You are currently browsing the category archive for the 'dómar' category.
Þegar kemur að upplýsingastreymi frá framleiðendum til okkar í höfuðstöðvum Víns og matar - þá má eiginlega skipta hópnum í tvennt; d’Arenberg og allir hinir.
Flestir framleiðendur senda okkur annað veifið póst með nýjum dómum og tilheyrandi fréttum en d’Arenberg er sér á báti. Í hverjum mánuði sendir d’Arenberg fréttabréf auk þess að dúndra ýmsum póstum þess á milli. Vefsíða d’Arenbergs er líka framúrskarandi.
Okkur leiðast ekki þessir tíðu skeytasendingar; d’Arenberg hússtíllinn sem nær frá vínum til mannlegra samskipta einkennist af húmor og hispursleysi.
Í önnum síðustu vikna höfum við ekki haft undan að segja frá sigrum framleiðandans á vínsviðinu, ekki síst á bandarískum vettvangi, en nú skulu lesendur og þá sérstaklega unnendur d’Arenberg vína uppfærðir.
Líklegast ber hæst viðurkenning sem d’Arenberg hlaut í bandaríska víntímaritinu Wine and Spirits sem ein af víngerðum ársins, Winery of the Year, en slíkur titill fellur til þeirra sem hafa jafna og breiða línu af fyrirmyndar vínum (sjá umfjöllun og dóma blaðsins um d’Arenberg).
Þá tók Gary nokkur Vaynerchuk The Footbolt 2006 til umfjöllunar (fæst í Vínbúðunum) í sjónvarpsbloggi sínu Wine Library TV en væntanlega er ekkert efni sem fjallar um vín með eins mikið áhorf sem stendur og hefur Gary vakið mikla athygli í Bandaríkjunum og víðar. The Footbolt fær góða umfjöllun í þættinum en d’Arenberg víngerðin sjálf fær mikið lof (sjá myndræmu).
Gary bætti um betur og birtist í sjónvarpsþættinum The Today Show með þrjú vín sem áttu að sýna fólki nýjar hliðar á vínupplifun og var eitt þeiirra Riesling hvítvín frá d’Arenberg (sjá myndræmu). Við flytjum það reyndar ekki inn en bjóðum upp á annað Riesling, The Stump Jump Riesling, sem er ekki síður spennandi.
En til Ástralíu – James Halliday gefur d’Arenberg fullt hús stiga í bók sinni Australian Wine Companion og velur sem “Outstanding Winery” sjötta árið í röð. James þessi er sérfræðingur í áströlskum vínum. (sjá dóma og umfjöllun hér).
d’Arenberg hefur líka tekið höndum saman með nokkrum þekktum víngerðum í Ástralíu og stofnað verkefnið First Families. Að baki þess standa víngerðir sem framleiða framúrskarandi vín og eiga það sameiginlegt að hafa verið í eigu sömu fjölskyldu í marga ættliði – verkefni sem er ætlað að auka meðvitund almennings um sögu, menningu og gæði ástralskrar vínframleiðslu.
Þá ber að nefna sérstaklega vín sem fæst hér í Vínbúðunum á góðu verði sem hefur fengið fína pressu um víða veröld, rauðvínið The Stump Jump GSM (sjá dómana) sem einn kallar svo viðeigandi “Just a damn good drink”.
Að ógleymdri framkomu The Laughing Magpie í japönsku manga teiknimyndaseríunni Dreggjar Guðanna sem var fjallað um hér á blogginu ekki fyrir löngu.
Þetta er aðeins brot.
Við höfum ítrekað ósk okkar að fá hingað til lands Chester Osborn, eiganda og víngerðarmann d’Arenberg, og eru ágætar líkur að það gerist næsta vor.
Þangað til heldur d’Arenberg áfram að minna á sig með reglulegum skeytasendingum.
Gestgjafinn hefur tekið til umfjöllunar nokkur af nýju vínunum okkar í síðustu tveimur tölublöðum og ekki annað að segja að útkoman sé góð.
Áströlsku stubbavínin The Stump Jump GSM og The Stump Jump Chardonnay fá bæði 4 glös og sömu sögu er að segja af Aglianico del Vulture frá Bisceglia. Hvítvínið Falanghina frá sama framleiðanda fær 3 1/2 glas.
Bestu dómana í þessum glaða hópi fær þó líklegast Vinho Verde Terra Antiga, 4 glös og nafnbótina “Bestu kaupin”.
Svona lítur þetta út:
Loksins, loksins fáum við til okkar á smakkborðið Vinho Verde og það líka almennilegt eintak. Vinho Verde er merkilegt fyrirbæri sem væri hægt að gera góða grein um en í stuttu máli þá er þetta vín sem kemur frá norvesturhluta Portúgals og eru hvítvínin gerð úr þrúgunni albarino, eða alvarinho eins og hún kallast á portúgölsku. Vínið er brakandi ferskt og eru svo mikið sumar í því að liggur við að sólin fari að skína þegar maður opnar flöskuna. Ilmurinn er opinn og eins og áður sagði afar ferskur og er þar að finna græn epli peru, sítrus, vínber, greip og melónu. Einstaklega aðlaðandi ilmur svo ekki meira sé sagt. Í munni er það léttfreyðandi og ofboðslega ferskt. Létt fylling og sömu þættir og í nefi, jafnvægi er gott þó svo að ferskleikinn sé allsráðandi og einfaldleikinn er í fyrirrúmi. Drekkið með sjávarréttasalati eða með íslenskum kræklingi.
Verð: 1.789 kr.
Okkar álit: Brakandi ferskt, einfalt og algjör gullmoli. Synd að sumarið sé að enda því hér er á ferðinni 100% sumarvín.
D’Arenberg Stump Jump Chardonay 2008 – 4 glös
Vínin frá d’Arenberg hafa alltaf vakið hrifningu hjá okkur sökum góðra vína og frumlegheita í víngerð og hugunarhætti og er þetta vín engin undantekning þar. Það ber nafnið á gamalli uppfinningu sem var notuð til að ryðja landið í kringum McLaren-dalinn og gat vélin “stokkið” yfir trjástubbana á eucalyptus-trjánum sem krökkt var af á svæðinu. Vínið er létteikað og með því er átt við að um fjórðungur af safanum er geymdur í notuðum eikartunnum í einhvern tíma. Opinn, óvenju ferskur og nett-ristaður ilmur af vanillu og kryddi en eftir stutta öndun ryðst suðrænn og ljúffengur ávöxtur fram og tekur völdin. Í munni er það skemmtilega frísklegt, miðað við Chardonnay frá Nýja heiminum, með þéttan ávöxt og góða fyllingu. Jafnvægið er til fyrirmyndar og endingin sömuleiðis. Pottþétt í alla staði enda frábær framleiðandi á ferð. Drekkið með grilluðum fiski ásamt blaðlauks- og sítrónurjómasósu.
Verð: 2.120 kr.
Okkar álit: Hér blandast saman örlæti ástralskra vína við fágun Chardonnay og er útkoman stórskemmtilegt vín, laust við dæmigerðar ástralskar ýkjur.
Bisceglia Falanghina 2008 - 3 1/2 glas
Hér er á ferðinni enn ein ítalska þrúgan sem fáir, ef einhverjir, hafa heyrt um – falanghina. Það er kannski ekki furða að hún sé lítið þekkt hér á landi þar sem hana er aðallega að finna á vínekrum Suður-Ítalíu og hafa vínumboðin ekki verið að sækja vín þangað í miklum mæli. En það virðist vera að breytast. Vínið er opið og tekur þétt ávaxtaveisla á móti manni í fyrstu með melónu, ferskju, apríkósu, banana og mangó. Unaðslegur kokteill og hægt er að staldra lengi við með nefið í glasinu. Í munni er vínið milt og ferskt með góða fyllingu og með allt annan karakter en í nefi. Ávpxturinn er miklu minni og er ákveðinn biturleiki sem fylgir víninu alla leið. Krefst matar og þá helst grillaðs fiskspjóts.
