You are currently browsing the category archive for the 'morgunblaðið' category.
Það er nokkuð síðan að vínin okkar fengu umfjöllun í Morgunblaðinu. Það var því sérstaklega ánægjulegt að opna sunnudagsmogga einn fyrir jól og lesa þesa fínu umfjöllun sem þar birtist um hvítvínin Pecorino 2007 frá Umani Ronchi (88 stig) og Grecante 2007 frá Arnaldo Caprai (91 stig) en þó sérstaklega um hið skemmtilega Lambrusco Scuro frá Lini (91 stig).
Steingrímur fangar mjög vel karakter þessara þriggja vína í lýsingum sínum á þeim.
Þannig finnst honum Pecorino anga m.a. af “fersku grasi” og “steinefnum” og Grecante einkennast af dæmigerðri ítalskri “lífsgleði”.
En Lambrusco Scuro virðist alveg hafa slegið í gegn hjá honum því ekki man ég eftir umfjöllun hér á landi um lambrusco vín sem fjallað er um svo lofsamlega — nema ef vera skyldi umfjöllun Gestgjafans um sama vín fyrir skömmu (lestu dóminn í Gestgjafanum sem velur vínið Bestu kaupin).
Honum finnst Lambrusco Scuro vera “lítið djásn” og mælir með því “fyrir þá sem vilja koma nýjungagjörnum gestum á óvart og vera svolítið „molto chic” eða þá einfaldlega bara njóta af einstaklega góðu víni.”
Og ekki spillir fyrir hvað flaskan er flott.
Svona lítur öllu umfjöllun Steingríms um okkar vín út, eins og hún birtist undir fyrirsögninni “Getur vín verið sauðslegt?”:
“Ég myndi ekki halda því fram að það væri sauðslegt en Pecorino 2007 er engu að síður vín – eða öllu heldur þrúga – sem dregur nafn sitt af rollum. Á þessu eins og öllu öðru eru til skýringar, eftir að vínviðurinn og búsmalinn höfðu deilt rými um alda skeið ætti engum að koma á óvart að þau dragi dám hvort af öðru. Hagar Pecorino hafa verið við Adríahafsströnd Ítalíu en hún hefur löngum fyrst og fremst verið notuð til blöndunar, þ.e. að veita öðrum þrúgum smásýruskot þegar þurft hefur á að halda.
Vínhúsið Umani-Ronchi (sem íslenskir vínunnendur þekkja flestir í gegnum hvítvínið Casal di Serra) setti fyrir nokkrum árum í gang athyglisvert verkefni er miðar að því að endurvekja margar af óþekktari þrúgum austurstrandar Ítalíu. Kannski ekki ósvipað og Torres hefur gert með þrúgur Katalóníu.
Pecorino 2007 er ferskt í nefi með fersku grasi, hveiti og geri, gulum perum og steinefnum (hveravatni). Sýran gerir vínið létt og lipurt og það ætti að vera ágætis fylgifiskur með t.d. salati og bleikju. 88/100
Annað hvítvín frá Ítalíu er Grecante úr smiðju Arnaldo-Caprai, eins besta framleiðanda Úmbríu. Ef maður vill alhæfa má segja að gott franskt vín einkennist gjarnan af mikilli fágun. Gott ítalskt vín hins vegar af lífsgleði. Það á við hér. Aðlaðandi og ferskur, sætur ávöxtur. Granny Smith-epli og perur, ferskar fíkjur og blóm. Það hefur þægilegt og ferskt bit og góða lengd. Tilvalið með flestu. 1.889 krónur. 91/100
Lambrusco-vín þykir ekki fínn pappír hjá mörgum vínunnendum sem gretta sig og fetta þegar þeir heyra þetta orð nefnt. Ég skal fyrstur játa að Lambrusco-nafnið er ekki gæðastimpill í sjálfu sér en rétt eins og með t.d. Soave og Valpolicella er hættulegt að alhæfa. Lambrusco getur nefnilega verið afbragð. Ólíkt því sem flestir halda er Lambrusco ekki samheiti yfir lélegt, sætt rautt freyðivín heldur þrúga en vissulega er framleitt úr henni lélegt, sætt rautt freyðivín. Það er líka framleitt úr henni þurrt rautt freyðivín sem er allt að því unaðslegt, ekki síst með góðum hádegisverði einhvers staðar í sveitum Ítalíu.
Lini-fjölskyldan er ein þeirra sem framleiða Lambrusco samkvæmt gömlum hefðbundnum aðferðum, ekki ósvipuðum þeim sem notaðar eru við framleiðslu á kampavíni. Þetta er alvöru vín og valkostur fyrir þá sem vilja koma nýjungagjörnum gestum á óvart og vera svolítið „molto chic“ eða þá einfaldlega bara njóta af einstaklega góðu víni.
Lini 910 Lambrusco Scuro er lítið djásn, berjaríkt og ferskt með ferskri sýru og allt að því tannískt. Það vinnur á við hvern sopa. Ég myndi jafnvel reyna það með hangikjöti. 1.695 krónur. 91/100“. (Mbl. Steingrímur)
Fjallað er um Collepiano 2004 frá Arnaldo Caprai í nýjasta Gestgjafanum og líka í Morgunblaðinu sem kom út í gær.
Við eigum líka hvítvín í báðum þessum Útgáfum og bæði Chablis vín frá Domaine Christian Moreau, 1er Cru Vaillon 2006 í Morgunblaðinu og Grand Gru Les Clos 2004 í Gestgjafanum.
Í Gestgjafanum fá bæði vínin 4 1/2 glas. Í Morgunblaðinu fá þau 91 og 90 stig. Í báðum tilfellum er verið að fjalla sérstaklega um hátíðarvín.
Fínir dómar það.
Ég er að hugsa um að hafa vín frá þessum tveimur framleiðendum á borðum yfir hátíðarnar en er ekki viss. Get ekki ákveðið mig ennþá og veit reyndar ekki alveg hvaða skeppnu verður slátrað til að prýða hátíðarmatseðilinn. Fyrir utan hreyndýr sem ég fékk frá skotglöðum félaga.
