You are currently browsing the category archive for the 'vín' category.
Klukkan 18.00 í dag starði ég svangur en andlaus inn í ísskápinn.
Hvað í ósköpunum var hægt að gera í matinn?
Í ísskápinum voru rauðrófur og fennel frá Móðir Jörð og það rifjaðist upp fyrir mér að við áttum frosna lerkisveppi, sömuleiðis frá Móðir Jörð. Þá datt mér í hug að að prófa rísottó úr þessum afurðum en svepparísótto hefur löngum verið þjóðarréttur á N-Ítalíu þótt ekki sé ég viss um að rauðrófur hafi oft slysast þar með.
Ég skar rauðrófuna (1 stk) mjög smátt og lét malla ásamt brytjuðu fenneli (smá stubbur og “hár”) í slatta af ólífuolíu og smá rauðvíni í 10 mínútur. Þá fór einn bolli af arborio grjónum út í ásamt bolla af vatni. Soðið á vægum hita í opnum potti í 20 mínútur eða svo og vatni sífellt bætt við til að halda raka í grjónunum og svo þau brenni ekki (örugglega fara 6-8 bollar af vatni þegar upp er staðið). Þá fóru brytjaðir lerkisveppir út í (frosnir). Soðið í svona 10 mínútur í viðbót og vatni bætt á eins og þarf ásamt grænmetiskrafti frá Sollu (2-3 matskeiðar) og pipar. Þegar grjónin voru tilbúin (mjúk undir tönn en ekki ofsoðin heldur mátulega stinn) tók ég pottinn af pönnunni og bætti út í fullt af ferskri steinselju (gróft skorinni) og slatta af rifnum parmeggiano osti og smá smjörklípu.
Sniðugt að bera fram með því að dreifa vel úr á diskinum, fletja út.
Með þessu var sopið á restum gærdagsins, Bandol rauðvíni frá Tempier, en gott hvítvín frá S-Ítalíu eins og Falanghina frá Bisceglia eða rauðvín frá Piemonte héraði í N-Ítalíu eins og Dolcetto d’Alba frá Luciano Sandrone væri eðalgott.
Löng þögn á blogginu, vínpóstinum og öðrum rásum undanfarinn hálfan mánuð eða svo.
Ástæðan er ekki sú að við erum búin að leggja árar í bát heldur þvert á móti, allt of mikið að gera í ýmis konar stappi og stússi.
Kassavínsbeljan hefur tekið sinn toll (hún ætlar aldrei að komast á spenana blessunin), slatti af nýjum vínum sem á eftir að setja á vefinn og svo náttúrulega opnun verzlunar en það ku taka einhvern smávegis tíma að standsetja eitt stykki búð.
Vorum líka á ferðalagi um landið okkar fallega, 9 daga dagsskrá af heimsóknum til bænda um allt land sem allir hafa tekið vel í að bjóða upp á vöru sína í búðinni okkar.
Meira síðar, miklu meira.
Grillblaðið góða frá Gestgjafanum var að detta inn um lúguna með góðar fréttir því rauðvínið okkar Côtes du Rhône 2006 frá Chateau de Montfaucon er valið Vín mánaðarins.
Þau mæðgin Dominique og Eymar hitta naglann á höfuðið þegar þau kalla vínið létt og kraftmikið því þetta er svona vín sem er all-bragðmikið en öllu er einhvern veginn pakkað í fágaðar umbúðir með áberandi mýkt.
Niðurstaðan er aðgengilegt vín sem enginn ætti að vera hræddur við að prófa.
“Chateau de Montfaucon 2006 Côtes du Rhône – 4 glös VÍN MÁNAÐARINS
Chateau de Montfaucon stendur við versturbakka Rónarfljótsins nálægt bænum Chateauneuf-du-Pape sem þarf varla að kynna. Þetta vín er blanda af grenache, syrah, carignan og cinsault sem eru hinar klassísku Suður-Rónarþrúgur. Vínið er opið og ferskt með fínlegan kraft og er meðal annars að finna fjólu, krydd, kirsuber, bláber og vott af jarðvegi. Það er margslungið í munni með góðan ferskleika og fínleg tannín. Fullt af ávexti en þó ekki yfirgnæfandi, ásamt léttum kryddtónum. Frábært jafnvægi, langt eftirbragð og skemmtilega fínlegur en karfmikill karakter. Með öðrum orðum, afar skemmtilegt og aðengilegt vín. Drekkið með vönduðu grilkjöti eða sunnudagslambinu.
Verð: 2.190 kr.
Okkar álit: Léttur og þó kraftmikill Rónarbúi. Gott samspil mili þrúgnanna fjögurra og virkilega matarvænt. “ (- Gestgjafinn 6. tbl. 2009)
Chateau de Montfaucon stendur við versturbakka Rónarfljótsins nálægt bænum Chateauneuf-du-Pape sem þarf varla að kynna. Þetta vín er blanda af grenache, syrah, carignan og cinsault sem eru hinar klassísku Suður-Rónarþrúgur. Vínið er opið og ferskt með fínlegan kraft og er meðal annars að finna fjólu, krydd, kirsuber, bláber og vott af jarðvegi. Það er margslungið í munni með góðan ferskleika og fínleg tannín. Fullt af ávexti en þó ekki yfirgnæfandi, ásamt léttum kryddtónum. Frábært jafnvægi, langt eftirbragð og skemmtilega fínlegur en karfmikill karakter. Með öðrum orðum, afar skemmtilegt og aðengilegt vín. Drekkið með vönduðu grilkjöti eða sunnudagslambinu.
Verð: 2.190 kr.
Okkar álit: Léttur og þó kraftmikill Rónarbúi. Gott samspil mili þrúgnanna fjögurra og virkilega matarvænt. “ (- Gestgjafinn 6. tbl. 2009)
Við erum spennt yfir nýjum framleiðanda sem kemur í Vínbúðirnar 1. júní.
