You are currently browsing the category archive for the 'chianti classico' category.
Gleðilega páska!
Það er við hæfi að fjalla í dag um rauðvín sem eru svo góð með lambakjöti, páskalambinu.
Reyndar látum við sjálf það eiga sig (það eru nú páskar) en gefum í staðinn Tom Cannavan, breska vínspekúlantinum, orðið.
Bloggarinn skoðar reglulega vefinn hans Tom www.wine-pages.com og þar er ný umfjöllun um Chianti Classico framleiðendur.
Lestu greinina hans Tom Cannavan
Það er skemmtilegt að tveir fyrstu Chianti Classico framleiðendurnir í röðinni eru einmitt okkar menn, Fontodi og Castello di Querceto. Hægt er að lesa jafnframt dóma um nokkur vína þeirra og eru þeir góðir, á bilinu 88 til 95 stig fyrir Fontodi vínin og 86 til 92 fyrir Querceto.
Chianti Classico svæðið er endalaust fallegt eins og myndin hér fyrir ofan sýnir, ekki amalegt að búa í því miðju og framleiða vín sér og öðrum til ánægju.
Vínkeðjan rataði á dögunum til mannsins með “lyktarskynið eins og íslenska bankakerfið.”, Sigurðs Elvars Þórólfssonar.
Sigurður bloggar um Chianti Classico 2007 frá Castello di Querceto og líkir því við sportbíl.
Kannski rauðan Ferrari?
Lestu bloggið hans Sigurðs um Chianti Classico 2007 frá Castello di Querceto
Okkur finnst sú líking hitta naglann á höfuðið. Hún fangar karakter vínsins betur en einhver analísa og upptalning á berjum og öðrum lífrænum eða ólífrænum eiginleikum sem finna mætti í víninu.
Þessi árgangur, 2007, er nefnilega alveg nýr og vínið því ungt og ennþá svolítið “stíft og snarpt” eins og Sigurður orðar það. Við mæltum því með umhellingu sem Sigurður fór samkviskusamlega eftir, til að leyfa því aðeins að opna sig. Þetta vín er svolítið eins og sportbílll eða flygill beint úr kassanum, á aðeins eftir að keyra og spila það til.
Eftir nokkra mánuði verður það tilbúnara. Eftir 1-2 ár fer það virkilega að blómstra.
Vín með lambalæri, vín með lambakótilettum, vín með lambalundum, vín með lambahrygg. Það skiptir ekki öllu máli hvaðan af lambinu kjötið er, vínið sem fer best með því er meira eða minna það sama.
Á þessu heimili er lambakjötið nefnilega alltaf meðhöndlað eins einfaldlega og mögulegt er, salt og pipar, í mesta lagi einhver fersk krydd til að nudda á kjötið, og nánast aldrei nein sósa. Íslenska lambakjötið er eiginlega of gott þegar það er upp á sitt besta til að vera að drekkja því í sósu. Maður vill að lambakjötið njóti sín, annars gæti maður alveg eins verið að nota soja”kjöt”. Þetta berum við svo gjarnan fram með fersku salati eða einhverju léttbrösuðu eins og pönnusteiktum gulrótum, sveppum og þess háttar. Það má alveg vera frumlegur í meðlætinu ef það skyggir ekki á aðalleikarann.
Lambakjötið er tiltölulega opið fyrir ýmsum gerðum vína, jafnvel sumum hvítvínum, en það er eitt svæði í veröldinni sem gerir rauðvín sem virðast fædd til þess að drekka með góðu lambakjöti.
Þessi vín heita einu nafni Chianti Classico eftir samnefndu svæði innan Toskana héraðsins á Ítalíu sem einu sinni hét bara Chianti en heitir í dag Chianti Classico, sem þýðir “hið upprunalega Chianti”. Hið upprunalega Chianti liggur á milli borganna Flórens og Siena. Aðeins rauðvín frá því svæði fá að kalla sig Chianti Classico en allt í kring fyrir utan það eru einnig framleidd Chianti vín ýmis konar sem þó fá ekki að kalla sig ”Classico”.
Fyrir okkur eru Chianti Classico vínin hin erkitýpísku ítölsku rauðvín sem við unnum svo mikið. Þar liggur ástríða okkar fyrir vínum einna dýpst. Þegar best lætur finnur maður í þeim ilminn af sveitinni í Toskana og þau verða aldrei of þung heldur eru sígild matarvín. Það er eitthvað sem gerist þegar þessi vín eru pöruð með lambakjöti sem eldað hefur verið á þennan einfalda hátt sem lýst er hér fyrir ofan. Bæði lambakjötið og rauðvínið eru í essinu sínu.
Við höfum sannreynt þetta á öllum okkar Chianti Classico vínum. Þau sem eru fáanleg í Vínbúðunum sem stendur eru frá tveimur framleiðendum sem eru í u.þ.b. 15 mínútna fjarlægð hver frá öðrum. Fontodi gerir eingöngu lífræn vín og stundar sjálfsþurftarbúskap, Fontodi Chianti Classico er fágunin ein með lifandi karakter sem flytur okkur í einni svipan til þessa hjarta Ítalíu. Eikarkastalinn, Castello di Querceto, framleiðir breiða línu vína með sínum einkennandi stílhreina hússtíl sem við erum svo heilluð af. Castello di Querceto Chianti Classico gengur jafnvel enn lengra en nafni þess frá Fontodi í að fanga anda sveitarinnar og hefur léttari áferð á meðan stóri bróðir Castello di Querceto Chianti Classico Riserva er öllu meira og þykkara með burði til að standa í hárinu á nautasteikum sem lambasteikum.
