Category Archives: ferðalög

Bragðlaukahátíð í Tórínó

beljan_mjolkBloggarinn og frú héldu til Tórínó á haustdögum til þess að heimsækja Salone del Gusto, hina miklu bragðlaukahátíð sem haldin er á vegum Slow Food samtakanna á hverju ári.

Skoðaðu myndirnar

Sýningin virkar í stuttu máli þannig að matvælaframleiðendur víðs vegar úr heiminum, aðallega Ítaliu þó, byggja sér bás á sýningarsvæðinu í 5 daga og bjóða vörur sína til kynningar og sölu. Þetta er því raunverulegur markaður þar sem sýningargestir geta gert matarinnkaupin auk þess að fræðast heilmikið.

Varan er öll það sem mætti kalla „slow food“, þeas. vönduð í víðum skilningi þess orðs.

Í fyrsta skipti var íslenskur framleiðandi með bás á sýningunni, Móðir Jörð í Vallanesi, auk þess sem hið virka samfélag Í ríki Vatnajökuls kynnti vörur undan jöklinum, brennivín og vestfirskan harðfisk á básnum við hliðina á Móðir Jörð. Básinn hjá Móðir Jörð var vel heppnaður og varan rauk út. Vonandi verður framhald hér á.

Mikil mannmergð var á sýningarsvæðinu svo þetta er ekki beint kósý markaður en gagnlegur til að skoða, fræðast og fá hugmyndir. Sérstaklega var erfitt að keyra barnakerru um svæðið en bloggarahjónin höfðu tekið yngsta krílið með í ferðina, sem fékk þó ekkert annað en móðurmjólkina og barnamat.

Stór þáttur sýningarinnar eru samkomur af ýmsu tagi og smakkaði bloggarinn sig í gegnum tvö mjög svo náttúrulega námskeið („Natural Wine“ og „Wine Additives“). Terra Madre samfélagið var auk þess með ýmsa fundi þar sem m.a. var rætt um stöðu matarmenningar á Norðurlöndum og margt fleira.

Íslenskir Slow Food-ingar áttu sinn hlut í samkomuhaldinu og héldu námskeið sem fjallaði um ýmis konar íslenskan mat og stórmathákarnir Óli og Gunnar á DILL héldu matarsýningu sem sló í gegn. Bravó!

Bloggarahjónin versluðu ekki ýkja mikið á sýningarsvæðinu enda svo margt í boði að maður vissi vart hvar ætti að byrja en versluðu aðeins meira afturámóti hjá góðum nágranna sýningarsvæðisins, EATALY, sem er risastór og dásamleg Slow Food matarbúð. Bloggarinn misskildi þetta reyndar aðeins í byrjun og hélt að nafnið væri EATALL en var stöðvaður rétt svo í tíma af frúnni. Alls voru gerðar fjórar innkaupaferðir í þennan draumaheim sem hlýtur að teljast Disneyland Slow Food smjattpatta og ýmislegt ítalskt góðgæti verslað til nánari glöggvunar — ó já, auk þriggja bretta af pasta sem koma til landsins 6. desember næstkomandi!

Gúlp!

Eitt var sérstaklega áhugavert í Eataly sem verður að benda á en það var BELJAN en sú var ekki þriggja lítra rauðvínskútur eins og Beljan okkar heldur þúsund lítra mjólkurtankur af ófitusprengdri og ógerilsneiddri mjólk (sjá mynd). Muuuuuu….!!! Síðan var bara skrifað „ath – best að sjóða fyrir notkun“ og fólki leyft að bera ábyrgð á lífi sínu sjálft.

Við gátum aðeins skoðað Tórínó og fær hún 3 stjörnur af 5 mögulegum. Miðborgin er flott, svolítið grand og Parísarleg með flottum klassískum arkítektúr víða, en þetta er mikil bílaborg því fyrir utan miðbæinn eru breiðar götur og bílar, bílar, bílar, með tilheyrandi mengun og skítugheitum. Þarna er líka eitthvað skrítið og yfirgefið Ólympíuþorp og það er eins og borgin geti ekki ákveðið sig hvort hún ætli að vera gamaldags sporvagnaborg eða nútíma neðanjarðarlestarborg. Nóg um það, vel var snætt og borgin nýtur þess að vera í hjarta víngerðarsvæðanna Barolo, Barbaresco, Barbera o.sfrv. og dramatískt Alpalandslagið er nú ekki slappur bakgrunnur fyrir stórborg.