Þetta segir Gestgjafinn:
“Christian Moreau Grand Cru Les Clos 2004 - 4 1/2 glas
Lokað í upphafi, opnast á blóm, sítrus, steinefni og epli. Brakandi og margslunginn ilmur, frábært jafnvægi, kraftmikið í munni. Mikill karakter og afskaplega góð lengd. Drekkið með humri eða ostrum. Nammi namm.
Okkar álit: Ungt en frábært Chablis. Kraftmikið en fágað, þyrfti jafnvel að umhella.
Collepiano 2004 - 4 1/2 glas
Þétt og mikið vín með ákveðinn elegans. Margslungið bæði í nefi og munni með fjólum, kryddi, þroskuðum ávexti og möndlum. Kröftugt en gott tannín með frábæra lengd. Kallar á góðan og bragðmikinn mat eins og dádýr eða hreindýr. 4.300 kr.
Okkar álit: Frábært vín með góðan kraft. Best milli 2009 og 2014 en má umhella til að flýta fyrir. ” (- Gestgjafinn 15. tbl. 2007)
þetta segir Morgunblaðið:
“Collepiano 2004 er rauðvín frá Úmbría úr heimaþrúgunni Sagrantino di Montefalco frá besta framleiðanda héraðsins, Arnaldo-Caprai. Þurrt birki, vanillusykur og áfengislegin svört kirsuber. Langur, þurr og tannískur endir Opnar sig með mat en mun batna næstu fimm árin það minnsta. Mjög athyglisverður Ítali. 4.300 krónur. 91/100
Domaine Christian Moreau Chablis 1er Cru Vaillon 2006 er klassískur og fágaður Chablis. Þurr og sýrumikill, steinefni og hnetur í nefi, þykkur sítrus í munni með löngum endi. Vín fyrir t.d. humarsúpuna. 2.890 krónur. 90/100” (- Morgunblaðið, 15.12.2007)
Ítölsk vín eru í fyrirúmi í grein Steingríms í Morgunblaðinu í dag.
“Kraftaboltar”, nánar tiltekið.
Kannski á hann þó ekki við hvítvínið Vernaccia di San Gimignano 2006 sem verður seint talið meðal kraftabolta og líklegast heldur ekki freyðivínið Francois 1er sem bæði eru frá Castello di Querceto. Heldur er um að ræða enn eitt vínið frá framleiðandanum sem fjallað er um í þessari grein, Chianti Classico Riserva 2003, og sömuleiðis Chianti Classico 2005 frá Fontodi sem eru all vel vaxin vín — kröftug. Ánægðastur, af okkar vínum, er hann með Riservuna og gefur henni 92 stig sem er hörkufín einkunn.
“Querceto Vernaccia di San Gimignano 2006 er athyglisvert hvítvín frá Toskana. Querceto er þekktast fyrir hin dásamlegu Chianti-vín sín (ekki síst Casetello-vínin) en hér er á ferðinni einfalt, þurrt og þægilegt hvítvín. Peruávöxtur og hvít blóm í einfaldri, nokkuð sýruríkri uppbyggingu. 1.390 krónur. 84/100
Og fyrst minnst er á Castello-vínið er full ástæða til að kíkja á Riserva-útgáfuna af því: Castello di Querceto Riserva 2003. Flottur, karaktermikill og nær fullþroskaður Chianti Classico í hæsta gæðaflokki. hann er töluvert eikaður og reykur og sviðinn viður renna saman við þurran ávöxtinn, svört og rauð ber. Vínið er tannískt, þykkt og langt, og hefur þessa “aukavídd” sem bestu Chianti-vínin hafa stundum, þótt árgangurinn sé ekki sá mesti. 2.350 krónur. 92/100
Það er líka framleitt freyðivín í Querceto-kastala. Francoi 1er Brut er framleitt með kampavínsaðferðinni og slagar hátt í kampavín að gæðum. Það er ávaxtaríkt með geri og nýbökuðu brauðu í nefi. Freyðir vel og þægilega. 1.990 krónur. 88/100
Fontodi Chianti Classico 2005 opnar stíft, þurrt og tannískt með dökkum kirsuberjaávexti. Það opnar sig með svörtum trufflum, kaffi, púðursykri og kryddi, fantagott og drykkjarhæft nú þegar en ætti að ná hámarki eftir þrjú ár eða svo. 90/100” (Mbl. Steingímur, 7.12.2007)
Það var stórfín umfjöllun um okkar vín í Morgunblaðinu síðasta föstudag.
“Vín sem standa fyrir sínu” er yfirskrift greinarinnar og fjallar Steingrímur eingöngu um okkar vín að þessu sinni.
Eftirtalin vín standa fyrir sínu.
d’Arenberg The Laughing Magpie 2005 – 92 stig
d’Arenberg The Footbolt 2004 – 90 stig
Umani Ronchi Casal di Serra 2006 – 90 stig
San Michele Appiano Riesling Montiggl 2006 – 88 stig
San Michele Appiano Pinot Nero 2004 – 87 stig
Við erum ánægð, eins og alltaf.