Niðurstaða: við mælum með Chianti Classico rauðvínum með íslensku lambakjöti
Lokaorð: allir segi “mmmmmmeeee……”
Querceto Chianti fær 86 stig í Mogganum um helgina.
“[U]ngur, matvænn Chianti” segir Steingrímur.
“Querceto Chianti 2005 er einfaldur og ódýr Chianti frá hinum stórgóða framleiðanda Castello di Querceto sem er þekktast fyrir Chianti Classico vín sín. Þrúgurnar í þetta vín koma þó ekki nema að hluta frá ekrum fyrirtækisins af ekrum þess í kringum Greve og hlýtur því hina einfaldari skilgreiningu “Chianti” án viðbótarinnar “Classico”. Þetta er ungur, matvænn Chianti með kirsuberjum, smá glussa og kryddi í nefi. Ágætlega sýrumikið og mjúkt í munni. 1.390 krónur. 86/100.” (Mbl.)
Vitlaust mynd birtist í greininni, í staðinn fyrir Chianti er mynd af Chianti Classico víni framleiðandans Castello di Querceto.
Querceto Chianti 2005 kostar 1.390 kr. og fæst í Heiðrúnu og Kringlunni.
Þá eru Alessandro og Antonietta frá Castello di Queceto flogin heim í kastalann sinn.
Heimsóknin gekk afskaplega vel og voru hjónin hin ánægðustu. Þau komu í mat til okkar á fimmtudagskvöldið og grillaði ég m.a. humar og hrefnu sem fór vel ofan í mannskapinn. Eitthvað var drukkið af góðu víni og grappatár að sjálfsögðu að lokum. Dominique var líka með okkur, hún var ansi dugleg að safna góðum mannskap í vínsmakkið.
Hjónin skelltu sér í rútuferðir á gullna hringinn og Snæfellsnes og borðuðu vel á veitingahúsum borgarinnar.
Vínsmakkið á La Primavera á laugardeginum heppnaðist síðan mjög vel. 30 manns mættu sem er metþátttaka og það á einum besta sólardegi sumarsins. Það var létt yfir þessu og góður andi sem þakka má fyrst og fremst góðum hópi gesta.
Á sunnudeginum var farið í Bláa lónið — sem var reyndar grænt — og snarlað í hádeginu.
Alessandro og Antonietta, eigendur Castello di Querceto í Chianti Classico í Toskana, koma í heimsókn til Íslands í lok júní.
Við blásum til vínsmökkunar með þeim ljúfu hjónum á La Primavera laugardaginn 30. júní kl. 14.00.
8 tegundir verða smakkaðar og verða vínin sem fyrr borin fram með léttu nasli að hætti Leifs og Jónínu á La Primavera — í anda Toskana héraðsins.
Þáttökugjald er 3.500 kr.
Sendu okkur línu á vinogmatur@vinogmatur.is til að láta taka frá sæti.
Hlökkum til að sjá þig!
Steingrímur sendi mér póst eftir að ég setti umfjöllun hans í Morgunblaðinu á bloggið um 15 vín af þeim sem stóðu upp úr á síðasta ári.
Honum fannst fyndið að hann skuli hafa notað þetta “vín til að smjatta á” hjá báðum okkar vínum, eins og ég hafði bent á, og hafði í gamni sínu flett því upp hversu oft hann hefði notað þetta orðatiltæki í umfjöllun sinni um vín síðasta áratuginn.
Hversu oft?
7 eða 8 sinnum c.a.
Of við eigum tvö þeirra (kannski fleiri, kannski öll!, ég þarf að gá) og um þau bæði fjallaði hann á síðasta ári eins og kom fram í greininni. Þau eru Chateau de Flaugergues og Fontodi Chianti Classico.
Hvað er það við þessi vín okkar sem er svona gott að smjatta á?
Það er erfitt að útskýra. Þetta eru svona “yummy” vín eins og Steingrímur sagði mér í póstinum.
Safarík, er kannski rétta orðið.
En hvernig útskýrir maður safaríkt vín?
Það er eitthvað við þau sem tælir bragðlaukana, setur munnvatnskirtlana í viðbragðstöðu. Þau hafa ferskan ávöxt, heillandi angan af ferskum kryddum og ávexti, nokkuð þétt kannski en alls ekki of mikið, smá biturleika líklegast eins og súkkulaði, eru þægilega tannísk og sýrurík og aldrei of eikuð.
Einhvern veginn svoleiðis.
Undir fyrirsögninni “Ítölsk meistaravín um hátíðarnar” fjallaði Einar Logi um nokkur rauðvín af Toskana-kyni í Fréttablaðinu síðastliðinn fimmtudag. “Meistaravín” er að sjálfsögðu tilvísun í sigur þeirra bláklæddu á HM í sumar.
Við eigum tvö þarna á meðal. Chianti Classico 2004 frá Fontodi og Chianti Classico Riserva 2001 frá Castello di Querceto og að því er mér sýndist voru þau janframt þau ódýrustu.
Einar Logi er félagi í Vínþjónasamtökunum og hefur verið duglegur að fjalla um vín og bætta vínmenningu. Hann fékk til liðs við sig nokkra blaðamenn og vínáhugamenn til smakka vínin og byggðist umfjöllunin á viðbrögðum hópsins.