Við viðurkennum að við erum reyndar alltaf spennt yfir nýjum vínum enda værum við einfaldlega ekki að flytja þau inn annars.
Svo einfalt er það.
Það er samt eitthvað við þessu nýju vín frá framleiðandanum Saint Cosme í Rónarhéraði Frakklands sem gerir þau einstaklega skemmtileg.
Fyrst er það miðinn.
Við veljum ekki vínin af miðanum en það er ekki verra ef hann er vel heppnaður. Þannig vöktu þessi vín áhuga okkar vegna miðans og orðsporsins hvort tveggja í einu. Gæðin voru svo staðfest þegar við fengum sýnishorn og hringnum var lokað. Miðinn skemmtilegi er bara plús.
Little James vínin munu fást í bæði hvítri og rauðri útgáfu í Vínbúðunum og leyfum við okkur að íslenska þau “Litli Jón” þótt réttari þýðing væri “Jakob” á nafninu James.
James litli er sonur víngerðarmannsins Louis Barruol. Louis er ungur og metnaðarfullur framleiðandi sem er orðin stjarna í Gigondas fyrir sín fögru vín sem vínspekúlantinn Tanzer lýsir svo: “almost Pinot-like aromatic finesse, with beautifully restrained oak influence”. Þeas. öflug vín með fínlega angan sem minnir á Búrgúnd og hóflega eik — lýsing sem höfðar mjög sterklega til okkar.
Miðar vínanna frá Saint Cosme eru í raun dæmigerðir, franskir miðar með mynd af hús — en í Little James vínunum fær Louis að leika sér og dregur þar upp skemmtilega, kómíska mynd af lífi víngerðarmannsins. Innihald Little James vínanna er líka óvenjulegt að því leyti að þau eru ekki árgangsvín heldur er nokkrum árgöngum blandað saman.
Vínin eru eins og miðarnir; lífleg og einstök.
Á laugardaginn var fluttur flúxus gjörningur á Kjarvalsstöðum þar sem notuð voru vínglös í stað hefðbundinna skákmanna.
Það var hin áttræða Takako Saito sem gaf Listasafni Reykjavíkur þennan gjörning og við splæstum svo víni í glösin. Keppendur fengu mismunandi vín eftir leikmanni (eitt fyrir peð, annað fyrir riddara osfrv.) og þurfti að nota nefið til að þefa uppi leikmann sem þeir voru annars hugsanlega búnir að gleyma hver var (enda öll glösin meira eða minna eins á litin). Til að gera þetta erfiðara létum við þátttakendur ekki vita hvaða vín var í hverju glasi fyrirfram heldur smökkuðu þeir blint.
Teflt var með glösum á tveimur borðum þar sem fjórir landsþekktir “þefarar” munduðu glösin.
Á tveimur borðum til viðbótar var keppt með sams konar hætti þar sem snittur voru notaðar fyrir leikmenn og þótt sumir þurftu að tapa er ljóst að allir fóru saddir frá borði sem vildu.
Okkur fannst keppendur heldur sparsamir á víndrykkjuna en það hefði verið góð viðbótarregla að láta þá tæma úr hverjum leikmanni sem þeir misstu í hendur andstæðingins. Þá hefða skákin verið enn forvitnilegri og spennandi.
Bloggarinn hefur hugsað sér að fara aftur að tefla meira, hugsanlega stofna taflfélag þar sem eingöngu verður teflt með vínglösum.
VGTR — “Vínglasataflfélag Reykjavíkur”.
Eins og ég bloggað um áður þá olli staða íslensku krónunnar því að við héldum að okkur höndum með stórfelldar pantanir fyrir þessi jól. Áttum lager af okkar vínum fyrir.
Þetta kom því helst niður á nýliðun í vínúrvalinu, við slepptum að byrja með ný vín yfir höfuð.
Vínin sem voru valin í nýja sérflokkinn í Vínbúðunum voru ekki heldur pöntuð inn, allt þar til við ákváðum í nóvember að taka frá tveimur framleiðendum alls fjögur vín. Þetta eru framleiðendurnir La Spinetta og Vincent Girardin.
Við pöntuðum bara það sem ÁTVR bað um fyrir utan að við eigum nokkra kassa af La Spinetta vínum ennþá. Vínin eru fjögur og hefur eitt þeirra fengist hér áður, Moscato Bricco Quaglia (1.980 kr.) frá La Spinetta. Hitt vínið frá La Spinetta er stórvínið Pin (6.823 kr.) sem er blanda af þrúgunum Nebbiolo (Barolo þrúgan) og Barbera. Vínin frá Vincent Girardin eru að sjálfsögðu frá Búrgúnd, rautt Pommard Vielles Vignes (5.590 kr.) og hvítt Meursault Charrons (6.190 kr.). Girardin vínin eru bæði gæðavín, rauðvínið mun fá dreifingu um allt land nánast því.
Vínin fóru í Vínbúðirnar í síðustu viku.
Þá að gagnrýni.
Bloggarinn keypti sér apríl-hefti Wine Specator til að glöggva sig betur á einkunnum sem nokkur góð vín voru að fá.
Eins og alltaf er hann ánægður þegar tímaritið er sammála hans góðu skoðunum en skilur ekkert í þessum bjánum ef einkunnir eru ekki eins háar og hann veit að þær eiga að vera.
Í þetta skipti beri lítið í milli. Þrír framleiðendur úr ítalska riðlinum okkar eru til umfjöllunar, Dal Forno Romano, Arnaldo Caprai og Umani Ronchi.
“Umani Ronchi Verdicchio dei Castelli di Jesi Vecchie Vigne 2005 – 90
Subtle apple and light orange character on the nose leads to a full body, with loads of fruit and an oily yet fresh finish. This is powerful, with lots of character from these old vines. Drink now.