”Það er margt sem skiptir máli við víngerð og sama vínið getur verið mjög ólíkt á milli ára. Það er því ávallt forvitnilegt að sjá hvernig nýr árgangur plumar sig. Heldur vínið sínu, veldur það vonbrigðum eða nær nýr árgangur að toppa fyrri árgang. Að þessu sinni skoðu við nokkur vín frá Ástralíu og Ítalíu sem sum hver hafa verið til umfjöllunar áður en koma nú fílefld til leiks á ný með nýjum árgangi
St. Michael-Eppan Riesling Montiggl 2006 er hvítvín frá Alto-Adige eða Suður-Týról á Norður-Ítalíu. Þurrt og frekar þungt með sítruslímónu og greipaldin – ásamt þurrum heybagga og steinefnum. Mikil fylling og þykkt með langan endi. Matarvín, ekki spurning, með t.d. laxi eða bleikju ásamt nýjum íslenskum kartöflum, smjöri og kannski smá steinselju ætti þetta að smella vel. 2.160 krónur. 88/100
Frá sama framleiðanda kemur rauðvín úr þrúgunni Pinot Noir. St. Michael Eppan Pinot Nero 2004. Farið að sýna þroska, rauð skógarber og mild angan af kryddum á borð við negul og kanil. Svolítið haustlegt, jafnvel Búrgundarlegt, tannín hafa enn smá bit. 1.980 krónur. 87/100
Casal di Serra Verdicchio dei Castelli di Jesi 2006 er góðkunningi síðunnar og ég er ekki frá því að þessi nýi árgangur sé einn sá besti sem hingað hefur ratað. Ferskur, skarpur og ágengur ávöxtur, ferskjur, ástaraldin og gul epli í nefi, í munni þétt, samþjappað og mikið með möndlukeim í bland við ávöxtinn ásamt votti af eik í fjarska. Þetta er vín sem nær því að vera jafnt aðgengilegt fyrir alla, sem nægilega flókið og fínlegt fyrir þá sem vilja “alvöru” vín. Eitt og sér, með grilluðum fiski eða jafnvel ostum. Heldur leikandi stöðu sinni sem eitt af bestu hvítvínskaupunum í vínbúðunum. 1.590 krónur. 90/100
Einnig eru komnir nýir árgangar af hinum frábæru rauðvínum ástralska framleiðandans D’Arenberg: Footbolt og Laughing Magpie. D’Arenberg var stofnað á fyrri hluta síðustu aldar í McLaren Vale, einu besta víngerðarsvæði Ástralíu, rétt utan við borgina Adelaide í Suður-Ástralíu. Vín þessa litla fjölskyldufyrirtækis hafa allt frá 1959 verið auðþekkjanleg á rauðu strikinu sem dregið er skáhallt niður flösikumiðann. Hér á landi höfum við getað notið þeirra í rúm tvö ár eða svo.
D’Arenberg The Footbolt Shiraz 2005 [reyndar 2004] er berjamikill og þykkur Shiraz, fantavel gerður. Þarna eru dökkir og þroskaðir ávextir, sultaðar plómur en einnig krydd og dökkt súkkulaði í nefi. Í mnunni feitt og langt með þroskuðum og mjúkum tannínum. Vín sem fellur vel að íslensku lambakjöti. 1.790 krónur. 90/100
D’Arenberg The Laughinhg Magpie Shiraz-Viognier 2005 er Ástrali fyrir vínunnendur með evrópskan smekk. Þrúgublandan er í stíl frönsku Cote Rotie-vínanna, þ.e. örlitlu magni af hinni hvítu og arómatísku þrúgu Viognier er blandað saman við Syrah/Shiraz. Dökk ber, bláber og kirsuber í bland við fjólur, lakkrís og vanillu úr eikinni. Vín með mikinn og heillandi karakter, langt frá staðalímynd ástralskra shiraz-vína sem allt of mörg vín á markaðnum hér keppast við að byggja upp. 2.100 krónur. 92/100 ” (Morgunblaðið 5.10.2007)
Querceto Chianti fær 86 stig í Mogganum um helgina.
“[U]ngur, matvænn Chianti” segir Steingrímur.
“Querceto Chianti 2005 er einfaldur og ódýr Chianti frá hinum stórgóða framleiðanda Castello di Querceto sem er þekktast fyrir Chianti Classico vín sín. Þrúgurnar í þetta vín koma þó ekki nema að hluta frá ekrum fyrirtækisins af ekrum þess í kringum Greve og hlýtur því hina einfaldari skilgreiningu “Chianti” án viðbótarinnar “Classico”. Þetta er ungur, matvænn Chianti með kirsuberjum, smá glussa og kryddi í nefi. Ágætlega sýrumikið og mjúkt í munni. 1.390 krónur. 86/100.” (Mbl.)
Vitlaust mynd birtist í greininni, í staðinn fyrir Chianti er mynd af Chianti Classico víni framleiðandans Castello di Querceto.
Querceto Chianti 2005 kostar 1.390 kr. og fæst í Heiðrúnu og Kringlunni.
Undir fyrirsögninni “Hvítir sumarsmellir” í Morgunblaðinu fjallar Steingrímur um nokkur góð hvítvín sem honum finnst sérstaklega sumarleg.
Hann byrjar á Frizzando 2006 frá Sandhofer, okkar manni í Austurríki.
“Það gerist ekki mikið sumarlegra” eins og Steingrímur segir:
“FRIZZANDO D’VILLA VINEA 2006 frá Sandhofer er einn af sumarsmellunum 2007. Þetta er tiltölulega lítið vínhús (15 hektarar) í Neusiedlersee sem hefur getið sér gott orð í Austurríki og er ánægjulegt að sjá með fulltrúa í vínbúðunum hér. Frizzando er vín sem freyðir en er samt ekki alveg freyðivín. Fersk vínber og gul þroskuð epli og gular perur í fersku, örlítið sætu og aðallega yndislegu léttfreyðandi víni. Austurríkismenn kalla vín sem þessi Perlwein, þau perla en freyða ekki. Það gerist ekki mikið sumarlegra.
1.790 kr. 88/100” (Mbl. 13.7.2007)
Ég mæli með þessu víni beint úr ísskápnum, fyrir mat, með mat, eftir mat.
Undir mat, ofan á mat, út á mat.
Endurmat, greiðslumat, fasteignamat.
Eða bara eitt og sér.
Annars var ég hálfgerður klaufi að auglýsa vínið alls staðar á 1.790 kr. því það kostar víst óvart 1.850 kr. Það mætti reyna að biðja um 60 krónur endurgreitt við kassann í Vínbúðunum - nú eða bíða þangað til ég lækka vínið í rétt verð sem verður á næstu vikum.
Steingrímur fjallar um sikileysk vín í Morgunblaðinu í dag.
Við eigum þrjú vín þar á meðal. Nýju vínin tvö frá Firriato víngerðinni, Emporio hvítt og Emporio rautt, fá 87 og 86 stig. Firriato er á bak við þessi tvö vín þótt nafnið þeirra komi hvergi fram.
Santagostino frá Firriato fær 89 stig og finnst Steingrími það vera “skólabókardæmi um hvað það er sem gerir sikileysku vínin svo aðlaðandi og svo góð kaup.” Þetta er í þriðja sinn sem Steingrímur fjallar um Santagostino og gaf hann því áður 18/20 í bæði skiptin — þá gaf hann einkunnir á 20 stiga skalanum en núna á 100 stiga skalanum.