“FONTODI CHIANTI CLASSICO er afar góður kostur fyrir þá sem vilja hreint og beint chianti af betra taginu. Ferskt og ljúft og á erindi með léttari hátíðarréttum. Vel þroskað miðað við aldur, en árgangurinn er 2004. 1.890 kr.
CASTELLO DI QUERCETO CHIANTI CLASSICO RISERVA er af hinum frábæra 2001 árgangi og hér höfum við fært okkur upp um þyngdarflokk. Orðið eins gott og hefðbundið chianti vín getur orðið áður en mikið er farið að “fikta í því” eins og stundum er sagt. 2.290 kr.” (Fréttablaðið 21. des. 2006, Einar Logi Vignisson)
Mér finnst þessar niðurstöðulýsingar Einars mjög góðar þar sem hann nær að fanga anda vínanna á stuttu og hnitmiðuðu máli. Sérstaklega finnst mér sniðug athugasemdin “að fikta í” síðarnefnda víninu. Hefðbundin Chianti Classico vín hafa nefnilega ákveðin heildareinkenni sem sameinar þau þótt margt ólíkt leynist með þeim líka. Þau endurspegla uppruna sinn, eru aldrei of þung, né of sæt, hafa mátulegan biturleika, ferska sýru og meðaltannín. Umfram allt eru þau aldrei of bragðmikil né of eikuð. Vín sem fara út af þessu spori eru, að undanskildum vínum sem eru einfaldlega bara óvönduð, yfirleitt vín sem búið er “að fikta í” með t.d. mikilli eik, tæknibrellum eða hugsanlega með háu hlutfalli af framandi þrúgum — ekki endilega vond vín heldur óvenjuleg fyrir Chianti Classico skilgreininguna. Til eru þau vín frá þessu sama svæði (Chianti Classico) sem kallast Súpertoskanir og í þeim leyfist framleiðendum nánast fullkomið frelsi til “að fikta” og prófa sig áfram (Bloggaði um Súpertoskani nýlega).
Ég veit það ekki, kannski var það þessi grein hans De Long sem ég bloggað um fyrir stuttu þar sem hann setti einfalt Chianti í andlitslyftingu — eða kannski var það einfaldlega vegna þess að ég var með ótal uppteknar flöskur í eldhúsinu eftir vínsmökk síðustu daga. Í fyrsta skipti síðan við byrjuðum að flytja inn vín fyrir rúmlega þremur árum síðan blandaði ég tveimur tegundum saman.
Já, ég játa.
Samt ótrúlegt að ég hafi aldrei gert þetta fyrr. Í þágu vísindanna.
Fyrir valinu urðu rauðvínið ástralska The Footbolt og gott Chianti Classico frá Querceto. The Footbolt er eikað, sultað og berjaríkt vín en Chianti-inn er jarðbundinn, þurr. Þau gætu ekki verið ólíkari.
Útkoman var áhugaverð. Frekar en að bæta við hvort annað (þar sem ólíkir eiginleikar vínanna mættust í sama glasi) var þess húsblanda fremur hlutlaus. Þau skófu af karakter hvors annars frekar en bæta við. Ég get samt ekki leynt því að ég velti fyrir mér hvernig áströlsk vín myndu vera ef þau væru eilítið jarðbundnari og þurrari eins og þessi blanda var. En — við höfum nóg af öðrum vínum sem fylla í þann flokk og áströlsk vín eru líklegast best nákvæmlega eins og þau eru.
Spagettí Carbonara er einn af fyrstu pastaréttunum sem við Rakel elduðum. Hann var einfaldur: steikja beikon og setja út á spagettí ásamt sósunni (rjómi, egg, parmeggiano, salt og pipar) sem léttsteiktist á heitu pastanu. Og svo gott, kalt og þurrt ítalskt hvítvín af einfaldari gerðinni með, t.d. Frascati.
Útgáfuna hér fyrir neðan fann ég hins vegar í bandaríska vín- og matartímaritinu Food and Wine og fannst okkur Rakel hún betri. Það er Cristopher Russel, veitingastjóri á Union Square Cafe í New York sem gefur hana. Hann mælir með rauðvíni úr Sangiovese þrúgunni, helst Chianti Classico. Chianti Classico frá Castello di Querceto, Fontodi eða Rietine væru prýðileg en að jafnaði myndi ég frekar velja svalt og brakandi ferskt hvítvín þar sem rétturinn er í þyngri kantinum á pastavísu, t.d. Vitiano hvítvínið frá Falesco (systurvín samnefnds rauðvíns frá framleiðandanum).
Og þá að uppskriftinni:
Beikon (1 bréf) er skorið niður í litla bita og steikt í matskeið af ólífuolíu á meðalhita í 7-8 mínútur. Fitunni er síðan hellt af og hún geymd.
2 1/2 desilíter af rjóma hellt á sömu pönnu við vægan hita og pipar bætt útí þegar rjóminn er aðeins farinn að sjóða og síðan strax sett útí á eftir 2 1/2 desilíter af rifnum, ferskum parmeggiano og pecorino osti (við notuðum eingöngu parmeggiano). Hrært í þar til allt hefur blandast vel saman, svona 2 mínútur. Blöndunni hellt í skál og látið aðeins kólna.
