja básinn hjá Ca Rugate þótt Valpolicella vín væru ekki ofarlega á stefnuskrá okkur yfir ný vín og framleiðendur á Ítalíu. Við höfum reyndar skoðað vín frá öðrum góðum framleiðendum á svæðinu í gegnum árin og ekki má gleyma stjörnuvínunum frá Dal Forno Romano en þau eru eiginlega í flokki út af fyrir sig.

Í stuttu máli heilluðu vínin okkur upp úr skónum, allt frá hvítu Soave til rauða Amarone, Valpolicella, freyðivína og sætvína. Sama hvaða vín voru borin fram þau einkenndust af stílfegurð og gæðum. Nú er hins vegar komið að því að gera eitthvað í þessu og má reikna með komu a.m.k. Soave hvítvíns, Valpolicella og Ripasso fyrst um sinn.

Þetta eru fyrstu drög að nýjum hlutum á nýju ári.

Uppskrift: Sólþurrkaður saltfiskur með aioli-sósu

Við matreiddum sólþurrkaðan saltfiskinn frá Langanesi sem fæst í Frú Laugu á 1.980 kr/kg.

Hann var útvatnaður í 3 sólahringa og var vatni skipt á honum daglega. Þótt þrír dagar virtust passlegir fyrir þykkari bitana var það jafnvel of mikið fyrir þá þynnri svo væntanlega má stytta útvötnun í 2 sólahringa og þá kannski vega upp á móti með því að skipta oftar um vatn. Þetta hefur aðallega með söltun fisksins að gera og smekk viðkomandi fyrir miklu eða litlu saltbragði. Hann var síðan soðinn í svona 15 mínútur.

En afskaplega var hann bragðgóður, namm!

Við höfðum einfalt meðlæti með (þroskaða tómata og gullauga úr Frú laugu og ferskt avokado) sem varla er hægt að kalla uppskrift fyrir utan þessa góðu aioli sósu sem við gerðum í fyrsta skipti en hún er sérstaklega algeng á miðjarðarhafssvæðinu þar sem þessi tegund af fiski er talsvert borðuð.

Svona er uppskriftin af aioli sósunni sem mætti líka kalla hvítlauksmajónes:

6-8 hvítlauksrif (eftir stærð og smekk)
1 eggjarauða
1 bolli ólífuolía
salt
1 lítil sítróna (eða læm)

Eggjarauða og hvítlauksrifin sett í blöndunartæki og hakkað þar til vel maukað. Safi út sítrónu kreistur út í í litlu magni í einu á meðan blöndunartækið er í gangi. Saltað að smekk.

Að lokum er ólífuolíunni hellt í mjórri bunu hægt og rólega út í blönduna þar til hún tekur sig og verður gul-hvít.

Ef blöndun mistekst (er vökvakend og nær ekki að blandast saman) má hella blöndunni í skál og byrja upp á nýtt með annarri eggjarauðu og einu hvítlauksrifi sem er maukað eins og áður – og hella síðan misheppnuðu blöndunni út í hægt og rólega í mjórri bunu þar til nýja blandan tekur sig og verður að ljósgulri sósu.

Með þessu drukkum suður-franskt hvítvín sem okkur fannst viðeigandi og passaði það einkar vel með, Little James frá Saint Cosme.

Eitt af þessum vonlausu vínum í Vínbúðunum

Við getum ekki hætt að flytja inn vín sem enginn kaupir.

Hverjum öðrum en okkur dytti í hug að flytja inn vín sem kemur frá óþekktum framleiðanda af óþekktu svæði eða með miða sem enginn tekur eftir, nú eða nafni sem enginn getur borið fram.

Og Chateau Mourgues de Gres Costieres de Nimes A.O.C. Les Galets Dóres 2007 uppfyllir allt þrennt!

Síðan 1. júlí 2009 hafa 16 flöskur af þessu víni verið keyptar í Vínbúðunum. Það gera tvær flöskur (rúmlega!) á mánuði.

Það flokkast því líklegast undir eitt af þessum vonlausu vínum í Vínbúðunum.

Bara ef einhver hefði getið sett mynd af kanínu á miðann og kallað það “Crazy Rabbit” eða eitthvað svoleiðis, þá hefði það kannski mokast út.

En okkur þykir það gott, reyndar eiginlega frábært. T.d. með skelfisk-pasta eins og við fengum okkur um daginn. Suðrænt og seyðandi. 

Við höfum lent í þessu áður en lærum ekki af reynslunni. Við — aðallega þessi bloggari — verðum svo æst yfir einhverju svona góðu, getum ekki stillt okkur og er eiginlega sama þótt ekki mokist það út.

Ef við gætum selt 10.000 flöskur á einu ári myndum við frekar vilja selja lítið af mörgum en mikið af fáum.

Love before business.

Það er aðeins meiri vinna en mikið er það nú miklu skemmtilegra.

Eitt er því öruggt, við munum halda áfram að flytja inn svo “vonlaus” vín.

Sine Qua Non — þrátt fyrir allt

 

Þrátt fyrir kreppu, þrátt fyrir gengi, þrátt fyrir allt, ætlum við að halda uppteknum hætti og flytja inn vínin frá Sine Qua Non til Íslands frá Kaliforníu. 

Verðin verða á svipuðu róli og í fyrra og sem fyrr verður hægt að fá tvö rauðvín, annað úr Grenache og hitt úr Shiraz. 

Mæting til landsins verður í mars/apríl eða þar um bil og verður það auglýst nánar síðar. 

Sem fyrr verða vínin með ný nöfn og miða sem hinn hugmyndaríki víngerðarmaður Manfred Krankl uppdiktar með hverjum nýjum árgangi. 

Vínin eru fokdýr blessuð en einstök og þess virði – þrátt fyrir allt. Innihaldið og, í tilfelli vína Krankl, umbúðirnar — sjá til þess. 

Bloggarinn rakst á þennan ágæta þátt um “Madman” víngerðarkarlinn Krankl (í þremur hlutum): 

 

 

Uppskrift: Spagettí með bláskel

Við höldum áfram að benda á það hversu bláskelin er gott hráefni á góðu verði.

Það er mikið spurt í Frú Laugu hvernig sé best að elda hana og við bendum yfirleitt á einföldustu leiðina; skella henni á heita pönnu, skutla fínsöxuðu kryddi og lauk (eða sellerí) og hvítvínsglasi, bíða þar til hún opnar sig (5 mín max) og þá er rétturinn tilbúinn á diskinn.

Við útfærðum þess uppskrift aðeins öðruvísi í upphafi nýja ársins og notuðum sem grunn uppskrift frá Mario Batali.

Hráefni:

1 kg bláskel
2 bollar ferskir, saxaðir konfekttómatar (eða aðrir vel þroskaðir tómatar)
1 laukur
1 sellerístöng
5 hvítlauksrif
4 matsk. ólífuolía (t.d. frá Bisceglia)
1/2 glas hvítvín
1/3 glas rauðvín
salt og pipar
300 gr. spagettí

Ólífuolían hituð á pönnu. Hvítlaukur skorinn í þunnar sneiðar og mýktur í olíunni á pönnunni í smá stund (1-2 mín.) þar til ljósgulur (alls ekki brúnn). Fínt söxuðum lauk og fínt sneiddu sellerí bætt út í og steikt í 2 mínútur til viðbótar. Helming hvítvíns bætt út í og steikt í aðrar 2 mínútur. Þá eru tómatar settir út í ásamt restinni af hvítvíninu og rauðvíninu (hægt að nota bara hvítvín) og soðið í 8 mínútur á meðalhita með lokinu á. Piprað og saltað. Skelinni skellt út í, lokið sett aftur á, og soðið í max 5 mínútur til viðbótar.

Spagettí soðið meðan á þessu stendur. Ef það er soðið síðar má láta sósuna standa með lokinu á og setja bláskelina síðan rétt í lokin u.þ.b. þegar spagettíið er að verða tilbúið.