Umani Ronchi Verdicchio dei Castelli di Jesi Casal di Serra 2006 – 88
A dense white, with lots of pineapple and citrus fruit character on the nose and palate. Full and rich. Turns to mineral and dried fruit on the aftertaste. Drink now.
Arnaldo Caprai Grecante 2006 – 87
Bright and fruity, with lemon, mineral and honey character that follows through to a medium- to full-bodied palate, with tangy acidiy and a fresh finish. Drink now.
Romano Dal Forno Amarone della Valpolicella 2002 – 92
Shows aromas of leather, smoked ham, prune, tarry mineral and dried flowers. An amazing panoply for a 2002, which was a weak vintage. Full-bodied, with velvety tanins and a long, intense, peppery finish. Given the difficulties of the vintage, this is a fine effort by Dal Forno. Drink now through 2016.
Romano Dal Forno Veneto Passito Vigna Seré 2003 – 94
Has an enticing nose, with prune, tar, espresso and dried nuts. Full- to medium-bodied, with good supportive tanins that turn chewy on the finish and lots of dark chocolate and mocha that linger at the end. This will be worth the wait. Superintense and layered. Like a baby vintage Port. A new passito wine from Dal Forno. Best after 2009.
Romano Dal Forno Valpolicella Superiore 2003 - 93
A big, burly red, with lots of charred oak and smoky bacon character coloring the rich, ripe crushed bery fruit. Hints of flowers and black cardamom add to the complexity. Full-bodied, with well-poised, velvety tanins that capture the flavors and drive them through the long finish. Needs cellaring, but this is fabulous now too. Best after 2010.” (Wine Spectator, apríl 2008)
Gestgjafinn birtir góð orð í okkar garð í nýjasta blaðinu (3. tbl. 2008).
Fyrst ber þar að nefna umfjöllun um Búrgúndarvínsmökkun sem við héldum á Vínbarnum og kynntum nokkur vín frá framleiðendum okkar þaðan.
Takk fyrir hlýju orðin og hvatninguna.
“Frábær Búrgundí-vín hjá Arnari í Vín og mat
Arnar Bjarnason hjá Víni og mat er einn af hugsjónamönnum í vínheiminum á Íslandi. Hann flytur inn vín sem honum þykja góð og reynir að lifa af því. Hann hefur kynnt fyrir okkur mörg frábær vín frá Ítalíu, fór svo til Languedoc og fann þar afburða skemmtilega víngerðarmenn og nú er hann kominn til Búrgundí. Hann var með afraksturinn af leit sinni á Vínbarnum þar sem hann kynnti þessi vín. Vínin voru frá fjórum litlum en afar virtum framleiðendum, Lucien Le Moine, Jean Grivot og Vincent Girardin svo og frá Christian Moreau í Chablis (hann gerir eingöngu Premier Cru og Grand Cru-vín). Það er ekki á hverjum degi sem mönnum gefst færi á að smakka Premier og Grand Cru hér á landi, meðal annars Corton Charlemagne, Corton Bressandes, Charmes Chambertin, Chambolle Musigny og Clos des Vougeot. Arnar hefur fengið svolítinn kvóta af þeim vínum og ber að hrósa honum fyrir metnaðinum því þar sem menn stoppa og jafnvel snúa við og telja að markaðurinn sé ekki fyrir hendi heldur hann ótrauður áfram og færir okkur bestu vínin sem völ er á – og heldur okkur við efnið.”
Góð lýsing á Montefalco Rosso frá Arnaldo Caprai birtist siðan undir liðnum “Nýtt í reynslu”. Þau Dominique og Eymar gefa því 4 glös af 5.
Ég tek sérstaklega undir orð þeirra “mjög ítalskt”. Sum vín eru bara einhvern veginn þannig.
“Montefalco Rosso 2005 – 4 glös
Þetta vín kemur úr smiðju Arnaldo Caprai sem er tvímælalaust sá framleiðandi í Umbria sem er að vekja hvað mesta athygli á heimsvísu. Vínið er blanda af sangiovese og sagrantino (þrúgan sem hann ræktaði úr gleymsku) þar sem sú fyrri er í miklum meirihluta. Það er opið í nefi með góðan ferskleika og er að finna kirsuber sangiovese-þrúgunnar ásamt kryddjurtum og kryddi. Áferðin er mjúk og þurr, tannín er vel þroskað og finna má margslungna tóna af kryddi, kirsuberjum, tóbaki og mold. Langt eftirbragð sem helst í kirsuberjunum og léttum eikartónum. Stórfínt vín með góða byggingu og í flottu jafnvægi. Drekkið með bragðmiklum og flóknum pastaréttum eða ekta ítölskum kjötréttum.
Verð 2.190 kr.
Okkar álit: Vín í háum gæðaflokki. Vel gert og mjög ítalskt en þarfnast umhellingar þar sem tannínið er ennþá svolítið þétt.”
Fleira gott um okkar vín kemur fram í blaðinu. T.d. eru fjögur ítölsk hvítvín pöruð með skemmtilegum rétti, “Smálúðurúllur með parmaskinku, basilíku og tómatsultu” frá Jóa í Ostabúðinni og þeim gefnar einkunnir eftir því hversu vel þau eiga með réttinum. Við eigum þrjú af þessum hvítvínum, Grecante (4 1/2 glas), Casal di Serra (4 glös) og Vernaccia di San Gimignano (4 glös).
Svo mæla þau Dominique og Eymar með okkar vínum annars staðar í blaðinu. Með Frizzando frá Sandhofer mæla þau með “Túttí frúttí” smárétti á bls. 40, Chateau du Flaugergues með “Lambalæri á la Provencal með ratatouille-grænmeti” á bls. 45 og með Casal di Serra og Grecante með “Fenníkulegin lúða” á bls. 65.
Þá er vídeóbloggið á youtube komið af stað.
Ég fékk sent sýnishorn af rauðu Bordeaux frá Chateau Bauduc og smakkaði “í beinni”.
Smelltu hér til að horfa á ræmuna (5 mín.)