Út í blönduna er síðan hrærð 1 stór eggjarauða, steikta beikonið og 2 matskeiðar af fitunni sem var geymd. Látið kólna í ísskáp (hægt að gera sósuna daginn áður).
Síðar, á meðan spagettíið er að sjóða er sósan tekin úr ísskápinum og hituð við vægan hita. Spagettíið er látið þorna þegar það er tilbúið og hellt út í sósuna á pönnunni. Hrært og síðana borið fram t.d. með því að setja í skál eða beint á diska.
Fontodi Chianti Classico 2003 og Rietine Chianti Classico 2003 fengu flotta dóma í Mbl. fyrir rúmri viku síðan. Og nú, síðasta föstudag, birtist svipuð gagnrýni um 2004 árganginn af Chianti Classico frá Castello di Querceto.
Sömuleiðis gagnrýndi hann Foradori sem hann hafði einu sinni fjallað um áður (fékk líka 17/20) og fundist svona nokkuð gott – ekki eins gott og ég hefði viljað og sama er kannski upp á teningnum hér. Lýsing hans er reyndar fín en eitt stig til viðbótar hefði hæft þessu víni betur, jafnvel tvö. Steingrímur minnist reyndar á annað vín frá Foradori sem heitir Granato og ber því sérstaklega vel söguna (“alveg hreint magnað”) eins og fram kemur í umfjöllun hans hér neðar.
”Ég fjallaði í síðustu viku um tvö alveg hreint virkilega góð Chianti Classico-vín. Hér er eitt til viðbótar, en árinu yngra en hin tvö, frá árinu 2004, og enn einn stíllinn.
CASTELLO DI QUERCETO CHIANTI CLASSICO 2004 er haustlegt vín með ristuðum möndlum, kryddjurtum og laufum í bland við eik og dökkrauð rifsber og kirsuber. Örlítið sprittað og fínleg eik. Í munni hreint og beint, með flottri fyllingu og kröftuga sýru og tannín. Einfaldlega gott vín sem er flott núna en mun halda sér og batna í 2-3 ár. 1.790 krónur. 18/20
[...] Teroldego Rotaliano [...] sú þrúga er nær einungis ræktuð [í] Suður-Týrol og Trentino héraði á Ítalíu. Heitið Teroldego er sagt eiga rætur sínar í þýsku og merkja Tyroler Gold eða Týrólagull. Fáir gera betri Teroldego en Elisabeta Foradori og er toppvínið hennar Granato alveg hreint magnað.
FORADORI TEROLDEGO ROTALIANO 2003 hefur dökkt yfirbragð, byrjar með sedrusvið og kryddi en færist síðan yfir í bláberjaböku blandaðri vanillu og lakkrís. Alllangt í munni með tannínbiti. Þarf nokkurn tíma til að opna sig. 1.950 króngur. 17/20″. ( Mbl. 17.11.2006, Steingrímur Sigurgeirsson)
Jólasending ársins kemur frá Ítalíu um mánaðarmótin. Ég kalla hana svo þar sem í henni verður Amedei-súkkulaðið sem við höfum verið að bíða eftir enda ekki stök stöng eftir á heimilinu.
TVG sér um að sækja þetta og koma því til landsins. Trukkur á þeirra vegum sækir 5 bretti af víni til Castello di Querceto í Toskana þar sem við höfum safnað saman nokkrum framleiðendum: Castello di Querceto sjálfum á tveimur brettum og nágranna hans Fontodi á öðrum tveimur brettum og síðan grappa frá öðrum nágranna Rietine og ofurvíninu Montevetrano saman á einu bretti geri ég ráð fyrir. Montevetrano er sá eini sem kemur frá öðru svæði en Toskana, alla leið frá Campania héraði syðst á Ítalíu.
Trukkurinn kemur líka við hjá Amedei súkkulaðigerðinni í nágrenni við borgina Pisa, einnig í Toskana áður en hann brælir upp eftir álfunni til Hollands þar sem sendingin fer í skip. Sendingin átti að fara í skip næsta miðvikudag og þá hefði hún komið til landsins 5 dögum síðar en því miður klikkaði það og henni seinkar um viku.
Þetta verður svona jólasending okkar í ár en við munum setja aðrar af stað í desember sem koma á næsta ári t.d. frá Ástralíu en þær eru heila tvo mánuði að berast á landsteinana.
Steingrímur Sigurgeirsson skrifaði um fjögur vín frá Toskana í Morgunblaðið síðustu helgi og voru tvö vín frá okkur þar á meðal, bæði frá Chianti Classico svæðinu.
Chianti Classico er hjartað í Toskana héraðinu (jafnvel í allri Ítalíu?) og liggur á milli borgríkjanna Flórens og Siena sem fyrr um aldir háðu blóðuga bardaga um yfirráðin á svæðinu sem Flórens á endanum vann.
Það er eitthvað magnað við þetta svæði sem orð ná ekki yfir. Andrúmsloftið er mett af þessari sögu sem hefur oltið yfir hæðirnar í gegnum aldirnar. Dante í lok 13. aldar, Botticelli, Michelangelo, Medici, Vasari og fleiri. Síðari heimstyrjöldin setti líka sitt mark á hæðirnar þegar Bandamenn hröktu Nasista norður eftir skaganum og má finna leifar af skotgröfum víða. Í umhverfinu ríkir jafnvægi manns og náttúru sem á sömu stöðum virðist nánast fullkomið.
