Monthly Archives: janúar 2010

Uppskrift: Sólþurrkaður saltfiskur með aioli-sósu

Við matreiddum sólþurrkaðan saltfiskinn frá Langanesi sem fæst í Frú Laugu á 1.980 kr/kg.

Hann var útvatnaður í 3 sólahringa og var vatni skipt á honum daglega. Þótt þrír dagar virtust passlegir fyrir þykkari bitana var það jafnvel of mikið fyrir þá þynnri svo væntanlega má stytta útvötnun í 2 sólahringa og þá kannski vega upp á móti með því að skipta oftar um vatn. Þetta hefur aðallega með söltun fisksins að gera og smekk viðkomandi fyrir miklu eða litlu saltbragði. Hann var síðan soðinn í svona 15 mínútur.

En afskaplega var hann bragðgóður, namm!

Við höfðum einfalt meðlæti með (þroskaða tómata og gullauga úr Frú laugu og ferskt avokado) sem varla er hægt að kalla uppskrift fyrir utan þessa góðu aioli sósu sem við gerðum í fyrsta skipti en hún er sérstaklega algeng á miðjarðarhafssvæðinu þar sem þessi tegund af fiski er talsvert borðuð.

Svona er uppskriftin af aioli sósunni sem mætti líka kalla hvítlauksmajónes:

6-8 hvítlauksrif (eftir stærð og smekk)
1 eggjarauða
1 bolli ólífuolía
salt
1 lítil sítróna (eða læm)

Eggjarauða og hvítlauksrifin sett í blöndunartæki og hakkað þar til vel maukað. Safi út sítrónu kreistur út í í litlu magni í einu á meðan blöndunartækið er í gangi. Saltað að smekk.

Að lokum er ólífuolíunni hellt í mjórri bunu hægt og rólega út í blönduna þar til hún tekur sig og verður gul-hvít.

Ef blöndun mistekst (er vökvakend og nær ekki að blandast saman) má hella blöndunni í skál og byrja upp á nýtt með annarri eggjarauðu og einu hvítlauksrifi sem er maukað eins og áður – og hella síðan misheppnuðu blöndunni út í hægt og rólega í mjórri bunu þar til nýja blandan tekur sig og verður að ljósgulri sósu.

Með þessu drukkum suður-franskt hvítvín sem okkur fannst viðeigandi og passaði það einkar vel með, Little James frá Saint Cosme.

Færðu inn athugasemd

Filed under frú lauga, uppskrift

Eitt af þessum vonlausu vínum í Vínbúðunum

Við getum ekki hætt að flytja inn vín sem enginn kaupir.

Hverjum öðrum en okkur dytti í hug að flytja inn vín sem kemur frá óþekktum framleiðanda af óþekktu svæði eða með miða sem enginn tekur eftir, nú eða nafni sem enginn getur borið fram.

Og Chateau Mourgues de Gres Costieres de Nimes A.O.C. Les Galets Dóres 2007 uppfyllir allt þrennt!

Síðan 1. júlí 2009 hafa 16 flöskur af þessu víni verið keyptar í Vínbúðunum. Það gera tvær flöskur (rúmlega!) á mánuði.

Það flokkast því líklegast undir eitt af þessum vonlausu vínum í Vínbúðunum.

Bara ef einhver hefði getið sett mynd af kanínu á miðann og kallað það „Crazy Rabbit“ eða eitthvað svoleiðis, þá hefði það kannski mokast út.

En okkur þykir það gott, reyndar eiginlega frábært. T.d. með skelfisk-pasta eins og við fengum okkur um daginn. Suðrænt og seyðandi. 

Við höfum lent í þessu áður en lærum ekki af reynslunni. Við — aðallega þessi bloggari — verðum svo æst yfir einhverju svona góðu, getum ekki stillt okkur og er eiginlega sama þótt ekki mokist það út.

Ef við gætum selt 10.000 flöskur á einu ári myndum við frekar vilja selja lítið af mörgum en mikið af fáum.

Love before business.

Það er aðeins meiri vinna en mikið er það nú miklu skemmtilegra.