Spagettí hellt yfir sósuna á pönnunni og blandað vandlega saman og ólífuolíu skvett yfir. Gott að nota súpudiska þar sem sósan er all fljótandi.

Við notuðum Beljuna í matargerðina en drukkum með ljómandi gott hvítvín Galets Dorés frá Chateau Mourgues du Gres sem smellpassaði með.

Bláskelin var náttúrulega úr Hrísey og fæst í Frú Laugu á 1.190 kr. kg.

Buon appetito!

Alslemma í Gestgjafanum — Beljan “bestu kaupin” og Gourgonnier “vín mánaðarins”

Gleðilegt nýtt ár!

Við þökkum öllum góðum vinum og vínum viðskiptin á árinu sem var að líða!

Gamla árið endaði vel því rétt við árslok skaust út einn Gestgjafi með góðum dómum um okkar vín.

Líklegast er þetta í fyrsta sinn, ef minnið er ekki farið að förlast, sem við eigum bæði VÍN MÁNAÐARINS og BESTU KAUPIN í einu og sama blaðinu.

Alslemma.

Áður hafði Mas de Gourgonnier 2003 fengið mjög fína umfjöllun í Gestgjafanum og í Morgunblaðinu en nú er það aftur á móti 2006 árgangur sem er til umfjöllunar og bætir um betur með nafnbótinni VÍN MÁNAÐARINS.

Beljan rauða er síðan rígmontin þessa dagana yfir titlinum BESTU KAUPIN í sama tölublaði og er staðráðin í því að verða vín mánaðarins einn góðan dag. Beljan hefur reyndar hækkað í verði síðan dómur féll en það er líklegast í lagi þar sem sú hækkun gekk eins og alda yfir öll vínbúðarvínin 1. janúar þar sem um skattahækkun var að ræða og afleiðingar hennar en ekki okkar eigin smørelse. Hún hækkar því í hlutfalli við önnur vín.

Þrjú freyðivin fá líka glimrandi umfjöllun í þessum nýjasta Gestgjafa:

Þar fer fremst Val D’Oca Prosecco Valdobbiadene með 4 1/2 glas sem þeim finnst “glæsilegt freyðivín”, þá Lini Pinot Spumante með 4 glös og loks Lini Lambrusco Labrusca Rosato með 3 1/2 glas.

Einnig fá tvö rauðvín, Querceto Chianti 2006 og Arnaldo Caprai Montefalco 2006, 4 glös hvort í sérstakri umfjöllun blaðsins um rauðvín með hreindýraköti.

En svona lítur öll dýrðin út:

“BELJAN Rauðvín Toscana Igt Rosso 2008 – BESTU KAUPIN 3 1/2 glas
Það er ekki á hverjum degi sem allar upplýsingar á kassavíni eru á íslensku því yfirleitt er það frekar vín sem stórir framleiðendur setja í handhægar umbúðir til að lækka verðið. Eftirgrennslan leiddi í ljós að þetta vín, sem gengur undir nafninu “Beljan” eins og myndin á kassanum bendir til, er sérframleitt fyrir Ísland hjá Castello di Querceto og þá undir upprunavottun IGT Toskana en ekki Chianti eins og flöskuvínin hans. Gæðin fara líka eftir því, þetta er sannkallað Toskana-vín, ferskt, fullt af kirsuberjum og með keim af leðri og sveit, stendur vel fyrir sínu en þarf kannski að þroskast dálítið – eftir smástund í glasinu er það mýkra og sýran minnkar. Kjörið að setja á karöflu og hafa á borði með blönduðum réttum, með góðum pítsum og risotto.
Verð: 5.490 kr.
Okkar álit: “Beljan” er bara fínasta kassavín, með karakter og góður fulltrúi Toskana, leyfið henni bara aðeins að ná andanum! 

Mas de Gourgonnier 2006 – VÍN MANAÐARINS 4 1/2 glas
Fyrir tveimur árum smökkuðum við 2003 árganginn og vorum einstaklega hrifin en urðum að leyfa víninu að jafna sig því árið á undan var það mjög lokað og næstum óaðgengilegt. Hér er Mas de Gourgonnier, eitt af þekktustu lífrænu víhúsum í Baux de Provence (heyrst hefur að það standi til að hafa heila AOC Baux de Provence lífrænt ræktaða sem væri einsdæmi), strax aðgengilegt og skemmtilega opið. Allar þrúgurnar sem leyfilegar eru finnast í vínnu: grenache, syrah, cinsault, carignan og mourvédre en það eru sennilega syrah og grenache sem skila mest eftir enda eru þær samanlagt yfir 50% af blönduninni. Anganin er mjög aðlaðandi, það er eins og að anda Provence-héraði að sér úr einu vínglasi og það heldur áfram í munni: vel þroskuð rauð og dökk ber, kryddjurtir og milt krydd, skógarbotn, ferskt og margslungið og langt eftirbragð – munnvatnið fer strax af stað og biður um jurtakryddað lambakjöt (helst af nýslátruðu en annað dugar!) eða safaríka nautasteik. Yndislegt vín með mikinn karakter.
Verð: 2.790 kr.
Okkar álit: Meistarar að verki með þetta lífræna vín, flugeldasýning frá Provence-héraði sem elskar lambið okkar og nautakjöt. Flott vín.

Val D’Oca Prosecco Valdobbiadene – 4 1/2 glas
Prosecco er “alvöru” freyðivín Ítala og kemur frá Veneto á norður Ítalíu, þrúgan er … prosecco. Nokkrar tegundir hafa farið inn og út af lista Vínbúðanna, líklega ekki nógu þekkt vín nema af þeim sem hafa búið þar í landi. Prosecco-heitið bætir fyir þetta flókna nafn sem vínið, sem komst að fyrir stuttu í Vínbúðunum, ber en flaskan er falleg líka og auðvelt að þekkja hana! Og innihaldið samsvarar útlitinu: afar elegant, fíngert, örlítil sæta frá vel þroskuðum þrúgum, fínar loftbólur og mikið af þeim. Glæsilegt freyðivín sem sómir sér við ýmislegt, sem fordrykkur, með eftirréttunum (prófið me Panetone frá Sandholt bakaríi!) eða sem áramótafreyðvín.
Verð 2.490 kr.

Lini Pinot Spumante – 4 glös
Öðruvísi vín frá Lini 910, þessum rúmlega aldargamla framleiðanda frá Correggio rétt hjá Modena – hvítt í þetta sinn og úr pinot noire-þrúgunni. Þetta er ekki lengur Lambrusco þar sem þrúgurnar sem eru notaðar í þeim vínum eru algjörlega staðbundnar (60 tegundir hafa verið skráðar!) en framleiðsluaðferðin er eins: annað hvort “méthode tradionnelle” eða “Charmat” sem hentar vel hér. Það er mikill persónuleiki í þessu víni, góð fylling, mikið af blómum og gulum ávöxtum, t.d. melónum og perum, og það freyðir einstaklega vel, lengi og fallega. Eftirbragðið er líka langt og þar kemur vottur af sætu sem fylgir ávöxtunum. Góð sýra heldur víninu lifandi alla leið, athyglisvert vín og góður fordrykkur.
Verð: 2.590 kr.
Okkar álit: Forvitnilegt en verulega skemmtilegt, sérstaklega í fordrykk eða til að skála í á áramótum.