Verð: 2.120 kr.
Okkar álit: Ljúft í nefi og athyglisvert í munni. Afar vel gert en með klofinn “persónuleika” og er vínið sér á báti.
Bisceglia Aglianico del Vulture 2006 – 4 glös
Aglianico er lítt þekkt þrúga hérlendis og er svo víðar. Þessi þrúga hefur það sem þarf til að framleiða gæðavín og koma bestu dæmin frá ekrum sem liggja í kringum fjallið Vulture, þ.e.a.s. DOC Aglianico del Vulture. Vínið er pínu feimið í byrjun en mildur piparilmur er það fyrsta sem tekur á móti manni. Fljótlega koma blómlegir tónar í ljós ásamt mildum ávexti. Við þyrlun sprettur upp margslunginn blómailmur og ávöxturinn fer að njóta sín betur með kirsuber í aðalhlutverki. Skemmtilega öðruvísi ilmur. Vínið er ávataríkt í munni með kryddaða áferð, fínleg tannín og góðan ferskleika. Pipar, kirsuber, blóm, kryddjurtir og eiginlega allt sem var að finna í nefi. Flott fylling. Langt eftirbragð sem hangir á þessum milda og kryddaða karakter. Matarvín sem væri skemmtilegt með réttum í anda osso bucco.
Verð: 2.189 kr.
Okkar álit: Sérstaklega vandað vín sem dregur fram það besta hjá þrúgunni, margslungið og matarvænt.
d’Arenberg Stump Jump GSM 2007 – 4 glös
The Stump Jump GSM (Rhone-blandan) er okkur ekki ókunnugt og höfum við smakkað nokkra árganga í gegnum tíðina. Hér erum við með nýjan árgang og er blandan 50% grenache, 29% shiraz og 21% mourvedre og kemur ávöxturinn frá McLaren-dalnum í Suður-Ástralíu. Vínið er opið og gjafmilt með þéttan en ferskan ávöxt, blóm, eucalyptus og piparinn er á sínum stað en þó fínlegri en vill oft gerast í svipuðum vínum. Við öndum verður ávöxturinn þykkari og bakaðri. Einfaldur en aðlaðandi ilmur. Mild og ávaxtarík áferð með nægan ferskleika til að viðhalda jafnvægi. Flott fylling og virkilega djúsí ávöxtur í bland við blómlega tóna og nettan pipar sem heldur sig í bakgrunninum. Nokkuð langt eftirbragð sem hangir á ávextinum. Drekkið með léttri villibráð og þá helst fuglakjöti.
Verð: 2.189 kr.
Okkar álit: Skemmtilegt vín í alla staði. Vel gert með flotta byggingu og skemmtilegan karakter.”
Guðirnar hafa talað.
“Dreggjar guðanna” er japönsk manga teiknimyndasería um ungan mann sem missir föður sinn, mikinn vínspekúlant og gagnrýnanda. Í erfðaskr
á föðursins er sett af stað keppni milli mannsins og fósturbróðir hans um að finna 12 “guðdómleg” vín veraldar.
Ég hef ekki séð þessa seríu og veit ekki hvort hún hefur verið þýdd á ensku (hefur verið þýdd á amk frönsku) en bíð spenntur eftir að komast yfir hana einhvern tímann.
Nú er ennþá meiri ástæða til því að í nýjasta heftinu ferðast ungi vínsmakkarinn til Ástralíu og smakkar The Laughing Magpie frá d’Arenberg við mikla ánægju.
Þetta er í fyrsta sinn sem ástralskt vín birtist á síðum teiknimyndahetjunnar því gamlir standardar úr evrópskri víngerð hafa ráðir þar ríkjum.
Sala á The Laughing Magpie rauk upp í kjölfarið, 2006 árgangur er uppseldur en við búum svo vel að eiga slatta af 2006 á lagernum okkar.
Smelltu til að lesa forsíðufrétt um birtinguna sem vakti mikla athygli í Ástralíu
Svona lítur þetta út á síðum “Dreggja guðanna”:
—————-
Plantað fyrir 210 árum, áströlsk vín eru afurð vinnu fólksins. Shizuk hefur fundið kandídat undir áströlskum himni.
SHIZUKU: Þetta Shiraz er virkilega gott. Ég bjóst ekki við miklu frá víni með skrúftappa.
ST’ÚLKA: Þetta vín hefur unnið mörg verðlaun, þetta er vín fyrir fólk með puttan á púlsinum. Það kemur frá svæði ekki langt frá sem heiti McLaren Vale. Þetta er d’Arenberg Laughing Magpie Shiraz Viognier 2006 árgangur.
SHIZUKU: Við skulum flytja þetta vín inn.
STÚLKA: Góð hugmynd. Það myndi kosta á milli 2000 og 3000 yen í Japan. Fyrir utan að leita að kandídötum þurfum við að finna vín til innflutnings líka.
SHIZUKU: Það er kryddað og barmafullt af orku og lífi. Bæði framandi en líka fyrir venjulegt fólk á sama tíma.
Steingrímur Sigurgeirsson hefur verið iðinn við kolann síðan hann stofnaði vefsíðuna Vínótek. Ekki bara við birtingu víndóma heldur hefur hver girnileg uppskriftin birst þar líka á fætur annarri. Það helsta af síðunni er síðan tilkynnt nánar um á Facebook síðu Vínóteksins.
Steingrímur kíkti í Frú Laugu á dögunum og birti þá þessa umfjölllun í kjölfarið.
Við sendum honum síðan sýnishorn af nokkrum nýjum vínum, eina flösku af hverri sort, nokkuð sem við höfum oft gert í gegnum árin þegar Steingrímur skrifaði (og skrifar enn) um vín og mat fyrir Morgunblaðið.
Hann hefur nú þegar tekið þau flest til umfjöllunar og er yfir höfuð ánægður með gæðin, ekki síst Bisceglia vínin frá Suður-Ítalíu.
Bisceglia Aglianico del Vulture – 4 stjörnur + “hrífur mann með frá fyrsta dropa” (lesa meira á Vínótekinu)
Bisceglia Falanghina – 4 stjörnur “hreinlega dúndurgott” (lesa meira)
d’Arenberg Stump Jump GSM – 3 stjörnur “aðgengilegt og þægilegt” (lesa meira)
Saint Cosme Little James (hvítt) – 4 stjörnur “einstaklega aðlaðandi hvítvín” (lesa meira)
Saint Cosme Little James (rautt) – 3 stjörnur “alvöru Rhone-einkennum” (lesa meira)
Takk fyrir það.
Bæði Little James vínin voru til umfjöllunar í nýjasta Gestgjafanum, Little James Blanc og Little James Rouge og bæði fá 4 glös af 5 auk þess sem hvítvínið hlýtur heiðursnafnbótina VÍN MÁNAÐARINS.
Engin spurning að þarna eru skemmtileg hvítvín á ferðinni með létt-flippuðum flöskumiðum, svona til að minna á að góðar víngerðir þurfa ekki alltaf að taka sig of alvarlega.
Um hvítvínið segja þau mæðgin, Dominique og Eymar, m.a. að þetta sé “frábær útkoma” úr þeirri frumlegu þrúgnablöndu Sauvignon Blanc og Viognier.
Rauðvínið finnst þeim “smellpassa með grillkjöti” svo nú er ekki eftir neinu að bíða en poppa einni upp með grillinu í kvöld.
Evran var 150 kr. þegar við keyptum vínin, þau eru því all góð kaup í því ljósi og til samanburðar við mörg önnur vín í hillum Vínbúðanna á svipuðu verðróli.