Ný á markaðnum eru vín sem seld eru undir nafninu Emporio. Þessi vín eru framleidd í samstarfi sikileyska vínhússins Firriato (sem verið hefur á markaðnum hér um árabil) og fyrirtækisins International Wine Services, sem undir stjórn Ástralans Kym Milne hefur tekið þátt í margvíslegum samstarfsverkefnum víða um heim. Ágætt dæmi um svokallaða “fljúgandi” víngerðarmenn sem hafa verið svo áhrifamiklir í að hleypa nýju blóði í víngerð hér og þar.
Hvítvínið EMPORIO INZOLIA-GRECANICO 2006 er skemmtilegt vín í stíl einhvers staðar á milli Evrópu og Nýja heimsins. Ferskju-, apríkósu- og kantalópuangan. Millilengd, einfalt og milt, bragðgott og ljúft. 1.390 krónur. 87/100
Ilmur rauðvínsins Vinarte EMPORIO ROSSO [Nero d'Avola-Sangiovese] 2006 [2004 er reyndar árgangurinn] er einfaldur en ljúfur, þarna er plómu- og sveskjuávöxtur, fremur létt vín, sumarlegt og þægilegt. 1.390 krónrur. 86/100
Og er þá ekki fínt að ljúka þessu með víni frá Firriato, nefnilega SANTAGOSTINO 2003: Þetta er vín sem er einmitt skólabókardæmi um hvað það er sem gerir sikileysku vínin svo aðlaðandi og svo góð kaup. Þykkur, kryddaður og heitur ávöxtur. Sólber, rósir og vindlavafningur, mjúkt, feitt og kryddað með flottri uppbyggingu. Afskaplega þéttriðið í munni, tannískt og öflugt. Og allt þetta fyrir bara 1.890 krónur. 89/100
- Morgunblaðið 8. júní 2007
Samkeppniseftirlitið gerði í dag húsleit hjá Mjólkursamsölunni til að kanna hvort fyrirtækið hafi hugsanlega misnotað markaðsráðandi aðstöðu sína (sjá frétt á mbl.is).
Það er slæmt ef satt er og ennþá verra að fyrirtækið skuli vera í eigu ríkisins.
Manni verður ósjálfrátt hugsað til annars slíks fyrirtækis sem er nágranni Mjólkursamsölunnar og selur annars konar drykkjarvöru, öllu áfengari. Nú er ég að sjálfsögðu ekki að segja að Mjólkursamsalan hafi brotið af sér, það á eftir að koma í ljós, og hvað þá síður að nágranni þess ÁTVR sé líklegt til nokkur slíks. ÁTVR er líka einokunarfyrirtæki og getur því ekki brotið á neinum hefðbundnum samkeppnisaðilum.
Það að ríkið skuli yfir höfuð vera að fást við þessa tegund af atvinnurekstri er náttúrulega löngu úrelt hugmynafræði.
En að annarri frétt, svolítið skyldri:
Áfengiseinokunin í Svíþjóð hefur tapað máli á hendur nokkrum þarlendum einstaklingum sem keypt höfðu vín gegnum netið og flutt inn til landsins (sjá frétt á mbl.is). Sömu einstaklingar ætla nú að kæra einokunina fyrir að leggja á áfengistolla.
Ég skal viðurkenna að ég fagna svoítið óförum þessarar sænsku ríkiseinokunarrisaeðlu svo framarlega sem það geti stuðlað óbeint að því að áfengissmásala verði gefin frjáls á Íslandi.
Það eru bara nokkrir dagar síðan að Stump Jump hvítvínið hlaut afbragðsumfjöllun í Gestgjafanum og núna í dag er fjallað um það í Morgunblaðinu.
Steingrímur gefur því góða einkunn, 88 stig fyrir vín sem kostar 1.490 kr. verður að teljast all gott. Honum finnst það tilvalið “fyrir heit síðdegi í sólinni” en í guðanna bænum ekki drekka það bara þá!
Hann fjallar líka um Stump Jump rauðvínið og gefur því stigi lægra eða 87 stig sem er sömuleiðis prýðileg einkunn.
“THE STUMP JUMP 2005 er hvítvín frá McLaren Vale í Ástralíu úr smiðju vínhússins d’Arenberg. Líkt og unnendur d’Arenberg eiga að venjast eru farnar ótroðnar slóðir í þrúgublöndunni en þarna eru notaðar þrúgurnar Riesling, Sauvignon Blanc og Marsanne. Vægast sagt óvenjuleg blanda en þarna eru þrúgur sem eiga ættir sínar að rækja að þremur stórfljótum Frakklands: Rínar, Loire og Rónar. Þetta er ávaxtaríkt og ilmríkt vín með miklum og sætum sítrus, hvítum ávexti, perum og grænum rabarbara. Mjúkt og þykkt sumarvín fyrir heit síðdegi í sólinni. 1.490 krónur. 88/100 Rauðvínið STUMP JUMP 2005 er einnig þriggja þrúgna blanda en þrúgurnar þrjár eru allar frá Rón: Grenache, Shiraz, Mourvédre. Það hefur feitt og þykkt yfirbragð, bláber, brómber og jarðarber í bland við vanillu og krydd. Sætur ávöxtur í munni en jafnframt sýra þótt sætleikinn hafi yfirhöndina. 1.490 krónur. 87/100.” (Morgunblaðið 1. júlí 2007 )
Þegar Steingrímur fjallaði um 2004 árganginn af Vitiano hvítvíninu fyrir nokkru gaf hann því 19 stig af 20 mögulegum og afskaplega góða lýsingu.
Sama er upp á teningnum núna. a
Honum finnst 2005 árgangurinn af þessu víni alveg jafn góður ef marka má lýsingu hans í Morgunblaðinu síðasta föstudag.
Steingrímur hefur skipt út 20 stiga kerfinu og tekið upp 100 stiga kerfið að hætti Parkers, Wine Spectator og fleiri.
“FALESCO VITIANO 2005 er einfaldlega yndislegt hvítvín með grænum og gulum perum í nefinu, sætum sítrus og hvítum blómum. Ferskt en með þyngd sem viktar á móti matnum. 1.590 kr. 89/100.” (Morgunblaðið 4.5.2007, Steingrímur)
Þess má geta að vínið er á tilboði í Vínbúðunum í maí á 1.490 kr.