Eitt er því öruggt, við munum halda áfram að flytja inn svo „vonlaus“ vín.

8 athugasemdir

Filed under mourgues du gres, röfl, vínbúðirnar

Sine Qua Non — þrátt fyrir allt

 

Þrátt fyrir kreppu, þrátt fyrir gengi, þrátt fyrir allt, ætlum við að halda uppteknum hætti og flytja inn vínin frá Sine Qua Non til Íslands frá Kaliforníu. 
Verðin verða á svipuðu róli og í fyrra og sem fyrr verður hægt að fá tvö rauðvín, annað úr Grenache og hitt úr Shiraz. 
Mæting til landsins verður í mars/apríl eða þar um bil og verður það auglýst nánar síðar. 
Sem fyrr verða vínin með ný nöfn og miða sem hinn hugmyndaríki víngerðarmaður Manfred Krankl uppdiktar með hverjum nýjum árgangi. 
Vínin eru fokdýr blessuð en einstök og þess virði – þrátt fyrir allt. Innihaldið og, í tilfelli vína Krankl, umbúðirnar — sjá til þess. 
Bloggarinn rakst á þennan ágæta þátt um „Madman“ víngerðarkarlinn Krankl (í þremur hlutum): 
 
 

Færðu inn athugasemd

Filed under bandaríkin, sine qua non

Uppskrift: Spagettí með bláskel

Við höldum áfram að benda á það hversu bláskelin er gott hráefni á góðu verði.

Það er mikið spurt í Frú Laugu hvernig sé best að elda hana og við bendum yfirleitt á einföldustu leiðina; skella henni á heita pönnu, skutla fínsöxuðu kryddi og lauk (eða sellerí) og hvítvínsglasi, bíða þar til hún opnar sig (5 mín max) og þá er rétturinn tilbúinn á diskinn.

Við útfærðum þess uppskrift aðeins öðruvísi í upphafi nýja ársins og notuðum sem grunn uppskrift frá Mario Batali.

Hráefni:

1 kg bláskel
2 bollar ferskir, saxaðir konfekttómatar (eða aðrir vel þroskaðir tómatar)
1 laukur
1 sellerístöng
5 hvítlauksrif
4 matsk. ólífuolía (t.d. frá Bisceglia)
1/2 glas hvítvín
1/3 glas rauðvín
salt og pipar
300 gr. spagettí

Ólífuolían hituð á pönnu. Hvítlaukur skorinn í þunnar sneiðar og mýktur í olíunni á pönnunni í smá stund (1-2 mín.) þar til ljósgulur (alls ekki brúnn). Fínt söxuðum lauk og fínt sneiddu sellerí bætt út í og steikt í 2 mínútur til viðbótar. Helming hvítvíns bætt út í og steikt í aðrar 2 mínútur. Þá eru tómatar settir út í ásamt restinni af hvítvíninu og rauðvíninu (hægt að nota bara hvítvín) og soðið í 8 mínútur á meðalhita með lokinu á. Piprað og saltað. Skelinni skellt út í, lokið sett aftur á, og soðið í max 5 mínútur til viðbótar.

Spagettí soðið meðan á þessu stendur. Ef það er soðið síðar má láta sósuna standa með lokinu á og setja bláskelina síðan rétt í lokin u.þ.b. þegar spagettíið er að verða tilbúið.

Spagettí hellt yfir sósuna á pönnunni og blandað vandlega saman og ólífuolíu skvett yfir. Gott að nota súpudiska þar sem sósan er all fljótandi.

Við notuðum Beljuna í matargerðina en drukkum með ljómandi gott hvítvín Galets Dorés frá Chateau Mourgues du Gres sem smellpassaði með.

Bláskelin var náttúrulega úr Hrísey og fæst í Frú Laugu á 1.190 kr. kg.

Buon appetito!

Færðu inn athugasemd

Filed under beljan, bisceglia, frú lauga, mourgues du gres, uppskrift

Alslemma í Gestgjafanum — Beljan „bestu kaupin“ og Gourgonnier „vín mánaðarins“

Gleðilegt nýtt ár!