En svo maður snúi sér að greininni hans Steingríms:
“Góðir dropar frá Toscana
Það er fátt betra en góður Chianti Classico frá Toscana með mat og það er ágætis úrval af þeim til í vínbúðunum. Hér eru tvö fantagóð – en mjög ólík Chianti-vín – sem hafa áður komið við sögu hér en nú er 2003 árgangurinn kominn í hillurnar. Kannski ekki toppárgangur (við verðum að bíða enn eftir 2004) en þó ágætur og mun betri en 2002 sem var fremur slappur í Chianti (NB. 2002 árgangur af Fontodi fékk líka 19/20 í Mbl, hvað mun 2004 þá fá?).
Fontodi er víngarður í hjarta Chianti Classico-svæðisins, nánar tiltekið í Panzano. Vínekrurnar þekja eina 67 hektara og árið 1998 var nýtt og tæknilega fullkomið víngerðarhús tekið í notkun.
FONTODI CHIANTI CLASSICO 2003 er hreint Sangiovese-vín og koma þrúgurnar af nokkrum mismunandi eikrum á landareigninni. Vínið er látið liggja á frönskum eikartunnum í ár áður en því er tappað á flöskur. Eikin er enn nokkuð áberandi í nefi með miklu dökku súkkulaði, vanillu og kaffi í nefi. Það hefur yfir sér þykkt og feitt yfirbragð jafnt í nefi sem munni með djúpum og góðum svörtum berjaávexti. Hefur all-massíva uppbyggingu og góða lengd. Vín til að smjatta á. Mjög góð kaup á 1.890 krónur. 19/20
Rietine er lítið fjölskyldufyrirtæki í Gaiole í Chianti sem býr til stór og góð vín á ágætu verði. Það er stofnað af hjónunum Mario og Galinu Gaffuri-Lazarides en þau eru upprunalega frá Sviss og ráku þar Michelin-stjörnu veitingahús sem þau seldu til að geta fjárfest í vínrækt á Ítalíu.
RIETINE CHIANTI CLASSICO 2003 er að mörgu leyti andstaða í stílnum við Fontodi. Vínið er dökkt á lit með fallegum fjólubláum hjúp, sýrumikill berjasafi, skarpur, beittur og með vott af lakrís og ferskum kryddjurtum. Breiðir vel úr sér í munni, ferskt og tannískt. Góð kaup á 1.800 krónur. 18/20
Bæði vínin eru flott nú en munu batna næstu 203 árin hið minnsta.” (Mbl. 10.11.2006, Steingrímu)
Toskana fær sérstaka umfjöllun í októberhefti bandaríska víntímaritsins Wine Spectator, með áherslu á Chianti Classico svæðið.
Okkar framleiðendur, Fontodi og Castello di Querceto, fá mjög góðar einkunnir fyrir sín Chianti Classico vín.
Ekki eru allir árgangarnir af þessum vínum komnir ennþá til Íslands fyrir utan 2004 árganginn af Querceto Chianti Classico og 2004 árgangurinn af Fontodi kemur í hillurnar í desember. Það breytir ekki öllu því þessi vín eru alltaf góð, þessar nýjustu einkunnir eru bara frekari staðfesting á því
“FONTODI CHIANTI CLASSICO 2004 – 88/100
Juicy black currant, floral and light oak character. Medium- to full-bodied, with sturdy tannins. Ripe, meaty and almost earthy.
CASTELLO DI QUERCETO CHIANTI CLASSICO 2004 – 88/100
Intense, with lovely ripe blackberry and oak that run through the full-bodied palate, picking up the firm, young tannins and providing a clean fruit and mineral finish. Nicely done. big improvement. Great price.
CASTELLO DI QUERCETO CHIANTI CLASSICO RISERVA 2003 – 90/100
Wonderful perfumes of chocolate, berry and raspberry follow through to a full-bodied palate, with firm tannins and a long, refreshing aftertaste.
CASTELLO DI QUERCETO CHIANTI CLASSICO RISERVA IL PICCHIO 2003 – 91/100
Classy aromas of blackberry, mineral and licorice follow through to a full-bodied palate, with fine tannins and lots of berry and vanilla on the finish. ” (Wine Spectator)
Riservað frá Castello di Querceto fékk jafnframt heiðursnafnbótina “Smart Buy”.
Á www.wine-journal.com, vínbloggsíðunni hans Neil Martin, birtist þetta skemmtilega viðtal við Giovanni Manetti, eiganda Fontodi víngerðarinnar í Chianti Classico. Það var tekið fyrir um ári síðan, í miðri 2005 uppskerunni (ath. viðtalið og víngagnrýnin er á þremur síðum).
Viðtalið var liður í stærri umfjöllun um framleiðendur í Chianti Classico með tilheyrandi vínsmakki og einkunnum. Þessi inngangur að umfjölluninni er líka fróðlegur.
Fontodi kemur best út, eini framleiðandinn af 9 sem nær því að fá 23 stig af 25 fyrir eitthvert vína sinna og það gerir hann meira að segja tvisvar (Vigna del Sorbo 2001 og Flaccianello 2000).
Ný kraftur tók við vínrýni Gestgjafans í nýjasta tölublaðinu sem kom út í vikunni, mæðginin Dominique og Eymar.
Það er okkur því sérstök ánægja að eiga fyrsta Vín mánaðarins hjá þessu nýja og öfluga vínteymi.