Ég tók boði Morgunblaðsins að verða matgæðingur vikunnar í síðustu viku og gefa þrjár uppskriftir.
Tvær þeirra hafði ég gefið áður hér á blogginu, grilluðu pizzuna og Amedei súkkulaðismákökurnar, en þá þriðju ætla ég að láta vaða núna. Ég tók hana á sínum tíma upp úr bókinni hans Mario Batali Simple Italian Food.
Eplasalat með parmaskinku:
Salat (stökkt og bragðmikið – veljið það sem lítur bestu út hverju sinni)
2 bréf af parmaskinku (eða San Daniele)
3 epli af sitt hvorri tegundinni
1 msk. birkifræ
3 msk. jómfrúarólífuolía [Rietine fæst í Kokku og Fontodi í Fylgifiskum]
1 msk. rauðvínsedik
Salt og pipar
6 ristaðar sneiðar af hvítu, ítölsku brauði.
Eplin skorin niður í þunna strimla og sett í skál. Birkifræjum [úps, sagði óvart "sesamfræ" í Mbl - en það er örugglega alveg eins gott], ólífuolíu, ediki, salati, salti og pipar bætt út í og hrært varlega með sleif (eða hrist nokkrum sinnum) þar til það blandast saman. Ristað brauðið er sett á platta, parmaskinkunni raðað yfir og síðan hellt úr skálinni yfir allt saman. Borið fram.
Ég mælti með hinu ofurljúfa Grecante 2005 frá Arnaldo Caprai með þessum ferska og sumarlega rétti.
Steingrímur sendi mér póst eftir að ég setti umfjöllun hans í Morgunblaðinu á bloggið um 15 vín af þeim sem stóðu upp úr á síðasta ári.
Honum fannst fyndið að hann skuli hafa notað þetta “vín til að smjatta á” hjá báðum okkar vínum, eins og ég hafði bent á, og hafði í gamni sínu flett því upp hversu oft hann hefði notað þetta orðatiltæki í umfjöllun sinni um vín síðasta áratuginn.
Hversu oft?
7 eða 8 sinnum c.a.
Of við eigum tvö þeirra (kannski fleiri, kannski öll!, ég þarf að gá) og um þau bæði fjallaði hann á síðasta ári eins og kom fram í greininni. Þau eru Chateau de Flaugergues og Fontodi Chianti Classico.
Hvað er það við þessi vín okkar sem er svona gott að smjatta á?
Það er erfitt að útskýra. Þetta eru svona “yummy” vín eins og Steingrímur sagði mér í póstinum.
Safarík, er kannski rétta orðið.
En hvernig útskýrir maður safaríkt vín?
Það er eitthvað við þau sem tælir bragðlaukana, setur munnvatnskirtlana í viðbragðstöðu. Þau hafa ferskan ávöxt, heillandi angan af ferskum kryddum og ávexti, nokkuð þétt kannski en alls ekki of mikið, smá biturleika líklegast eins og súkkulaði, eru þægilega tannísk og sýrurík og aldrei of eikuð.
Einhvern veginn svoleiðis.
Steingrímur rifjaði upp í Morgunblaðinu 15 vín af þeim sem honum þótti standa upp úr á liðnu ári. Við eigum tvö þeirra, Fontodi Chianti Classico og Chateau de Flaugergues.
Steingrímur bregður út af vananum og notar 100 stiga skalann frekar en 20. Bæði vínin fengu 19/20 á sínum tíma og báðum gefur hann 90 stig af 100 í þessari grein.
Við bæði vínin nefnir hann sérstaklega að að þau séu “til að smjatta á”.
Dettur í hug nýtt slagorð: “Vín og matur – til að smjatta á”.
”Þetta eru vín sem að mínu mati auðguðu vínúrvalið í vínbúðunum og eru verðugir fulltrúar sinna heimasvæða. Hvert og eitt þeirra frábær kaup. [...]
Annar Suður-Frakki er Chateau de Flaugergues Coteaux de Languedoc 2003 [Cuvee Sommeliere]. Þetta vínhús er staðsett skammt frá Montpellier – einungis þrjá kílómetra frá miðbænum – og þrúgublandan er dæmigerð fyrir Miðjarðarhafssvæðið, Mourvédre og Syrah með 40% hvor og Grenache loks 20%. Dökk sæt ber, ilmolíur/reykelsi, lavender. Vín til að smjatta á, yndislegt frá fyrsta sopa, þykkt, mjúkt og djúpt með sætum og óneitanlega nokkuð áfengum ávexti. Vín til að bera fram með grilluðu nautakjöti, krydduðu með engu öðru en sjávarsalti og nýmuldum pipar eða grilluðu lambalæri. 1.750 krónur. 90/100
[...]
Fontodi Chianti Classico 2002 [held reyndar að hann eigi hér við 2003 árgang] er hreint Sangiovese-vín og koma þrúgurnar af nokkrum mismunandi ekrum á landareigninni. Vínið er látið liggja á frönskum eikartunnum í ár áður því er tappað á flöskur. Eikin er enn nokkuð áberandi í nefi með miklu dökku súkkulaði, vanillu og kaffi í nefi. Það hefur yfir sér þykkt og feitt yfirbragð jafnt í nefi sem munni með djúpum og góðum svörtum berjaávexti. Hefur allmassíva uppbyggingu og góða lengd. Vín til að smjatta á. 1.890 krónur. 90/100” (Morgunblaðið 26. janúar, Steingrímur)
Það kennir ýmissa hjólbarða í gagnrýni Steingríms í Tímariti Morgunblaðsins síðasta sunnudag.
”LA SPINETTA BRICCO QUAGLIA MOSCATO d’ASTI 2005 léttfreyðandi vín frá Norður-Ítalíu með sætum eplum, allt frá fölgrænum út í Granny Smith í nefi ásamt dísætum og þroskuðum perum. Parfúmerað með nokkurri sætu, svolítið “dekadent” vín. Einungis 4,5% í áfengi. 1.290 krónur. 17/20
D’ARENBERG THE HERMITAGE CRAB McLaren Vale Viognier Marsanne 2004 er hvítvín frá McLaren Vale í Ástralíu, flaskan með skrúfutappa. Rauðvínin frá D’Arenberg hafa verið í sölu um nokkurt skeið og hef ég fjallað um þau áður enda frábær vín þar sem hinar rauðu þrúgur Rónardalsins í Frakklandi sýna á sér skemmtilega hlið. Hér eru það hins vegar hinar hvítu þrúgur Rónardalsins, marsanne og viognier, sem eru í aðalhlutverki.