Ef einhver getur látið okkur elska rottur þá er það Disney.
Nýja teiknimyndin þeirra í samvinnu við Pixar er myndin um rottukokkinn Ratatouille og af sýnishorninu að dæmi er þetta drepfyndin mynd, ekki síst fyrir matgæðinga. Kúnstin er jú að gera mynd sem höfðar jafnt til barna og foreldra.
Disney ætlaði að ganga svo langt til að ná eyrum, augum og bragðlaukum foreldranna að þeir voru tilbúnir með samnefnt rottuvín á markaðinn sem sýndi glaðbeitta rottu með glas í hendi.
En California Wine Institute sagði “no, no” við þessu og óttaðist hvaða áhrif þess konar auglýsingarherferð gæti haft á börn sem kynnu að falast eftir flöskunni góðu. Það yrði líklegast í fyrsta skipti sem vínstofnun tæki að sér svo siðferðilegt hlutverk.
Vínið var tekið af markaðinum.
Á Decanter blogginu veltir Adam Lechmere því hins vegar fyrir sér hvort þessi hörðu andmæli stofnunarinnar amerísku gætu stafað af því að vínið í flöskunni reyndist vera franskt en ekki amerískt.
Það væri þó ekki?
Ég var að enda við blogga um frábæra dóma sem hvítvínið Grecante 2005 frá Arnaldo Caprai fær í nýja Gestgjafanum (lestu dóminn) þegar önnur fantagóð umfjöllun birtist — í Morgunblaðinu í dag fær vínið 91 stig.
Sem fyrr er það Steingrímur Sigurgeirsson, aðstoðarmaður menntamálaráðherra, sem fjallar um vínin.
Honum finnst það “[a]lgjörlega stórkostlegt matarvín” og ” yfirbragðið allt einstaklega fágað og fókuserað” m.a.
Í sömu grein fjallar Steingrímur um rauðvínið valinkunna Vitiano 2005 frá Falesco sem sömuleiðis fær mjög góða umfjöllun, 89 stig og finnst það vera ”[e]kta sumarvín”. Fyrir skömmu fékk Vitiano hvítvínið sömu einkunn (lestu dóminn).
Þetta eru góðar fréttir. Greinin byrjar reyndar öll á mjög svo jákvæðu nótunum eins og kemur fram hér fyrir neðan:
”Ítalir eru oft snillingar í víngerð og Steingrímur Sigurgeirsson segir að mörg af bestu kaupunum i vínbúðunum séu einmitt vín úr smiðju ítalskra víngerðarmanna, allt frá Veneto í norðri til Sikileyjar í suðri.
Hér eru tvö snilldargóð vín frá miðbiki landsins, héraðinu Úmbríu suður af Toskana.
Arnaldo Caprai er einn besti framleiðandi Úmbríu og vínið GRECANTE 2005 er eitt af þessum unaðslegu ítölsku hvítvínum sem stundum reka á fjörur manns. Þetta Úmbríuvín er unnið úr einni af heimaþrúgum þess héraðs, Grecante. Það hefur stílhreint, skarpt og þurrt yfirbragð með nokkurri sýru og beinskeyttum, slípuðum peru-, epla- og þrúguávexti. Mikil lengd í bragðinu og yfirbragðið allt einstaklega fágað og fókuserað. Algjörlega stórkostlegt matarvín. 1.790 krónur. 91/100
Ég fjallaði nýlega um hvítvínið frá Falesco en það er annað af þeim unaðslegu hvítvínum sem okkur standa til boða. Falesco er fyrirtæki bræðranna Renzo og Riccardo Cotarella en sá síðarnefndi hefur á undanförnum árum getið sér orðs sem einhver besti víngerðarmaður Ítalíu og vinnur sem ráðgjafi fjölmargra vínfyrirtækja. Þetta er hins vegar fjölskylduhúsið.
Rauðvínið Falesco VITIANO 2005 er ungt og bjart að upplagi, í nefi kirsuber, krækiber og plómur, mild eik umlykur síðan ávöxtinn. Í munni er þéttur berjaávöxturinn ríkjandi með góðri sýru. Þrúgurnar í þessu víni eru Sangiovese, Cabernet Sauvignon og Merlot í nokkurn veginn jöfnum hlutföllum. Ekta sumarvín sem gott er að bera fram við hitastig undir stofuhita, t.d. 18 gáður. 1.490 krónur [reyndar 1.590 kr.]. 89/100. “
(Morgunblaðið 22.6.2007, Steingímur)
Það er óvart birt vitlaus mynd, í staðinn fyrir Vitiano rauðvínið er mynd af systurvíninu Vitiano hvítvíninu.
Það eru bara nokkrir dagar síðan að Stump Jump hvítvínið hlaut afbragðsumfjöllun í Gestgjafanum og núna í dag er fjallað um það í Morgunblaðinu.
Steingrímur gefur því góða einkunn, 88 stig fyrir vín sem kostar 1.490 kr. verður að teljast all gott. Honum finnst það tilvalið “fyrir heit síðdegi í sólinni” en í guðanna bænum ekki drekka það bara þá!
Hann fjallar líka um Stump Jump rauðvínið og gefur því stigi lægra eða 87 stig sem er sömuleiðis prýðileg einkunn.