En gefum þeim mæðginum orðið:
Frá framleiðandanum Saine Cosme í Rónardalnum kemur þetta stórskemmtilega og forvitnilega hvítvín sem er blanda af sauvignon blanc – og viognier-þrúgum, hið fullkomna par og furðu vekur að reglur Rónardalsins leyfi ekki þessa blöndu. Vínið er opið og frísklegt í nefi með mikinn ávöxt viognier-þrúgunnar eins og t.d. sítrus, melónu, apríkósur og greipaldin sem blandast skemmtilega saman við grösuga og blómlega tóna sauvignon blanc. Í munni heldur það áfram á sömu braut með fínan ferskleika og suðrænan ávöxt. Gott jafnvægi er á milli ávaxtar og sýru, langt eftirbragð sem hangir á einkennum viognier-þrúgunnar og afskaplega matarvænt vín, mætti prófa það með alls konar skelfiski og laxi í sítrónukryddlegi.
Verð: 2.149 kr.
Okkar álit: Frumleg þrúgublanda en frábær útkoma. Árgangur kemur ekki fram en vínið er átappað 2008. Little James Basket Press Rouge – 4 glös
Rétt eins og hvítvínið (bestu kaupin) er þetta ansi forvitnilegt vín og í þetta skiptið er það blöndunin sem er forvitnileg. Árgangur vínsins er ekki tekinn fram, enda er þetta blanda af árgöngum og byggist blandan á hinu svokallaða solera-kerfi sem er notað aðallega í sérríframleiðslu. En vínið sjálft er með opinn og ávaxtaríkan ilm með slatta af svörtum og rauðum berjum, fjólum og steinefnum. Milt í munni með mikla fyllingu, þroskuð tannín og ferskleika til að halda jafnvæginu. Flott bygging og er að finna sömu þætti og var að finna í nefi. Langt eftirbragð sem einkennist aðallega af fjólum og dökkum berjum. Hörkuvín sem smallpassar með grillkjöti en einnig með villibráð.
Verð: 2.149 kr.
Okkar álit: Margslungið með mikinn karakter. Þétt og elegant. ” ( Gestgjafinn 9. tbl. 2009)
Við létum Lambrusco frá Lini halda áfram í Vínkeðjunni og þá eru tveir bloggarar búnir að syngja um vínið.
Hallur Magnússon tók því vel, var ekki fyrr búinn að opna flöskuna fyrr en rann á hann ítalskur móður.
Lestu allt bloggið hans Halls um Lambrusco frá Lini
Hallur mælir með víninu í sumarsólinni en líka til að þess að færa ”sól í sinni” á köldum vetrarkvöldum.
Hann viðurkennir að Lambrusco frá Lini sé fyrsta vínið sem honum dettur í hug að geti gengið með heitum blóðmör — og það tökum við undir því rannsóknarsvið fyrirtækisins hefur reynt það einu sinni við mjög góðan árangur.

Steingrímur Sigurgeirsson — blaðamaður, Harvard maður, stjórnamálaspekúlant, matgormur og vínkall með meiru, hefur opnað nýjan vef sem fjallar um vín og meðlæti.
Þetta er fagnaðarefni því fáir eru jafn vel að sér í þessum fræðum enda hefur Steingrímur drukkið, borðað og skrifað fyrir Morgunblaðið í 20 ár.
Nýja vefsíðan ber nafnið Vínótek og er jafnframt hægt að gerast vinur á facebook eða skrifast á póstlista til að fá nýjustu fréttir, uppskriftir og víndóma.
Vefsíðan var ekki búin að vera lengi í sambandi þegar einn af okkar dátum datt inn á radarinn, Lambrusco frá Lini.
Steingrímur gefur því 4 stjörnur af 5 og kallar það m.a. “allt að því unaðslegt”.
Lestu umfjöllun um Lambrusco frá Lini á Vínótekinu
Það verður spennandi að fylgjast með þessari nýju og skemmtilegu síðu í framtíðinni.
Nýr hlekkur er kominn í Vínkeðjuna.
Við ákváðum að breyta til og færa bloggaranum Tómasi Meyer Lambrusco frá Lini frekar en “hefðbundnara” rauðvín eða hvítvín.
Fólk hefur ýmsar hugmyndir um Lambrusco, oft byggðar á sætum og djúskenndum minningum um eitthvað frekar einfalt og ómerkilegt og ekki beinlínis fjölhæft matarvín.
En “Meyerinn” lætur það ekki rugla sig í ríminu.
Hann drakk Lambrusco frá Lini í vorsólinni með steik, bearnaise sósu og kartöflubátum og fannst vínið smellpassa við.
Lestu hvað Tómasi Meyer finnst um Lambrusco frá Lini
Hér er svo stutt ræða: Í gengisruglinu sem gengur yfir landið hefur vínið hækkað í 1.980 kr. með lægri álagningu samt sem áður af okkar hálfu en gildir um flest okkar önnur vín. Miðað við stöðuna í dag er það því á góðu verði. Einhverjum gæti þótt það hár verðmiði fyrir ”bara Lambrusco” en það er einmitt málið, þetta er ekki bara Lambrusco heldur fyrst og fremst vín sem á að taka á þess eigin forsendum og sem slíkt er það frísklegt og matarvænt gleðivín.
Tómas skorar á Hall Magnússon til að halda áfram með keðjuna.
Grillblaðið góða frá Gestgjafanum var að detta inn um lúguna með góðar fréttir því rauðvínið okkar Côtes du Rhône 2006 frá Chateau de Montfaucon er valið Vín mánaðarins.
Þau mæðgin Dominique og Eymar hitta naglann á höfuðið þegar þau kalla vínið létt og kraftmikið því þetta er svona vín sem er all-bragðmikið en öllu er einhvern veginn pakkað í fágaðar umbúðir með áberandi mýkt.
Niðurstaðan er aðgengilegt vín sem enginn ætti að vera hræddur við að prófa.
Chateau de Montfaucon stendur við versturbakka Rónarfljótsins nálægt bænum Chateauneuf-du-Pape sem þarf varla að kynna. Þetta vín er blanda af grenache, syrah, carignan og cinsault sem eru hinar klassísku Suður-Rónarþrúgur. Vínið er opið og ferskt með fínlegan kraft og er meðal annars að finna fjólu, krydd, kirsuber, bláber og vott af jarðvegi. Það er margslungið í munni með góðan ferskleika og fínleg tannín. Fullt af ávexti en þó ekki yfirgnæfandi, ásamt léttum kryddtónum. Frábært jafnvægi, langt eftirbragð og skemmtilega fínlegur en karfmikill karakter. Með öðrum orðum, afar skemmtilegt og aðengilegt vín. Drekkið með vönduðu grilkjöti eða sunnudagslambinu.
Verð: 2.190 kr.
Okkar álit: Léttur og þó kraftmikill Rónarbúi. Gott samspil mili þrúgnanna fjögurra og virkilega matarvænt. “ (- Gestgjafinn 6. tbl. 2009)
Gleðilega páska!
Það er við hæfi að fjalla í dag um rauðvín sem eru svo góð með lambakjöti, páskalambinu.
Reyndar látum við sjálf það eiga sig (það eru nú páskar) en gefum í staðinn Tom Cannavan, breska vínspekúlantinum, orðið.
Bloggarinn skoðar reglulega vefinn hans Tom www.wine-pages.com og þar er ný umfjöllun um Chianti Classico framleiðendur.
Lestu greinina hans Tom Cannavan
Það er skemmtilegt að tveir fyrstu Chianti Classico framleiðendurnir í röðinni eru einmitt okkar menn, Fontodi og Castello di Querceto. Hægt er að lesa jafnframt dóma um nokkur vína þeirra og eru þeir góðir, á bilinu 88 til 95 stig fyrir Fontodi vínin og 86 til 92 fyrir Querceto.
Chianti Classico svæðið er endalaust fallegt eins og myndin hér fyrir ofan sýnir, ekki amalegt að búa í því miðju og framleiða vín sér og öðrum til ánægju.