Færðu inn athugasemd

Filed under ítalía, ferðalög, myndir

Nokkrir DVD sem er næstum hægt að borða

Um tíma þegar heimilið var með BBC Food í áskrift datt bloggarinn ítrekað inn í ákveðna tegund af sjónvarpsþáttum. Þessir þættir voru ekki hefðbundir uppskriftaþættir með prúðbúnum sjónvarpskokki í myndveri heldur lögðu þeir mikið upp úr hráefninu sjálfu. Þáttastjórnandinn (sem var kokkur) fór þannig út á ekrurnar, niður í fjöru, sigldi á bátum, rölti inn á markaðinn, kíkti í sláturhúsið – hvert sem gott, staðbundið hráefni var að finna.

Síðan hófst matreiðslan, alltaf í nýju umhverfi eftir því hvar þátturinn gerðist hverju sinni; heima í eldhúsi viðkomandi framleiðanda, í káetu lítils veiðibáts, stundum á veitingastöðum eða bara undir berum himni úti á engi og við lygna á.

Öllu þessu var miðlað af mikilli ástráðu og stundum slatta af breskum húmor hjá köppum eins og Keith Floyd sem yfirleitt eldar með vínglas í annarri hendinni og hinum stóískari Rick Stein. Keith er öllu hrárri en Rick fágaðri, hvor með sína kosti.

Við keyptum í dag loksins nokkra þætti með köppunum tveimur á amazon:

Rick Stein Food Heroes (mjög áhugaverð sería þar sem Rick ferðast um Bretland og notar staðbundið hráefni)
The Keith Floyd Cookery Collection – Floyd Around The Med (miðjarðarhafs matargerð)
The Keith Floyd Cookery Collection – Floyd On Italy (matur, vín og menning Ítalíu)
The Keith Floyd Cookery Collection – Floyd Uncorked (Keith ferðast um vínekrur Frakklands í þessari seríu)

Það má segja að þættirnir miðli í leiðinni heilbrigðari lífsstíl því staðbundið og hollt hráefni er það besta sem völ er á. Þeir fá mann til þess að langa til og njóta þess að borða (og drekka) betur í víðum skilningi þess orðs.

Frábært skemmtiefni ef maður er þannig innstilltur.

Færðu inn athugasemd

Filed under ferðalög, matur, sjónvarp, uppskrift

Kvikmynd frá heimsókn til vínframleiðenda í Frakklandi

Þegar við fórum til Frakklands síðasta haust tókum við stutta kvikmynd af heimsóknum okkar til vínframleiðenda allt frá suðri (Languedoc, Rhone og Provence) norður til Búrgúndarhéraðs.

Uppskeran var í fullum gangi, veður var gott og við náðum nokkrum ágætum augnablikum úr lífi franskra víngerðarmanna.

C’est la vie.

Ykkar undirritaður fer með aðalhlutverk í myndinni auk þess að leikstýra og klippa en naut góðrar aðstoðar Rakelar. Nú þarf bara að semja tónlistina.

Við blogguðum ekkert um þetta ferðalag á sínum tíma, kvikmyndin kemur í staðinn fyrir það, en við tókum fullt af ljósmyndum.

Sannsöguleg mynd. Fæst á öllum betri myndbandaleigum.

Færðu inn athugasemd

Filed under christian moreau, ferðalög, flaugergues, frakkland, grivot, kvikmyndir, lucien le moine, mas de gourgonnier, mourgues du gres, sjónvarp, vincent girardin

Myndir úr frakklandsferð

.

Við Rakel og yngsta afkvæmið Áslaug Birna skruppum til Frakklands í lok september.

Ferðalaginu verður betur líst hér innan skamms en myndirnar eru komnar á flickr.

Myndasýningin hefst í París þar sem við kíktum í óperuna, röltum um og borðuðum góðan mat.

Þaðan tókum við lest til Montpellier og heimsóttum síðan á fjórum dögum vínframleiðendur allt frá S-Frakklandi og norður eftir til Búrgúndarhéraðs, smökkuðum vín og fylgdumst með uppskerunni sem var víðast hvar í fullum gangi.