“THE STUMP JUMP 2005 er hvítvín frá McLaren Vale í Ástralíu úr smiðju vínhússins d’Arenberg. Líkt og unnendur d’Arenberg eiga að venjast eru farnar ótroðnar slóðir í þrúgublöndunni en þarna eru notaðar þrúgurnar Riesling, Sauvignon Blanc og Marsanne. Vægast sagt óvenjuleg blanda en þarna eru þrúgur sem eiga ættir sínar að rækja að þremur stórfljótum Frakklands: Rínar, Loire og Rónar. Þetta er ávaxtaríkt og ilmríkt vín með miklum og sætum sítrus, hvítum ávexti, perum og grænum rabarbara. Mjúkt og þykkt sumarvín fyrir heit síðdegi í sólinni. 1.490 krónur. 88/100 Rauðvínið STUMP JUMP 2005 er einnig þriggja þrúgna blanda en þrúgurnar þrjár eru allar frá Rón: Grenache, Shiraz, Mourvédre. Það hefur feitt og þykkt yfirbragð, bláber, brómber og jarðarber í bland við vanillu og krydd. Sætur ávöxtur í munni en jafnframt sýra þótt sætleikinn hafi yfirhöndina. 1.490 krónur. 87/100.” (Morgunblaðið 1. júlí 2007 )
Steinar Þór Guðlaugsson fjallar um vínin í Vínbúðunum á nýrri bloggsíðu sinni.
Ég rakst á það rétt í þessu þegar ég var að þvælast eitthvað inni á Mbl.is og líst mjög vel á.
Meðal fyrstu færslanna eru þrjár vandaðar lýsingar um vín frá okkur og ekki spillir fyrir hversu jákvæðar þær eru í þeirra garð.
Lestu hvað Steinar Þór segir um The Hermit Crab 2004 frá d’Arenberg, Chianti Classico 2005 frá Castello di Querceto og Terre d’Argence 2004 frá Chateau Mourgues du Gres.
Við Rakel giftum okkur mjög ung, fyrst meðal okkar vina.
Þetta var frábær og fallegur dagur. En ef það er eitthvað sem ég gæti tekið aftur – þá er það vínið!
En það var ekki bara óáhugavert vín í okkar brúðkaupi. Í næstum öllum brúðkaupum sem ég hef farið í hefur vínið verið óspennandi, í nokkrum tilfellum afleitt og einu sinni ódrekkandi með öllu. Það er eins og að það megi spreða í alla hluti, mat, skreytingar, fatnað, hljómsveit – en þegar kemur að víninu verða allir nískari en Jóakim Aðalönd. Líklegast eru það hinir háu tollar á víni sem valda þessu sem og vínmenning okkar Íslendinga sem er enn að slíta barnsskónum. Allir eru að smjatt á vínum og velta fyrir sér sér ólíkum eiginleikum þeirra, þrúgum, framleiðendum, þroskamöguleikum, landssvæðum og svo framvegis en í brúðkaupum verður hugsunin sú að vín er bara vín - og drekktu nú!
Ef þú vilt ekki gera sömu mistök, lestu áfram.
Það er enginn að tala um eitthvert vínsnobb hér – nei, nei, nei, við erum ekki svoleiðis – heldur þarf bara að bæta nokkrum hundrað köllum í viðbót per flösku og víninu og gestum ykkar er borgið. Gefðu þeim frekar minna vín til að halda kostnaðinum niðri, eða gefðu gott vín með matnum og síðan ódýrt partívín þegar djammið byrjar.
Ég hef tekið saman nokkur rauðvín og hvítvín sem við flytjum inn á mjög viðráðanlegu verði. Þau eru alvöru matarvín sem þú getur boðið gestum þínum samviskulaust. Þau sem ekki fást í Vínbúðunum er hægt að sérpanta, þau eru góður kostur því við bjóðum sérstakan afslátt af þeim.
Þessi vín eru ekkert gutl.
Hvítvín:
Vitiano Bianco (1.590 kr.) – Blanda af þremur þrúgum sem allar byrja á “V”, Vermentino, Verdicchio og Viognier. Höfum selt þetta í nokkur brúðkaup við mjög góðar undirtektir.
Casal di Serra (1.590 kr.) – Okkar vinsælasta vín frá upphafi. Gengur í fjölbreyttan hóp fólks með mismunandi smekk, hefur t.d. verið notað á Business Class vínlista Icelandair og á fjölmörgum opnunum hjá Listasafni Íslands.
The Stump Jump (1.490 kr. væntanlegt í mars) – Verulega skemmtilegt hvítvín frá hinni frábæru d’Arenberg víngerð í Ástralíu. Óeikað, ferskt og lifandi.
Emporio (1.370 kr. væntanlegt í febrúar) – Nýtt hvítvín framleitt af Firriato víngerðinni á Sikiley. Ilmar og bragðast af suðrænum og kitlandi sítrusávöxtum.
Rauðvín:
Vitiano Rosso (1.590 kr.) – Einhver bestu rauðvínskaup sem við flytjum inn og einhver bestu rauðvínskaup Ítalíu. Hefur verið valið Vín mánaðarins í Gestgjafanum. Fallegur ilmur, aðeins eikað og talsvert bragðmikið. Með fjölhæfustu rauðvínum sem við flytjum inn.b
Querceto Chianti (1.390 kr.) – Ódýrasta rauðvínið frá þessum rómaða framleiðanda í hjarta Toskana. Það hefur áreynslulausa áferð og rennur því mjúklega niður.
Oncle Charles (1.350 kr.) – Sólpallavínið eins og við köllum það, ávaxtaríkur ilmur og sól frá S-Frakklandi. Cabernet Sauvignon og Merlot blanda.
Laderas de El Seque (Tilboð! 1.290 kr.) – Flott vín og fantakaup. Vex og dafnar í 600m ekki langt frá bænum Alicante á Spáni.
Gotim Bru (Tilboð! 1.370 kr. í stað 1.690) – Kjarakaup á þessu katalónska rauðvíni með appelsínugula tappanum. Fjórar þrúgur gera áhugaverðan kokteil, þurrt og nýtur sem best með mat.
Casa de la Ermita (Tilboð! 1.450 kr. í stað 1.690) – Valið á Business Class vínseðilinn hjá Icelandair sem staðfestir að það stenst ströngustu kröfur. All eikað, þykkt og notalegt vín.
Altavilla (Tilboð! 1.450 kr. í stað 1.690) – Sikileyskur kraftur í þessari Nero d’Avola og Cabernet Sauvignon blöndu frá Firriato víngerðinni. Mikill ilmur, þétt og kröftugt. Hefur líka verið valið á Business Class vínseðil Icelandair.