Niðursoðnar apríkósur, ferskjur perur með örlitlum mangó-ávexti í nefi. Kröftugt og ávaxtamikið í munni, feitt með vott af hnetukeim. Fínn fordrykkur og mætti jafnvel reyna með ostum. 1.600 krónur. 18/20
ARTADI OROBIO 2004 er ungt og þægilegt vín frá Rioja á Spáni. Það er gert í nútímalegum stíl, þar sem eik og þroski eru ekki í aðalhlutverki heldur kröftugur og ferskur ávöxtur Tempranillo-þrúgunnar þótt vissulega gæti einnig sætra eikaráhrifa í hófi. Rauð ber, kirsuber og hindber ásamt fjólum, kjötmikið og ungt. Nútímalegt og vel gert Rioja-vín. 1.600 krónur. 17/20
MAS NICOT COTEAUX DE LANGUEDOC 2003 er sólríkt vín frá Suður-Frakklandi, mjög þroskuð sólber, sviti, hjólbarðagúmmí og Fisherman´s Friends brjóstykur í nefi. Sem sagt hinn ágætasti kokkteill. Öflugt og langt í munni. 1.450 krónur. 18/20” (Morgunblaðið 20.8.2006, Steingrímur Sigurgeirsson)
Og síðan ein “Mjög góð kaup” úr Gestgjafanum að lokum. Því miður er vínið góða sem um ræðir hætt í sölu en fæst áfram með sérpöntun (ath. útsöluverð).
“CHIARAMONTE NERO D’AVOLA 2003 – 4 GLÖS
Af einhverri ástæðu hafa Íslendingar ekki verið nógu duglegir við að tileinka sér vín úr þrúgunni nero d’avola og það þrátt fyrir að vín úr þessari þrúgu séu ákaflega matarvæn og í flestum tilfellum á hagstæðu verði. Þetta vín kemur frá Sikiley (eins og önnur vín úr þessari þrúgu) og frá víngerðinni Firriato sem flestir áhugamenn ættu að þekkja að góðu. Það hefur meðaldjúpan, fjólurauðan lit og meðalopinn ilm af sultuðum kirsuberjum, lakkrís, dökku súkkulaði, þurrkuðum ávöxtum, málmi og spritti. Þetta er kannski ekki flóknasti ilmur sem hægt er að komast í tæri við en hann er sérlega áhugaverður og ávaxtaríkur. Í munni er vínið þétt, langt og vel byggt með góða sýru og mjúk tannín. Það býr yfir glefsum af svörtum, sultuðum kirsuberjum, dökkum berjum, eik, súkkulaði og lakkrís. Verulega ánægjulegt vín sem er gott með flestum dekkri Miðjarðarhafsmat, rauðu kjöti og margvíslegu sjávarfangi líka (merkilegt nokk).
Í reynslusölu vínbúðanna 1490 kr. Mög góð kaup.
Hiti: 16-18°C. Geymsla: Drekkið núna og til 2009. ” (Gestgjafinn 8. tbl. 2006, Þorri Hringsson)
Ný gagnrýni í Morgunblaðinu.
Um Santagostino vínin tvö, rauða og hvíta, hefur Steingrímur fjallað áður, fyrir næstum þremur árum síð
an. Hann gaf rauða 18 stig og hvíta heil 19 auk þess að velja það á sérstakan lista það árið, svokallaðan top 10 lista. Þar sem þessi langi tími var liðinn fannst mér ástæða að láta hann hafa nýja árganga af þessum vínum og í tilefni þess að þau voru að byrja aftur í sölu eftir stutta útlegð.
Í nýju greininni fjallar Steingrímur líka um Montepulciano d’Abruzzo frá Umani Ronchi sem er mjög ánægjulegt matarvín með ítalskan sveitasjarma. Steingrímur talar um hráan ávöxt og fjóshaug á jákvæðum nótum sem er miklu meira heillandi kokteill heldur en það gæti hljómað. Þau karaktereinkenni minntu okkur á rauðvín frá Bordeaux.
Einnig ferskt og mjúkt rauðvín frá Alicante á Spáni, Laderas de El Sequé. Artadi víngerðin er á bak við þetta vín sem hlotið hefur víða góð viðbrögð fyrir að vera mikið fyrir lítið
”UMANI RONCHI MONTEPULCIANO D’ABRUZZO 2004 er rauðvín frá sama framleiðanda og hið vinsæla hvítvín Casal di Serra, sem er ekki bara vinsælt hér á landi heldur einnig eitt besta Verdicchio-vínið frá Castelli di Jesi-svæðinu.
Þetta rauðvín er einfalt en gott matarvín (90% Montepulciano og 10% Sangiovese) með nokkuð kröftugum og hráum ávexti, kryddað og með smá fjóshaug í nefi. Vín fyrir góða pastarétti. 1.300 krónur. Góð kaup. 17/20
En þá til Sikileyjar og vínframleiðandans Firriato og nýrra árganga af Santagostino-vínum þess, sem áður hafa verið gestir hér á síðunni, enda einstaklega frambærileg vín.
FIRRIATO SANTAGOSTINO ROSSO 2002 er rauðvínið í seríunni. Þroskaðar plómur, kókos, vanilla og leður. Í munni heitur ávöxtur en hreinn og þéttur, rúsínur og lakkrís ásamt góðri lengd. 1.690 krónur. 18/20
FIRRIATO SANTAGOSTINO BIANCO 2005 er hvítvín í sömu línu, blanda úr þrúgunum Cataratto og Chardonnay. Ferskjur, sítrus, ferskar jafnt sem þurrkaðar og sykurhúðaðar sítrónur. Rjómamjúkt í nefi sem munni en þó með ferskri og þægilegri sýru. 1.690 krónur. 18/20
LADERAS DE EL SEQUÉ MONASTRELL-SYRAH-CABERNET 2005 er rauðvín frá Alicante á Spáni. Það er svolítið Valpolicella-legt í stílnum og þá í jákvæðum skilningi. Mikill og bjartur og heillandi ávöxtur, kirsuber og sólber, sæt og seiðandi, þétt og mjúkt í munni, þykkur áfengur og ljúfur ávaxtasafi, laus við tannín, eik og annað sem truflar stundum. 1.450 krónur. 17/20” (Tímarit Morgunblaðsins13.8.2006, Steingrímur Sigurgeirsson)
Steingrímur gaf fjórum rauðvínum frá Chateau de Lascaux og Domaine d’Aupilhac fína dóma í Tímariti Morgunblaðinsins síðastliðinn sunnudag.