Castello di Querceto 2004 fær fjögur glös og heiðurstitilinn “Vín mánaðarins” að auki. Tvö önnur vín frá okkur fá þarna prýðiseinkunn, Laderas de El Seque 2005 frá Artadi víngerðinni færð 3 1/2 glas og Mas Nicot 2003 fær 3 glös.
Þar fyrir utan mæla þau þau með okkar vínum á tveimur stöðum í blaðinu. Með Chili rækjunum á bls. 63 mæla þau með ástralska Hermit Crab hvítvíninu frá d’Arenberg og með spænsku pylsu- og ólífusalati á bls. 60 mæla þau með Laderas de El Seque frá Spáni.
CASTELLO DI QUERCETO CHIANTI CLASSICO 2004 – 4 glös + Vín Mánaðarins
Þessi Chianti Classico er einfaldlega æðislegur. Sveitakeimurinn er það fyrsta sem maður finnur með tóna af kirstuberjum, leðri og anís í bakgrunninum – sannkallað hugleiðsluvín. Því miður gerist það allt of oft þegar svona vín, sem ilma yndislega, eru annars vegar að maður verður fyrir vonbrigðum þegar þau eru smökkuð. Ilmurinn býður upp á svo mikið en bragðið nær ekki að fylgja á eftir. Það er svo sannarlega ekki raunin með þetta vín þar sem bragðið heldur uppteknum hætti. Margslungið og kröftugt með þægileg tannín og fágaða byggingu. Prófið það með nauta-carpaccio, gröfnu kjöti og lambalundum.
Verð 1.790 kr. – Mjög góð kaup. Fæst í Heiðrúnu, Kringlunni og Hafnarfirði.
Okkar álit: Frábært þegar keimur samsvarar angan eins og hér, hrein unun frá upphafi til enda.LADERAS DE EL SEQUE 2005 – 3 1/2 Glas
Þetta er eina vínið frá Alicante sem er fáanlegt í Vínbúðunum og er það synd, ef dæma má af gæðum þessa víns. Af því er skemmtilega aðlaðandi ilmur sem einkennist af miklum og skemmtilegum ávaxtakokteil. En það er margt annað í glasinu og má þar einnig finna voitt af eik, jarðveg og ávöxt. Þetta er ungt vín og kraftmikið með góða byggingu en það eina sem vantar upp á er smáfylling og mætti ávöxturinn vera aðeins meira áberandi í munni eins og hann er í nefi. Það mætti prófa að umhella því. Þetta vín væri tilvalið með spænskum réttum, svo sem kryddpylsum og tapasréttum sem innihalda kjöt.
Verð 1.450 kr. – Mjög góð kaup. Fæst í Heiðrúnu og Kringlunni.
Okkar álit: Mjög þjóðlegt vín, virkilega aðlaðandi og gott matarvín. Eina vínið frá Alicante og skemmtileg viðbót frá Spáni
MAS NICOT ROUGE 2003 - 3 glös
Loksins eru vín frá Suður-Frakklandi að taka við sér og á síðastu mánuðum hefur úrvalið af þeim snaraukist í Vínbúðunum. Hér er á ferðinni hefðbundin Languedoc-blanda, GSM (Grenache, Syrah og Mourvedre), sem Ástralar hafa einnig verið að prófa með fínum árangri. Mas Nicot er svolítið lokað í nefi en opnast með tímanum í glasinu. Þar er að finna vott af þroskuðum ávöxtum, jafnvel sultuðum, marsípan og jarðveg. Þetta ár, 2003, var eitt það heitasta í lengri tíma og er sennilegt að það hafi mótað þetta vín. Mikil, en góð, tannín ráða ferðinni ásamt góðri sýru og ávexti sem gefur víninu ágætis jafnvægi. Prófið það með pörusteikinni og lambakjöti með sætu meðlæti.
Verð 1.450 kr. – Góð kaup. Fæst í Heiðrúnu og Kringlunni.
Okkar álit: Erfiður árgangtur af góðu víni – umhellið því.
- Gestgjafinn, 10. tbl. 2006.
Tvö af okkar Chianti Classico vínum fengu mjög góða einkunn í breska víntímaritinu Decanter nýlega. Chianti Classico 2004 frá Fontodi fékk fullt hús stiga, 5 stjörnur, og Chianti Classico 2004 frá Castello di Querceto fékk 4 stjörnur. 2004 árgangur af hinu síðarnefnda fæst nú þegar en 2004 árgangur af Fontodi er ekki kominn til landsins þar sem enn er eitthvað eftir af 2003.
“* * * * * FONTODI CHIANTI CLASSICO 2004. This is packed with sumptuous ripe fruit, but the ripeness is balanced by refreshing acidity and firm tannins. Long and pure. Drink 2008-15-15.”
“* * * * CASTELLO DI QUERCETO CHIANTI CLASSICO 2004. A wine of zest rather than weight, with fresh cherry aromas and flavours, reasonable concentration and good length. Drink 2008-12. ” ( www.decanter.com )
Við Einar Logi Vignisson hjá Fréttablaðinu eigum tvö sameiginleg áhugamál, a.m.k., vín og ítalskan fótbolta. Einar Logi skrifar dálk á fimmtudögum í Fréttablaðinu undir fyrirsögninni “Þrúgur gleðinnar” þar sem hann fjallar um þau vín er fást í Vínbúðunum. Nú síðast fjallaði hann um þemadagana í Vínbúðunum og er ég sammála skoðun hans um það 1) að það sé fúlt að birgjar skuli alltaf tefla fram sömu vínunum á þemadögum til að halda þeim í kjarna frekar en bjóða upp á nýbreytni, 2) að þemadagar ættu alltaf að hafa fókuserað “þema” og láta afslátt á sumar- og jólavínum eiga sig og 3) að ÁTVR ætti að koma til móts við birgja með því að lækka álagningu sína á þemadagsvínum (birgjar sjá nefnilega alfarið um afslátt þemadagsvína).