Upp á síðkastið höfum við spurt hvern nýjan bloggara sem tekur þátt í Vínkeðjunni hvort hann vill hvítt eða rautt en að öðru leyti er valið á víninu alfarið okkar.
Eiríkur Stefán óskaði þannig eftir hvítvíni og létum við hann fá hið austurríska Grüner Veltliner frá Sandhofer sem er í fyrsta skipti sem við látum það vín í keðjuna. Það kom því skemmtilega á óvart að Eiríku Stefán þekkti ekki bara vel til austurrískrar víngerðar heldur telur sjálfan höfund vínsins, Hubert, til góðfélaga sinna.
Þetta hljómar eins og úthugsað svindl en er bara ein af þessum skemmtilegu tilviljunum.
Eiríkur Stefán tekur Grüner Veltliner vel enda fyrirsögnin að blogginu eftirfarandi:
“Austurrísk eðalblanda”.
Lestu hvað hann segir meira um Grüner Veltliner frá Sandhofer
Við vorum að fá nýjan árgang af Chianti frá Castello di Querceto.
Það er liður í yfirstandandi átaki að flytja inn meira af kostakaupum.
Okkur fannst þetta vín alltaf skrambi gott en 2007 árgangur en án nokkurs vafa sá besti sem við höfum smakkað af víninu. Þetta er ljúft og löðurmannlegt vín en með snerpu og kraft fyrir gott lamb eða naut.
Var einhver að tala um páskalamb?
Vínið birtist víða á síðum nýjasta Gestgjafans sem var að koma út, fjórum sinnum að því er okkur sýnist. Á bls. 31 er stungið upp á því með lambaskönkum í tómatkjötsósu, á bls. 58 er mælt með því sem mjúku og “alhliða” matarvíni í útskriftaveisluna og á bls. 107 fær það mjög góð ummæli sem hentugt rauðvín með lambalæri.
En það er á bls. 104 sem það slær í gegn. Á vínsíðum Dominique og Eymars fær það titilinn BESTU KAUPIN og 4 glös þar að auki.
Það er bara gott.
Þessi litli en frábæri framleiðandi er einn af okkar uppáhaldsframleiðendum í Chianti sökum gestrisni, yndislegheita og að sjálfsögðu góðra vína. Hér erum við með “grunn” Chianti-vínið þeirra sem er blanda af sangiovese, cannaiolo og trebbiano – sígilda blandan. Opinn og dæmigerður chianti-ilmur með kirsuberjum, leðri, sveitasælu og tóbaki. Einfaldur en hreinn og afar góður ilmur. Í munni er vínið milt með góðan ferskleika og fínlega tannín. Mikill og góður ávöxtur í munni með sömu þáttum og var að finna í nefi. Fínlegt og fágað vín með því besta sem einföld chianti-vín hafa upp á að bjóða. Drekkið með nautakjöti í fínlegri sveppasósu en má einnig njóta með lambakjöti.
Verð: 1.790 kr.
Okkar álit: Vín í góðu jafnvægi með flottan karakter. Fínlegt vín og frábær kaup.” (- Gestgjafinn 4. tbl. 2009 )
Vínkeðjan rataði á dögunum til mannsins með “lyktarskynið eins og íslenska bankakerfið.”, Sigurðs Elvars Þórólfssonar.
Sigurður bloggar um Chianti Classico 2007 frá Castello di Querceto og líkir því við sportbíl.
Kannski rauðan Ferrari?
Lestu bloggið hans Sigurðs um Chianti Classico 2007 frá Castello di Querceto
Okkur finnst sú líking hitta naglann á höfuðið. Hún fangar karakter vínsins betur en einhver analísa og upptalning á berjum og öðrum lífrænum eða ólífrænum eiginleikum sem finna mætti í víninu.
Þessi árgangur, 2007, er nefnilega alveg nýr og vínið því ungt og ennþá svolítið “stíft og snarpt” eins og Sigurður orðar það. Við mæltum því með umhellingu sem Sigurður fór samkviskusamlega eftir, til að leyfa því aðeins að opna sig. Þetta vín er svolítið eins og sportbílll eða flygill beint úr kassanum, á aðeins eftir að keyra og spila það til.
Eftir nokkra mánuði verður það tilbúnara. Eftir 1-2 ár fer það virkilega að blómstra.
Þeir sem eru áskrifendur af netmiðli Roberts Parker geta séð einkunnir þær sem hann hefur gefið vínunum frá Sine Qua Non í gegnum tíðina.
Maður kemst fljótlega að þeirri niðurstöðu að Parker elskar þennan litla bílskúrsframleiðanda sem varð til úr nánast engu í það að verða súperstjarna í bandarískum vínheimi.
Svo varð reyndin líka um rauðvínin tvö sem við fluttum inn í fyrra. Parker smakkaði þau fyrst úr tunnu inni í víngerð framleiðandans og þegar hann gerir slíkt gefur hann einkunnir gjarnan á einhverju víðari bili og setur innan í sviga enda geta vín breyst frá tunni og eftir að ofan í flösku er komið. Þannig gaf hann Syrah Atlantis Fe203 2005 einkunnina 95-97 þegar hann smakkaði úr tunnu en hækkaði í heil 100 stig þegar hann smakkaði aftur úr flösku nokkrum mánuðum síðar. Sama gerðist við hitt rauðvínið, Grenache Atlantis Fe203 2005, sem fékk 96-98 í tunnusmakkinu og síðan 98 stig í flöskusmakkinu.
Kannski skipti ekki svo miklu hvort vín fær 96, 97, 98 eða 100 punkta. Mergurinn málsins er að vínin eru skrambi góð. Svo góð að við gátum ekki stillt okkur um að panta nýjan skammt af þeim sem við fáum í vor þrátt fyrir að þessi vín teljist seint kreppuvín en verð þeirra verður 17.900 kr. þegar í kassann er komið.
Tveir ljósir punktar eru þó sem lýsa upp þessa myrku staðreynd sem veiking krónunnar okkur hefur haft á innfluttar vörur, vínin frá Sine Qua Non er alveg jafn góð og fyrr að mati Parkers og verðin sem við bjóðum þau á eru betri en við þekkjum nokkurs staðar annars frá þrátt fyrir allt. Miðað við eftirspurn og verðhækkanir á þessum vínum í gegnum tíðina má næstum fullyrða að sá sem kaupir flösku á 17.900 sé búinn að eignast vín sem er samstundis tvöfalt meira virði ef ekki meira.
En að einkunnum Parkers fyrir nýja árganginn 2006.
Parker er eingöngu búinn að smakka vínin úr tunnu og birtir því einkunnir um þau í sviga á vefsíðu sinni eins og fyrr segir þar til hann smakkar þau úr flösku síðar í vor og gefur þeim lokadóminn. Syrah Raven 2006 fær 96-99 stig í tunnusmakkinu og Grenache Raven 2006 fær 96-100.
“The 2006 Grenache Raven Series (92% Grenache and 8% Syrah with 26% whole clusters) was aged in 43% new oak, including both small barrels and demi-muids. It is a slightly smaller production (880 cases) than the 2005 Atlantis Fe 203-2a. The 2006 Raven Series exhibits that chocolate character that very ripe Grenache can sometimes possess, along with black cherry and black currant notes. Full-bodied and seamlessly constructed, it offers hints of graphite, licorice, smoke, and meat. The chocolate component appears to be vintage specific as I have not noticed it in other SQN Grenache offerings. This beauty, a superb success in a challenging vintage, is another example of how intensive, radical work in the vineyard as well as meticulous attention to detail in both the vineyard and cellar can produce a prodigious wine in a less than stellar year. (96-100)
The 2006 Syrah Raven Series (93% Syrah, 5% Grenache, and 2% Viognier) is primarily from the Eleven Confessions Vineyard with small quantities from the Bien Nacido and White Hawk vineyards. It will be bottled after spending 22 months in oak casks. Aromas of sweet black and blue fruits, forest floor, lead pencil shavings, and spring flowers emerge from this remarkably elegant Syrah. With great fruit intensity, a stunning texture, and an opulent mouthfeel, this is a gentle, gracious, large-scaled wine displaying extraordinary finesse and elegance for its size. It will drink beautifully for 12-15+ years. (96-99)” (- wwww.erobertparker.com)
Það sér ekki bilbug á Vínkeðjunni enda sterkari en stál.