Færðu inn athugasemd

Filed under ferðalög, frakkland, myndir

Beint frá býlinu um allt Ísland

.

Það er ekki langt síðan að samyrkjubú voru kjölfesta víngerðar í flestum héruðum Evrópu. Bændur voru þá bara ræktendur vínberja sem síðan voru seld í samyrkjubúin sem bjó til vínin.

Þá var greitt fyrir magn en ekki gæði.

Eftir að bændur fóru að framleiða sín eigin vín jukust gæðin til muna og þeir fengu meira fyrir sinn skerf. Þannig vissi neytandinn líka hver ræktaði vínið og hvaðan það nákvæmlega kom. Neytandinn gat leitað beint til þeirra sem framleiddu bestu vöruna.

Svipuð þróun virðist vera að eiga sér stað í íslenskum landbúnaði. Bændur um allt land eru farnir að búa til vörur í þeirra eigin nafni og selja á staðnum eða jafnvel um allt land.

Það eru spennandi tímar framundan í íslenskum landbúnaði.

Beint frá býli er samstarfsverkefni „bænda sem stunda eða hyggjast stunda sölu afurða beint frá býli bóndans á Íslandi.“ Það var stofnað í febrúar 2008. Á vefsíðunni má finna nánari upplýsingar um þá bændur sem eru aðilar að verkefninu.

Tilvalið að kippa slíkum lista með sér í ferðalagið og byggja matseldina á hráefni bóndans í nágrenninu eins og unnt er.

Við Rakel höfum ekki komist lengra en til Flúða það sem af er sumri en þar fengum við einhverja bestu íslensku tómata sem við höfum smakkað (næstum blóðrauðir að innan og bragðmiklir) og brokkolí sem var svo gott að það naut sín langbest eitt og sér, léttsoðið með smá salti.

Ýmsar góðar upplýsingar aðrar um íslenskan landbúnað má finna í Bændablaðinu,

Færðu inn athugasemd

Filed under ferðalög, matur

Dominique og Eymar heimsækja Arnaldo Caprai

Í lok maí fóru blaðamenn og vínspekúlantar Gestgjafans, mæðginin Dominique og Eymar, í heimsókn til Arnaldo Caprai sem er staðsettur í Úmbría-héraði Ítalíu.

Í nýjasta Gestgjafanum er blaðsíðu-grein um framleiðandann („Arnaldo Caprai – frumkvöðull og hugsjónamaður'“ bls. 75, 9. tbl. 2008) og í blaðinu þar á undan fjallaði Dominique um matar-markað í Perugia, höfuðborg Úmbría héraðsins.

Frekar verður fjallað um heimsóknina í næsta tölublaði Gestgjafans en ég ætla að taka mér það bessaleyfi og hafa það eftir blaðamönnum að þeir voru alsælir með móttökur framleiðandans, vín, mat og menningu héraðsins.

Ævintýri líkast heyrðist mér.

Þetta er í fyrsta sinn sem íslenskir blaðamenn heimsækja einn af okkar framleiðendum með svo markvissum hætti síðan við stofnuðum fyrirtækið og er það ekki síst að þakka metnaði framleiðandans til að bjóða blaðamenn svo velkomna og miklum áhuga þeirra mæðgina til þess að kynna sér nýja og spennandi hluti sem eru ekki á allra vörum hér á Íslandi.

Ekki ennþá.

Færðu inn athugasemd

Filed under ítalía, caprai, ferðalög, Gestgjafinn

Léttklæddasti maðurinn í Veróna — bloggarinn skreppur á Vinitaly 2008

.

Hún er stór.

Vínsýningin sem skiptir mestu máli á Ítalíu fyrir seljendur og kaupendur er án efa hin árlega Vinitaly í Veróna, í byrjun apríl. Bloggarinn var einn af 45.000 erlendum gestum þetta árið en alls mættu 150.000 gestir á sýninguna fyrir utan vínframleiðendurna sjálfa.