Heyr, heyr.
Varðandi lið 1 — þá kýs ég alltaf að tefla fram reynsluvínum á þemadögum því ættu slíkir dagar ekki einmitt að kynna fyrir og hvetja fólk til þess að kaupa eitthvað annað en þau eru alltaf vön að kaupa? Andstætt þessu gerir ÁTVR tilkall til að sem flest kjarnavín séu tilnefnd á þemadögum því þá er öruggt framboð af þemadagsvínum um allt land. COME ON GUYS!…öryggi er BORING. notið þemadaga frekar til þess að hvetja til aukinnar dreifingu reynsluvína og skapa reglulega, tímabundna fjölbreytni í þeim búðum sem annars hafa mjög fábrotið úrval. Er ekki einhver úti á landi, t.d., sem þætti ágætt að fá þessa nýbreytni í Vínbúðina öðru hverju? Ég hef bent ÁTVR mönnum á þetta en svarið er dæmigert fyrir opinbera stofnun — lögin leyfa það ekki. Annað svar sem ég hef fengið er að ef sumum reynsluvínum væri gert hærra undir höfði en öðrum með því að dreifa í hinar og þessar Vínbúðir væri verið að mismuna. Ég hef bent á tvo galla í þessu svari: i) “mismununin” er þegar til staðar því tilnefnd kjarnavín á þemadögum fá sum aukna dreifingu umfram önnu kjarnavín; ii) Takið öryggið af oddinum… og leyfið birgjum að “mismuna” sumum reynsluvínum á kostnað annarra með því að tilnefna þau umfram önnur á þemadögum og leyfið verslunarstjórum ykkar að “mismuna” þeim enn frekar með því að velja þau umfram önnur í verslanir sínar. Hvenær er frjálst val mismunun?
Eitthvað virðast hlutirnir vera að þokast í rétta átt því að á núverandi sumardögum í Vínbúðunum var reynsluvínum gert kleyft að fá aukna dreifingu en aðeins í stærstu Vínbúðirnar. Hnífurinn stendur þó enn í kúnni þar sem af 9 mögulegum tilnefningum hvers birgja máttu reynsluvín vera að hámarki 3 (í fyrri þemadögum voru heildartilnefningar að hámarki 6 og var óskað sterklega eftir því að hálfu ÁTVR að þau væru sem flest kjarnavín þótt reynsluvín væru ekki bönnuð).
Annars ætlaði ég ekki að þusa í þessu bloggi heldur benda á þá góðu umfjöllun sem Vín og matur fékk hjá Einar Loga í greininni Einar fjallar um núverandi þemadaga í Vínbúðunum, “sumarvín”, og bendir sérstaklega á ítölsku vínin í tilefni glæsilegs sigurs Ítala á HM. ÁFRAM ÍTALÍA!
… ansi mörg af vínum [sem í boði eru á sumardögunum] sem vekja sérstakan áhuga eru ítölsk. Mörg eru frá eldhuganum Arnari Bjarnasyni sem rekur innflutningsfyrirtækið Vín og matur. Arnar bjó um nokkurt skeið á Ítalíu og breiðir fagnaðarboðskap ítalskrar matar- og víngerðar út af miklum móð eins og lesa má á síðu hans, vinogmatur.is. Frá honum er t.d. hið prýðilega hvítvín Casal di Serra (1.390 kr.) úr verdicchio þrúgunni skemmtilegu. Einnig tvö fyrirtaks chianti-vín, Fontodi (1.690 kr.) og Castello di Querceto (1.590 kr.).
- Fréttablaðið 13.júlí 2006, Einar Logi Vignisson
Toskana – Castello Di Querceto
Við höfðum komið fyrir nokkrum árum til Castello di Querceto og mundi ég því nokkurn veginn hvar hann var staðsettur, efst í hlíðunum austur af bænum Greve, umkringdur vínekrum og skóglendi. Nokkrum kílómetrum sunnar er Monte del Chianti, hæsti tindur Chianti Classico svæðisins í 950m hæð.
Í kastalanum búa eigendurnir Alessandro og Antonietta. Þau bera með sér öryggi og yfirvegun þeirra sem eiga ættir sínar að rekja meðal heldra fólks aftur í aldir en umfram allt óþvinguð, gestrisin og hlýleg. Þau voru eins og gamlir vinir þegar við kvöddum daginn eftir.
Þegar við komum ríkti sorg á bænum – refur hafði étið tvo kvenkyns páfugla og karlarnir tveir reikuðu vælandi kringum kastalann. Þessir tignarlegu fuglar pössuðu vel við umhverfið.