Lini Lambrusco Labrusca Rosato – 3 1/2 glas
Lambrusco verður alltaf dálítið sérstakt vín, freyðandi rautt, rosato eða hvítt, það á sér langa hefð í ítalskri víngerð og gæðin geta verið gríðarlega mismunandi. Við höfum þegar smakkað Lini 910 rautt sem hefur vott af sætu og gaf tóninn varðandi gæði – þetta rosato-vín er önnur útgáfa frá þessum virta framleiðanda. Það er svolítið feimið í nefi en við öndun koma fram rauð ber (jarðar-, rifs- og hindber). Vínið hefur góða fyllingu í munni, er ferskt og með vott af sætu, lofbólurnar eru þéttar og fíngerðar, tannín finnst aðeins en er flauelsmjúkt. Heilt á litið er þetta þurrt vín með góðum berjum, kannski erfitt að finna mat á móti en heyrst hefur að það gæti gengið með hamborgarhrygg.
Verð: 2.190 kr.
Okkar álit: Ferskt og þurrt, freyðandi rósavín, forvitnilegt en skemmtilegt og vel gert.” (- Gestgjafinn 17. tbl 2009)

The Stump Jump GSM eitt af TOP 100 vínum árið 2009 að mati Wine Spectator

Nýr TOP 100 listi er kominn út hjá bandarísku útgáfunni Wine Spectator, fyrir árið 2009.

Við eigum þrjú vín á listanum, Fontodi Flaccianello 2006 (99 stig í 8. sæti) sem er væntanlegt á nýju ári til landsins, San Michele Appiano Pinot Grigio 2008 (90 stig í 70. sæti) sem hefur fengist hér þó ekki þessi árgangur, og The Stump Jump GSM 2008 frá d’Arenberg (90 stig í 82. sæti, við erum með 2007 í gangi núna).

Það er mjög eftirsóknarvert að komast á listann því hann getur haft góð áhrif á sölu og orðspor viðkomandi víngerða um allan heim.

Eins og bloggarinn hefur áður bent á er þessi árlegi listi mjög markaðsvæddur og takmarkaður en þó verður ekki framhjá því litið að þau vín sem komast á hann eru áhugaverð og góð, sum jafnvel frábær kaup og önnur hugsanlega framúrskarandi.

Alikálfur frá Lágafelli

Hestar eru í aðalhlutverki á bænum Lágafelli frekar en ær og kýr. Þar ráða bændur og hjón, Sæunn og Halldór.

Við höfum fengið folaldakjöt frá þeim til að selja í Frú Laugu sem er afskaplega gott.

Eins og víða er búskapurinn blandaður og það má segja að hjónin séu sérfræðingar í ræktun alikálfa. Alikálfur er 100 daga gamall kálfur sem hefur nánast eingöngu drukkið mjólk á sinni stuttu ævi en einnig svolítið annað fóður eins og hey.

Alikálfarnir eru fáir, kannski er einum til tveimur slátrað að meðaltali á mánuði.

Kjötið af kálfunum er einstaklega mjúkt og bragðgott, milt en ekki bragðlítið.

Við elduðum nýlega file og rib-eye úr alikálf frá Lágafelli. Það er varla hægt að tala um uppskriftir.

Alikálfur – File:

File var skorið í bita (litlar steikur) eins og það kom fyrir (var ekki lamið í þunnar sneiðar eða slíkt). Velt upp úr blöndu af hveiti, fersku kryddi (blóðberg eða bergmynta hentar vel) og svolitlum parmaosti. Velt upp úr hrærðu eggi og síðan aftur upp úr hveitinu og sett á pönnu. Hitinn á pönnu má ekki vera of heitur svo húðin brenni ekki heldur verði létt ljósbrún (1 mínúta max á hvorri hlið). Sett í eldfast mót og eldað í ofni í um 10 mínútur við 170 gráður.
Alikálfur – Rib-eye

Rib-eye er alltaf mjjög skemmtilegur vöðvi, vel fitusprengdur og bragðmikill. Við krydduðum vöðvan í heilu lagi (800g stykki eða svo) með salti og pipar og brúnuðum vandlega á öllum hliðum á pönnu (tekur 2-3 mínútur). Létum hvíla sig góða stund. Nudduðum með fersku rósmarín (smátt söxuðu), settum í eldfast mót og helltum svolitlu rauðvíni yfir (eitt las eða svo) og notuðum til þess Beljuna okkar góðu. Sett í ofn við 170 gráður í 10 mínútur, tekið út og látið standa í sma´stund (korter nægir), og þá sett aftur inn í aðrar 10 mínútur eða svo. Látið standa aftur í korter og borið fram.

Alikálfurinn er án efa eitthvað allra besta kjöt sem við höfum eldað á heimilinu, svo mjúkt og bragðgott.

Vínið með alikálfinum má vera sæmilega kröftugt þótt ´kálfurinn sé mildur á bragðið. Við drukkum með Saint Joseph frá Saint Cosmé sem smellpassaði, svolítið eins og alikálfurinn, mjúkt, milt en lúmskt öflugt.

Beljan lækkar í verði en ekki gæðum

Markaðsráð Víns og matar ehf hefur ákveðið að lækka verð Beljunnar í 5.490 kr. (1.372 kr. per 750ml).

Atkvæði féllu þrjú á móti engu.

Sama verð fyrir rauða og hvíta.

Fimm, fjögur og nítíu.

Beljan er söm þrátt fyrir lægra verð og fæst sem fyrr í Vínbúðunum Heiðrúnu, Kringlunni og Skútuvogi.

Spenandi kassavín.

Endurfundir með Amedei

Frú Lauga ætlar að bjóða upp á Amedei súkkulaði fyrir jólin.

Líklegast eru um 2 ár síðan við fluttum síðast inn Amedei en vegna gengismála slepptum við því alveg fyrir síðustu jól.

Við ætlum að láta nægja þessi jól að selja Amedei í Frú Laugu svo við getum haldið verðinu niðri og temprað aðeins áhrif gengishrunsins.

Pöntun er lögð af stað og vonandi berst súkkulaði í hús um miðjan næsta mánuð. Þarna verða góðkunningjar, sumir í nýjum umbúðum, í bland við nokkrar skemmtilegar nýjungar. Konfekt látum við alveg eiga sig þótt það sé hrikalega gott og girnilegt – okkur finnst einfaldlega verðið of hátt eins og sakir standa og setjum kraftinn í hreina súkkulaðið í staðinn. Þó verða þarna einhverjar girnilegar fyllingar, súkkulaðikrem, hvítt súkkulaði með pistasíum … …

Frú Lauga elskar súkkulaði.

d’Arenberg minnir á sig

Þegar kemur að upplýsingastreymi frá framleiðendum til okkar í höfuðstöðvum Víns og matar - þá má eiginlega skipta hópnum í tvennt; d’Arenberg og allir hinir.

Flestir framleiðendur senda okkur annað veifið póst með nýjum dómum og tilheyrandi fréttum en d’Arenberg er sér á báti. Í hverjum mánuði sendir d’Arenberg fréttabréf auk þess að dúndra ýmsum póstum þess á milli. Vefsíða d’Arenbergs er líka framúrskarandi.

Okkur leiðast ekki þessir tíðu skeytasendingar; d’Arenberg hússtíllinn sem nær frá vínum til mannlegra samskipta einkennist af húmor og hispursleysi.

Í önnum síðustu vikna höfum við ekki haft undan að segja frá sigrum framleiðandans á vínsviðinu, ekki síst á bandarískum vettvangi, en nú skulu lesendur og þá sérstaklega unnendur d’Arenberg vína uppfærðir.

Líklegast ber hæst viðurkenning sem d’Arenberg hlaut í bandaríska víntímaritinu Wine and Spirits sem ein af víngerðum ársins, Winery of the Year, en slíkur titill fellur til þeirra sem hafa jafna og breiða línu af fyrirmyndar vínum (sjá umfjöllun og dóma blaðsins um d’Arenberg).

Þá tók Gary nokkur Vaynerchuk The Footbolt 2006 til umfjöllunar (fæst í Vínbúðunum) í sjónvarpsbloggi sínu Wine Library TV en væntanlega er ekkert efni sem fjallar um vín með eins mikið áhorf sem stendur og hefur Gary vakið mikla athygli í Bandaríkjunum og víðar. The Footbolt fær góða umfjöllun í þættinum en d’Arenberg víngerðin sjálf fær mikið lof (sjá myndræmu).