Þetta er mikið af fólki. Þótt fjöldinn dreifist á þá 5 daga sem sýningin stendur yfir eru margir gestir sem mæta dag eftir dag og því ekki ólíklegt að giska að um 100.000 gestir hafi verið þarna saman komnir þegar mest lét. Bloggaranum fannst vægi sitt í þessari mannmergð full lítið en 185cm dugðu samt til að fölt andlit hans gægðist öðru hverju upp úr svartkollóttu mannhafinu.

Það var sól og hlýtt í Veróna, svona 17°C. Bloggarinn asnaðist út á skyrtunni fyrsta morguninn til að kaupa tannbursta og leið vel í loftslagi sem teldist jafnvel betra en íslenskt sumar en varð strax mjög vandræðalegur þegar hann uppgötvaði að hann var á þeirri stundu hugsanlega léttklæddasti maðurinn í allri Veróna, innan um kappklædda Ítalí, og lét vera að framkvæma þá tilhugsun sem hafði læðst að honum fyrr um morguninn að baða sig í gosbrunnum borgarinar.

En þetta hófst allt kvöldið áður. Þá var kvöldverður á Pompieri í boði Caprai þangað sem bloggarinn mætti seint og fékk í staðinn express útgáfu af herlegheitunum því ekki skyldi hann sleppa við neinn rétt. Hann var því ennþá að tyggja pylsur þegar settur var diskur af pasta fyrir framan hann og hálfnaður með pastað þegar kjötrétturinn kom en þar náði hann hinum gestunum og fylgdi þar á eftir í gegnum osta og síðan súkkulaðiköku. Var gerður góður rómur að matarlyst bloggarans. Öllu skolað niður með vínunum frá Arnaldo Caprai.

Þetta var ekki í síðasta skipti sem bloggarinn snæddi með Caprai og kompaníi því í hádeginu daginn eftir var boðið upp á margrétta fiskmáltíð inni á sýningarsvæðinu þar sem Caprai vínin voru smökkuð enn frekar. Saddur og glaður bloggari gekk út í sólina með fullan maga af kolkrabba, smokkfisk, skelfisk og ýmsum öðrum sjávardýrum ásamt einu stykki af Michelin stjörnu en bloggaranum er næstum sama hvað hann fær að borða ef það er Michelin stjarna í boði og þessi kom frá veitingastað í hafnarbænum Livorno í Toskana.

Ekki verður tíundað ítarlegar hvað bar á fund bloggarans á sjálfri sýningunni sem var svona „business as usual“. Nýir árgangar af öllum vínum sem Vín og matur flytur inn voru smakkaðir og er óhætt að segja að bloggarinn hafi verið ánægður með sína menn, „Complimenti!“ hrópaði bloggarinn hvað eftir annað. Sömuleiðis var leitað á ný mið eins og tími gafst og ekki ólíklegt að einhverjar nýjungar skili sér á næstunni.

Helst ber að nefna tvennt sem gerðist hins vegar utan sýningarsvæðisins. Annað var heimsókn í óperuhúsið sem var steinsnar frá hóteli bloggarans, 25 skref nánar tiltekið. Ein af fyrstu óperum Verdis var í boði, Attila, sem fjallar um Atla Húnakonung. Fín ópera sem ber þess merki að vera samin snemma á ferli tónskáldsins, nokkru áður en stórvirki eins og Rigoletto komu til sögunnar. Í sumar verður óperuhúsinu lokað og óperuflutningurinn færist út undir beran himinn, inn í rómverska hringleikahúsið Arena eins og frægt er orðið.

Hinn hápunkturinn í utandagskránni var heimsókn til Dal Forno Romano. Bloggarinn kom þangað fyrst fyrir nákvæmlega ári síðan og er árangurinn þeirrar ferðar þegar búinn að skila sér eins og auglýst var í Vínpóstinum ekki fyrir löngu. Hér voru kynnin endurnýjuð, smakkað úr tunnum, en eftirminnilegust er skoðunarferð um splúnkunýja víngerðina sem er reyndar enn í smiðum. Ef það er til nokkuð sem heitir hápunktur í víngerð þá er ekki ólíklegt að hann náist hér í húsakynnum Dal Forno fjölskyldunnar.

Smelltu til að skoða fleiri myndir frá heimsókninni á Vinitaly

Færðu inn athugasemd

Filed under ítalía, ferðalög, matur, tónlist, vínsýning, veitingastaðir