”Suður-frönsk vín hafa verið nokkuð fyrirferðarmikil undanfarið. Enda ekki nema von. Eftir að hafa verið nær ósýnileg á íslenska markaðnum um langt skeið streyma inn spennandi vín frá bestu framleiðendum frönsku Miðjarðarhafssvæðanna. Suðursvæðin eru hvað mest spennandi víngerðarsvæði Frakklands í dag þar sem framsæknir framleiðendur hafa margir hverjir brett upp ermarnar og bjóða Nýjaheimsvínunum birginn á heimavelli — þ.e. með framleiðslu sólbakaðra vína á hagstæðu verði. Þau vín sem hér eru til umfjöllunar eru þó í dýrari kantinum enda um að ræða toppvín frá toppframleiðendum, sem framleidd eru í takmörkuðu magni.
CHATEAU DE LASCAUX PIC SAINT-LOUP 2004 er skemmtilegt vín frá Suður-Frakklandi. Pic Saint Loup er með betri svæðum Languedoc þótt það sé ekki stórt, það nær til einna 13 þorpa en einungis 22 framleiðendur og þrjú vínsamlög framleiða undir Pic Saint-Loup nafninu. Jarðvegurinn er ríkur af kalksteini og ekrur Pic Saint-Loup eru nokku hátt yfir sjávarmáli, sem temprar af Miðjarðarhafsloftslagið. Lascaux er vínhús sem hefur yfir að ráða um 35 hektörum og er í eigu Jean-Benoit Cavalier. Rabarbarasulta, rifsber, sólber og sprittlegnar rúsínur (vínið er 14%) ásamt vanillu úr eik, syrah-þrúgan algjörlega ríkjandi í nefinu, ávöxturinn sætur og þægilegur í munni ásamt mildum tannínum og þægilegum kryddkeim. Langt í lokin. 1750 krónur. 18/20
Annað vín frá sama framleiðanda er CHATEAU DE LASCAUX COTEAUX DU LANGUEDOC 2004. Sæt ber, krækiber, bláber, sólber í áfengum, sætum hjúp. Ágæt lengd og þéttleiki í munni, ávöxturinn sætur og þægilegur. 1.600 krónur. 17/20
DOMAINE D’AUPILHAC 2003 er rauðvín frá Montpeyroux-svæðinu í héraðinu Coteaux du Languedoc í Suður-Frakklandi. Montpeyroux hefur ekki enn eigin “appelation” innan Languedoc en helstu framleiðendur svæðisins heyja hetjulega baráttu fyrir því með Sylvain Fadat, eiganda Domaine d’Aupilhac, í fararbroddi. Þetta er rauðvín úr einum fimm Miðjarðarhafsþrúgum (Mourvédre, Carignan, Syrah, Cinsault og Grenache). Sólbökuð rauð og svört ber í nefi, heit og krydduð, allt að því sultuð með vott af karamellu og sveskjum. Kryddmikið og langt í munni og þar kemur líka dýpt vínsins fyllilega í ljós. Ávöxturinn þéttur og að því er virðist endalaus í bragðinu. 2.200 krónur. 18/20
DOMAINE D’AUPILHAC LOU MASET 2004 er blanda úr sömu þrúgum nema Mourvédre sem átti 30% í fyrra víninu. Heitur ávöxtur með ríkjandi svörtum berjum, bjartur og aðgengilegur með góðri lengd í munni. 1.600 krónur. 17/20” (Tímarit Morgunblaðsins 30.07.2006, Steingrímur Sigurgeirsson)
Ég var ekki fyrr búinn að tilkynna þá glæsilegu einkunn sem CFCLCS (Chateau de Flaugergues Coteaux du Languedoc Cuvée Sommeliere) fékk í Wine Spectator, 92 stig, þegar Mogginn góði datt inn um lúguna með volgum einkunnum frá Steingrími. Þar fjallar hann í Tímariti Morgunblaðsins um sex vín undir fyrirsögninni “Suður-frönsk fyrir sólríka daga (ef og þegar)” og eru fjögur þeirra frá okkur.
Ég er ánægður með lýsingar Steingríms, þær fanga vel andann í vínunum og einkunnirnar góðar, ekki síst fyrir Chateau de Flaugergues sem fær 19 stig af 20 mögulegum.
Mér finnst gaman að Steingrímur skildi benda á, í gamansömum tóni, að L’Oncle Charles væri sérsniðið fyrir íslenska sólpalla þar sem vínið bæri eftirnafnið “Sur la Terrace”. Ef það verður fólki hvatning til að kaupa vínið, þótt ekki nema 10% pallaeigenda (sem er u.þ.b. 10% þjóðarinnar allrar) þá verð ég ríkur maður! Einkunnin fyrir vínið var reyndar ekki svo há þótt hún væri að mínu mati passleg fyrir þetta vín, 15/20, en lýsingin var svo skemmtileg að hver veit nema að fólk fylkist til að kaupa vínið enda er það “létt og ljúft”… pallavín! — í jákvæðri merkingu þess orðs.
Steingrímur bendir á að þessi suður-frönsku vín séu kjörin sumarvín nema það vanti bara sumarið á Íslandi, en við hjá Vín og mat viljum benda fólki á að hitinn og sólin í vínunum sé ekki síður kjörin til þess að hita kalda kroppa og naprar sálir en skjólveggir og gashitarar.