Gary bætti um betur og birtist í sjónvarpsþættinum The Today Show með þrjú vín sem áttu að sýna fólki nýjar hliðar á vínupplifun og var eitt þeiirra Riesling hvítvín frá d’Arenberg (sjá myndræmu). Við flytjum það reyndar ekki inn en bjóðum upp á annað Riesling, The Stump Jump Riesling, sem er ekki síður spennandi.

En til Ástralíu – James Halliday gefur d’Arenberg fullt hús stiga í bók sinni Australian Wine Companion og velur sem “Outstanding Winery” sjötta árið í röð. James þessi er sérfræðingur í áströlskum vínum. (sjá dóma og umfjöllun hér).

d’Arenberg hefur líka tekið höndum saman með nokkrum þekktum víngerðum í Ástralíu og stofnað verkefnið First Families. Að baki þess standa víngerðir sem framleiða framúrskarandi vín og eiga það sameiginlegt að hafa verið í eigu sömu fjölskyldu í marga ættliði – verkefni sem er ætlað að auka meðvitund almennings um sögu, menningu og gæði ástralskrar vínframleiðslu.

Þá ber að nefna sérstaklega vín sem fæst hér í Vínbúðunum á góðu verði sem hefur fengið fína pressu um víða veröld, rauðvínið The Stump Jump GSM (sjá dómana) sem einn kallar svo viðeigandi “Just a damn good drink”.

Að ógleymdri framkomu The Laughing Magpie í japönsku manga teiknimyndaseríunni Dreggjar Guðanna sem var fjallað um hér á blogginu ekki fyrir löngu.

Þetta er aðeins brot.

Við höfum ítrekað ósk okkar að fá hingað til lands Chester Osborn, eiganda og víngerðarmann d’Arenberg, og eru ágætar líkur að það gerist næsta vor.

Þangað til heldur d’Arenberg áfram að minna á sig með reglulegum skeytasendingum.

Hvað er að gerast?

Það hefur ekiki heyrst mikið í okkur undanfarið hérna á blogginu þar sem kraftarnir okkar beinast svolítið að Frú Laugu þessa dagana og svo verður eitthvað áfram.

Frúin er annars við góða heilsu!

Sprúttsalan hefur þó ekki legið niðri á meðan. Við höfum t.d. boðið upp á vínsmökkun á hverjum föstudegi í Frú Laugu kl. 16.00 fyrir gesti og gangandi.

Og það eru mörg ný vín væntanleg þrátt fyrir Kreppu Gömlu en þannig var það á sumardögum að ÁTVR blés til samkeppni um vín á svokallaðan sérlista (sérstakur listi til að þétta úrval Vínbúðanna þar sem upp á skortir) og sendum við inn slatta af vínum frá okkar framleiðendum.

Fyrir valinu urðu all mörg vín af þeim sem við sendum inn en ekki er víst að öll rati endanlega í hillurnar þar sem við þurfum að hugsa um að flutningar og annað borgi sig þegar stærri myndin er skoðuð. Þau vín sem birtast hér þó örugglega, eru reyndar lögð af stað til landsins, eru ein fjögur ný vín frá hinum suður-ítalska Bisceglia, þrjú ný frá Lambrusco-framleiðandanum Lini, þrír rauðvínsboltar frá Saint Cosme í S-Frakklandi (þ.á.m. Chateauneuf-du-Pape) og tvö freyðivín frá nýjum Prosecco framleiðanda Val d’Oca. Þar fyrir utan hafa flust á sérlistann vín sem þegar voru til í Vínbúðunum frá t.d. Hubert Sandhofer, d’Arenberg og fleirum.

Við segjum frá þessu öllu betur þegar veigarnar berast til landsins.

“Loksins, loksins” — Terra Antiga Vinho Verde Bestu kaupin í Gestgjafanum

Gestgjafinn hefur tekið til umfjöllunar nokkur af nýju vínunum okkar í síðustu tveimur tölublöðum og ekki annað að segja að útkoman sé góð.

Áströlsku stubbavínin The Stump Jump GSM og The Stump Jump Chardonnay fá bæði 4 glös og sömu sögu er að segja af Aglianico del Vulture frá Bisceglia. Hvítvínið Falanghina frá sama framleiðanda fær 3 1/2 glas.

Bestu dómana í þessum glaða hópi fær þó líklegast Vinho Verde Terra Antiga, 4 glös og nafnbótina “Bestu kaupin”.

Svona lítur þetta út:

“Vinho Verde Terra Antiga 2008 – 4 glös BESTU KAUPIN
Loksins, loksins fáum við til okkar á smakkborðið Vinho Verde og það líka almennilegt eintak. Vinho Verde er merkilegt fyrirbæri sem væri hægt að gera góða grein um en í stuttu máli þá er þetta vín sem kemur frá norvesturhluta Portúgals og eru hvítvínin gerð úr þrúgunni albarino, eða alvarinho eins og hún kallast á portúgölsku. Vínið er brakandi ferskt og eru svo mikið sumar í því að liggur við að sólin fari að skína þegar maður opnar flöskuna. Ilmurinn er opinn og eins og áður sagði afar ferskur og er þar að finna græn epli peru, sítrus, vínber, greip og melónu. Einstaklega aðlaðandi ilmur svo ekki meira sé sagt. Í munni er það léttfreyðandi og ofboðslega ferskt. Létt fylling og sömu þættir og í nefi, jafnvægi er gott þó svo að ferskleikinn sé allsráðandi og einfaldleikinn er í fyrirrúmi. Drekkið með sjávarréttasalati eða með íslenskum kræklingi.
Verð: 1.789 kr.
Okkar álit: Brakandi ferskt, einfalt og algjör gullmoli. Synd að sumarið sé að enda því hér er á ferðinni 100% sumarvín. 

D’Arenberg Stump Jump Chardonay 2008 – 4 glös
Vínin frá d’Arenberg hafa alltaf vakið hrifningu hjá okkur sökum góðra vína og frumlegheita í víngerð og hugunarhætti og er þetta vín engin undantekning þar. Það ber nafnið á gamalli uppfinningu sem var notuð til að ryðja landið í kringum McLaren-dalinn og gat vélin “stokkið” yfir trjástubbana á eucalyptus-trjánum sem krökkt var af á svæðinu. Vínið er létteikað og með því er átt við að um fjórðungur af safanum er geymdur í notuðum eikartunnum í einhvern tíma. Opinn, óvenju ferskur og nett-ristaður ilmur af vanillu og kryddi en eftir stutta öndun ryðst suðrænn og ljúffengur ávöxtur fram og tekur völdin. Í munni er það skemmtilega frísklegt, miðað við Chardonnay frá Nýja heiminum, með þéttan ávöxt og góða fyllingu. Jafnvægið er til fyrirmyndar og endingin sömuleiðis. Pottþétt í alla staði enda frábær framleiðandi á ferð. Drekkið með grilluðum fiski ásamt blaðlauks- og sítrónurjómasósu.
Verð: 2.120 kr.
Okkar álit: Hér blandast saman örlæti ástralskra vína við fágun Chardonnay og er útkoman stórskemmtilegt vín, laust við dæmigerðar ástralskar ýkjur.

Bisceglia Falanghina 2008 - 3 1/2 glas
Hér er á ferðinni enn ein ítalska þrúgan sem fáir, ef einhverjir, hafa heyrt um – falanghina. Það er kannski ekki furða að hún sé lítið þekkt hér á landi þar sem hana er aðallega að finna á vínekrum Suður-Ítalíu og hafa vínumboðin ekki verið að sækja vín þangað í miklum mæli. En það virðist vera að breytast. Vínið er opið og tekur þétt ávaxtaveisla á móti manni í fyrstu með melónu, ferskju, apríkósu, banana og mangó. Unaðslegur kokteill og hægt er að staldra lengi við með nefið í glasinu. Í munni er vínið milt og ferskt með góða fyllingu og með allt annan karakter en í nefi. Ávpxturinn er miklu minni og er ákveðinn biturleiki sem fylgir víninu alla leið. Krefst matar og þá helst grillaðs fiskspjóts.
Verð: 2.120 kr.
Okkar álit: Ljúft í nefi og athyglisvert í munni. Afar vel gert en með klofinn “persónuleika” og er vínið sér á báti.