Hlekk eftir hlekk, blogg eftir blogg.
Keðjan hlekkjaðist á dögunum til Kristjáns Jónssonar lífskúnstners og bloggara sem drakk rauðvínið Anima Umbra alveg eins og á að gera það, í góðra vina hópi. Tilefnið hjá Kristjáni og félögum var að þessu sinni jafnframt að prófa hið nýja útvegsspil Vestfirzka kvótasvindlið.
Stórskemmtilega bloggfærslu Kristjáns um spilamennsku og vínsmökkun má lesa hér
Kristján segir þá félaga hafa klárað vínið á nýju brautarmeti og verður því haldið fram þar til annað kemur í ljós.
Hann skorar á Sigurð Elvar Þórólfsson sem hefur tekið áskoruninni og bíður eftir að fá sama vín í hendur.
Það er nokkuð síðan að vínin okkar fengu umfjöllun í Morgunblaðinu. Það var því sérstaklega ánægjulegt að opna sunnudagsmogga einn fyrir jól og lesa þesa fínu umfjöllun sem þar birtist um hvítvínin Pecorino 2007 frá Umani Ronchi (88 stig) og Grecante 2007 frá Arnaldo Caprai (91 stig) en þó sérstaklega um hið skemmtilega Lambrusco Scuro frá Lini (91 stig).
Steingrímur fangar mjög vel karakter þessara þriggja vína í lýsingum sínum á þeim.
Þannig finnst honum Pecorino anga m.a. af “fersku grasi” og “steinefnum” og Grecante einkennast af dæmigerðri ítalskri “lífsgleði”.
En Lambrusco Scuro virðist alveg hafa slegið í gegn hjá honum því ekki man ég eftir umfjöllun hér á landi um lambrusco vín sem fjallað er um svo lofsamlega — nema ef vera skyldi umfjöllun Gestgjafans um sama vín fyrir skömmu (lestu dóminn í Gestgjafanum sem velur vínið Bestu kaupin).
Honum finnst Lambrusco Scuro vera “lítið djásn” og mælir með því “fyrir þá sem vilja koma nýjungagjörnum gestum á óvart og vera svolítið „molto chic” eða þá einfaldlega bara njóta af einstaklega góðu víni.”
Og ekki spillir fyrir hvað flaskan er flott.
Svona lítur öllu umfjöllun Steingríms um okkar vín út, eins og hún birtist undir fyrirsögninni “Getur vín verið sauðslegt?”:
“Ég myndi ekki halda því fram að það væri sauðslegt en Pecorino 2007 er engu að síður vín – eða öllu heldur þrúga – sem dregur nafn sitt af rollum. Á þessu eins og öllu öðru eru til skýringar, eftir að vínviðurinn og búsmalinn höfðu deilt rými um alda skeið ætti engum að koma á óvart að þau dragi dám hvort af öðru. Hagar Pecorino hafa verið við Adríahafsströnd Ítalíu en hún hefur löngum fyrst og fremst verið notuð til blöndunar, þ.e. að veita öðrum þrúgum smásýruskot þegar þurft hefur á að halda.
Vínhúsið Umani-Ronchi (sem íslenskir vínunnendur þekkja flestir í gegnum hvítvínið Casal di Serra) setti fyrir nokkrum árum í gang athyglisvert verkefni er miðar að því að endurvekja margar af óþekktari þrúgum austurstrandar Ítalíu. Kannski ekki ósvipað og Torres hefur gert með þrúgur Katalóníu.
Pecorino 2007 er ferskt í nefi með fersku grasi, hveiti og geri, gulum perum og steinefnum (hveravatni). Sýran gerir vínið létt og lipurt og það ætti að vera ágætis fylgifiskur með t.d. salati og bleikju. 88/100
Annað hvítvín frá Ítalíu er Grecante úr smiðju Arnaldo-Caprai, eins besta framleiðanda Úmbríu. Ef maður vill alhæfa má segja að gott franskt vín einkennist gjarnan af mikilli fágun. Gott ítalskt vín hins vegar af lífsgleði. Það á við hér. Aðlaðandi og ferskur, sætur ávöxtur. Granny Smith-epli og perur, ferskar fíkjur og blóm. Það hefur þægilegt og ferskt bit og góða lengd. Tilvalið með flestu. 1.889 krónur. 91/100
Lambrusco-vín þykir ekki fínn pappír hjá mörgum vínunnendum sem gretta sig og fetta þegar þeir heyra þetta orð nefnt. Ég skal fyrstur játa að Lambrusco-nafnið er ekki gæðastimpill í sjálfu sér en rétt eins og með t.d. Soave og Valpolicella er hættulegt að alhæfa. Lambrusco getur nefnilega verið afbragð. Ólíkt því sem flestir halda er Lambrusco ekki samheiti yfir lélegt, sætt rautt freyðivín heldur þrúga en vissulega er framleitt úr henni lélegt, sætt rautt freyðivín. Það er líka framleitt úr henni þurrt rautt freyðivín sem er allt að því unaðslegt, ekki síst með góðum hádegisverði einhvers staðar í sveitum Ítalíu.
Lini-fjölskyldan er ein þeirra sem framleiða Lambrusco samkvæmt gömlum hefðbundnum aðferðum, ekki ósvipuðum þeim sem notaðar eru við framleiðslu á kampavíni. Þetta er alvöru vín og valkostur fyrir þá sem vilja koma nýjungagjörnum gestum á óvart og vera svolítið „molto chic“ eða þá einfaldlega bara njóta af einstaklega góðu víni.
Lini 910 Lambrusco Scuro er lítið djásn, berjaríkt og ferskt með ferskri sýru og allt að því tannískt. Það vinnur á við hvern sopa. Ég myndi jafnvel reyna það með hangikjöti. 1.695 krónur. 91/100“. (Mbl. Steingrímur)
Það er ekki hægt að kvarta yfir því að íslenskir bloggarar hafi ekki tekið vínkeðjunni vel.
Hver hlekkurinn í keðjunni á eftir öðrum er persónulegur, fyndinn og vel skrifaður.
Oft eru meðhjálparar kvaddir til og í þetta sinn var það fjölskyldan með sjálfa ættmóðurina í fararbroddi sem aðstoðaði bloggarann Guffa við smakkið. Sjaldan hefur vínkeðjan verið heiðruð með jafn góðum aðila eins og sjálfri ömmu.
Setning ömmu um vínið á þessa leið; “Passar vel með öllu þó kannski ekki ýsu”, hlýtur að teljast eitthvert besta komment sem okkur hefur borist. Þyrfti helst eiginlega að gera það að einhvers konar slagorði.
Þemadagar svokallaðir ríkja í Vínbúðunum í desember þar sem lögð er áhersla á vín með villibráð.
Vínin á þemadögunum eru pöruð með ákveðnum réttum sem innihalda villibráð og fá sérstaka merkingu í hillunum samkvæmt því.
Birgjar fá að tilnefna sjálfir hvaða vín veljast á þemadagana og með hvaða réttum þau skuli parast en vínráðgjafar vínbúðanna hafa yfirumsjón með verkefninu og sjá til þess að tilnefnd vín fari vel með viðkomandi réttum og geta breytt óskum birgjanna eftir sínu nefi og þekkingu. Það er gert svo að birgjar séu ekki að tilnefna vín sem eiga ekkert erindi með viðkomandi réttum heldur tilnefna þau bara til þess að auka sölu viðkomandi vína.