Hápunktur heimsóknarinnar, hugsanlega allrar ferðarinnar, var hádegisverður í kastalanum með hjónunum, uppkomnum börnum og mökum og tvennum öðrum hjónum sem eru góðvinir fjölskyldunar. Innan í litlum en heillandi kastalanum fengum við antipasti (crostini ýmis konar og ólífur) ásamt freyðivíni hússins áður en okkur var vísað til borðs. Félagsskapurinn var svo góður og notalegur að manni leið vel þrátt fyrir að hafa engan þeirra hitt áður. Maturinn var síðan framreiddur; aspasmús í forrétt, lasagna, villisvín, tiramisú og heimalagað konfekt með kaffinu. Tvær stúlkur starfa í eldhúsinu og maturinn var frábær. Með þessu voru drukkin einnarekrustórvínin Il Picchio Riserva, Il Querciolaia og Il Sole di Alessandro. Þau heilluðu mig upp úr skónum og get ég ekki beðið eftir að flytja þau inn. Í lokin komu Vin Santo, Brandy og tvær tegundir af grappa. Mér hefur sjaldan liðið eins vel í eins góðum félagsskap í eins fallegu umhverfi.
Síðan var rölt um kastalanna, vínekrur og víngerð – rætt og rabbað.
En veislan var ekki á enda. Skundað var á veitingastað í nágrenninu um kvöldið, borðað pasta og kjöt og eftirréttur. Ég náði ekki að klára neinn réttanna þrátt fyrir góðan vilja enda maginn ennþá að vinna á hádegisverðinum. Þar voru drukkin m.a. stórvínin La Corte og Cignale. Alessandro sagði okkur yfir matnum hvernig hann var uppgötvaður á veitingastað í Mílanó af amerískum heildsala sem keypti síðan upp alla framleiðslu kastalans.
Grái Benzinn hans Alessandro held ég að hafi ratað sjálfur til baka þessa 5km aftur til kastalans þar sem eftirminnilegum degi var lokið í eldhúsinu með tári af grappa og Brandy. Síðan var það beint í bólið í einu af fjölmörgum húsakynnum kastalans sem leigð eru til ferðamanna (agriturismo).
Mér fannst merkilegt hvernig karakter hjónanna endurspeglaðist í eftirminnilegum vínunum; aðgengileg en flókin, bragðmikil en silkimjúk, fáguð og í einstaklega góðu jafnvægi – framleidd af metnaði, virðingu og ástríðu.
Daginn eftir var svo ríkulegur hádegisverður í eldhúsi kastalans og sterkur espresso áður en við skunduðum af stað til að hitta Luciano Sandrone í Piemonte með viðkomu í súkkulaðiparadís Amedei.
Toskana – Fontodi
Ívar á La Primavera var búinn að segja mér frá heimsókn sinni til Fontodi síðastliðið haust ásamt Leifi og Jamie Oliver og lýsa yfir aðdáun sinni á bæði vínum og víngerð. Ég hafði oft smakkað vínin áður og keyrt um sveitirnar í kring en aldrei heimsótt framleiðandann sjálfan. Ívar hafði rétt fyrir sér.
Fontodi er 100% lífrænn framleiðandi þótt það komi aðeins fram á ólífuolíunni þeirra. Sjálfsþurftarbúskapur er hugsjón, t.d. eru nautgripir ræktaðir neðst í dalnum þar sem vínviður dafnar illa – til að metta eigendur og starfsfólk og til að búa til náttúrulegan áburð.
Conca d’Oro (gulldalur) er heitið á skál-laga hlíðunum er teygja sig suður af bænum Panzano og er eitt besta “cru” Chianti Classico. Giovanni Manetti benti í áttina að dalnum… allar vínekrurnar þar voru hans fyrir utan lítið frímerki neðst í dalnum sem tilheyrir hinum góða Rampolla.
Til að forðast að þvinga vínið áfram með slöngum og dælum þegar vínið er búið til byggir ný og glæsileg víngerð Fontodis á þriggja hæða þyngdarlögmálskerfi. Þrúgunum er hellt inn efst, gerjaðar á hæðinni fyrir neðan og renna svo niður í kjallarann þar sem þær eru settar á eikartunnur.
Við smökkuðum m.a. Flaccianello 2004 (100% Sangiovese) úr tunnu, tveimur tunnum réttara sagt – báðar voru nýjar, franskar “barrique” eikartunnur en önnur var meðalristuð og hin ekkert ristuð. Gaman að finna hversu mikill munur var á sama víninum úr sitt hvorri tunnunni og sýnir það hversu stóra rullu tunnan spilar í að móta karakter vínsins.
Og hvað þýðir Fontodi ?
Font = gosbrunnur, odi = Óðinn, m.ö.o. Gosbrunnur Óðins … já, forfeður okkar fóru víða.
Giovanni þurfti að keyra 10 tíma til Vínar þar sem Vínsambandið í Chianti Classico var með kynningu en sendi okkur Rakel í hádegismat, í boði hússins, á virkilega góðan veitingastað í grenndinni; Locanda Pietracupa.
Antipasto:
- Rakel; Sformato di carciofi (þistilhjörtumús) con salsa al burro (smjörsósa)
- Arnar; Millefoglie di Pate di fegatine al vinsanto con gelatine (útfærsla á crostini toscani þ.e. brauð með kjúklingalifrapate)
Primo:
- Rakel; Tagliolini (pasta) ai fiori di zucca (kúrbítsblóm) e tartufo
- Arnar; Piccione (dúfa) con vinaigrette tartufate (trufluediksósa)
Vín:
- hvítvínið Palagetto – San Gimignano… ferskt og gott en bara eitt glas enda keyrsla og meira smakk framundan…
Nýlegt spjall