Bisceglia Aglianico del Vulture 2006 – 4 glös
Aglianico er lítt þekkt þrúga hérlendis og er svo víðar. Þessi þrúga hefur það sem þarf til að framleiða gæðavín og koma bestu dæmin frá ekrum sem liggja í kringum fjallið Vulture, þ.e.a.s. DOC Aglianico del Vulture. Vínið er pínu feimið í byrjun en mildur piparilmur er það fyrsta sem tekur á móti manni. Fljótlega koma blómlegir tónar í ljós ásamt mildum ávexti. Við þyrlun sprettur upp margslunginn blómailmur og ávöxturinn fer að njóta sín betur með kirsuber í aðalhlutverki. Skemmtilega öðruvísi ilmur. Vínið er ávataríkt í munni með kryddaða áferð, fínleg tannín og góðan ferskleika. Pipar, kirsuber, blóm, kryddjurtir og eiginlega allt sem var að finna í nefi. Flott fylling. Langt eftirbragð sem hangir á þessum milda og kryddaða karakter. Matarvín sem væri skemmtilegt með réttum í anda osso bucco.
Verð: 2.189 kr.
Okkar álit: Sérstaklega vandað vín sem dregur fram það besta hjá þrúgunni, margslungið og matarvænt.

d’Arenberg Stump Jump GSM 2007 – 4 glös
The Stump Jump GSM (Rhone-blandan) er okkur ekki ókunnugt og höfum við smakkað nokkra árganga í gegnum tíðina. Hér erum við með nýjan árgang og er blandan 50% grenache, 29% shiraz og 21% mourvedre og kemur ávöxturinn frá McLaren-dalnum í Suður-Ástralíu. Vínið er opið og gjafmilt með þéttan en ferskan ávöxt, blóm, eucalyptus og piparinn er á sínum stað en þó fínlegri en vill oft gerast í svipuðum vínum. Við öndum verður ávöxturinn þykkari og bakaðri. Einfaldur en aðlaðandi ilmur. Mild og ávaxtarík áferð með nægan ferskleika til að viðhalda jafnvægi. Flott fylling og virkilega djúsí ávöxtur í bland við blómlega tóna og nettan pipar sem heldur sig í bakgrunninum. Nokkuð langt eftirbragð sem hangir á ávextinum. Drekkið með léttri villibráð og þá helst fuglakjöti.
Verð: 2.189 kr.
Okkar álit: Skemmtilegt vín í alla staði. Vel gert með flotta byggingu og skemmtilegan karakter.”

The Laughing Magpie í japanskri teiknimyndaseríu

Guðirnar hafa talað.

“Dreggjar guðanna” er japönsk manga teiknimyndasería um ungan mann sem missir föður sinn, mikinn vínspekúlant og gagnrýnanda. Í erfðaskrá föðursins er sett af stað keppni milli mannsins og fósturbróðir hans um að finna 12 “guðdómleg” vín veraldar.

Ég hef ekki séð þessa seríu og veit ekki hvort hún hefur verið þýdd á ensku (hefur verið þýdd á amk frönsku) en bíð spenntur eftir að komast yfir hana einhvern tímann.

Nú er ennþá meiri ástæða til því að í nýjasta heftinu ferðast ungi vínsmakkarinn til Ástralíu og smakkar The Laughing Magpie frá d’Arenberg við mikla ánægju.

Þetta er í fyrsta sinn sem ástralskt vín birtist á síðum teiknimyndahetjunnar því gamlir standardar úr evrópskri víngerð hafa ráðir þar ríkjum.

Sala á The Laughing Magpie rauk upp í kjölfarið, 2006 árgangur er uppseldur en við búum svo vel að eiga slatta af 2006 á lagernum okkar.

Smelltu til að lesa forsíðufrétt um birtinguna sem vakti mikla athygli í Ástralíu

Svona lítur þetta út á síðum “Dreggja guðanna”:

—————-

Plantað fyrir 210 árum, áströlsk vín eru afurð vinnu fólksins. Shizuk hefur fundið kandídat undir áströlskum himni.

SHIZUKU: Þetta Shiraz er virkilega gott. Ég bjóst ekki við miklu frá víni með skrúftappa.

ST’ÚLKA: Þetta vín hefur unnið mörg verðlaun, þetta er vín fyrir fólk með puttan á púlsinum. Það kemur frá svæði ekki langt frá sem heiti McLaren Vale. Þetta er d’Arenberg Laughing Magpie Shiraz Viognier 2006 árgangur.

SHIZUKU: Við skulum flytja þetta vín inn.

STÚLKA: Góð hugmynd. Það myndi kosta á milli 2000 og 3000 yen í Japan. Fyrir utan að leita að kandídötum þurfum við að finna vín til innflutnings líka.

SHIZUKU: Það er kryddað og barmafullt af orku og lífi. Bæði framandi en líka fyrir venjulegt fólk á sama tíma.

Uppskrift: Rauðrófurísotto með lerkisveppum frá Móðir jörð

Klukkan 18.00 í dag starði ég svangur en andlaus inn í ísskápinn.

Hvað í ósköpunum var hægt að gera í matinn?

Í ísskápinum voru rauðrófur og fennel frá Móðir Jörð og það rifjaðist upp fyrir mér að við áttum frosna lerkisveppi, sömuleiðis frá Móðir Jörð. Þá datt mér í hug að að prófa rísottó úr þessum afurðum en svepparísótto hefur löngum verið þjóðarréttur á N-Ítalíu þótt ekki sé ég viss um að rauðrófur hafi oft slysast þar með.

Ég skar rauðrófuna (1 stk) mjög smátt og lét malla ásamt brytjuðu fenneli (smá stubbur og “hár”) í slatta af ólífuolíu og smá rauðvíni í 10 mínútur. Þá fór einn bolli af arborio grjónum út í ásamt bolla af vatni. Soðið á vægum hita í opnum potti í 20 mínútur eða svo og vatni sífellt bætt við til að halda raka í grjónunum og svo þau brenni ekki (örugglega fara 6-8 bollar af vatni þegar upp er staðið). Þá fóru brytjaðir lerkisveppir út í (frosnir). Soðið í svona 10 mínútur í viðbót og vatni bætt á eins og þarf ásamt grænmetiskrafti frá Sollu (2-3 matskeiðar) og pipar. Þegar grjónin voru tilbúin (mjúk undir tönn en ekki ofsoðin heldur mátulega stinn) tók ég pottinn af pönnunni og bætti út í fullt af ferskri steinselju (gróft skorinni) og slatta af rifnum parmeggiano osti og smá smjörklípu.

Sniðugt að bera fram með því að dreifa vel úr á diskinum, fletja út.

Með þessu var sopið á restum gærdagsins, Bandol rauðvíni frá Tempier, en gott hvítvín frá S-Ítalíu eins og Falanghina frá Bisceglia eða rauðvín frá Piemonte héraði í N-Ítalíu eins og Dolcetto d’Alba frá Luciano Sandrone væri eðalgott.

1. september — Dagur Beljunnar

Það er komið að því.

Frá og með deginum í dag er Beljan loksins komin á meðal sinna líka, í hillur Vínbúðanna.

1. september er Dagur Beljunnar.

Líklegast hefur ekkert kassavín á Íslandi (og þótt víðar væri leitað) átt sér svo langan aðdraganda. Fyrir um ári síðan fengum við þá hugmynd að flytja inn kassavín með okkar eigin hönnun, okkar fyrsta kassavín. Ýmsir góðir aðilar komu að málinu en það var síðan í höndum hins skapgóða nágranna Beljunnar, hönnuðarins Einars Geirs Ingvarssonar, sem hún fékk á sig lokamynd auk þess sem góðvinur Beljunnar og fyrrum skólafélagi, sjálfur Ritstjórinn, kom með góð ráð. Rakel teiknaði sjálfa Beljuna.