Þar sem Vín og matur er lítið fyrirtæki fáum við færri tilnefningar en stóru birgjarnir, þ.e.a.s. birgir þarf að eiga ákveðið mikið af vínum í svokölluðum kjarna til þess að eiga rétt á hámarksfjölda tilnefninga. Sömuleiðis eru aðgangur vína sem er í reynslusölu eða í svokölluðum sérflokki takmarkaður verulega en aðeins má tilnefna eitt vín úr þeirra röðum.
Hvort tveggja þýðir að okkur er þröngur stakkur skorinn hvað tilnefningar varðar og fór það svo þetta árið að við tilnefndum bara eitt vín, rauðvínið St. Laurent Reserve frá Sandhofer.
St. Laurent Reserve er að okkar mati frábært með t.d. önd eða gæs, á þemadögunum er það einmitt parað með uppskrift af villiandabringum. Það er úr þrúgu sem sjaldan sést í Vínbúðunum, St. Laurent heitir hún eins og vínið, og glæðir vínið því úrval Vínbúðanna að okkar mati sem á það til að verða á köflum einsleitt. Ilmurinn af víninu er afskaplega heillandi, vínið mjúkt í munni og fágað.
St. Laurent Reserve er reynsluvín, það fæst því eingöngu í Heiðrúnu og Kringlunni, en til viðbótar fær það dreifingu í Skútuvog, Smáralind, Eiðistorg og til Akureyrar yfir hátíðarnar.
150 flöskur af víninu fara í þessar Vínbúðir öðru hvoru megin við helgina. Meira eigum við ekki til, í bili a.m.k. og erfitt að sjá fyrir sér að verðið á því (2.695 kr.) verði svona hagstætt á næsta ári en þetta er sama verð og frá því í sumar.
Gestgjafinn valdi vínið á dögunum sem Vín mánaðarins. Lestu dóminn
Mitt í önnum og jafnvel almennri bloggleti gleymdist að færa það til bókar að rauðvínið St. Laurent Reserve 2006 frá Hubert Sandhofer hlaut hina eftirsóttu viðurkenningu Vín mánaðarins í nýlegum Gestgjafa.
Snertimark!
Þetta kórónar frábæra útkomu Sandhofer vínanna þriggja með íslenska flöskumiðanum því hvítvínið Gruner Veltliner 2007 og rósavínið Rosando 2006 höfðu áður fengið 4 glös af fimm í Gestgjafanum.
Þeim mæðginum Dominique og Eymari finnst St. Laurent Reserve 2006 “líkjast pinot noir grunsamlega mikið” sem er ekki undarlegt því ilmur vínsins og ekki síst fáguð áferðin minnir á þá sómaþrúgu.
Síðan þessi góðí dómur birtist hafa ekki liðið nema tvö tölublöð þar til að vín frá okkur hlýtur aftur titilinn Vín mánaðarins í Gestgjafanum, í þetta skiptið The Footbolt 2004 frá d’Arenberg.
Annað snertimark!
Við förum eiginlega hjá okkur eftir alla þessa jákvæða gagnrýnu í garð okkar vína í Gestgjafanum en erum þó aðallega þakklát fyrir þessi góðu viðbrögð og hrósum þeim fyrir þann góða smekk sem ríkir í herbúðum tímaritsins :-)
The Foobolt 2004 fær eiginlega ennþá betri umfjöllun en St. Laurent því hún hittir svo vel í mark með lýsingum eins og “hvergi neitt úr hófi”, “laust við allar öfgar sem oft finnast í shiraz-vínum”, “alvöru matarvín” og svo ekki sé minnst á hina mjög svo hógværu fullyrðingu “frábært vín”.
Þetta er annað vínið frá d’Arenberg sem er valið Vín mánaðarins í Gestgjafanum því áður hafði The Laughing Magpie hlotið þá viðurkenningu með fullt stig húsa, 5 glös.
Hér birtast dómarnir í heild sinnni.
Hér er endurkoma eins skemmtilegasta shiraz-vín frá Ástralíu sem Vínbúðirnar hafa haft í hillum sínum og fögnum við því vel. Fjölskyldufyrirtækið d’Arenberg er skemmtilegur og hugmyndaríkur en fyrst og fremst vandaður framleiðandi og sést það glöggt á vínum þeirra. Þessi fótbolta-shiraz hefur opinn, margslunginn og kraftmikinn ilm af kryddi, mentóli, lakkrís, fjólum, bláberjum, sveskjum og plómum og létta eik í bakgrunni. Í munni er það milt með ansi góða fyllingu og þægilegt tannín. Jafnvægið er flott og má hvergi finna neitt úr hófi. Dökkur ávöxtur, krydd, fjólur, lakkrís og létt eik einkenna vínið í munni og endar það á krydd- og mokkatónum. Frábært vín. Drekkið með villibráð s.s. gæs með kryddjurtum og skógarberjum.
Verð 1.979 kr.
Okkar álit: Virkilega verl gert og laust við allar öfgar sem oft finnast í shiraz-vínum. Alvöru matarvín.” (Gestgjafinn 14. tbl.)
”Hubert Sandhofer St. Laurent Reserve 2006 – VÍN MÁNAÐARINS 4 – 4 1/2 glas
Sankt Laurent er merkileg þrúga og ekki eru allir á eitt sammála um uppruna hennar. Austurríkismenn vilja meina að þessa sé stökkbreytt pinot noir á meðan aðrir vilja meina að svo sé alls ekki. En ásamt blaufrankisch er St. Laurent foreldri zweigelt sem er vinsælasta þrúga Austurríkis. Vínið er með opinn og margslunginn ilm af rauðum berjum, léttri eik, kaffi, vanillu, sveppum og sedrusviði. Veit ekki um aðra en mér finnst þetta líkjast pinot noir grunsamlega mikið. Í munni er það ferskt og milt með lítið og gott tannín og fallega heild. Svipuð einkenni og í nefi með sama feitlega ávöxtinn ásamt kryddi og góðum skógarbotnstónum. Endar á ávextinum og eikinni. Skemmtilegt vín sem er vel skreytt. Smellpassar með önd eða góðri steik með villisveppasóu.
Verð 2.695 kr.
Okkar álit: Drekkið við u.þ.b. 16°C. Fágað vín með góða fyllingu og mikinn sjarma. Ekki langt frá því að vera gott pinot noir frá Búrgúndí. ” (Gestgjafinn 12. tbl. )
Meðalmaðurinn Óttar Völundarson bloggaði nýlega um rauðvínið Anima Umbra frá Arnaldo Caprai.
Hann prófar það í kjöraðstæðum, í partýi.
Óttar kemst reyndar að því að verðsins vegna sé það eilítið of dýrt fyrir meiriháttar partýdrykkju og mælir frekar með því að vínsins sé notið með pastarétti á föstudags- eða laugardagskveldi.
Lestu hvað Óttari finnst um Anima Umbra
Þá er að koma flösku til næsta bloggara sem er kominn í startholurnar.
V
ið vissum það en við vorum ekki viss um að Gestgjafinn myndi vita það.
Vita hvað?
Að Lambrusco frá Lini væri ekki eins og flest þau vín sem Íslendingar hafa fengið að kynnast undir heitinu “lambrusco” heldur eitthvað annað og meira. Þurrt, vel freyðandi og berjaríkt — alveg eins og gott, hefðbundið (þ.e.a.s. samkvæmt upprunalegu hefðinni) lambrusco á að vera, framleitt af bónda en ekki verksmiðju.
Jú annars, við hefðum átt að vita að Gestgjafinn myndi vita það því rýnar blaðsins fjalla um vín af smekkvísi og með opnun hug. Lambrusco frá Lini er valið þar Bestu kaupin og fær 4 glös.
Ég hef ekki gert könnun en það kæmi mér ekki á óvart að ofar hefði lambrusco ekki lent fyrr í einkunnaskala tímaritsins.