Við flytjum inn engin ódýr freyðivín enn sem komið er því miður en skulum benda ykkur á nokkur sem við mælum með. Sendu póst á vinogmatur@internet.is
Ath! Ef brúðkaupsveislan er haldin á stað með vínveitingaleyfi er ekkert mál að nota okkar vín fyrir veisluna (t.d. fá að koma með vín sjálf eða kaupa í gegnum staðinn) heldur en að nota vín af vínlista staðarins (sem getur verið ansi misjafn )
Við þökkum innilega öllum þeim sem hafa heimsótt þessa vefsíðu, lesið tölvupóstinn sem við sendum vikulega og síðast en ekki síst keypt vínin okkar. Takk fyrir allar góðu ábendingarnar, jákvæðu umfjöllunina, vínsmökkin og ekki síst áhugann og góðu viðtökurnar á vínum okkar og mat.
Gleðilegt nýtt ár!
Arnar og Rakel
Við gátum tilnefnt þrjú vín sem Hátíðarvín í Vínbúðunum. Hátíðarvín fá betri dreifingu, í fleiri Vínbúðir, og sérstakan miða í hillunum sem undirstrikar að viðkomandi vín er Hátíðarvín og með hvaða jólamat er best að drekka það.
Þetta er ágætt tækifæri til að dreifa reynsluvínum, eins og þessum þremur hér fyrir neðan, sem að jafnaði fást bara í Heiðrúnu og Kringlunni í fleiri Vínbúðir.
d’Arenberg The Hermit Crab 2005
Falesco Vitiano 2004
Laderas de El Seque 2005
Það síðastnefnda er á tilboði á 1.370 kr. Þau fást öll í Heiðrúnu, Kringlunni, Eiðistorgi, Smáratorgi, Hafnarfirði og Akureyri.
Við höfum sett saman 4 rauðvín frá þremur ólíkum framleiðendum í S-Ástralíu. Þetta eru fjölskyldufyrirtæki, þekkt fyrir að setja markið hátt. Svo hátt reyndar að öll hafa þau einhvern tímann fengið fyrir eitthvert vína sinna 98 eða 99 stig af 100 hjá Robert Parker.
d’Arenberg og nágranninn hans Kay Brothers eru í McLaren Vale héraðinu sem er syðst við strönd álfunnar og beint fyrir ofan er Barossa héraðið þar sem Torbreck er staðsettur.
d’Arenberg The Custodian Grenache 2004
d’Arenberg The Cadenzia GSM 2003
Kay Brothers Hillside Shiraz 2002 – 95 stig Robert Parker
Torbreck The Woodcutter´s Shiraz 2004
S-Ástralíu SMAKKPAKKI – 9.800 kr.
Smávegis glaðningur frá Amedei súkkulaðiálfunum í Toskana fylgir með ásamt litlu hefti með ítarlegum upplýsingum um vínin fjögur og framleiðendur þeirra.
ATH! Til að panta smakkpakkann sendir þú okkur tölvupóst á vinogmatur@internet.is. Við munum leiða þig í gegnum ferlið.
Gambero Rosso útgáfan er allt í senn, vefsíða, tímarit og bók. Gefin út af Slow Food samtökunum sem eiga sér fulltrúa hér á Íslandi.
Bókin er gefin út einu sinni á ári og fjallar um nánast öll vín eru skipta máli á Ítalíu. Hún er án nokkurs vafa áhrifamesta heimildin um vín þar í landi og áhrifanna gætir um allan heim.
Vínin sem þeir gefa hæstu einkunn, svokölluð þrjú glös eða ”Tre Bicchieri”, á hverju ári eru um 300 talsins. Það þykir afar eftirsóknarvert að hljóta þann heiður. Sum vín fá þessa einkunn á næstum hverju ári, önnur endrum og eins.
En að velja 50 vín sem hafa breytt og mótað landslagið í ítalskri vínmenningu er önnur ella, öllu marktækari.
Gambero Rosso finnst 50 vín hafa gert betur en önnur í gegnum tíðina. Af þeim 50 eigum flytjum við inn 7. Þau eru Montevetrano, St. Valentin Sauvignon Blanc, Barolo Cannubi Boschis, Granato, Sagrantino di Montefalco 25 Anni, Montiano og Flaccianello della Pieve.
Ég er nokkuð ánægður akkúrat núna. Svona næstum eins ánægður og krakkarnir í Langholtsskóla sem unnu Skrekk í gær.
Inn um lúguna kom bréf frá Flugleiðum með pöntun fyrir Business Class vínlistann árið 2007.
Það eru 8 vín á vínlistanum, fjögur fyrir Evrópu Business Class (187ml flöskur) og fjögur fyrir Bandaríkja Business Class (750ml flöskur).
Af 8 eigum við 3 sem við erum eiginlega mjög ánægð með.
Þetta er þriðja árið sem við störfum með Flugleiðum. Frá stofnum Víns og matar hafa vínin okkar verið á Business Class vínlistum Flugleiða, 2007 verður fjórða árið í röð.
Hvernig fer valið fram? Birgjar senda 2-3 sýnishorn af hverju víni sem er síðan smakkað af nokkrum helstu vínsérfræðingum landsins og stóru vínteymi af hinum og þessum að auki til að gefa sem breiðasta mynd af vínunum sem eru smökkuð.
Og að vínunum þremur. Fyrst ber að nefna Pinot Noir rauðvín (750ml Business Class USA) frá San Michele Appiano, okkar framleiðanda í Alto Adige á norðurhjara Ítalíu, síðan Grecante hvítvín (750ml Business Class USA) frá Arnaldo Caprai á Mið-Ítalíu og loks sérsmíðuð hvítvínsbland (187ml Business Class Evrópa) fyrir Vín og mat frá nýjum framleiðanda, Sandhofer í Austurríki.