Tja, amk. eins mikla lokamynd og okkur var unnt en ritdeilur við ítalska prentsmiði ullu því að við þurftum að gera nokkrar (reyndar ótrúlega margar) aðlagaðar útgáfur þar til allir voru sáttir.

Síðan var ÁTVR, hin ágæta stofnun, ekki par á því að við myndum skíra afurðina “Belju”, jafnvel þótt slíkt tungutak tíðkist gjarnan um kassavín hjá viðskiptavinum stofnunarinnar.

Jæja, við gátum sætt okkar við það líka enda nenntum við ekki að fara að puðrast lengur með málið – í prentun fór Beljan, jafnvel þótt hún kæmi nú fram undir dulnefni og héti einfaldlega (á yfirborðinu) hinu siðprúða nafni “Rauðvín – Toscana” og “Hvítvín – Toscana” eftir því í hvaða lit hún er.

Þannig að sagan sú hlaut loksins góðan endi, að því sem við teljum.

En vín snúast ekki bara um útlit, jafnvel ekki kassavín. Eftir að hafa smakkað okkur í gegnum ófá sýnishorn frá ófáum framleiðendum fundum við það sem við vorum að leita að á Ítalíu og þangað hélt Beljan snemmsumars. Á Ítalíu var henni vel tekið af hjónunum Alessandro og Antoniettu (sjá myndir) sem hugsuðu vel um hana í allt sumar og voru síðan svo elskuleg að fylla á spenana hennar með þeirra eigin góða víni (sjá myndir).

Beljan fæst núna í Heiðrúnu, Kringlunni og Skútuvogi. Sú hvíta kostar 5.998 kr. og sú rauða 6.298 kr..

Beljan er líka á Facebook — svo nú væri gaman að heyra hvað fólki finnst um sjálft vínið.

Vínótekið smakkar á Bisceglia, Little James og Stump Jump

Steingrímur Sigurgeirsson hefur verið iðinn við kolann síðan hann stofnaði vefsíðuna Vínótek. Ekki bara við birtingu víndóma heldur hefur hver girnileg uppskriftin birst þar líka á fætur annarri. Það helsta af síðunni er síðan tilkynnt nánar um á Facebook síðu Vínóteksins.

Steingrímur kíkti í Frú Laugu á dögunum og birti þá þessa umfjölllun í kjölfarið.

Við sendum honum síðan sýnishorn af nokkrum nýjum vínum, eina flösku af hverri sort, nokkuð sem við höfum oft gert í gegnum árin þegar Steingrímur skrifaði (og skrifar enn) um vín og mat fyrir Morgunblaðið.

Hann hefur nú þegar tekið þau flest til umfjöllunar og er yfir höfuð ánægður með gæðin, ekki síst Bisceglia vínin frá Suður-Ítalíu.

Bisceglia Aglianico del Vulture – 4 stjörnur + “hrífur mann með frá fyrsta dropa” (lesa meira á Vínótekinu)
Bisceglia Falanghina – 4 stjörnur “hreinlega dúndurgott” (lesa meira)
d’Arenberg Stump Jump GSM – 3 stjörnur “aðgengilegt og þægilegt” (lesa meira)
Saint Cosme Little James (hvítt) – 4 stjörnur “einstaklega aðlaðandi hvítvín” (lesa meira)
Saint Cosme Little James (rautt) – 3 stjörnur “alvöru Rhone-einkennum” (lesa meira)

Takk fyrir það.

Uppskrift: Síðusteik af Korngrís frá Laxárdal

Endurvöktum sunnudagsmatinn í gær með góðri hádegissteik, kartöflum, sultu og grænmeti og ís á eftir.

Svolítið léttvín flaut með svo ekkert minna þurfti en léttan blund til að núllstill kerfið á eftir.

Steikin var svokölluð síðusteik af Korngrís frá Laxárdal en korngrísirnir þar á bæ borða ekki bara nánast eingöngu íslenskt fóður heldur er fóðrið af hollustu sort. Bændurnir rækta bygg og kaupa af bændum í nágrenninu og gefa síðan grísunum sínum það að borða.

Heilbrigður lífsstíll svínanna skillar sér greinilega í gæðakjöti því síðusteikin sem við elduðum í gær var afar góð.

Kryddblandan er búin til svona:

Blönduð piparkorn léttristuð á pönnu og mulin. Bætt út í salti, sykri og fersku, fínskornu rósmarín. Kryddblöndunni nuddað á steikina og mikið af henni, kjötmegin (þ.e.a.s. ekki fitumegin þótt það væri eflaust í lagi) og meðfram hliðunum.

Ofninn hitaður í 250°C eða svo. Steikin sett í eldfast mót eða á litla plötu með fituhliðina upp og undir er sett skúffa með vatni. Þannig ristast hliðin sem snýr upp og verður brún og falleg en kjötið fyrir neðan verður mjúklega soðið og safaríkt. Líklegast dugir um klukkutími í steikingu.

Þegar steikin er tilbúin er hún látin bíða svolitla stund og allur safinn sem af henni lekur settur í skál og notaður sem sósa því ljúffeng kryddblandan er mestöll þar.

Steikingin heppnaðist mjög vel og kjötið hitti í mark meðal viðstaddra. Bárum fram með soðnum, lífrænum kartöflum frá Engi og grænkáli frá Engi sömuleiðis sem og frá Vallanesi (Móðir Jörð) sem við gufusuðum. Smjör og salt fór yfir kartöflurnar, salt, edik og ólífuolía (hóflega) yfir salatið. Rabarbíu-sultur frá Löngumýri.

Bingó!

Opnuðum lífrænt, hvítvín frá Provence í S-Frakklandi, Mas de Gourgonnier, sem passaði vel með enda steikin með sínum pipar og rósmarín í nokkuð s-frönskum anda.

Áhugaverð frétt á Sky um matvælaframleiðslu og öryggi

Bloggarinn sat í morgun með espressó bolla og fartölvu, svaraði tölvupósti og hlustaði lauslega á Sky fréttastöðina. Eins og alltaf þegar minnst er á mat sperrti hann eyrun þegar fjallað var um matvælaframleiðslu í Bretlandi og áskorun um að auka þyrfti þar í landi framleiðsluna, bæta gæðin og um leið minnka skaðlega áhrif hennar á umhverfið.

Áhyggjurnar stafa af því að eftir 40 ár mun eftirspurn eftir mat um heim allan hafa aukist um 70% að sögn fréttamanns.

Og þótt nægar birgðir séu í landinu tæki það ekki nema 20 daga fyrir eyjaskeggja að borða sig til síðasta brauðmola.

Fæðuöryggi er því áhyggjuefni þar í landi og efling nauðsynleg.

Matur, okkur nauðsynlegasta efni á eftir súrefni ætti að vera meira í forgrunni umræðu hér á Íslandi en hann gerir, í stjórnmálum, fjölmiðlum og meðal almennings.

Vonandi getum við séð Frú Laugu sem virkan þátttakanda í framtíðinni í að stuðla að og bæta gæði og framleiðslu íslensks hráefnis, aðgengi og eftirspurn. Það geta allir Íslendingar með því að velja gott, íslenskt hráefni.

Uppskrift: Grillaðar Jöklableikjur

Fyrsti maturinn sem við elduðum úr hráefni úr matarkistu Frú Laugu var framreiddur í gærkvöldi.

Jöklableikjurnar frá Hala í Suðursveit eru eðal hráefni, mátulega stórar og þykkar og alls ekki eins feitar eins og eldisfiskur er gjarn á að verða því Fjölnir og Þorbjörg á Hala sjá til þess að bleikjurnar haldi línunum með kraftmiklu sundi á meðan á ræktun stendur.