Síðan Lambrusco frá Lini kom til landsins í sumar hefur það hlotið þann “vafasama” titil að vera mest drukkna vínið á okkar bæ. Við drekkum það skv. hefðinni með lasagna, tortellini, bolognese og þess háttar og að sjálfsögðu með parmaskinku eða heimlagaðri föstudagspizzu en okkur líst líka vel á meðmæli Gestgjafans; kálfakjötsrétt eða súkkulaðiköku.
Það hafa eflaust margir smakkað Lambrusco og sumir drukkið ótæpilega af því. Fæstir hafa þó smakkað alvöru-Lambrusco, þar á meðal ég sjálfur, þar til núna. Mynd flestra af drykknum er sætur, hálffreyðandi rauðvínsvökvi en hér erum við að ræða um skraufþurrt rauðvín með mikinn ávöxt og fínlegar loftbólur, gert með “méthode champagnoise”, þ.e.a.s. þar sem seinni gerjun fer fram í flöskunni. Vínið er með opinn og ferskan kræki-, kirsu-, og bláberjailm ásamt tóbaki, kryddi og leðri. Í munni er það ferskt, hálffreyðandi og með vott af tanníni. Mikill ávöxtur, létt krydd, góð lengd og flottur karakter er í þessu víni. Matarvænt og má prófa með parmaskinku, kálfkjötspottréttum eða súkkulaðiköku, í tilraunaskyni!.
Verð 1.695 kr.
Okkar álit: Enn einu sinni fá fordómar að fjúka út um gluggann. Alvöru-Lambrusco sem er nauðsynlegt fyrir hvaða áhugamann sem er að smakka. Enn ein perlan frá Vín og Mat sem á hrós skilið fyrir að bjóða okkur upp á vín eins og þetta.” (- Gestgjafinn 13. tbl. 2008)
Vínkeðjan ferðast hratt á milli svarthola og valinkunna andans manna.
Hún er keðja fólksins, ekki fræðinganna.
Sá valinkunni andans maður Önundur “stakk nefinu langt ofan í stútinn” á Anima Umbra sem er hættuleg iðja og Önundur heppinn að hafa ekki endað á slysó með nefið í stútnum.
Hafði hann meðal annars upp úr krafsinu angan af kanil og lakkrís.
Og hann varð ekki leiður á bragðinu þótt á botninn væri komið. Önundur gefur Anima Umbra að lokum 3 stjörnur af 4 mögulegum.
Takk.
Lestu allt bloggið hans Önundar um Anima Umbra
Önundur skorar á Óttar.
Nýja Sandhofer þríeykið samanstendur af þremur vínum með myndlist Kristínar Gunnlaugsdóttir, hvítvíni, rósavíni og rauðvíni.
Í síðasta Gestgjafa fékk hvítvínið Gruner Veltliner 2007 frá Hubert Sandhofer 4 glös og fín meðmæli (lestu dóminn).
Í nýjasta Gestgjafanum er röðin komin að rósavíninu, Rosando.
Það fær líka 4 glös en ég man ekki eftir að rósavín hafi nokkri sinni fengið hærri einkunn en 4 glös í Gestgjafanum.
Ég hamra stundum á því hvað rósavín séu misskilin vín vegna þess að reynsla fólks af rósavínum byggist yfirleitt á ódýrum, hálfsætum og frekar ómerkilegum rósavínum. Fólk áttar sig t.d. oft ekki á því hversu frábært gott rósavín getur verið með mat þar sem það gengur oft í hlutverk bæði hvítvína og rauðvína. Fiskur af flestu tagi steinliggur með Rosando, salöt og léttari kjöttegundir eins og kjúklingur og svínakjöt auk þess að það er þægilegt eitt og sér.
Rósavín eins og Rosando eru vín til daglegs brúks, ef góð þá oft einlæg, aðgengileg og fjölhæf í eldhúsinu.
En að dóminum:
Enn og aftur erum við að smakka vín Íslandsvinarins Huberts Sandhofer. Í þetta sinn er það rósavín sem er gert úr Cabernet Sauvignon og Blaufrankisch og er útkoman ansi skemmtileg. Mjög aðlaðandi og ilmríkt. Vínið hefur ansi góða byggingu og hressandi ferskleika þegar smakkað er á því og þar er að finna sömu einkenni og í ilminum. Þéttur ávaxtakeimurinn sameinast vel við ferskleikann og er fyllingin það sem setur punktinn yfir i-ið. Drekkið með risarækjum, jafnvel í asískum stíl.
Okkar álit: Virkilega skemmtilegt rósavín með bein í nefinu. Matarvænt en gengur einnig eitt og sér. ” (- Gestgjafinn 11. tbl. 2008)
Vínkeðjan er á spretti þessa dagana.
Nú síðast lenti hún í svartholi Trausta Þorgeirssonar þar sem hvorki fleiri né færri en sjö “rýnar” skoðuðu vínið en keðjan slapp þaðan aftur óslitin.
Önundur hefur tekið áskorun Trausta um að taka við keðjunni.
Gaman að því að sjá breiða skoðun á Anima Umbra í einu og sama blogginu en dómar Trausta og hinna rýnanna voru frá tveimur stjörnum (Rýnir #4: “Hef smakkað verra vín”) í fjórar stjörnur (Rýnir 6#: “Virkilega gott vín, siðmenning”) og var heildarniðurstaðan aðeins vitlausu megin við þrjár stjörnur en úttektinni var klikkt út með tölfræðilegu yfirliti yfir einkunnagjöf.
Lestu meira um ferðalag vínkeðjunnar í svartholið
Okkur þykir hins vegar mest vænt um sjálfa lokaniðurstöðuna sem byggðist ekki á tölum né stjörnum heldur einföldum hvatningarorðum:
“Niðurstaða: Áfram Vínkeðja, áfram UMBRIA, áfram vín og matur, áfram rauðvín, áfram vínsmökkun.”
Áfram Ísland!
24 stundir fengu ekki alls fyrir löngu nýjan liðsmann til þess að fjalla um vín og er það hún Alba á VOX. Alba er snjöll og metnaðarfull og gaman að sjá hana í þessu aukahlutverki á dagblaðinu.
Vikulega birtir hún Vín vikunnar og hefur til dæmis Stump Jump hvítvínið hlotið þá nafnbót (sjá blogg). Hún mælir líka með hinum og þessum vínum, eða bjór, með uppskriftum sem birtar eru í dagblaðinu.
Þessa vikuna velur hún Juveniles 2006 frá Torbreck sem Vín vikunnar.
Aðlaðandi og opið í nefi, kröftugur ilmur af svörtum berjum, ferskum kryddjurtum, balsamik, leðri og steinefnum með vott af sætleika. Rúnnað í muni með áberandi skóbarberjasultu, hrásykri og tóbakslaufum. Þroskuð og feit tannín fylgja þéttri og tilkomumikilli fyllingu með safaríkum og heitum endi.
Veigamikið rauðvín sem tilvalið er að para með lamba- og nautkjöti, grillmat eða hafa eitt og sér. Tilbúið til neyslu strax en má geyma í 6-7 ár.
Þrúgur: 60% Grenache, 20% Shiraz og 20% Mourvedre. Land: Ástralía. Hérað: Sourth Australia – Barossa. 2.394 kr. ” (24 Stundir 9. ágúst 2008)
Gestgjafinn fjallar um Grüner Veltliner 2007 í nýjasta tölublaðinu og gefur því flotta einkunn, 4 glös.
Í sama blaði er heilsíðugrein um Kristínu Gunnlaugsdóttur og Sandhofer-vínin (bls. 75) en það er einmitt myndlist Kristínar sem prýðir flöskurnar. Greinin klikkir skemtilega út með eftirfarandi setningu: “vínið er prýðilegt og greinilegt að hér eru á ferðinni tveir listamenn, hvor á sínu sviði.”
Þriðjudaginn 19. ágúst kl. 17.00 verður kynning á Sandhofer vínunum á Vínbarnum.