Við þökkum öllum góðum vinum og vínum viðskiptin á árinu sem var að líða!

Gamla árið endaði vel því rétt við árslok skaust út einn Gestgjafi með góðum dómum um okkar vín.

Líklegast er þetta í fyrsta sinn, ef minnið er ekki farið að förlast, sem við eigum bæði VÍN MÁNAÐARINS og BESTU KAUPIN í einu og sama blaðinu.

Alslemma.

Áður hafði Mas de Gourgonnier 2003 fengið mjög fína umfjöllun í Gestgjafanum og í Morgunblaðinu en nú er það aftur á móti 2006 árgangur sem er til umfjöllunar og bætir um betur með nafnbótinni VÍN MÁNAÐARINS.

Beljan rauða er síðan rígmontin þessa dagana yfir titlinum BESTU KAUPIN í sama tölublaði og er staðráðin í því að verða vín mánaðarins einn góðan dag. Beljan hefur reyndar hækkað í verði síðan dómur féll en það er líklegast í lagi þar sem sú hækkun gekk eins og alda yfir öll vínbúðarvínin 1. janúar þar sem um skattahækkun var að ræða og afleiðingar hennar en ekki okkar eigin smørelse. Hún hækkar því í hlutfalli við önnur vín.

Þrjú freyðivin fá líka glimrandi umfjöllun í þessum nýjasta Gestgjafa:

Þar fer fremst Val D’Oca Prosecco Valdobbiadene með 4 1/2 glas sem þeim finnst „glæsilegt freyðivín“, þá Lini Pinot Spumante með 4 glös og loks Lini Lambrusco Labrusca Rosato með 3 1/2 glas.

Einnig fá tvö rauðvín, Querceto Chianti 2006 og Arnaldo Caprai Montefalco 2006, 4 glös hvort í sérstakri umfjöllun blaðsins um rauðvín með hreindýraköti.

En svona lítur öll dýrðin út:

BELJAN Rauðvín Toscana Igt Rosso 2008BESTU KAUPIN 3 1/2 glas
Það er ekki á hverjum degi sem allar upplýsingar á kassavíni eru á íslensku því yfirleitt er það frekar vín sem stórir framleiðendur setja í handhægar umbúðir til að lækka verðið. Eftirgrennslan leiddi í ljós að þetta vín, sem gengur undir nafninu „Beljan“ eins og myndin á kassanum bendir til, er sérframleitt fyrir Ísland hjá Castello di Querceto og þá undir upprunavottun IGT Toskana en ekki Chianti eins og flöskuvínin hans. Gæðin fara líka eftir því, þetta er sannkallað Toskana-vín, ferskt, fullt af kirsuberjum og með keim af leðri og sveit, stendur vel fyrir sínu en þarf kannski að þroskast dálítið – eftir smástund í glasinu er það mýkra og sýran minnkar. Kjörið að setja á karöflu og hafa á borði með blönduðum réttum, með góðum pítsum og risotto.
Verð: 5.490 kr.
Okkar álit: „Beljan“ er bara fínasta kassavín, með karakter og góður fulltrúi Toskana, leyfið henni bara aðeins að ná andanum! 

Mas de Gourgonnier 2006VÍN MANAÐARINS 4 1/2 glas
Fyrir tveimur árum smökkuðum við 2003 árganginn og vorum einstaklega hrifin en urðum að leyfa víninu að jafna sig því árið á undan var það mjög lokað og næstum óaðgengilegt. Hér er Mas de Gourgonnier, eitt af þekktustu lífrænu víhúsum í Baux de Provence (heyrst hefur að það standi til að hafa heila AOC Baux de Provence lífrænt ræktaða sem væri einsdæmi), strax aðgengilegt og skemmtilega opið. Allar þrúgurnar sem leyfilegar eru finnast í vínnu: grenache, syrah, cinsault, carignan og mourvédre en það eru sennilega syrah og grenache sem skila mest eftir enda eru þær samanlagt yfir 50% af blönduninni. Anganin er mjög aðlaðandi, það er eins og að anda Provence-héraði að sér úr einu vínglasi og það heldur áfram í munni: vel þroskuð rauð og dökk ber, kryddjurtir og milt krydd, skógarbotn, ferskt og margslungið og langt eftirbragð – munnvatnið fer strax af stað og biður um jurtakryddað lambakjöt (helst af nýslátruðu en annað dugar!) eða safaríka nautasteik. Yndislegt vín með mikinn karakter.
Verð: 2.790 kr.
Okkar álit: Meistarar að verki með þetta lífræna vín, flugeldasýning frá Provence-héraði sem elskar lambið okkar og nautakjöt. Flott vín.