Það er varla hægt að kalla matreiðsluna okkar þetta kvöldið sem formlega “uppskrift” því hún var svo einföld en við tókum fjögur Jöklableikjuflök og grilluðum með roðhliðina niður þar til fiskurinn var orðinn ljósbleikur í gegn með smávegis maldon salti. Þegar hann var tilbúinn settum við hann á disk og helltum bræddu smjöri með hvítlauk og fersku rósmarín sem við sóttum út á svalir.

Þessi matreiðsla hentar bleikjunni vel, ekki of mikið smjör, ekki of mikill hvítlaukur og hóflegt rósmarín. Við viljum að bragðið af bleikjunni njóti sín.

Bárum fram með sítrónu sem hver og einn kreisti yfir að vild.

Tíndum salat og kartöflur í garðinum. Salatið var borið fram grænt með eingöngu balsamik ediki og virkaði ótrúlega vel svona ferskt. Kartöflurnar voru skornar í báta beint úr moldinni og inn í ofn með ólífuolíu hellt yfir og slatta af maldon salti. Pössuðum að hafa ekki kartöflurnar of lengi inni í ofni svo ferskleikinn myndi ekki glatast.

Mikið var þetta gott! Ekki spillti fyrir að nánast allt hráefni var sótt í forðabúr fjölskyldunnar.

Drukkum með nýtt hvítvín frá d’Arenberg sem gjörsamlega smellpassaði með, Stump Jump Chardonnay. Það verður kynnt síðar í Vínpóstinum en það hóf sölu 1. ágúst í Vínbúðunum.

Little James er Vín mánaðarins í Gestgjafanum

Bæði Little James vínin voru til umfjöllunar í nýjasta Gestgjafanum, Little James Blanc og Little James Rouge og bæði fá 4 glös af 5 auk þess sem hvítvínið hlýtur heiðursnafnbótina VÍN MÁNAÐARINS.

Engin spurning að þarna eru skemmtileg hvítvín á ferðinni með létt-flippuðum flöskumiðum, svona til að minna á að góðar víngerðir þurfa ekki alltaf að taka sig of alvarlega.

Um hvítvínið segja þau mæðgin, Dominique og Eymar, m.a. að þetta sé “frábær útkoma” úr þeirri frumlegu þrúgnablöndu Sauvignon Blanc og Viognier.

Rauðvínið finnst þeim “smellpassa með grillkjöti” svo nú er ekki eftir neinu að bíða en poppa einni upp með grillinu í kvöld.

Evran var 150 kr. þegar við keyptum vínin, þau eru því all góð kaup í því ljósi og til samanburðar við mörg önnur vín í hillum Vínbúðanna á svipuðu verðróli.

En gefum þeim mæðginum orðið:

“Little James Basket Press Blanc – 4 glös VÍN MÁNAÐARINS
Frá framleiðandanum Saine Cosme í Rónardalnum kemur þetta stórskemmtilega og forvitnilega hvítvín sem er blanda af sauvignon blanc – og viognier-þrúgum, hið fullkomna par og furðu vekur að reglur Rónardalsins leyfi ekki þessa blöndu. Vínið er opið og frísklegt í nefi með mikinn ávöxt viognier-þrúgunnar eins og t.d. sítrus, melónu, apríkósur og greipaldin sem blandast skemmtilega saman við grösuga og blómlega tóna sauvignon blanc. Í munni heldur það áfram á sömu braut með fínan ferskleika og suðrænan ávöxt. Gott jafnvægi er á milli ávaxtar og sýru, langt eftirbragð sem hangir á einkennum viognier-þrúgunnar og afskaplega matarvænt vín, mætti prófa það með alls konar skelfiski og laxi í sítrónukryddlegi.
Verð: 2.149 kr.
Okkar álit: Frumleg þrúgublanda en frábær útkoma. Árgangur kemur ekki fram en vínið er átappað 2008. Little James Basket Press Rouge – 4 glös
Rétt eins og hvítvínið (bestu kaupin) er þetta ansi forvitnilegt vín og í þetta skiptið er það blöndunin sem er forvitnileg. Árgangur vínsins er ekki tekinn fram, enda er þetta blanda af árgöngum og byggist blandan á hinu svokallaða solera-kerfi sem er notað aðallega í sérríframleiðslu. En vínið sjálft er með opinn og ávaxtaríkan ilm með slatta af svörtum og rauðum berjum, fjólum og steinefnum. Milt í munni með mikla fyllingu, þroskuð tannín og ferskleika til að halda jafnvæginu. Flott bygging og er að finna sömu þætti og var að finna í nefi. Langt eftirbragð sem einkennist aðallega af fjólum og dökkum berjum. Hörkuvín sem smallpassar með grillkjöti en einnig með villibráð.
Verð: 2.149 kr.
Okkar álit: Margslungið með mikinn karakter. Þétt og elegant. ” ( Gestgjafinn 9. tbl. 2009)

Frú Lauga í Fréttablaðinu

Sérblað um Beint frá Býli í Fréttablaðinu tók viðtal við okkur og birti í vikunni.

Það má lesa viðtalið hér

Það verður að viðurkennast að það er meiri en svolítill áhugi fyrir opnun búðarinnar sem gerir lokaaðdragandann ennþá meira spennandi og tilhlökkunina meiri.

Við getum ekki beðið en opnunardagur er settur 5. ágúst kl. 12.00, miðvikudaginn eftir Verslunarmannahelgi. Við staðfestum það vonandi í lok þessa mánaðar þegar leyfi til reksturs er komið í gegn.

Vínkeðjan — Hallur Magnússon “að nánast bresta í ítölsku!”

Við létum Lambrusco frá Lini halda áfram í Vínkeðjunni og þá eru tveir bloggarar búnir að syngja um vínið.

Hallur Magnússon tók því vel, var ekki fyrr búinn að opna flöskuna fyrr en rann á hann ítalskur móður.

Lestu allt bloggið hans Halls um Lambrusco frá Lini

Hallur mælir með víninu í sumarsólinni en líka til að þess að færa ”sól í sinni” á köldum vetrarkvöldum.

Hann viðurkennir að Lambrusco frá Lini sé fyrsta vínið sem honum dettur í hug að geti gengið með heitum blóðmör — og það tökum við undir því rannsóknarsvið fyrirtækisins hefur reynt það einu sinni við mjög góðan árangur.

Vínótek — nýr vínvefur fjallar um Lambrusco frá Lini

Steingrímur Sigurgeirsson — blaðamaður, Harvard maður, stjórnamálaspekúlant, matgormur og vínkall með meiru, hefur opnað nýjan vef sem fjallar um vín og meðlæti.

Þetta er fagnaðarefni því fáir eru jafn vel að sér í þessum fræðum enda hefur Steingrímur drukkið, borðað og skrifað fyrir Morgunblaðið í 20 ár.

Nýja vefsíðan ber nafnið Vínótek og er jafnframt hægt að gerast vinur á facebook eða skrifast á póstlista til að fá nýjustu fréttir, uppskriftir og víndóma.

Vefsíðan var ekki búin að vera lengi í sambandi þegar einn af okkar dátum datt inn á radarinn, Lambrusco frá Lini.

Steingrímur gefur því 4 stjörnur af 5 og kallar það m.a. “allt að því unaðslegt”.

Lestu umfjöllun um Lambrusco frá Lini á Vínótekinu

Það verður spennandi að fylgjast með þessari nýju og skemmtilegu síðu í framtíðinni.

Tveir nýir framleiðendur í Vínbúðunum

Vín frá tveimur nýjum framleiðendum eru nýkomin í Vínbúðirnar.

Fyrst ber að nefna Bisceglia sem hefur aðsetur í Basilicata-héraði á S-Ítalíu og gerir vín þaðan en einnig frá nágrannahéruðum. Þannig er Primitivo 2007 rauðvínið frá Puglia og Falanghina 2008 hvítvínið frá Campania á meðan rauðvínið Aglianico del Vulture 2006 kemur frá heimahögunum Basilicata.

Þessi vín eru tvímælalaust góð kaup og framleidd með lífrænum ræktunaraðferðum.

Þau fást í Vínbúðunum Heiðrúnu, Kringlunni og Skútuvogi.