Hubert Sandhofer er mikill Íslandsvinur og hefur sú vinátta m.a. skilað sér í íslenskri list á flöskumiðunum hans. Einnig var þetta vín þróað, að hluta til, í samvinnu við íslenska vínnörda. Hubert kom með nokkrar útgáfur af Grüner Veltliner, fékk álit nördana og van svo vínið eftir athugasemdum. Hér erum við með niðurstöðuna. Vínið er svolítið lokað til að byrja með en fljótlega brjótast út blómlegir tónar í bland við hvíta ávexti, s.s. perur, og einnig mild krydd. Einfaldur og mjög þægilegur ilmur. Frískleg áferð sem er samt sæmilega kraftmikil, miðað við þrúguna, og létt fylling. Góður ávöxutr, hvítur pipar og grösugir tónar. Ansi langt eftirbragð og gott jafnvægi. Ætti að svínvirka með salati með austurlenskum blæ.
Verð. 1.794 kr.
Okkar álit: Kraftmeira og þéttara en önnur Grüner Veltliner-vín sem við höfum smakkað. Matarvænt og vel gert! ” (- Gestgjafinn 10. tbl. 2008 bls. 74)
Helga Þórey fékk nýja rauðvínið frá Arnaldo Caprai, Anima Umra, og hefur nýlokið að fjalla um það á blogginu sínu.
Smakkfélaginn var enginn annar en móðir hennar, Anna Rós, og saman hafa þær varpað fram skemmtilegri lýsingu á víninu.
Eiginlega mun betri en mér hefði getað dottið í hug. Þær mæðgur finna þarna m.a. myntu, lakkrís og leður og finnst vínið bragðmikið.
Lestu hvað Helga Þórey og Anna Rós segja um rauðvínið Anima Umbra
Helga Þórey skorar á vin sinn Trausta til að taka við keflinu.
Þá er næsti hlekkur kominn í vínkeðjuna.
Unnur María var ánægð með Montefalco og ekki spillti fyrir að framleiðandinn Arnaldo Caprai hafði hlotið viðurkenningu frá Slow Food samtökunum á Ítalíu fyrir gæði vínanna því Unnur hefur “snobbað alveg agalega fyrir öllu því sem fær samþykkisstimpil Slow Food samtakanna” eins og hún segir sjálf frá.
Lestu bloggið hennar Unnar Maríu um Montefalco
Hér má reyndar bæta við að Caprai er ekki bara með viðurkenningu frá samtökunum fyrir vínin sín heldur er hann sjálfur mjög Slow Food sinnaður og notar hvert tækifæri til þess að koma á framfæri matargerð og menningu Úmbría héraðsins og dró með sér eitt stykki kokk hingað til Íslands ekki alls fyrir löngu (sjá myndir).
Hún skorar á Helgu Þóreyju til þess að taka við keflinu og hefur hún tekið áskoruninni.
Svona er nú það.
100 stigin komin hús. Toppnum náð. Nú er bara að pakka saman og fara að gera eitthvað annað. Ég meina, eru til fleiri stig en 100 af 100 mögulegum? Er til eitthvað betra?
Þannig gerðist það í vikunni að keisarinn í vínheimum Robert Parker blessaði okkur Rakel með 100 stigum til handa kaliforníuvínsinsúrbílskúrnumhans-ManfredKrankls Sine Qua Non Atlantis Fe203 2005.
100 stig.
Vínið er uppselt og þú lætur þetta því ekki fara lengra.
Heyrst hefur að eitthvað af vínum sama framleiðanda komi til landsins vorið 2009 en það verða ný vín, ný nöfn, nýir miðar og enginn veit eitt um neitt nema hvað þessi Parker hefur gefið til kynna að þau verði jafn heit og hin sem við fluttum inn í vor.
Þá dettur mér í hug þessi vísa.
Enginn veit
eitt um neitt
garði úr gerði
Parker segir
hann ekki þegir
áfram heit
þau áfram verði
The perfect 2005 Syrah Atlantis Fe 203-1a,b,c is a blend of 93% Syrah, 5% Grenache, and 2% Viognier, with 25% whole clusters. Whereas the Ode to E is all from the Eleven Confessions Vineyard, this cuvee is a combination of 43% from the estate vineyard, 28% from the White Hawk Vineyard, 21% from the Alban Vineyard, and 8% from the Bien Nacido Vineyard. The good news is there are nearly 1,500 cases of this recently released offering. An extraordinarily flowery nose interwoven with scents of blueberries, blackberries, incense, and graphite soars from the glass. Although not the biggest or most concentrated Syrah Krankl has made, it is one of the most nuanced, elegant, and complex. It remains full-bodied, but builds incrementally on the palate, and comes across as elegant and delicate, especially when compared to many California Syrahs. Nevertheless, the intensity is mind-boggling, and the finish lasts for nearly a minute. Drink this amazing effort over the next 10-15+ years
SINE QUA NON Atlantis Fe203 Grenache 2005 – 98 stig
The 2005 Grenache Atlantis Fe 203-2a (93% Grenache and 7% Syrah) is primarily from the Eleven Confessions Vineyard, and spent 22 months in oak. There are 990 cases, a relatively abundant production for SQN. A great success story for a 2005 Grenache, about 50% whole clusters were utilized, and the wine reminded me of a California version of the prodigious Chateauneuf du Pape Reserve from Vieille Julienne (which is aged in tank and foudre prior to bottling). A wine of extraordinary purity, it offers a stunning nose of camphor, melted licorice, kirsch liqueur, black fruits, and a meaty character. The uplifted aromatics, seamless integration of acidity, wood, tannin, and alcohol, and multilayered mouthfeel are the stuff of modern day legends. In spite of its exceptional power and richness, the wine comes across as elegant and fresh. Slightly more forward and precocious than the 2004 Ode to E, it is an amazing red that is capable of delivering enormous pleasure and complexity for at least a decade.” (- Robert Parker, The Wine Advocate)
Við höfum áður minnst á vínsmakkanir EWS í New York hér á blogginu.
Nýlega stefndu EWS smakkarar saman vínum úr “Síras” þrúgunni sem ýmist er kölluð Syrah á franska vísu eða Shiraz á t.d. ástralska vísu en sú þrúga er líklegast að verða vinsælasta rauðvínsþrúgan á eftir Cabernet Sauvignon eftir að kvikmyndin Sideways rústaði orðspori Merlot þrúgunnar. Í smakkinu voru eingöngu rómuð vín úr þrúgunni frá Frakklandi, Ástralíu, Kafliforníu og Ítalíu.
Það var gaman að sjá að Block 6 2004 frá Kay Brothers skaut öllum hinum ref fyrir rass og hlaut vel flest atkvæði sem besta vín vínsmökkunarinnar með 97 stig og komment eins og þetta hér segir allt sem segja þarf “Make no mistake, this first place wine rocked our world and was easily the best Kay Brothers “Block 6” we’ve ever encountered”.
Vínið er víst uppselt hjá okkur þar til nýr árgangur lítur dagsins ljós.
En hérna eru öll vínin frá því efsta til þess neðsta:
2004 Kay Brothers Shiraz “Block 6”
2004 Pax Syrah “Castelli-Knight Ranch”
2004 Shirvington Shiraz
2002 Kongsgaard Syrah “Hudson Vineyard”
2003 Cote Rotie “Les Rochains” (Patrick & Christophe Bonnefond)
2004 Sine Qua Non Syrah “Poker Face”
2004 Colgin Syrah “IX Estate”
2003 Cote Rotie “La Landonne” (René Rostaing)
2004 Clarendon Hills Syrah “Astralis”
2001 Le Macchiole “Scrio”
2003 Cote Rotie “Chateau d’Ampuis” (Guigal)
2002 E & E Shiraz “Black Pepper”
2003 Cote Rotie “La Landonne” (Delas Freres)







Nýlegt spjall