Nú er komið hér í búðirnar vín sem virðist sérsniðið að íslenskum þörfum, því það ber heitið Sur la Terrace eða “Á pallinum”. Sur la Terrace mætti raunar einnig útleggja sem “Á veröndinni”, sem borgaralega sinnuðum Frökkum þætti eflaust henta betur. L’ONCLE CHARLES SUR LA TERRACE [2005] Cabernet Sauvignon-Merlot er létt og ljúft suður-franskt vín með mildum sólberja- og kirsuberjaávexti í nefi, sæmilegri lengd í munni og þurrt. 1.350 krónur. 15/20.CHATEAU MOURGUES DU GRES LES GALETTES ROUGE 2004 er vín frá franska Miðjarðarhafssvæðinu Costieres de Nimes á milli borganna Nimes og Arles. Mourgues du Gres er talið vera eitt besta — ef ekki hið besta — vínhús svæðisins og í þessu víni má finna flestar helstu þrúgur Suður-Frakklands, Syrah og Grenache ásamt Carignan og Mourvèdre. Kryddað og heitt í nefi með lakkrís, smjördeigi, vanillu, bleki, rabarbarasultu og svörtum berjum. Skarpt og kryddað í munni, langt, þurrt og þykkt. 1.600 krónur. 17/20
Annað vín frá sama framleiðanda er CHATEAU MOURGUES DU GRES TERRE D’ARGENCE 2004 og kemur það einnig frá Costieres de Nimes-svæðinu. Dæmigert suður-franskt vín með ríkjandi Syrah í þrúgublöndunni. Dökkur og heitur rauður berjaávöxtur ásamt þroskuðum plómum, ólívum og ferskum kryddjurtum. Þykkt og feitt í munni með góðri lengd. 1.900 krónur. 18/20
CHATEAU DE FLAUGERGUES COTEAUX DE LANGUEDOC [CUVEE SOMMELIERE 2003] er suður-franskt vín í hæsta gæðaflokki. Þetta vínhús er staðsett skammt frá Montpellier — einungis þremur kílómetrum frá miðbænum — og þrúgublandan er dæmigerð fyrir Miðjarðarhafssvæðið, Mourvèdre og Syrah með 40% hvor og Grenache loks 20%. Dökk sæt ber, ilmolíur/reykelsi, lavender. Vín til að smjatta á, yndislegt frá fyrsta sopa, þykkt, mjúkt og djúpt með sætum og óneitanlega nokkuð áfengum ávexti. Vín til að bera fram með grilluðu nautakjöti, krydduðu með engu öðru en sjávarsalti og nýmuldum pipar, eða grilluðu lambalæri. 1.750 krónur. 19/20
Morgunblaðið 16.7.2006 — Tímarit Morgunblaðsins bls. 20, höf: Steingrímur Sigurgeirsson
Ég heiti Arnar Bjarnason, ég er hrifnæmur maður. 
Stundum finnst mér eitthvað vín svo gott að ég verð æstur og finnst eins og það sé ekki til nógu magnað lýsingarorð til að ná yfir upplifunina. Næst væri að bresta í söng en ég get aldrei lært neina texta utanað. Kannski næ ég í harmónikkuna sem Rakel gaf mér í jólagjöf næst þegar mér verður orðavant yfir ágæti víns, og spila polka.
Vitiano rauðvínið frá Falesco er eitt af þessum vínum sem mér finnst svona polkagott. Verðið er líka bara grín, 1.390 kr. Þetta var eitt af kjarnavínum okkar en féll þaðan út fyrir jól. Restarnar fást reyndar ennþá í hinum og þessum vínbúðum en þegar þær klárast sæki ég aftur formlega um fyrir vínið á reynslu og verður það þá bara fáanlegt í Heiðrúnu og Kringlunni nema það komist aftur í kjarna.
Ég er ekki sá eini sem finnst vínið svona gott. Vitiano er eitthvert mest viðurkennda vín sem við flytjum inn. Ekki furða þar sem Cotarella bræðurnir framleiða það, annar yfirmaður hjá Antinori en hinn frægasti vínráðgjafi Ítalíu. Robert Parker hefur kallað það “one of the greatest dry red wine bargains in the world”. Það eru kannski milljón ólík vín framleidd í heiminum og þv
í er það nú bara dágott að vera talið ein bestu rauðvínskaupin af áhrifamesta vínspekúlanti veraldar – finnst mér. Ítalska vínbiblían, Gambero Rosso, valdi 2001 árganginn bestu rauðvínskaup Ítalíu. Síðan gaf Steingrímur í Morgunblaðinu því 18/20 og Þorri valdi það vín mánaðarins í Gestgjafanum. Eiginlega er ekki hægt að slá þetta. Og þó, bandaríska víntímaritið Wine Spectator sem kallaði 2003 árganginn bestu rauðvínskaup Ítalíu og gaf honum 88 stig var nú nýlega að gefa 2004 árganginum 90 stig sem hlýtur að tryggja þessu víni enn frekar sess sem ein bestu rauðvínskaup Ítalíu, eða heimsins alls eins og Parker segir á sinn hógværa hátt.
A wine with lovely balance and clean plum, berry and chocolate character, medium body and polished tannins. The perfect house wine—a great value. Sangiovese, Merlot and Cabernet Sauvignon. Drink now through 2010. 200,000 cases made. From Italy. 90/100 – Wine Spectator.
Einkunnir segja ekki allt. Lestu um vínið á vefsíðu okkar til að verða einhverju nær hvernig það bragðast.
Breska víntímaritið Decanter velur á hverju ári 50 bestu rauðvínskaupin að þeirra mati. Vínin sem verða fyrir valinu eru ekki vín sem slá í gegn það skiptið heldur þurfa þau að hafa sannað gæði sín og góð kaup í gegnum árin. Þetta eru vín til að stóla á.
Okkar vín, Casa de la Ermita, frá Spáni var valið á þennan lista fyrir þremur árum en nú er það The Footbolt frá d’Arenberg sem hlýtur þann heiður.
Það sem er merkilegt við þennan lista er að Decanter hefur valið 7 rauðvín frá S-Ástralíu sem er meira en frá nokkru öðru vínhéraði veraldar. Frakkar leiða listann á þjóðarvísu með 19 rauðvín af 50 og síðan Ítalir með 9.
The Footbolt fékk 19/20 í Morgunblaðinu síðastliðið haust. Það fæst í Vínbúðunum Heiðrúnu og Kringlunni á 1.700 kr og á Business Class vínlistanum hjá Flugleiðum.
Nýlegt spjall