Hinn framleiðandinn Quintas de Melgaço er staðsettur í Portúgal, okkar fyrsti þar í landi. Frá honum kemur Vinho Verde Terra Antiga hvítvín. Þetta frísklega hvítvín fæst í 10 stærstu Vínbúðunum á Reykjavíkursvæðinu.

Heilmikið af nýjum vínum hafa verið og munu bætast í sarpinn næstu vikur.

Ljósmyndir úr ferðalagi um Ísland komnar á vefinn

Myndir úr hringferðinni um landið eru komnar á flickr.

Smelltu til að skoða

Ferðasagan verður að bíða betri tíma þar sem starfsfólk og vinir Víns og matar ehf eru upptekin við að mála og undirbúa Bændamarkaðinn sem opnar í haust.

En ljósmynd getur sagt meir en þúsund orð hvort sem — og við höfum sett þarna inn 69 stykki svo það gerir næstum heila skáldsögu.

Í einu orði sagt hins vegar var ferðin “ærleg!” og við hlökkum til að verzla með afurðir landsins.

Við erum hér ennþá!

Löng þögn á blogginu, vínpóstinum og öðrum rásum undanfarinn hálfan mánuð eða svo.

Ástæðan er ekki sú að við erum búin að leggja árar í bát heldur þvert á móti, allt of mikið að gera í ýmis konar stappi og stússi.

Kassavínsbeljan hefur tekið sinn toll (hún ætlar aldrei að komast á spenana blessunin), slatti af nýjum vínum sem á eftir að setja á vefinn og svo náttúrulega opnun verzlunar en það ku taka einhvern smávegis tíma að standsetja eitt stykki búð.

Vorum líka á ferðalagi um landið okkar fallega, 9 daga dagsskrá af heimsóknum til bænda um allt land sem allir hafa tekið vel í að bjóða upp á vöru sína í búðinni okkar.

Meira síðar, miklu meira.

Hvernig gengur? Dagur í lífi sprúttsala.

Hvaða spurning brennur helst á vörum fólks þessa dagana þegar efasemdir, áhyggjur og óöryggi einkenna þjóðfélagið?

Líklegast sú klassíska “Hvernig gengur?” — spurning.

Þýðingin er aðeins þrungnari en hér áður. Nú má búast við á að sá sem svarar sé í alvarlegum fjárhagskröggum, atvinnulaus eða jafnvel gjaldþrota.

Við fáum þessa spurningu oft þessa dagana, mun oftar en áður. Hvernig gengur? Er fólk ennþá að kaupa vín?

Svarið  — jú, líklegast gengur bara vel. Allavegana höldum við að víninnflutningur sé í betri málum en margur annar innflutningurinn. Fólk er ennþá að drekka vín. Kunnum ekki almennilega skýringu á því en kannski vegna þess að fólk eyðir meira í gæða heimavið frekar en erlend ferðalög og spreðerí. Neyslan virðist ekki minni en hefur færst niður á við í verðflokkum þótt millidýr vín séu að seljast ágætlega ennþá.

Svo er ekki til neitt sem heitir “notuð vín” eða “íslensk vín” !

Nauðsynlegasta fararteskið þessa dagana sem endranær — tvöfaldur espresso —  nei ég meina, bjartsýni, skynsemi og gott skap.

Hvernig við bregðumst við lægðinni á ennþá eftir að koma í ljós. Dýrari vín eru færri hjá okkur en áður þótt eitthvað slæðist með. Átak í ódýrari vínum (þ.e.a.s. undir 2.000 kr !!!) hefur verið í gangi en var næstum rústað af tollahækkunum stjórnarinnar. Þá má alveg eins búast við nánari naflaskoðun á ennþá ódýrari vínum en Vín og matur verður að viðurkenna — okkur finnast bara svo góð vínin sem kosta aðeins lítið meira en gefa okkur mikið meira.

M-ið í „Vín og matur”

Stundum erum við spurð: “Vín og matur — en hvar er allur maturinn?”

Svarið hingað til hefur alltaf verið eitthvað á þann veg að vínin væru í aðalhlutverki enn sem komið er en stundum þvældust með ólífuolíur, hunang, edik og súkkulaði sem við borðum mest allt sjálf.

Það er að breytast.

Við erum búin að leigja húsnæði að Laugalæk 6 við hliðina á 10-11 og opnum þar bændamarkað síðsumars.

Nafnið á verzlunina er komið, það verður tilkynnt í sérstökum tölvupósti sem fer í loftið um leið og hönnun lógós er frágengin, og að sjálfsögðu hér á blogginu og Facebook.

Við hlökkum endalaust mikið til þessa nýja verkefnis sem við höfum fóstrað með okkur í fleiri ár en hefur nú loksins tekið á sig rétta mynd.

Það verður ánægjulegt að hitta ykkur þar!

Fyrstu myndir komnar á Flickr

Uppskrift: Sunnudagskjúklingur

Í þessum rétti dregur kjúklingakjötið í sig keiminn úr bragðmiklu hráefninu. Mikilvægt er að elda réttinn í góðu, eldföstu leirmóti með loki. Ef þú átt ekki slíkt mæli ég hiklaust með því að þú fáir þér það – þú munt ekki verða fyrir vonbrigðum.

Þennan rétt er tilvalið að gera á sunnudögum, þó hann sé einfaldur fer nokkur tími í eldamennskuna (aðallega í ofninum en rétturinn er tvo klukkutíma í ofni) og því best að byrja um miðjan dag og svo er eitthvað svolítið sparilegt við flókinn og lokkandi ilminn sem breiðist úr eldhúsinu um allar vistarverur heimilisfólksins.

Kjúklingaleggir, um 1 kg. (stingdu beittum hnífi hér og þar djúpt ofan í kjötið til að það dragi meira bragð í sig)
2 vænar steinseljurætur, sneiddar.
1 gott spergilkálshöfuð, skorið niður
3 stórir, gulir laukar, skornir í stóra bita
1 stórt glas berjasafi  eða saft (helst bláberja, við geymum  og notum af einum uppáhalds morgundrykk fjölskyldunnar, sem samanstendur af frosnum berjum sem sett eru með köldu vatni í blender og sætt með svolitlu agave sýrópi – bráðholl vítamínsprengja sem allir í fjölskylunni elska).
Góð skvetta af soja sósu.
Góð skvetta af Sweet chili pineapple sósu
Vatnsskvetta.
Hvítvín – smá skvetta.
1 anísstjarna (heil)
3-4 hvítlauksrif, pressuð (skelltu bara hýðinu með í réttinn)
Nokkrir heilir negulnaglar
1/3 rifin múskathneta
Nokkur heil, hvít piparkorn
Nokkur heil, þurrkuð einiber
Sjávarsalt, ágætlega af því
Ferskur, svartur pipar úr kvörn, einnig ágætlega af honum

Ofninn er hitaður í 180-200°C (eftir því hversu heitur hann verður því það er staðreynd að ofnar eru ekki allir eins).
Ekki gleyma að stinga í kjúklingaleggina, það er lykilatriði til að rétturinn njóti sín sem best. Allt hráefnið er sett í gott eldfast leirmót (með loki) og blandað vel saman. Vökvinn á að vera nokkur en þó ekki að hylja meira en til hálfs. Ef þú átt ferskar kryddjurtir, svo sem rósmarín, garðablóðberg eða oreganó, skaltu endilega kasta þeim yfir í lokin (í heilum stilkum). Nú er lokið sett á og mótið sett inn í heitan ofninn í 2 klst. Afbragð er að bera fram með góðu og fersku salati með afhýddu epli, gefur ferskleika á móti kryddsinfóníu réttarins.

Mmmmmmmmmm buon appetito.

Það er svolítill pottréttsfílingur í þesum rétti svo kjarnríkt s-franskt vín er tilvalið, rautt eða hvítt. Bæði vínin frá Chateau Saint Cosme, Little James rautt og Little James hvítt henta prýðilega.