Þess má geta að báðir ítölsku framleiðendurnir hafa verið valdir framleiðendur ársins hjá Gambero Rosso/Slow Food.
Skv. nýrri rannsókn hjá John Hopkins Háskóla í Bandaríkjunum hjálpar dökkt súkkulaði við að hreinsa æðarnar.
Þessar nýjustu niðurstöður eru enn ein staðfestingin um heilsusamlega eiginleika súkkulaðis.
Rannsóknir um hollustu rauðvíns eru ennþá fleiri og hvítvín er talið vinna á bjúgi.
Svo ekki sé nú minnst á ólífuolíuna.
Kannski að Vín og matur ætti að fara að skilgreina sig upp á nýtt: “Heildsala með hollustuvörur”?.
Ég á bara eftir að finna eitthvað jákvætt um hunang og rauðvínsedik en það ætti ekki að vera erfitt.
Súkkulaðið okkar kemur frá Amedei á Ítalíu. Heyrst hefur að það veki líka erótískar kenndir hjá þeim er þess neyta.
Jólasending ársins kemur frá Ítalíu um mánaðarmótin. Ég kalla hana svo þar sem í henni verður Amedei-súkkulaðið sem við höfum verið að bíða eftir enda ekki stök stöng eftir á heimilinu.
TVG sér um að sækja þetta og koma því til landsins. Trukkur á þeirra vegum sækir 5 bretti af víni til Castello di Querceto í Toskana þar sem við höfum safnað saman nokkrum framleiðendum: Castello di Querceto sjálfum á tveimur brettum og nágranna hans Fontodi á öðrum tveimur brettum og síðan grappa frá öðrum nágranna Rietine og ofurvíninu Montevetrano saman á einu bretti geri ég ráð fyrir. Montevetrano er sá eini sem kemur frá öðru svæði en Toskana, alla leið frá Campania héraði syðst á Ítalíu.
Trukkurinn kemur líka við hjá Amedei súkkulaðigerðinni í nágrenni við borgina Pisa, einnig í Toskana áður en hann brælir upp eftir álfunni til Hollands þar sem sendingin fer í skip. Sendingin átti að fara í skip næsta miðvikudag og þá hefði hún komið til landsins 5 dögum síðar en því miður klikkaði það og henni seinkar um viku.
Þetta verður svona jólasending okkar í ár en við munum setja aðrar af stað í desember sem koma á næsta ári t.d. frá Ástralíu en þær eru heila tvo mánuði að berast á landsteinana.
Steingrímur Sigurgeirsson skrifaði um fjögur vín frá Toskana í Morgunblaðið síðustu helgi og voru tvö vín frá okkur þar á meðal, bæði frá Chianti Classico svæðinu.
Chianti Classico er hjartað í Toskana héraðinu (jafnvel í allri Ítalíu?) og liggur á milli borgríkjanna Flórens og Siena sem fyrr um aldir háðu blóðuga bardaga um yfirráðin á svæðinu sem Flórens á endanum vann.
Það er eitthvað magnað við þetta svæði sem orð ná ekki yfir. Andrúmsloftið er mett af þessari sögu sem hefur oltið yfir hæðirnar í gegnum aldirnar. Dante í lok 13. aldar, Botticelli, Michelangelo, Medici, Vasari og fleiri. Síðari heimstyrjöldin setti líka sitt mark á hæðirnar þegar Bandamenn hröktu Nasista norður eftir skaganum og má finna leifar af skotgröfum víða. Í umhverfinu ríkir jafnvægi manns og náttúru sem á sömu stöðum virðist nánast fullkomið.
En svo maður snúi sér að greininni hans Steingríms:
“Góðir dropar frá Toscana
Það er fátt betra en góður Chianti Classico frá Toscana með mat og það er ágætis úrval af þeim til í vínbúðunum. Hér eru tvö fantagóð – en mjög ólík Chianti-vín – sem hafa áður komið við sögu hér en nú er 2003 árgangurinn kominn í hillurnar. Kannski ekki toppárgangur (við verðum að bíða enn eftir 2004) en þó ágætur og mun betri en 2002 sem var fremur slappur í Chianti (NB. 2002 árgangur af Fontodi fékk líka 19/20 í Mbl, hvað mun 2004 þá fá?).
Fontodi er víngarður í hjarta Chianti Classico-svæðisins, nánar tiltekið í Panzano. Vínekrurnar þekja eina 67 hektara og árið 1998 var nýtt og tæknilega fullkomið víngerðarhús tekið í notkun.
FONTODI CHIANTI CLASSICO 2003 er hreint Sangiovese-vín og koma þrúgurnar af nokkrum mismunandi eikrum á landareigninni. Vínið er látið liggja á frönskum eikartunnum í ár áður en því er tappað á flöskur. Eikin er enn nokkuð áberandi í nefi með miklu dökku súkkulaði, vanillu og kaffi í nefi. Það hefur yfir sér þykkt og feitt yfirbragð jafnt í nefi sem munni með djúpum og góðum svörtum berjaávexti. Hefur all-massíva uppbyggingu og góða lengd. Vín til að smjatta á. Mjög góð kaup á 1.890 krónur. 19/20
Rietine er lítið fjölskyldufyrirtæki í Gaiole í Chianti sem býr til stór og góð vín á ágætu verði. Það er stofnað af hjónunum Mario og Galinu Gaffuri-Lazarides en þau eru upprunalega frá Sviss og ráku þar Michelin-stjörnu veitingahús sem þau seldu til að geta fjárfest í vínrækt á Ítalíu.