Val D’Oca Prosecco Valdobbiadene4 1/2 glas
Prosecco er „alvöru“ freyðivín Ítala og kemur frá Veneto á norður Ítalíu, þrúgan er … prosecco. Nokkrar tegundir hafa farið inn og út af lista Vínbúðanna, líklega ekki nógu þekkt vín nema af þeim sem hafa búið þar í landi. Prosecco-heitið bætir fyir þetta flókna nafn sem vínið, sem komst að fyrir stuttu í Vínbúðunum, ber en flaskan er falleg líka og auðvelt að þekkja hana! Og innihaldið samsvarar útlitinu: afar elegant, fíngert, örlítil sæta frá vel þroskuðum þrúgum, fínar loftbólur og mikið af þeim. Glæsilegt freyðivín sem sómir sér við ýmislegt, sem fordrykkur, með eftirréttunum (prófið me Panetone frá Sandholt bakaríi!) eða sem áramótafreyðvín.
Verð 2.490 kr.

Lini Pinot Spumante4 glös
Öðruvísi vín frá Lini 910, þessum rúmlega aldargamla framleiðanda frá Correggio rétt hjá Modena – hvítt í þetta sinn og úr pinot noire-þrúgunni. Þetta er ekki lengur Lambrusco þar sem þrúgurnar sem eru notaðar í þeim vínum eru algjörlega staðbundnar (60 tegundir hafa verið skráðar!) en framleiðsluaðferðin er eins: annað hvort „méthode tradionnelle“ eða „Charmat“ sem hentar vel hér. Það er mikill persónuleiki í þessu víni, góð fylling, mikið af blómum og gulum ávöxtum, t.d. melónum og perum, og það freyðir einstaklega vel, lengi og fallega. Eftirbragðið er líka langt og þar kemur vottur af sætu sem fylgir ávöxtunum. Góð sýra heldur víninu lifandi alla leið, athyglisvert vín og góður fordrykkur.
Verð: 2.590 kr.
Okkar álit: Forvitnilegt en verulega skemmtilegt, sérstaklega í fordrykk eða til að skála í á áramótum.

Lini Lambrusco Labrusca Rosato3 1/2 glas
Lambrusco verður alltaf dálítið sérstakt vín, freyðandi rautt, rosato eða hvítt, það á sér langa hefð í ítalskri víngerð og gæðin geta verið gríðarlega mismunandi. Við höfum þegar smakkað Lini 910 rautt sem hefur vott af sætu og gaf tóninn varðandi gæði – þetta rosato-vín er önnur útgáfa frá þessum virta framleiðanda. Það er svolítið feimið í nefi en við öndun koma fram rauð ber (jarðar-, rifs- og hindber). Vínið hefur góða fyllingu í munni, er ferskt og með vott af sætu, lofbólurnar eru þéttar og fíngerðar, tannín finnst aðeins en er flauelsmjúkt. Heilt á litið er þetta þurrt vín með góðum berjum, kannski erfitt að finna mat á móti en heyrst hefur að það gæti gengið með hamborgarhrygg.
Verð: 2.190 kr.
Okkar álit: Ferskt og þurrt, freyðandi rósavín, forvitnilegt en skemmtilegt og vel gert.“ (- Gestgjafinn 17. tbl 2009)

Færðu inn athugasemd

Filed under beljan, caprai, castello di querceto, dómar, Gestgjafinn, lini, mas de gourgonnier, valdoca