RIETINE CHIANTI CLASSICO 2003 er að mörgu leyti andstaða í stílnum við Fontodi. Vínið er dökkt á lit með fallegum fjólubláum hjúp, sýrumikill berjasafi, skarpur, beittur og með vott af lakrís og ferskum kryddjurtum. Breiðir vel úr sér í munni, ferskt og tannískt. Góð kaup á 1.800 krónur. 18/20
Bæði vínin eru flott nú en munu batna næstu 203 árin hið minnsta.” (Mbl. 10.11.2006, Steingrímu)
Rósavínsneysla í Bretlandi er 5-7% af heildarléttvínsneyslu skv. þessari grein í Beveragedaily.com.
Fyrir nokkrum árum var hún aðeins 1%.
Rósavín eru ekki bara í tísku heldur er fólk að átta sig á því hversu miklu betri rósavín eru miðað við gutlið sem það var vant að drekka þegar rósavín voru vinsæl hér í gamla daga.
Ég get ekki sagt að ég sé beinlínis að moka út rósavínum þessa dagana en það getur ekki verið tilviljun þegar tveir góðir veitingastaðir hér í borg hringja í mig að fyrra bragði og spyrjast sérstaklega fyrir um rósavín. Annar þeirra, Vox, býður gestum sínum upp á rósavínin Artazuri og Mourgues du Gres Les Capitelles.
Rósavín eru ekki bara sumarvín frekar en hvítvín. Þau eru jú gleðivín, björt, fersk og hressandi. En hver slær hendinni á móti slíkum eiginleikum í skammdeginu?
Rósavín eru sömuleiðis fjölhæf matarvín, feta stíginn milli hvítra og rauðra og geta gengið í hlutverk þeirra beggja þegar svo ber við.
Þá er ég búinn að ganga frá flugmiðum og hóteli í Veróna um mánaðarmótin mars/apríl.
Flugmiðarnir höfðust með smá púsli enda engin bein og greið leið niður á smáflugvöllinn í Veróna.
Hótelið var erfiðara. Vínsýningin er vel sótt þannig að öll herbergi fyllast að því er virðist með árs fyrirvara. Ég sendi út um 10 fyrirspurnir í sumar auk þess að skoða heilmargar leitarvélar þangað til ég fékk loks eitt jákvætt svar sem ég tók fegins hendi. Skilyrðið mitt var að vera í miðborginni en þaðan er sýningarsvæðið í göngufjarlægð. Reyndar fékk ég boð um gistingu hjá framleiðanda á svæðinu sem á geysilega flottan kastala en þar sem ég hef ekki áhuga á vínum þeirra í bili amk. fannst mér eitthvað ómögulegt við það að sníkja þar gistingu.
Vinitaly vínsýninginer sú stærsta á ítalíu og kæmi mér ekki á óvart að hún væri sú stærsta í heimi á eftir Bordeaux vínsýningunni. Þarna koma saman nánast allir framleiðendur Ítalíu, vínkaupmenn, veitingamenn, blaðamenn og áhugafólk. Ég er ekki síst spenntur fyrir boðum á lokaðar smakkanir, matarboðum og slíku sem gefur svona ferð ennþá meira gildi.
Ég hef ekki farið nýlega, síðast gekk það ekki einfaldlega vegna þess að ég fann hvorki hótel né flug. Árið þar á undan fórum við Rakel frekar í almennilega heimsókn til framleiðandanna okkar og ferð á vínsýninguna því að mestu óþörf.
Það er fátt skemmtilegra en matarboð hjá góðu fólki.
Hildigunnur tónskáld og Jón Lárus tölvukall buðu okkur fjölskyldunni í mat í gær, og Birni Friðgeiri KB manni og viskubrunni. Þetta er í annað sinn sem við förum þangað. Við hlökkuðum mikið til eftir fyrra skiptið því þau eru listakokkar og mikið vínáhugafólk. Við smökkuðum þrjá árganga af nýsjálensku Chardonnay, Stonleigh 1999-2001. Það er oft talað um hversu stöðug vínin eru frá þessu heimshorni og átti ég því von á litlum breytingum milli árganga en það kom á daginn að þau voru hvert öðru ólíka. Mjög skemmtilegt. Heildarstíll vínsins er tvímælalaust góður og vísaði aðeins í áttina til Chablis (sérstaklega 1999) svo maður haldi nú áfram að bera öll Chardonnay við Mekkað sjálft, þe. Búrgúnarhéraðið.
Við drukkum svo áfram þessi vín með forréttinum og aðalréttinum. Forrétturinn var svo góður; ferskt pasta fyllt með þistilhjörtum (ferskum!) og ricottamixi borið fram með salvíusmjöri. Mmmmmm… Þeir sem hafa prófað að verka þistilhjörtu vita hversu mikið þolinmæðisverk það er að komast að kjarnanum. Laxinn í aðalrétt var líka góður. Stoneleigh vínin úr Chardonnay þrúgunni pössuðu vel með báðum réttum. Eftirréttur var heimalöguð Pavlova sem er svona semi-súkkulaðimarens með þeyttum rjóma og ferskum berjum. Allt er gott sem endar vel.
Á undan eftirréttinum var opnað eitt rauðvín frá Argentínu sem hjónin keyptu í Danmörku. Það var eftirminnilega gott, að mestu úr Malbec og þroskað í franskri eik í 18 mánuði eða svo. Nafni þess er haldið leyndu enn sem komið er af hernaðarlegum ástæðum.
Þá var haldið í vísindaferð niður í vínkjallara til að rannsaka hvert yrði lokavín kvöldsins. Þeir sem hafa vínbakteríuna vita að eitt af einkennunum er að missa tímaskynið í vínkjöllurum. Þeir geta því verið hættulegur staður, ekki síst þegar aðrir matargestir bíða. Okkur var bjargað naumlega af húsfrúnni. Fyrir valinu varð Stonewell Shiraz 1999 frá hinum ástralska Peter Lehman. Mikið og flott vín sem leið kannski aðeins fyrir það að vera svona aftarlega á dagskránni. Gaman að smakka hvað keppinautar okkar manna í Ástralíu eru að gera.
Takk kærlega fyrir okkur.
Nýlegt spjall